Mud (2012)

Evenals het voorafgaande Take Shelter opnieuw een teleurstellende film van Jeff Nichols. Hij wil te veel verhaallijnen (vriendschap, wraak en gezinsproblemen) in één film stoppen, waardoor die allemaal een beetje in de lucht blijven hangen en het uiteindelijk geen vlees én geen vis wordt. Film gaat in feite niet over Mud (Matthew McConaughey), maar over de avonturen van de jonge Ellis (Tye Sheridan).

Mud is een film waarbij je langer kunt napraten over de sfeerschepping dan over het verhaal zelf. Want de film voelt erg prettig aan. Het doet ergens denken aan Southern Comfort maar dan gekruisd met een jongensboek en een modern sprookje. Het verhaal kun je echter in 1 zin samenvatten. En dat is wel een groot manco. Zeker gezien de royale speelduur van 130 minuten.

Twee jongens ontdekken een vreemde zwerver (Mud) op een eilandje. Ze besluiten hem te helpen al weten ze zelf nog niet helemaal waarmee. De jongens acteren ondanks hun jonge leeftijd geweldig. Ik houd altijd een beetje mijn hart vast wanneer kinderen grote rollen in films hebben - maar hier pakt het enorm goed uit. Matthew McConaughey mag weer eens zijn zuidelijke accent opzetten en speelt een vreemde maar sympathieke boef.

De jongens zijn de hoofdpersonen en zijn veelal samen in beeld, dan wel één van beide. Ze dragen de film. Hun avonturen doen denken aan jongensboeken die ik vroeger wel eens las. Het verhaal rond Mud en zijn grote liefde Juniper doet sprookjesachtig aan. Met name omdat het zo onlogisch is allemaal. Waarom Mud niet gewoon naar haar toe gaat en een bijzonder vreemd en omslachtig plan smeedt om uit de problemen te geraken, geen idee. Maar de onbereikbaarheid van zijn liefde, kwade kwelgeesten die op de loer liggen en een lonkende ontsnapping naar "forever ever after" is net een modern sprookje.

De thematiek ligt er dik bovenop, mede doordat Mud niet de enige is met liefdesperikelen. Tussen Ellis' ouders gaat het ook niet lekker en de jongen zelf raakt verliefd op - hoe kan het anders - een meisje dat twee koppen groter is dan hijzelf. Dat laatste verhaallijntje is wel een tikkeltje onrealistisch. Toen ik 14 was, zat ik achter de Nintendo.

Sprookjesachtig verhaal en broeierige sfeer: prima. Maar op een gegeven moment geloof je het wel. Er mag dan wel eens iets gaan gebeuren. Ik trok het eerste uur makkelijk, daarna begon ik toch een beetje naar de klok te kijken. Komt er nog wat? En er komt nog wat. Een beetje dan. Maar niet genoeg om de film als geheel niet als 'saai' te bestempelen. Want dat is hij wel een beetje. Tuurlijk, er zitten genoeg mooie scènes in. Maar er gebeurt gewoon te weinig om het een topfilm te maken.

3 sterren

There are fierce powers at work in the world, boys

Matthew McConaughey is de laatste tijd toch meer en meer aan het uitgroeien tot één van de grootste namen in Hollywood. Hij heeft een tijd geworsteld met ietwat ondankbare rollen (The Texas Chainsaw Massacre of een aantal romantische komedies), maar elke keer wist hij er toch nog iets van te maken. Naar aanleiding van de hoge ogen die hij tegenwoordig gooit met The Dallas Buyers Club besloot het plaatselijke cultuurcentrum wat mee te liften op dat succes door Mud te programmeren. Een film die op het eerste zicht wat geruisloos aan mij was voorbijgegaan en het was gisteravond de vraag of dat terecht was.

Het antwoord is: absoluut niet. Mud is een film die in de verte als Stand By Me aanvoelt (vooral omdat Ellis en Neck wat aanvoelen als een combinatie van de vier jongens uit die film), maar die toch perfect op zijn eigen voeten kan staan. De speelduur is niet navenant, meer dan 2 uur is wel wat lang voor dit soort films om zonder inzakkingen te blijven, en toch slaagt Mud daar wonderbaarlijk genoeg in. Vanaf de eerste vlucht naar het eilandje (de ontdekking van de boot is voor de kijker even imposant als voor de twee jongens) tot aan het einde met de shootout. Nergens een valse noot en het is genieten van de eerste tot de laatste minuut. Het is dan ook een film die je met een heerlijk gevoel achterlaat. De situatie waarin de jongens verzeild geraken wordt op den duur wel erg gevaarlijk, maar de film verliest nergens zijn jongensachtige avontuurlijke charme. Hier en daar ligt het coming of age er wel erg dik op (de situatie met May Pearl werkt niet altijd even goed), al heeft dit indirect ook wel als resultaat dat Mud een realistische film is. Dit in de zin dat liefde niet altijd overwint en dat je als koppel effectief uit elkaar kunt groeien. Het handvol clichés (onder andere het eindshot waar Mud met Tom aan zijn zijde naar het water staart) dat de regisseur daarvoor nodig heeft neem ik er voor lief bij.

Vooral gezien voor McConaughey en die voelt zich hier overduidelijk weer als een vis in het water. Het pretty-boy gehalte is ondergestopt geraakt onder de lagen vuil, maar de rol van de mysterieuze Mud gaat hem erg goed af. Hij start met een waas van mysterie rond zijn personage en zelfs wanneer de meeste puzzelstukken op hun plaats vallen, slaagt hij erin om die waas te behouden. Ongetwijfeld hulde daarvoor, maar de twee echter sterren zijn toch Ellis en Neck. De twee volslagen onbekende tieners worden zonder boe of bah in een toch lastige rol gedropt en ze geraken er allebei mee weg. Tye Sheridan en Jacob Lofland hebben een chemie met elkaar die doet denken aan Tom Sawyer en Huckleberry Fynn uit de boeken van Mark Twain, hoewel ze elk apart ook hun mannetje kunnen staan. De bijrol van Reese Witherspoon is trouwens ook nog geslaagd. Er zijn niet erg veel films waarin ik haar echt goed vind (Walk the Line is eigenlijk de enige die me op moment van schrijven te binnen schiet), maar als de mooie doch ogenschijnlijk onbereikbare Juniper is ze hier uitstekend op haar plaats.

Veel mooie shots van Arkansas, een sterke soundtrack en een uitstekende cast zorgen ervoor dat Mud een film is die gezien mag worden. Ik ben benieuwd wat een herziening gaat brengen, heb op dit moment een beetje schrik dat het mysterie rond Mud zelf niet zal blijven staan, maar voor nu in ieder geval een dikke 4* Aangenaam verrast in ieder geval.

4*

Na heel veel slechte films en irritante rollen is McConaughey ineens heel goed bezig, na Killer Joe weer een mooie rol van hem. Het knappe aan deze film is dat beide jongens, die de echte hoofdrol hebben (filmposter had anders moeten zijn), de film dragen. Daarnaast goede bijrollen, vooral van Shepard. De setting en muziek is daarnaast goed en de karakters dragen bij aan de sterke sfeer. Dan het verhaal, de rol van Ellis is interessant genoeg eigenlijk. Het is dan ook jammer dat er van alles bij wordt gehaald, met name op het einde. Dat was niet nodig, desondanks een mooie en zeker geslaagde film.

Goede coming of age film, met een lekker broeierig zomers sfeertje.

Het lijkt haast wel of het de laatste tijd bij iedere film geschreven wordt, maar McConaughey kiest de laatste jaren beter films uit en speelt fijne rollen. Zo ook hier. Toch zijn de fijnste rollen wel weggelegd voor de twee jongens ,die beide overtuigend spelen, waarbij het mooi is om te zien hoe ze hun relatie met Mud opbouwen. Er gebeurt soms niet eens bijzonder veel, maar toch kijkt het steeds wel lekker weg. De setting op het platteland van Mississippi, met de rivier en dat eiland, ademt sowieso wel avontuur en een sterke sfeer uit.

De eerste helft is duidelijk het best en voelt erg fijn aan, waarbij alles natuurlijk overkomt en er geen geforceerde verhaallijn in zit. In de tweede helft zakt het niveau ietsje in. Ik vond de verhaallijn rondom het personage van Witherspoon wat overbodig aanvoelen. Het einde is misschien ook wat minder sterk, maar de sfeer blijft continu fijn en daarnaast heb ik het idee, dat er ook totaal geen vals sentiment in het verhaal zit. Mud doet ook erg denken aan Stand by Me, is daar thematisch erg aan verwant, al is die laatste op sommige punten nog wel duidelijk beter.

Zeker niet slecht dus. Een fijne sfeer, goed acteerwerk en ook best een boeiend verhaal, maken dit klaarblijkelijk een behoorlijk geliefde film. Ik had deze even gemist, maar met enige vertraging dus alsnog gezien en het bleek uiteindelijk best de moeite waard.

3,5*

Sorry hoor maar je weet echt niet waar over je praat...

Heb je wel eens gehoord van een "feel good movie" dat is dit namelijk.

Het is juist een knappe mix van wat jij daar benoemd!

Met prima acteren, en met een lekker sloom tempo (een verademing als je het vergelijkt met de meeste hollywood films).

Het had van mij allemaal net iets compacter en krachtiger gemogen maar des al niet te min

zeker 4 sterren.

Matthew McConaughey is lekker bezig. Met een Oscar op zak, een erg sterke rol in het eerste seizoen van True Detective en binnenkort de hoofdrol in de nieuwe Nolan. Ook over deze film hoorde ik goede geluiden. Mud deed me voortdurend denken aan Stand By Me en dat is sowieso geen slechte zaak. Eén van die jochies deed me sowieso al steeds denken aan River Phoenix in die rol. Maar ook het sfeertje lijkt er wel een beetje op. Het is verder allemaal nergens echt baanbrekend, maar de sfeer zit goed en de acteurs laten zich stuk voor stuk van hun goede kant zien en het verhaal blijft boeien.

3,5 sterren.

Niet dat het avontuurlijke plot zo erg aanspreekt, maar toch met een interessante rol - en prima vertolking - van de jonge Ellis (Tye Sheridan), gemotiveerde jongeling met idealistische opvattingen, ook over liefde en trouw.

Prachtige film waarin twee jongens een voortvluchtige man helpen om terug bij zijn geliefde te komen. Simpelweg een goed en mooi verhaal met goed geschreven personages dat ook nog eens goed verteld word. Het landschap en de bevolking zorgen voor een fijne sfeer. Het acteerwerk van de gehele cast is ronduit uitstekend.

'k wist eigenlijk niet wat te verwachten bij deze film. 'k vond het geen misse film, mede door de acteerprestaties van die 2 jongeren en ook wel Matthew McConaughey.

Het verhaal is eenvoudig, maar daarom niet minder waard om te bekijken. De speelduur mocht misschien ietsje korter, maar voor de rest was het een prima film.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Matthew McConaughey en

Sam Shepard (71e leeftijd)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Heeft de verwachtingen niet helemaal waargemaakt bij mij.

Matthew McConaughey speelt wel goed, maar zijn personage is zo plat als een dubbeltje en het verhaaltje rond hem en zijn liefje is behoorlijk afgezaagd.

Het zijn hier juist de jongens die het meeste overtuigen samen met de prachtige locaties en sfeerbeelden.

Films met soortgelijke ingrediënten Les Géants (2011) en Undertow (2004) maakten meer indruk op mij.

Soort van iets volwassener en realistischer variant op "Stand By Me" of "Q & Q" en het is een beetje onduidelijk welke leeftijdscategorie de regisseur in gedachten had.

Beetje young adult jongensboek, maar onderhoudend ondanks de tamelijk lange speelduur van 130 minuten, mooi gefilmd ook allemaal.

Matthew McConaughey lijkt hier trouwens sprekend op één van mijn favoriete acteurs (Bruce Dern) in de jaren zeventig en ik me de hele tijd maar afvragen waar ik hem ook al weer van kende (juist "True Detective", vorige maand nog gezien).

Fijn, onderhoudend, mooi maar helaas mist het net een beetje eigen smoel.

Mixed feelings bij deze. De goede regie, uitstekende sfeer-setting en mooie soundtrack, staan tegenover de makke hoofd- en nevenverhaallijnen.

Ik heb dit wel eens vaker bij bepaalde films, en deze was daar een goed voorbeeld van: Zolang hij nergens over gaat, en de film ingeleid wordt, ben ik overwegend positief tot zeer positief, maar eens de kern van de verhaallijn wordt opgepikt, blijkt het een scenario van fronsende wenkbrauwen te zijn, en dit ten koste van het (veel)belovende begin.

Het tweede uur was me hoofdzakelijk te melodramatisch. Hoe meer Juniper we kregen, hoe minder het me begon te smaken (en dan bedoel ik zowel het acteren van Juniper zelf, als haar positie in het verhaal). Het liefdesverhaaltje, de slangenbeet, het andere liefdesverhaaltje er nog ergens snel snel tussendoor, en het einde, de grote (en misschien te plotse, in de zin van nu wordt het precies toch stilaan tijd dat we de film afronden) confrontatie aan Ellis' woning, dat leek me wel een arcade-shooter in de lunaparken op de kermis.

Hoe luidt die gulden regel voor regisseurs ook alweer? Geen dieren, geen kinderen en geen boten? Onze twee jonge acteurs brengen het er wat mij betreft hier toch meer dan goed vanaf. Het werkt wel vind ik: De vranke no-nonsense antwoorden van Neckbone, de oprechte eerlijkheid van Ellis, ze symboliseren de kinderen die nog niet 'vervuilt' zijn door het 'fake' dat zoveel volwassenen is gaan vervuilen. En het is waarschijnlijk ook dat wat Mud in hun weet te appreciëren.
Tye Sheridan (de acteur die Ellis speelt) zou trouwens zo voor jonger broertje van Miles Teller (Whiplash) kunnen doorgaan, of ben ik de enige die dat vind ?

Ik zou zeggen, geef die Jeff Nichols een degelijk scenario en we krijgen een nieuwe naam in het regisseurswereltje. Ik weet niet hoe sterk/zwak het verhaal bij Take Shelter was, maar dat degelijke scenario moet dan misschien eens voor zijn eigen bestwil van buitenaf komen, en niet van zijn hand.

Hoewel hij voor mij dichter bij een 3,0 aanleunt, vanwege de pluim voor de regie toch een 3,5* (al kan ik daar nog op terugkomen in de toekomst).

Matthew McConaughey is ondertussen een veel gewaardeerd acteur. éen van de rollen die daartoe bijgedragen heeft is Mud en dat is ook totaal terecht al vind ik persoonlijk dat het niet hij is die de show steelt.

Mud is op zich geen bijzonder verhaal, of toch de basis ervan is nergens vernieuwend. De kracht van deze film is dan ook de cast. Een redelijk indrukwekkende cast met McConaughey, Witherspoon, Sam Shepard en Michael Shannon. Toch is het de jonge Tye Sheridan (die binnenkort Cyclops zal worden in X-Men Apocalypse) die voor mij de strafste is van allemaal.

Wat eigenlijk nog straffer is aan de kracht van deze personages is dat deze allemaal amper uitgewerkt worden. Doorheen de film is de evolutie van de personages opzich miniem en nergens verrassend en toch weet de film zonder moeite de vaart erin te houden met dank aan de sterke vertolkingen.

Toch is Mud een rare film. Je zou het op sommige momenten een soort van thriller kunnen noemen, maar vooral toch een drama. Maar naarmate de film vordert wordt het eerder een romantisch drama zonder romantiek of toch miniem. Laat ons zeggen dat een huilbui van Sheridan en een zwaai van McConaughey en Witherspoon het enige is wat als rechtstreeks romantisch kan worden beschouwd. Voor de rest bevind de romantiek zich in de dialogen en hoe de personages die neerzetten terwijl ze over hun geliefde aan het praten zijn. Geloven in de liefde lijkt wel hét dilemma van deze film: enerzijds bij de volwassen mensen die op een kruispunt staan van hun relatie, anderzijds bij de jeugd die er begint in te geloven maar er snel ook de realiteit van inziet. Het zijn die dilemma's die de film dragen zonder zagerig over te komen. Door het misdadig achtergrondje erin te steken is de balans nagenoeg perfect. En de finale brengt voor ieder wat wils zonder de eigenheid van de film achter te laten.

Toch heeft de film wat minpunten. achteraf blijft toch het gevoel dat het basisverhaal op zich niet speciaal is en alleen maar niveau haalt door de personages, en het camerawerk was bij momenten toch wat slordig.

Mud is een fantastisch drama dat vooral teert op de sterk spelende cast en een heerlijk décor. McConaughey schittert maar het is de jonge Sheridan die de toppen scheert.

Vooral mooi en sfeervol in beeld gebracht.

Verder is het acteerwerk ook wel sterk te noemen. Tye Sheridan weet het meeste indruk te maken, maar McConaughey doet het hier ook wel goed. Het probleem is alleen dat zijn personage niet bijster interessant is, waardoor al gauw het accent op Sheridan komt te liggen.

Witherspoon loopt er een beetje bij als het derde wiel. Haar personage is nog platter dan dat van McConaughey en veel meer dan wat "eye candy" voor de heren is ze eigenlijk niet. Veel dialogen heeft ze dan ook niet.

Een trage opbouw, maar mede daardoor komt de sfeer die men probeert te scheppen weer wel goed uit de verf. Al met al geen slechte film, maar hier had meer in kunnen zitten.

Mcconaughey vind ik 'schattig' in zijn komedies die toch vaak erg 'flauwtjes' en weinig bijzonder zijn.

Mooi dat hij ook een andere kant heeft en het serieuse werk aangaat en aan kan. Hij zet Mud goed neer. De jongens en overige cast waren ook goed. Dat is ook wat deze film in mijn ogen goed maakt.

Mooie beelden van stadje, de omgeving en het leven.
Ik begreep het verhaal van Mud en Jupiner wel. Soms houd je van elkaar maar zit een relatie er niet in.

Een beetje een kwestie van veel geschreeuw en weinig wol naar mijn smaak. Het begint allemaal boeiend genoeg, mede vanwege het uitstekende spel van de jongens en de fraaie beelden, maar als na verloop van tijd duidelijk wordt dat Mud helemaal niet zo raadselachtig is (afgezien dan van zijn bizarre rituelen van bijgeloof omtrent zijn shirt, het kruis in zijn laarshak en dat vreugdevuur) en dat McConaughey het eigenlijk niet zo bijzonder speelt, blijft er van de film niet zo veel meer over – ik vond de gezinsproblematiek van Ellis eigenlijk veel interessanter. O ja, en Sam Shepard is geweldig in zijn rol, maar verder vind ik het allemaal niet zo indrukwekkend. Jeff Nichols zelf schijnt deze film beschreven te hebben als "Sam Peckinpah directing a short story by Mark Twain", maar aan die twee grote namen mag deze film zich toch niet spiegelen, daarvoor is het verhaal van iets te weinig gewicht (en McConaughey's vertolking iets te weinig charismatisch, ik moet het nogmaals zeggen), Take shelter maakte veel meer indruk. Ik moest trouwens wèl aan Whistle down the wind (1961) denken.

Fijne film met een mooi verhaal hoor. Op een eilandje in de Mississippi bevindt zich Matthew McConaughey, die de stoere Mud speelt. Hij is op de vlucht en stomtoevallig maakt ie kennis met twee tieners, genaamd Ellis en Neckbone, die hun bootje aanmeerden op dat eilandje. Af en toe is het wat onwennig, maar er is wel vriendschap tussen hen. Zaken uit het verleden van Mud worden opgerakeld en het is interessant hoe die twee er mee om gaan.

Anyway de twee jochies proberen zich groot voor te doen en wat coming-of-age-perikelen krijg je dan ook mee. Andere thema's zoals trouw komen ook op verschillende manieren en passant voorbij en het past warempel allemaal wel goed in de film. Het verhaal zelf is interessant en het einde stemde me ook tevreden, tikkeltje over the top maar dat moet kunnen. Vond Mud dus wel een geslaagde film.

“She is like a dream you don't want to wake up from.”

Als ik Mud in één woord zou moeten omschrijven dan is het sfeervol. De beelden van het gebied rond de Mississippi zijn adembenemend en het wat trage tempo kan ik in andere films als storend ervaren maar hier ging ik helemaal mee in het wat slome ritme van de film. De film is wel te lang wat zich zeker in het middengedeelte wreekt met de verhaallijnen rond Juniper (een overigens sterke Reese Witherspoon) en de gangsters die het gemunt hebben op Mud.

De film heeft elementen van een drama en thriller in zich maar voor mij is Mud vooral een coming of age verhaal over de jonge Ellis die zijn onschuld en naïviteit verliest en wordt gedwongen snel volwassen te worden. Het thema liefde staat centraal in deze film. De liefde tussen Mud en Juniper, die toen ze nog jong waren volop aanwezig was maar nu een aantal deuken heeft opgelopen, de ouders van Ellis die in scheiding liggen en Ellis die voor het eerst verliefd wordt maar die verliefdheid niet beantwoord ziet worden. Maar het hart van de film is de band tussen Mud en Ellis en Matthew McConaughey en Tye Sheridan zijn geweldig. Ellis ziet Mud als een vaderfiguur en Mud heeft respect en bewondering voor de eerlijkheid, ongedwongenheid en jeugdige naïviteit van Ellis. In het laatste gedeelte neemt de actie toe en wordt het wat langdradig maar in de laatste twee scènes laat regisseur Jeff Nichols pas echt zijn klasse zien met een einde die voor zowel Ellis als Mud een nieuw begin betekent. Een sfeervolle en intieme film.

Slaapverwekkend.

Ik heb doorgaans niet eens zo'n probleem met een loom tempo, maar deze film wist maar niet te boeien. Sowieso hou ik meestal niet van jonge hoofdpersonages, zeker niet van de oerAmerikaanse. McConaughey speelt weer eenzelfde soort personage en ook de setting kon me nooit echt boeien.

Er wordt gepoogd een broeierige sfeer neer te zetten, maar daarvoor vind ik Nichols veel te licht uitvallen. Ook het thriller element komt nooit echt uit de verf. En zo blijft Nichols poging op poging opstapelen, maar is er eigenlijk niks dat echt werkt.

En om dan 130 minuten aan een film als deze vast te hangen is toch echt teveel van het geode. Teleurstellend, had hier toch wel net iets meer van verwacht.

1.0*

Nichols verraste mij een tijdje geleden met het geweldige Take Shelter(4,5*). Mede daardoor was ik benieuwd naar Mud, en hoopte dat ook hier de sfeer een sterk aanwezige factor zou zijn.

Die sfeer heeft Mud zeker, zelfs meer dan eerdergenoemde. Maar verhaaltechnisch schort er hier het een en ander aan. Waar Take Shelter imponeerde met het sterk uiten van diepere gevoelens, blijft dat hier nogal aan de oppervlakte. Daardoor voelde ik al een stuk minder mee met de hoofdpersonen. Ook leek het me allemaal erg ver gezocht. Normaal heb ik daar niet zo'n last van, maar hier werd het niet overschaduwd door enorme pluspunten. Acteerprestaties zijn wel oké, en zoals ik al zei zit het met de sfeer ook wel prima, maar qua inhoud is het niets bijzonders. Richting het einde werd het ietsje beter, maar lang niet genoeg om hoog te scoren. Magere voldoende volstaat, al is het maar door de heerlijke sfeer.

Wat een prachtige film die eigenlijk ook Lessons in Love geheten zou kunnen hebben. Prachtige rol van de jongen die Ellis speelt en geweldig hoe de bum/hobo McConaughey juist hoop vertegenwoordigt. Een prachtige setting, mooie beelden, goede acteerprestaties en sowieso qua acteurs een feest van herkenning:

- Sarah Paulson uit de American Horror Story anthology
- Carver wordt gespeeld door de biograaf van de Underwoods uit House of Cards
- de vader van Ellis wordt gespeeld door de predikant uit Deadwood

4* van mij.

Erg mooie coming of age film en de eerste film die ik van Nichols heb gezien.

Het was me al duidelijk dat Nichols een ode had aan de natuur en rurale plaatjes. In Mud weet hij dat ook een hoofdrol te laten spelen... een film dat ergens best wel simpel lijkt te ogen maar uiteindelijk wel alle kanten opgaat. We volgen twee veertienjarige vriendjes die er een hobby van hebben gemaakt om over de delta's van het diepe zuiden te gaan varen. Ze komen terecht op een eilandje dat onbewoond lijkt te wezen... op Mud na.

Mud is een bijzondere personage en wordt hier ijzersterk neergezet door McConaughey. Iemand die ik inmiddels wel tot nieuwe held heb gemarkeerd. Langzaam maar zeker word er een soort van vriendschap tussen de twee naïeve jongens en Mud opgebouwd en kunnen we... net zoals bij The Green Mile, zeggen, dat het hier om een persoon gaat die, ondanks alles, totaal geen kwade wil heeft. Ondanks alles.... want hij word gezocht voor moord. En Mud kan de hulp van de jongens goed gebruiken waarbij er genoeg ruimte is voor hartverwarmende momenten tussen de complexiteit.

De film heeft ook zo een handgreep genres en op den duur komt de misdaad/actie gehalte ook om de hoek kijken. Ook het feit dat Mud zichzelf vaak wist te redden met leugens geeft de film plotseling een hele andere draai waarbij je je realiseert dat je als kijker op het verkeerde spoor bent gebracht... of toch niet?

En om bij de settings terug te komen: de sfeer van het diepe zuiden van Amerika is goed te voelen en Nichols weet hier een paar mooie shots te creëren. Ook bijzaken als kalverliefde en het gezinsleven van Ellis komen om de hoek kijken waarbij het erop lijkt dat Mud de ene keer de hoofdrol speelt en de andere keer bijzaak is.

Erg mooie eerste ervaring met Nichols. Gauw meer van hem opsnorren.

4,5*

Mud is de eerste film die ik zie van Jeff Nichols en deze stijl bevalt me eigenlijk wel. Het is wel een stijl die goede acteurs en een sfeervolle setting nodig heeft, anders blijft er niks over. Deze twee aspecten moeten er samen voor zorgen dat het boeiend blijft, want op zich is het verhaal vrij traag. Toch heeft het mij bijna de gehele speelduur geboeid en ik kon na afloop concluderen dat het eigenlijk een prima film is.

McConaughey speelt een erg sterke rol als Mud, maar de ster van de film is voor mij Tye Sheridan als Ellis. Deze twee ontwikkelen een prachtige vriendschap die ook echt aanvoelt. De emotionele uitbarsting van Ellis aan het einde van de film was voor mij het hoogtepunt. Wat een geweldige acteur, en dan nog zo jong. Hopelijk gaan we daar de komende jaren veel meer van zien.

Take Shelter is de volgende film die ik opzet van Nichols, benieuwd of hij me ook met die film kan boeien.

Voor deze film in ieder geval een ruim voldoende.

Geweldige film! Een boeiend verhaal in een intrigerend decor van het Amerikaanse plattelandsleven en een prachtige coming-of-age-verfilming over vriendschap en liefde. Deze film over twee jongens die op sleeptouw worden genomen door een mysterieuze man doet overigens wat denken aan de eveneens geweldige (maar oudere) Vozvrashchenie van Zvyagintsev uit 2003 (dus mijn antwoord op de vraag van sinterklaas zou een 'ja' zijn).

Film vandaag weer eens gezien, op 'België Eén'. Blijft wat mij betreft een prachtige film, met een uitzonderlijk ingetogen rol van McConaughy. Voor mij is het ook primair een coming of age film, omdat de film vooral om de 14-jarige Ellis gaat, de oudste van de 2 vrienden die met McConaughy een bijzondere vriendschap ontwikkelen (de leeftijd van 'Neck' wordt nergens genoemd volgens mij, maar hij lijkt net iets jonger?). Mooie sfeer, die de hele film blijft boeien, goed ontwikkelde karakters, en toch ook een boeiend 'subplot' die het verhaal van McConaughy beschrijft.

Voor mij een dikke 4 sterren.

Fijn hoe 'Mud' (2012) een Bijbelse parabel en een klassiek coming of age-verhaal combineert met een felrealistisch sfeerportret van 'white trash' aan de Mississippi rivier. Een beetje de bitterzoete, mistroostige, rebelse poëtica van Johnny Cash, Sam Peckinah, Charles Portis, Cormac McCarthy en misschien zelfs van oervader Mark Twain. Het is een film die ik heel graag heel goed wil vinden, maar die net niet weet te imponeren. Aan de twee kindacteurs (Tye Sheridan en Jacob Lofland) ligt het in elk geval niet, want die zijn heel sterk als de beschadigde dolers op het precaire breukvlak tussen hun kinderlijke onschuld en hun schuldbewuste volwassenheid. Aan Matthew McConaughey ligt het natuurlijk ook niet, want die is perfect als de mythische vader-figuur die ontzag en dreiging oproept. En onder de regie van Jeff Nichols oogt en hoort het zich aan als één brok onvervalste cajun-sfeer. Dat is het allemaal niet: 'Mud' (2012) wil rauw en hard zijn, maar de emotie die het overbrengt wordt nooit ondragelijk schrijnend. Het overweldigende watergeweld van de Mississippi blijkt uiteindelijk het rustige vaarwater van een lazy river, waarin de karakters (en de kijker met hen) loom meedeinen met de golven.

Toevallig moest ik niet lang geleden voor mijn werk naar Cajunland en de sfeer hier in Mud is wel vergelijkbaar met wat ik daar zag. Gaf deze film meteen een streepje voor. Fantastisch lekker eten ook daar trouwens, zeg daarom nooit dat de Amerikaanse keuken niet veel voorstelt!

Drama vanuit de ogen van een kind of jongvolwassene dat nog niet helemaal weet hoe de echte wereld werkt altijd wel goed bij mij. To Kill a Mockingbird en Stand by Me zijn daarvan goede voorbeelden. Het valt en staat ook bij de acteerprestaties van die hoofdpersonen, wat soms een gruwel kan zijn, maar die hier gelukkig prima zijn. Sheridan doet het prima als koene jonge romanticus.

Grappig, mij juist aan Tiger Bay (1959), toevallig óók met Hayley Mills!

Ik zag net dat 'Midnight Special' ook van Nichols is. Ik vond dat niet veel, maar deze film zorgt er toch weer voor dat ik Take Shelter ook nog wel eens wil zien.

Bijzonder sympathieke film. Leuk om hier met een 14-jarige naar te kijken, zelfde leeftijdscategorie als de hoofdpersonen ('oohhh, wat heeft die gast mooie ogen'). De hele film ademt een beetje een kwajongensachtige sfeer. En kwajongens zijn het, die twee, maar wel van het schattige soort.