Warm Bodies (2013)

denk dat de meeste zombie liefhebbers wel benieuwd zijn naar dit unieke uitgangspunt in deze film.maar hoe dan ook zo'n film was nog niet gedaan met e Romano's creaties. het einde van shaun of the dead, daar gelaten.

Het word best goed uitgewerkt, met de vinyl communicatie en dus ook de leuke soundtrack.

Hij was leuk maar soms werd het wat traag,maar er zaten zeker leuke grappen in(wassup?(

Hij werd ook maar niet echt spannend,op het laatst wel even met de "rare " zombies die om de hoek kwamen kijken.

Het einde was te verwachten gezien de titel.

leuk,voldoende

Vermakelijke en uitermate lieve twist aan het zombie-genre. Alleen jammer dat het allemaal wel erg voorspelbaar is en dat er uiteindelijk weinig gedaan wordt met het originele uitgangspunt.

Hoef gelukkig niet geheel terug te komen op m'n eerdere stelling. Het concept is namelijk wel heel teenage uitgewerkt. Vooral gericht op de hipster jugend -deze stelling wordt ondersteund door de soundtrack-. Vroeg me al af of er nog wat van M83 langs zou komen dan, en jaaa hoor Maar ik kan mijn verbazing verder nauwelijks onderdrukken. Mede dankzij de fijne cast en het toffe tempo aan het begin kwam ik er toch geleidelijk in. Beetje jammer van het verdere verloop en de duffe climax, maar de sfeer blijft op de juiste manier luchtig en de chemie is inderdaad 'lief' te noemen. Toch jammer, want als je het eindresultaat zo voor je hebt, zie je toch wel veel onbenutte potentie.

Onverwacht leuke film, met name door het perspectief vanuit welke het verhaal wordt verteld. Ook niet vaak zijn zombies zulke schatjes als R. Teresa Palmer vind ik ook een fijne dame om naar te kijken. Het verhaal heeft een mooi vloeiend verloop dat je er bij houdt. De humor is vaak droog en goed gedoseerd aanwezig. Niet spectaculair verder, ook niet eng te noemen, maar gewoon een leuke film voor de afwisseling. Wat mij betreft zeker geen tijdsverspilling.

Nee, ook mijn verwachtingen waren niet heel hoog, maar ach, gezien de vorige film van de regisseur had ik nog wel enige hoop.

Het begin is ook nog wel aardig, het uitgangspunt is namelijk wel origineel en de voice-over was erg amusant.

Als de film eenmaal op gang komt blijkt de creativiteit echter al snel op te zijn en resteert een dertien-in-een-dozijn romantisch verhaaltje, dat op een enkele leuke vondst na maar niet wil pakken. Ik vond het, zeker voor een zombiefilm, ook maar een erg tamme bedoening, en de richting die het verhaal opgaat (er wordt een ander soort ondode bijgehaald als echte slechterink is een enorm zwaktebod.

Er worden hier en daar nog wel wat puntjes gescoord door de goede muziekkeus (ben benieuwd of de doelgroep van deze film veel heeft met The Scorpions en Bruce Springsteen, maar goed) maar daar houdt het dan toch wel bij op.

Leuk idee, matige uitwerking

Leuke verfrissende film, met de nodige humor. En beter dan verwacht. Het had van mij zefs iets langer gemogen. De regie heeft duidelijk oog voor detail, acteerwerk, CGI, beeld, soundtrack, script en dialogen zijn prima in orde.

Heb de film in de bioscoop gezien toen het uitkwam, en ook in de herkijk op DVD blijft deze prima te doen. Ondanks dat het een mix is van zombiefilms, comedies, horror en romantiek is deze moderne uitvoering met Romeo en Juliette in de hoofdrol erg origineel en lekker luchtig.

Het is altijd een uitdaging om het genre zombiefilms uitdagend te houden. Films als I am legend, Zombieland, Resident evil, Shaun of dead, Dawn of the dead, 28 days later, World War Z, ... zijn mooie voorbeelden. Warm bodies haalt zijn inspiratie bij films als Twilight, Edward Scissorhands en Romeo and Juliet. Veel beter dan Twilight weliswaar en het lukt de film om een zeldzame mix te bezorgen tussen zombies, humor, romantiek en een vleugje actie en avontuur. Opvallend eigenlijk, want actrice Teresa Palmer is dan wel leuk om zien, het is niet zo dat ze meteen een opvallende rol speelt. Wel goed als zombie is Nicholas Hoult. De sterkte van de film is gelukkig niet het uithangbord van schoon volk en bekende namen, maar wel het concept zelf. En op de juiste momenten humor dat werkt en een soundtrack die leuk is om te horen.

Warm bodies is een verrassende film geworden. Ik had eerder een melige romcom verwacht, maar het draaide helemaal uit. Eén van de grote verrassingen in 2013, waarin toch nogal wat teleurstellende films gepasseerd zijn.

Aangezien zombie's de laatste jaren behoorlijk in zijn, word het eens tijd voor een wel hele andere zombiefilm.

Afijn, we weten inmiddels al hoe het in beloop gaat: Het begint met een virus, of er is gewoon in een keer een virusuitbraak en mensen veranderen in zombies. Dan heb je nog een groepje overlevenden die soldaat worden om de zombies te lijf gaan of gewoonweg op zombiejacht gaan. Maar Warm Bodies kan je nu wel omschrijven als de meest zachtaardigste zombiefilm aller tijden. En valt dat tegen? Integendeel, dit is gewoonweg een prima, goed werkend en origineel concept dat gewoonweg expres een draai geeft aan het inmiddels afgezaagde zombiethema. Laten we er nu maar eens een romantische zombiefilm van maken, met een zombie in de hoofdrol.

We volgen R, die na een uitbraak, het leven als zombie maar behoorlijk saai vind. Met zijn andere vrienden kan hij amper een normaal gesprek voeren en voor de rest is er in het verpauperde wereldje ook geen reet meer te doen. De mens is echter de grootste vijand omdat er altijd weer eens een groepje militairen zijn die een klopjacht openen en op alle zombies schieten die ze maar tegen komen. Tijdens zo'n shoot out valt R. zijn oog echter op de stoere dochter van een militair genaamd Julie, en dan blijkt er toch wel een beetje gevoel te zitten in de inmiddels afgestorven hart. En geloof het of niet, uiteindelijk slaat er heel langzaam aan een vlam over tussen die twee. Hoe de lovestory tussen mens en zombie verder lopen? Ervaar het zelf, het valt echt niet tegen!

Warm Bodies weet gewoon op alle plekken te lopen als een trein en is ook velen malen beter dan Twilight. Uiteindelijk word alles nog hartverwarmender wanneer R. zijn eigen gevoelens overbrengt naar zijn soort genoten, waarbij we te maken krijgen met emotionele zombies Je moet er maar op zien te komen. Maar de zombies zijn toch hoe dan ook onze tegenstanders? Nee, daarvoor hebben we bloeddorstige zombievampieren die ook nog bleken te bestaan. Eigenlijk is deze film gewoon te gek voor woorden. Heerlijk gewoon! Hoe het allemaal uitpakt is al helemaal te mooi dat het zelfs waar word.

Gewoonweg een erg toffe, gelikte film dat met zijn absurde thema ook alle kanten opgaat. Beetje gore, een paar vette actiescenes, gave Post Apocalyptische beelden van LA en ok, ook een beetje soap en ook niet al te zoetsappig. Misschien zelfs een film met een boodschap.

Erg origineel en goed gelukt.

4,0*

Toch wel een verrassend goede en ook leuke Romantiek / Horror en ook best een gedurfde combinatie, want een romantisch verhaal omtrent Zombies kom je niet vaak tegen. Ook geeft deze film weer eens een nieuwe wending aan Zombies, die normaal gesproken alleen voor dood en verder zorgen. Het verhaal zat leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Verder keek de film zich lekker weg (zag er visueel ook aardig uit en ook de muziekkeuzes waren goed) en omdat de film ook maar iets van 90 minuten duurde verveelde hij nergens. Het einde vond ik trouwens heel mooi.

De cast deed het overigens ook leuk en dan met name de drie hoofdrolspelers Nicholas Hoult (als Zombie "R"), de fraaie Teresa Palmer (het liefje van Zombie "R") en Rob Corddry (als Zombie "M"). Het was ook leuk om Analeigh Tipton (die vond ik destijds in de film "Crazy, Stupid, Love (2011)" zeer leuk en liefjes) weer eens terug te zien.

Al met al vond ik dit gewoon een verrassend leuke film die zich lekker wegkeek.

Redelijke film waarin een zombie verliefd wordt op een levend meisje. Een zombiefilm met een geheel andere en dus ook originele insteek. Het komt wel allemaal wat traag op gang en pas tegen het einde komt er echt vaart in de film. Vermakelijk is het wel en ook heeft de film een lekkere soundtrack.

Volgens mij is dit de enige zombiefilm waarin meer personages tot leven komen dan dat er sterven. Daardoor is het ook nog nauwelijks horror en Levine gaat er ook gewoon voor de volle 100% voor om er een schattig klein filmpje van te maken.

Het is wel aardig allemaal, maar het gegeven is origineler dan de uitwerking. Alles verloopt een beetje volgens het boekje. Ik stoorde me vooral eigenlijk aan die voice-over die wel heel direct de koppeling legt tussen het zombiebestaan en het gevoel van tieners die nog een plaats moeten vinden voor hun emoties. Een koddig idee, maar het had er wat minder dik bovenop moeten liggen.

Het is het eigenlijk allemaal net niet. De cast is oké, maar mist net dat echte beetje sprankeling. De sfeer is niet echt luguber genoeg, maar voor een romantische komedie dan weer niet licht genoeg. Voor een komedie missen de grappen scherpte. De pogingen tot actie zijn enorm basaal al besteed Levine daar gelukkig weinig schermtijd aan. Zelfs de Shakespeare-scène doet helemaal niets met de verwijzing naar Romeo and Juliet. Verder dan Julie op het balkon plaatsen en R eronder komen ze niet.

Als wegkijkertje heeft het zo zijn beperkte charmes, maar er zit niets in dat dit voor mij echt memorabel maakte.
2,5*

Tsja, origineel idee, een film vanuit het oogpunt van zombies (ze zijn wel lekkerder geworden met de jaren)

Goed acteerwerk van iedereen, behalve van de vriendin van Julie, die vond ik erg matig.

Het verhaal is echter op een standaard romantischecomedy-manier neergezet, uiterst geschikt voor het fantastierijke en dromerige hormonenbrein van tieners, ik had echter een aantal vragen:

-Julie rouwt niet om haar opgegeten vriend, ze lieten ons hun relatie ook nauwelijks zien en de invloed van zijn dood op Julie. Ze zit een beetje te grienen in dat vliegtuig maar dat kan ook van angst zijn.

-Waarom is Julie niet eerder ontsnapt? Ze had R allang een knal kunnen verkopen en tenminste proberen weg te rennen, maar ze laat zich zo vastpakken en meenemen.

-Ik vind ook dat er weinig informatie wordt gegeven over hoe de epidemie heeft plaatsgevonden en de impact op de wereld. Ik vond het verhaal vrij snel naar het liefdesverhaaltje toerennen.

Tsja, schattig, maar wel een film die je zo weer vergeet. En ook iets teveel overeenkomsten met Twilight, en dat is niet positief.

2,5 *

Zeer vermakelijke film met een uitstekend acterende Nicholas Hoult. Bizar dat hij bij heel veel scenes heel lang niet heeft geknipperd. Dat is nog best een uitdaging.

Er zit veel humor in en vind het allemaal erg tof gedaan. Het is geen standaard zombiefilm en het is meer een een zombie bewerking van Romeo & Julia. En vind dat uitstekend in elkaar zitten! Tevens is de gekozen muziek echt geweldig

4*

8/10 (IMDB)

Origineel of niet, ik vond het maar een flauw filmpje. Omdat er zombies in zitten maakt de film nog geen horror,. En de platte personages met weinig chemie maken het geheel tot een zwakke vertoning. *2,5

Maar zombies hebben ook gevoelens! Wel leuk voor de verandering om een film te zien vanuit het perspectief van een zombie. Hij eet de hersenen op van een jongen en wordt verliefd op diens overgebleven vriendin. Hoe langer de film duurt, hoe minder geloofwaardig het allemaal wordt, maar welja, ik vond dit wel okee.

“Don't be creepy. Don't be creepy. Don't be creepy.”

Een romantische zombiefilm. Origineel kun je Warm Bodies wel noemen. Zombies en de mens zijn verwikkeld in een felle strijd, maar dan komen R en Julie als een moderne Romeo en Juliet in aanraking met elkaar en worden ze verliefd. Hij zombie, zij gewoon mens.

Een interessant verhaal, Hoult en Palmer als leuk duo en mooie muziek, Warm Bodies doet niet veel verkeerd. In het middengedeelte kakt de film wat in en van spanning is niet echt sprake. De film wil duidelijk verschillende doelgroepen aanspreken en komt daar erg ver in. Prima film.

Zombiehorror is niet een van mijn favoriete subleaques binnen de horror. Zombies zijn van die maffe, traag bewegende en absoluut niet enge creaturen waar mijn hartslag niet veel harder van gaat lopen. Nou ja, van ergernis misschien. Toch heb ik wel eens een behoorlijke zombiefilm bekeken. Ze bestaan dus wel. Deze film behoort niet tot die categorie. Deze gaat de ergernis voorbij.

Een zombie die romantische gevoelens koestert is echt heel belachelijk en ongeloofwaardig. Een mooie tegenspeelster die er omgekeerd ook last van heeft, is al even belachelijk en ongeloofwaardig. De ontwikkeling van de relatie in de film is bovendien een hele oninteressante, een hele flauwe en een hele vlakke.

De film is een suikerzoet liefdesdrama. De combinatie zombie en romantiek is ongetwijfeld lief bedoeld maar is erg lachwekkend. Geen moment wordt dit gegeven geloofwaardig verbeeld. Geen inleving van mijn kant.

Voor een zombiefilm bevat de film erg weinig horror. Weinig spannend staaltje zombiesmerigheid te bekennen. Er is wel veel sprake van schietende en rennende actie. En van lachwekkende romantiek natuurlijk.

Behalve zombies speelt nog een andere groep monsters een rol in deze film. De overtreffende trap van de zombies, genaamd Boneys. Best leuk, deze creaturen. Ze zijn snel en in aanzet angstaanjagend. Helaas zien ze er in grafisch opzicht niet overtuigend uit.

Teresa Palmer is trouwens leuk. Ik begrijp die zombie wel. Hij acteerde het gewoon niet geloofwaardig. Ik kon me maar niet voorstellen dat Teresa Palmer daar trek in had.

Wat een flutfilm.

Ik hing de hele tijd tussen twee tegenovergestelde standpunten in : "wat een leuk en lief uitgangspunt" versus "na het eerste halve uur gebeurt er niet zo gek veel meer, noch qua frisse humor noch qua plot noch qua drama", en in die spagaat zit ik eigenlijk nog steeds. Vooral vanwege de twee hoofdrolspelers ben ik toch geboeid gebleven : leuk dat Nicholas Hoult na zijn kindrollen (o.a. About a boy) nu ook een serieuze volwassen acteercarrière heeft (kortgeleden was ik ook al onder de indruk van zijn rol als Nux in Mad Max : Fury Road), en Teresa Palmer kende ik alleen als ass-kicker in I am number four maar is hier om óp te vreten. Bovendien vind ik het moeilijk om sceptisch te staan tegenover een film die op een mooi emotioneel moment Dylans Shelter from the storm op de soundtrack laat horen, en dan ook nog eens Runaway van The National bij de eindcredits... Ach, al met al blijft het een leuke en lieve film die wellicht nog hoger had gescoord wanneer de indrukwekkende cast van bijrollen (Rob Corddry uit What happens in Vegas, Analeigh Tipton uit Crazy, stupid, love., Dave Franco en John Malkovich) nog íéts meer te doen had gekregen.

Mwa.

Niet echt de beste horrorfilm die er is, absoluut niet. Romantiek en horror vind ik sowieso wel een nogal bedenkelijke combinatie, maar ja. Hoult is toch wel geknipt voor zijn rol, en Palmer ziet er gewoon goed uit zou ik zeggen.

Verhaal boeit niet heel erg, en heeft inderdaad een Twilight neiging. Weinig origineel dus, maar bij een goede uitwerking is dit nog wel over het hoofd te zien. Helaas is dat hier niet echt het geval. De film kent alleen wat redelijk romantiek.

Qua horror valt het ontzettend tegen en is er letterlijk niets dat er bovenuit stijgt. De chemie tussen Palmwr en Hoult is er ook niet echt precies, al is de romantiek zelf niet zo heel slecht. Het einde had ook niet zo soft gehoeven en gaat de film te veel binnen de lijntjes.

Acht jaar geleden brak een virus waardoor de bevolking is verdeeld in drie groepen. Een groep mensen onder leiding van Grigio [John Malkovich] strijdt tegen The Boneys die teren op alles wat leeft. Tussen die twee vuren zitten de zombies. Wanneer zombie R [Nicholas Hoult] Grigio’s dochter Julie [Teresa Palmer] redt tijdens een aanval bon Boneys ontstaat een voorzichtige vriendschap waarbij zombie iets van zijn menselijkheid ontdekt en Julie moet vertrouwen op een wezen dat ze geleerd heeft te wantrouwen. Mix van sciencefiction, horror, romantiek en komedie heeft een overdaad aan ideeën die niet allemaal uit de verf komen, maar Hoult is voortreffelijk.