Stand by Me (1986)

Direct na het lezen van het verhaal waar deze film op gebaseerd is, Stephen King's The Body in Different Seasons, besloot ik de film een kans te geven. Meestal blijf ik van de King-verfilmingen weg omdat veel films de verhalen absoluut geen recht doen, maar over Stand by Me hoorde en las ik toch positieve verhalen. Ik sluit me daar bij aan.

Natuurlijk, de plot is simpel, maar daarin schuilt toch vooral de kracht van deze productie. Vier (pre-)pubers trekken de natuur in om een lijk te gaan zoeken, waar ze toevallig het een en ander van te weten zijn gekomen. Het levert naast een vermakelijk verhaal met enkele schitterende dialogen ook een aantal leuke shots van de omgeving op.
Dit alles gaat gepaard met een aantal goede muziekkeuzes. Normaal gesproken let ik daar niet echt op, maar de soundtrack is erg geslaagd en de andere nummers zijn ook erg goed gekozen en functioneel. Het zorgt voor een vrij tijdloze film, waarin de kinderen niet altijd even sterk acteren, maar wel het sentimentele gevoel bij mij wisten op te roepen. Dat ligt er niet al te dik bovenop; ik had de novelle al gelezen en wist dus wat er zou gaan komen (de film volgt het verhaal erg trouw), maar de boodschap wordt gelukkig niet erg opdringerig overgebracht.
De vier jongens zorgen voor een erg vermakelijk verhaal gedurende de tocht en leveren zelfs nog een aantal memorabele scènes af. Het doet je beseffen hoe bijzonder de jeugdige jaren zijn, maar ook iets gevoeligere onderwerpen worden aangesneden, waardoor de kinderen ook nadenken en praten over de komende periode, die een stuk meer volwassenheid vereist. Voor het viertal is dat nog wel ver weg, waardoor ze regelmatig al scheldend een vriendschappelijk robbertje vechten. De vriendschap komt ook goed over. In het boek is dat vanzelfsprekend nog een stuk beter, maar aan King kun je het overlaten om een aantal sterke personages neer te zetten.
Da bad-guys zijn niet zo heel bijzonder in dit verhaal, maar gezien de lengte van de novelle is dat ook niet heel vreemd. Toch zet een jonge Kiefer Sutherland de leider van de bende, Ace Merrill, heel aardig neer. Ze horen natuurlijk ook bij het verhaal: dat jeugdige wij tegen zij gevoel zal iedereen herkennen en past daarom perfect in het plaatje.
Iets minder vond ik het verhaal van Gordon dat hij vertelde tijdens het kampvuur. Natuurlijk, het is wel typerend voor de fantasie van jongens van zijn leeftijd, maar het haalde het toch al niet zo hoge tempo (waar ik overigens geen problemen mee heb) er nogal uit. In de novelle zitten er overigens twee van dit soort onderbrekingen, voor de liefhebber.

Stand by Me vertelt - in een rustig tempo - het verhaal van vier jonge jongens die er met verve in slagen om het sentimentele gevoel van de onbezorgde jeugd op te roepen. Hier en daar valt er met name over de acteerprestaties echt wel wat op te merken, maar vervelend is het absoluut niet en over het algemeen doen ze het prima. Een aantal geweldige scènes en muziekkeuzes maken deze film tijdloos en absoluut de moeite waard.

Al sinds het prille begin leef ik op gespannen voet met verfilmingen van Stephen Kings werk. Van geweldig tot slecht, en alles wat daartussenin zit, ik heb het inmiddels allemaal langs zien komen. Stand by Me staat echter weer aan de goede kant van de streep. Het luchtige, maar tegelijkertijd ook zware verhaal wordt uitstekend vorm gegeven, niet in de laatste plaats door de erg sterke regie van Reiner, die er in slaagt om in amper 80 minuten film vier personages tot op het bot van karakter te voorzien. De dialogen doen het over het algemeen goed en valt met name het goede acteerwerk van de vier tieners op. Niet heel vreemd dat ze allen een geslaagde - weliswaar voor één van hen nogal korte - carrière van de grond hebben gekregen. En wat een wereld van verschil met gister! Toen ik tieners van vaderlandse bodem maar wat zag aan knoeien in Radeloos! Hoewel het realisme bij tijd en wijle dicht tegen het kantelpunt aan zit en de cinematografie weliswaar degelijk oogt met goed gekozen opnamelocaties maar vaak net niet dat beetje extra's weet los te krijgen, heeft Stand by Me zijn dikke voldoende meer dan verdient.

Dit drama met o.a. de nog jonge Kiefer Sutherland, John Cusack, ... is zeker geen slechte film, al denk 'k wel dat de film meer geschikt is voor een ouder publiek (al doen er bijna alleen maar kinderen in mee). Vooral omdat de film over het thema vriendschap (jeugdsentiment) gaat en de al iets oudere muziek ('50-'60) die er in voor komt.
Maar toch een mooie film en een dikke pluim voor de acteerprestaties van die 4 tieners.