Mud (2012)

Wat ik met name zo goed vond aan deze film was het tempo: enerzijds wordt er de tijd genomen om het landschap (de bossen, de rivier) te filmen, anderzijds voelt het al snel aan als een hele spannende film. Ik vond de belevingswereld van die twee jongens mooi terugkomen in de stijl van filmen, het naïeve, het magische, dat zorgt voor een extra dimensie in het verhaal. Als geheel kent de film wel een levensles, maar tijdens het kijken wordt dat morele oordeel alleen maar uitgesteld (wat het verhaal ten goede komt). Erg mooi.

In het begin moest ik even aan Tom Sawyer en Huckleberry Finn denken, hoe de twee kameraadjes dit eiland ontdekken met de boot in de boom ... Mark Twain lijkt nooit ver weg. Deze coming of age film heeft een geweldige zweterige "southern" sfeer. . Huisjes op het water, bayous, cottonmouth slangen, bewoners op de vlucht voor het verleden en een wat melancholische southern belle (Witherspoon). Niet de film van het jaar zoals ik dacht dat het zou worden. Daarvoor kabbelt het teveel verder en wordt de helft van de film ingenomen door het verplaatsen en herstellen van een boot . Wat daarentegen wel mooi gebracht werd, was de romantische, idealistische manier waarop Ellis relaties bekijkt en hoe hij telkens met zijn voeten op de grond gezet wordt. Dat meisje waar hij voor valt, de breuk tussen zijn ouders en de scène waar hij Juniper betrapt in de bar met een andere vent spraken boekdelen. Je ziet hem bijna volwassener worden. En Mud? Een romantische naieveling, die zich in de nesten werkten voor een vrouwtje die misschien niet zoveel om hem geeft als hij denkt... een volwassen versie van Ellis. Weer een leuke film van Nichols.

Omdat de film behoorlijk traag en langdradig is, kun je hem het beste bekijken op een warme broeierige dag waarbij je er lekker onderuit bij ligt. Het verhaal (lekker broeierig sfeertje) weet opzicht wel te boeien en mocht er visueel ook wel wezen maar je moet wel geduld hebben want de opbouw is traag, langdradig (ruim twee uren is een lange zit voor een film als deze) en bevat ook wat saaie stukken. Pas in de laatste 10 minuten zit er wat actie in. De cast deed het overigens goed en dan met name de twee jongens Ellis (Tye Sheridan) en Neckbone (Jacob Lofland) die leuk en overtuigend speelden. De rol van Reese Witherspoon stelde eigenlijk weinig voor en ze komt ook niet echt veel in beeld.

P.S. regisseur Jeff Nichols heeft schijnbaar iets met Michael Shannon, want hij speelt tot nu toe in iedere film van hem mee, dit keer wel maar een heel bescheiden rolletje.

Aangenaam drama over een aan lager gestrande crimineel, de film is traag maar in dit geval had ik hier geen moeite mee op sommige momenten doet de film een beetje aan Stand by Me (1986) en aan A Perfect World (1993) denken en dit heeft te maken door de rollen van die twee jongens. Matthew McConaughey is een meester in zuidelijke accenten en doet het hier weer met verve, Reese Witherspoon haar rol is te verwaarlozen en had haar graag in een iets grotere rol gezien. Het vroegrijpe jongetje met de naam Ellis was de blikvanger van de film veder nog een kleine maar goede rol van Sam Shepard en ook leuk was om good-old Joe Don Baker weer eens te zien al met al een dikke zeven dus 3.5*

Het is veelzeggend dat je in veel commentaren de opmerking terugleest over de (te) lange speelduur. Ik ben van mening dat een speelduur van (ruim) 2 uur niet per sé te lang is. In sommige films is het amper merkbaar en vliegt de tijd voorbij. Of moet er zoveel in het verhaal gestopt worden dat je de 2 uur gewoon nodig hebt (of langer zelfs).

Mud valt echter niet in die categorie. Niet dat de film slecht is, het verhaal je niet pakt of het acteerwerk tegenvalt. In tegenstelling zelfs, dit zit allemaal prima in elkaar. Maar ja, het duurt en het duurt maar en dat is gewoon de doodsteek voor deze film. Ik moet toegeven dat ik, en mijn mede-kijker,, meerdere malen in slaap zijn gedut toen de film eenmaal over de helft heen was. Dat is dus het risico met een lange speelduur bij een film die dat niet nodig heeft.

Jammer, want het had op zich een prima film kunnen zijn met een veel hogere score dan de 2,5* waar ik nu op uitkom.

2,5*

5/10 (IMDB)

Goed genoeg.

Maar ik had toch op iets meer gehoopt. Over het algemeen heeft men het te gemakkelijk gehouden. Er zijn twee dingen die ik graag anders had gezien: Mud en zijn motief (had dat toch achterwege gelaten - hij zou zoveel interessanter geweest zijn) en de parallel met Ellis' parcours, dat op z'n zachts gezegd wat subtieler had gekund.

Die twee dingen hadden ook gemakkelijk gekund: Matthew McConaughey is de laatste tijd goed op dreef en bevestigt dat hier, terwijl Tye Sheridan stevig weerwerk biedt. Ook dat andere ventje is niet slecht - al doet zijn broske aan River Phoenix en Stand By Me denken.

Reese Witherspoon is een spijtige toevoeging - in tegenstelling tot McConaughey kan ik haar hier niet los zien van al de romcomrommel die zij gedaan heeft. Sam Shepard is zoals altijd uitstekend.

Jeff Nichols' regie is eveneens sterk: hij houdt strak de teugels in handen en weet perfect hoe en wat hij moet vertellen. Dat zorgt voor een heerlijk constant tempo. De muzikale ondersteuning is goed genoeg, al komt de sfeer vooral van de perfect "gecaste" locatie en de schitterende plaatjes die daarvan gemaakt worden.

3,5

Broeierige film.

Gisternacht gekeken terwijl het weer buiten lekker broeierig was, het paste goed bij deze warme film. Het is er eentje in de categorie gebeurt niet onwijs veel maar het kabbelt aangenaam voort.

Bepaalde elementen zitten bij mij meteen goed. Hou wel van jongens die op avontuur gaan, en de setting in de swamp vind ik een mooie. Nichols weet die sfeer wel goed weer te geven. De jongetjes acteren fantastisch. Verhaaltje is wat dubbel. Het ligt er net wat te dik bovenop. De liefde is wel erg toevallig bij elk karakter in de jongen zijn leven op een andere manier aanwezig. Vader heeft ruzie met moeder (liefde is weg), McConaughey is naïef verliefd, en het jongetje zelf heeft net zijn eerste liefde. Het valt het iets teveel op wat de film wil vertellen, wat voor mij minder nodig is, het mag best iets vager of gevoelsmatig zijn.

Niettemin kan ik het ook wel weer waarderen, want het maakt het wel iets minder elitair. Een Mallick had hier waarschijnlijk 2.5 uur poëzie van gemaakt zonder een duidelijk narratief, maar dat hoeven we ook weer niet altijd te zien. Dus echt erg vond ik het niet.

De film is nergens echt opzienbarend, maar heeft de hartslag op de juiste plek waardoor het een prima voortkabbelende film is. Die mits je het in een broeierige setting kijkt wellicht ook net dat beetje extra sfeer mee kan geven.

3.5 sterren

Begint prima, met fraaie sfeertekening en mooi naturel akteerwerk van de twee jonge hoofdrolspelers, maar uiteindelijk zit de plot te zoetsappig en gekunsteld in elkaar. Jammer, want de film heeft veel sterke scenes en ook ditmaal is Matthew McConaughey op dreef. Hij kiest zijn rollen de laatste jaren slim uit. De film is helaas veel te lang en ontspoort flink tegen het einde, waardoor de mooie opbouw enigzins teniet wordt gedaan. Leuk bijrolletje overigens van Michael Shannon, de hoofdrolspeler van de eerste twee films van regisseur Jeff Nichols.

Lessons in love voor fans van Stand By Me, al pakt deze wellicht iets steviger uit. In het slot zitten enkele zaken die Nichols had kunnen matigen of op z'n beloop had mogen laten. Erg bezwaarlijk is het niet, maar toch. Een langzame film die ook als zodanig aanvoelt, maar dat is tegelijkertijd z'n kracht. Iets compacter had het ongetwijfeld doorzichtiger gemaakt met dit strategische narratief.

Nichols neemt z'n tijd voor karakters en omgeving en heeft zo een meanderend tempo en zwoel sfeertje te pakken waar de delta en z'n bewoners prima tot hun recht komen. Niets ten nadele van McConaughey, die wéér een uitstekende rol te pakken heeft, maar wat mij betreft hadden beide jongens de poster gehaald. Het is toch vooral hún film en de twee spelen spelen het kalm en naturel.

Zeker Sheridan is aangenaam als Ellis wiens naïviteit gaandeweg wordt ingehaald door de realiteit. Een ontdekkingstocht dus, zoals een coming-of-age drama betaamt, terwijl er ondertussen een misdaadplotje op de deur klopt. Een zeer sympathieke, veelal beheerste film van een regisseur wiens genegenheid ten aanzien van hetgeen hij op beeld laat blinken, in alle vezels voelbaar is.

Zeer treffende broeierige sfeertekening en de setting is een hele fijne. Subtiliteit wil er nog wel eens ontbreken (zoals de raakvlakken tussen Ellis en Mud) maar de film heeft een hart. Een warm hart. Aan de andere kant maakt dat Mud wel minder pretentieus. Het voortkabbelende tempo is heerlijk en met een leidraad die niet overladen is.

De film kleurt behoorlijk tussen de lijntjes maar Nichols weet dan op momenten juist dat beetje af te wijken van een traditionele uitwerking. Ik werd er op momenten best nostalgisch van en dat is misschien wel de grootste prestatie. Film neigt naar solide middelmaat, maar de film is toch wel zo oprecht en warmbloedig dat ik 'm toch wat meer de bovengemiddelde kant op duwen. Mud bij de middelmaat voegen zou de film tekort doen.

Weer zo'n kleine film die het prima gaat doen bij het grote publiek, de Intouchables van dit jaar. Als een willekeurig iemand mij vraagt of ik nog een aanrader voor ze heb zal dat waarschijnlijk Mud gaan worden.

MUD is een meeslepend drama dat subtiel verteld wordt. Het coming-of-age verhaal van de tieners die niet de gemakkelijkste jeugd hebben, weet je te raken en slaat op geen enkel moment door. De film is misschien net iets te lang, maar ondanks de aandacht die de verschillende personages krijgen, zwakt het verhaal niet af en blijft de spanning stijgen. Daarnaast zijn de mooie beelden van het Amerikaanse zuiden een genot voor het oog. Genoeg reden dus om je mee te laten voeren de Mississippi op.

Een prachtige film! Er zit drama in, avontuur en spanning.

Ik vind het meer dan een spannend jongensboek. Zeer zeker!

Mud ... 't is de processie van Echternach, maar dan met 5 stappen naar voor m.a.w. traag maar ook niet tergend traag. Ondanks dat het beperkt is tot 10 minuten "meer beweging" op het einde, kan de film toch blijven boeien door zijn soms boeiende conversaties en zijn magnifieke beelden van de Mississippi.

De complete film heeft als rode draad het vertrouwen dat Ellis , een knaap die op het snijpunt in zijn leven staat naar volwassenheid , krijgt in Mud, een voortvluchtige die schijnbaar iemand heeft omgebracht die het leven van zijn jeugdliefde , Juniper , redelijk verziekt heeft. Mud verblijft in een motorboot, hoog in de bomen, die de jongens ontdekken op een verlaten eiland. Ze helpen mud door onderdelen, ja zelfs een complete motor , te verzamelen. En dat is dan spijtig genoeg het hoofddeel van de totale film nl. het af en aanmeren van de bengels op het eiland.

Het vertrouwen dat Ellis heeft in Mud , komt door het feit dat deze blijk geeft van een eerlijke liefde voor Juniper (beperkte rol door Reese Witherspoon. Nog altijd een engelachtige verschijning). Iets wat Ellis thuis ziet vervagen door de nakende echtscheiding van zijn ouders, met als gevolg het verlies van de woonboot. Dit vertrouwen verdwijnt dan weer op het moment dat Mud te laf is om in eigen persoon Juniper de bons te geven en dit karwei laat opknappen door Ellis d.m.v. een briefje.

Een ander verhaallijntje is de opbloeiende ,maar niet beantwoorde liefde van Ellis voor de oudere May Pearl. En uiteindelijk dan ook nog de bounty-hunters die komen opdagen in het stadje om Mud op te jagen.

Grotendeels is het dat in een notedop, met een redelijk actierijk en voorspelbaar einde.

Wat boeide mij dan ? Het karakterspel van de 2 jongens, de inspanningen die de ouders van Ellis en de oom van Neckbone doen, om hun toch een minimum aan bestaansmiddelen te voorzien. En de rust die deze film uitstraalt mede dankzij de veelvuldige beelden van de rustig voortkabbelende Mississippi. Meermaals vond ik de droge conversaties, met een totaal gebrek aan emotie, tussen de 2 pubers hilarisch om dan weer over te gaan in een volwassen toon t.o.v. de oudere personen. Ik vind het dan ook een glans prestatie van Tye Sheridan en Jacob Lofland. Matthew McConaughey vond ik een kleurloos figuur. En 2 dingen die me opvielen was: een totaal gebrek aan eten , maar sigaretten had hij blijkbaar wel voldoende in voorraad. En zelf ziet hij er ongewassen uit met zijn smerig haar, stoppelbaard en stoffig uiterlijk ... maar dat hemd blijft toch maar oogberblindend wit gedurende de hele film

3*

Mud is vooral een erg aangename film. Lekker warm gefilmd, met mooie landschappen, interessante, sympathieke personages en een goed uitgewerkt verhaal dat goed verteld wordt. Ik mag deze film wel, zonder dat het me ook maar een moment echt omver blies. Daarvoor is het misschien inderdaad wat te veel binnen de lijntjes allemaal en echt diep meeleven met iemand deed ik ook niet. Ik heb ook niet zoveel met plotelementen zoals dat Ellis door een slang gebeten wordt net nadat hij Mud ervan beschuldigt heeft nooit iets voor iemand te doen. Sowieso werkte de film voor mij het best in de eerste helft, toen het drama nog vooral klein was. Zodra het meer de overhand neemt wordt het allemaal toch wat simpel. Dat subplot met May Pearl was er ook één te veel. Ik snap dat ze Ellis ook het slachtoffer wilde laten worden van de liefde (de film balanceert echt op het randje van vrouwenhaat overigens, maar slaat er net niet naar door), maar dit thema lag er al lang dik bovenop. Ook dat ze weer laten zien dat Mud nog leeft was niet nodig.


Maar ach, het is allemaal wel vermakelijk en goed gedaan. Vooral de sfeer leek me een erg goede filmische update van het werk van Mark Twain. Ik las dan ook naderhand dat Nichols door die schrijver geïnspireerd was. De volgende keer The Adventures of Huckleberry Finn?
3*

Wel gek eigenlijk dat de studio's deze film niet echt pushen. Deze heeft echt alles in zich om een grote hit te worden.

IJzersterke film, dacht vooraf dat hij misschien wat saai zou zijn maar dat is gelukkig niet het geval. Het verhaal is erg goed, maar het is vooral het geweldige spel wat deze film zo goed maakt. Nog niet zo lang geleden had ik een ontzettende hekel aan Matthew McConaughey, maar de laatste tijd is dat helemaal veranderd. Hij is gewoon een hele goede acteur die helaas een boel prut heeft gemaakt. Maar het is vooral de jonge Tye Sheridan die me deed verbazen. Wat een top prestatie. Het is ook erg mooi gefilmd en de muziek is top.

4*

Na de trailer van deze film gezien te hebben was m'n interesse niet gewekt. Toen ik er later achter kwam dat deze geregisseerd was door de persoon die ook achter take shelter zat, toch maar besloten om 'm een kans te geven, aangezien ik dat echt een fantastische film vindt.

Eerste gevoel bleek toch te kloppen, film kon me nauwelijks boeien. Aan het begin was ik nog wel benieuwd wie deze 'mud' nou precies was, maar helaas werd dit mysterie al snel opgelost. Naar mijn idee hadden ze dit niet zo snel al moeten prijsgeven. Rest van de film verliep traag, zoals verwacht, maar waarbij in eerder genoemde take shelter de dialogen en het verloop van het verhaal me wel bleef boeien, was dat bij deze niet het geval.

Jammer, toch 2.5 sterren voor het prima achterwerk, en de mooie beelden.

"I knew it. I told you that dirty son of a bitch was trouble."

De film kijkt een beetje weg als een soort van jongensboek waarin het 'coming-of-age' redelijk centraal staat.

Helaas deed het (simpele) verhaal mij niet veel, gelukkig wordt dit ruimschoots goedgemaakt door het sterke acteerwerk van met name Matthew McConaughey en Tye Sheridan. McConaughey verbaasde mij zeer met zijn rol, omdat het toch weer iets anders is dan wat ik van hem gewend ben en Sheridan doet het voor zo een jong knaapje best goed.

Daarnaast zit er een prima sfeer in de film, het kabbelt lekker voort. Het kwam op momenten ietwat dromerig op me over door het aanzien van de mooie landschappen. Helaas speelt de traagheid naar mijn inziens de film toch te parten, het had van mij wel wat ingekort kunnen worden.

Al met al best een fijne warme film om eens gezien te hebben, ondanks dat het nergens al te bijzonder wordt.

3,0 Sterren.

Vreemd genoeg heeft het lang geduurd voordat Mud van Jeff Nichols in de Nederlndse bioscopen kwam. Gelukkig maar, want door de vertraging is de film midden in de zomer uitgebracht en dat past perfect bij deze fijne avonturenfilm. Als natuurlijke opvolgers van Tom en Huck struinen Ellis en Neckbone langs de zomerse Mississippi.

Op een eiland in de rivier komen ze de mysterieuze Mud tegen, uitmuntend gespeeld door Matthew McConaghey. Ze besluiten hem, ondanks dat ze weinig van hem weten, te helpen met het contacteren avn zijn vriendin en het ontsnappen aan hun achtervolgers. Waarom? Cause y'all love each others, zodrukt Elis het uit. Onderweg leren ze wat over volwassen zijn, maar deze film draait vooral om de heerlijke sfeer.

Langere recensie kun je hier lezen: Recensie Mud (ZUBB.nl)

De tweede film na "Take Shelter" die ik van deze regisseur gezien heb en ik werd niet teleurgesteld want ik verwachtte van deze film helemaal niets. Dat bleek achteraf mee te vallen maar "Mud" haalt het absoluut niet bij "Take Shelter", voor mij een van de beste films van het afgelopen jaar. De regisseur deed zijn best om een goede sfeer te scheppen en dat lukte allemaal wel - de landschappen oogden erg mooi - maar het geheel duurde mij allemaal veel te lang. Pas de laatste twintig minuten werd de film pas echt boeiend. De geweldige shootout met de premiejagers had alles van een klassieke western en ook het einde vond ik erg mooi. De laatste twintig minuten redde voor mij daarom ook de film, die ik in zijn geheel te traag vond en ik zeg het nogmaals veel te lang duurde.

3,5*

Een ietwat lange film, maar door het broeierige, lome en landelijke sfeertje dat in zo'n typisch Amerikaans dorpje hangt komt goed over. De film heeft ietwat moeite met de spreiding van de aandacht, waardoor de film blijft hangen tussen een coming of age en een misdaadfilm.

De jongens, Mc Conaughey en Witherspoon doen het wel leuk en maken de film meer dan onderhoudend om naar te kijken.

3,0*

Aparte film: op zich een niemendalletje, maar op de ene of andere manier blijf je toch kijken omdat je benieuwd bent. Verhaal slingert beetje van puberdrama naar avontuur naar thriller. Het knauwende accent van de acteurs kan op je zenuwen gaan werken. Witherspoon is stiekem toch wel erg aantrekkelijk, McConaughey irriteert soms, maar de twee jochies zijn prima gecast. Ruime voldoende voor deze avontuurlijke (typisch Amerikaanse) film.

Mud

Mud is een goede film die met name door het goed neergezette sfeertje en acteerprestaties een goede film geworden is.

Mud zou omschreven kunnen worden als thriller, maar voor mij is het toch meer een coming of age film geworden met drama en thriller elementen. Het broeierige sfeertje kwam goed over, de muziek en locaties zorgden hier prima voor. Ik moet ook zeker zeggen dat McConaughey zeer goed speelde, wat ik de laatste tijd van hem gewend ben. Maar voor mij was Tye Sheridan wel de ster van de film. Net als in The Tree of Life speelde die jongen zeer goed, erg groot talent.

Nichols' vorige film Take Shelter was ook al prima, maar dit leek me wat rauwer en realistischer waardoor ik een stuk meer empathie voor de karakters kreeg. Deze film heeft ook een solide basis, eerst het mysterie over de persoon Mud en daarna het vervolg van het verhaal wat voor mij de gehele tijd boeiend bleef.

Mud is een goed geslaagde film die mij de gehele speelduur boeide, erg goed geacteerd is en zeer goede sfeer overbrengt.

Ik vond het een mooie film. Mooie beelden, mooi verhaal. Heerlijk zomers sfeertje en de omgeving is prachtig. Werkelijk reclame voor dit deel van de Amerikaanse landschap.

Er wordt goed geacteerd, maar vooral de kinderen doen het erg goed.

"You know that guy?" vraagt Neckbone aan zijn vriend als ze een lange man bij hun boot zien staan.
"Never seen him before in my life," antwoord Ellis.

En inderdaad is Matthew McConaughey als Mud vrijwel onherkenbaar. Smerig, vuig en lichtelijk gestoord staat hij mijlenver weg af van de gladde mooiboys die hij doorgaans gespeeld heeft. Dat hij halverwege toch weer zijn shirt uitdoet doet daar weinig aan af.

Maar de film wordt gedragen door Tye Sheridan, die een sterke rol neerzet als de jonge Ellis, wiens ouders op het punt staan te scheiden. Hij zet al zijn hoop op het romantische verhaal achter de mysterieuze Mud. Die heeft een man vermoord om zijn geliefde Juniper te beschermen, en wordt nu achterna gezeten door de politie en premiejagers terwijl hij zich schuilhoudt op een eiland in de Mississippi en op zijn Juniper wacht, om met haar te vluchten naar andere oorden.

Het is die onweerstaanbare Americana-romantiek van het verhaal dat je aanvankelijk de film in meesleurt en het begrijpelijk maakt dat de twee jongens de mysterieuze en charismatische outlaw helpen met zijn ontsnapping.

Het is dan ook verassend dat de film halverwege plotseling een cynischer weg inslaat: in een enkele monoloog van de oude peetvader van Mud (weergaloos gespeeld door Sam Shepard), misschien wel de sterkste scène van de film, wordt de hele romantiek rondom Mud tot gort geslagen. Ellis leert dat de liefde hard en vernietigend kan zijn. De avonturenfilm veranderd in een onmiskenbaar coming-of-age, en Jeff Nichols hanteert deze transformatie op knappe wijze.

Life's a bitch. Sterk.

Aangenaam verrast met deze mooie film.

Een meeslepend drama waarin we kennis maken met Mud een misdadiger die op de

vlucht is en twee 14 jarige jongens die hem helpen.

Romantiek,vriendschap,loyaliteit,warmte en menselijkheid zijn zomaar een aantal zaken

die ervoor zorgen dat dit een zeer aangename film is om naar te kijken.

Een goede cast met uitstekend acteerwerk en een goed uitgewerkt verhaal.

Ook aan spanning ontbreekt het niet alhoewel dit langzaam wordt opgevoerd.

Voor alles wordt de tijd genomen in deze film en dat maakt het nogal langzaam.

Met een wat vlotter tempo en een in dit geval kortere speelduur had het voor mij beter geweest.

Wil niet wegnemen dat ik dit een geslaagde film vond.

3,5*

Loom lezen.

De lome sfeer die 'Mud' uitademt doet de kijker langzaam bedwelmen. Zo wordt men nog makkelijker het verhaal ingezogen. Het verhaal over een crimineel met het hart op de goede plek en twee jongens die hem helpen. Een en ander laat zich lezen als een spannend jongensboek, maar de film kabbelt te rustig voort om de kijker echt de stuipen op het lijf te jagen. Ondanks dat alles realistisch aanvoelt zit er telkens dat 'jeugdfilm-randje' aan wat de film eerder doet ervaren als een avontuur dan als een misdaad-drama.

Matthew McConaughey is goed en de kindacteurs, Tye Sheridan en Jacob Lofland, weten de aandacht goed vast te houden. De bijrollen zijn sterk en de settings van het broeierige landschap ronden de kijkervaring af naar boven. Ook al is het einde wellicht iets te gladjes. Iets wat eveneens opviel bij de regisseur zijn vorige project: Take Shelter. Niet alle zijplotjes zijn even sterk en je zou de film soms zelfs een beetje onevenwichtig kunnen noemen. Toch zal dit werk menige kijker bekoren.

Zeer goed.

Met dank aan Filmfreak voor het recensie-exemplaar.

Het motto van deze sfeervolle film zou ‘vrouwen je kunt beter kippen houden’ kunnen zijn. Maar deze uitspraak is te cynisch, zeker voor Mud. Het landschap in de buurt van de Mississippi is een goede locatie voor dit verhaal.

De band tussen de twee vrienden van veertien is prachtig verbeeld en beide jonge acteurs spelen goed. Sowieso zijn er mooie personages, als iemand zegt “I love you’ dan weet je als kijker dat het gemeend is. Het tempo van de vertelling is aangenaam en op de keper beschouwd gebeurt niet zo veel. Ik heb me er toch prima mee vermaakt.

Mud is een broeierig verhaal over liefde, relaties en verraad. Deze zwoele elementen, zich afspelend in een zwetend Arkansas leveren een setting op waar je van moet houden. Persoonlijk vind ik het intrigerend.

McConaughey is goed op dreef zoals hij dat de laatste tijd vaker lijkt te zijn. Een interessant gegeven; acteurs die toch vooral om hun knappe koppies gecast leken te worden blijken toch wel degelijk te kunnen acteren en sommigen groeien zelfs uit tot de creme-de-la-creme van Hollywood. We hebben het gezien bij George Clooney, Brad Pitt, DiCaprio en momenteel bij Bradley Cooper en dus McConaughey. Want wat is die sterk in zijn rol als Mud. Zijn jonge vrienden doen het overigens ook erg goed. Toch opvallend, meestal kan ik dat jonge grut amper waarderen. De bijrollen van onder andere Michael Shannon en Ray McKinnon, die we kennen van Sons of Anarchy, zijn ook prima.

Zoals gezegd, ook door veel andere users op deze pagina, is Mud traag. Heel traag. Toch blijft het over het algemeen erg boeiend en ook spannend. Hoe zit het nu met het verleden van Mud, komen hij en Juniper uiteindelijk bij elkaar? Of komt het nog tot een confrontatie tussen Mud en Carver?

3,5*

Een prima film, maar had er toch wat meer van verwacht. Lijkt wat mij betreft wel een klein beetje op Stand By Me qua toon, maar die vind ik wat beter. De parallellen van Ellis en de illusie van de liefdeslevens waarbinnen hij betrokken raakt liggen er iets te dik bovenop. Ook de omslag van Mud ligt wel erg voor de hand, vooral de manier waarop... Ook het eind is er een beetje te veel aan wat mij betreft. Was in Nichols vorige films ook niet het sterkste punt van de film, het einde. McConaughey doet het weer goed, maar het wordt nu wel iets te veel van hetzelfde. Sinds een paar jaar speelt hij wel elke keer een marginale redneck.

Desalniettemin is het qua karakterstudie en sfeer allemaal goed genoeg voor een kleine 3.5*, maar er had toch wat meer van gemaakt kunnen worden.

Goeie film die de tijd neemt om alles goed uit te werken. Dat is tevens een minpunt. De film is zeker in de eerste helft wat langdradig. Toch blijft hij boeien. De jonge acteurs zetten een prima prestatie neer. Verder ziet de film er prachtig uit. Tegen het eind wordt de spanning wat opgevoerd en volgt er wat actie. Rustig maar mooi in beeld gebracht drama. 3.5