The Words (2012)

Een film met een voorspelbaarheidsgehalte waar je U tegen zegt. Mede daardoor een tegenvallend verhaal, omdat je in de eerste tien minuten van de film al ziet waar het naar uitdraait. De resterende 130 minuten zijn dan ook niks anders dan een verfilming van datgene wat je direct verwacht. Tel daarbij de matige chemie op tussen de hoofdrolspelers (Bradley Cooper & Zoe Saldana). Cooper speelt individueel wel een aardige rol, maar niet zo uitblinkend als in Limitless of in HO I/II.

Pluspunt was dan weer de vertoning van Olivia Wilde. Toch helpt het de film niet aan een voldoende. Gewoon té voorspelbaar. Had veel meer uitgehaald kunnen worden.

Een schrijver schrijft over een schrijver die niet geschreven heeft. Als een film over een film met een spannend verhaal. En dat wordt het dus niet - spannend. Het begin lijkt nog even veelbelovend, maar na het eerste kwartiertje is het hele verhaal eigenlijk al verteld, en wat we dan nog te zien krijgen is vooral een extreem trage film met een overmaat aan voice-over, die van de ene verdieping in de andere valt. Zo spannend als een vaatdoek. Met de muziek die daar bij hoort - trage violen.

En da's toch wel heel triest. Met de overmaat aan prachtige acteurs die hiervoor bij elkaar geveegd is, is deze film toch wel heel teleurstellend. Bradley Cooper slaagt er nergens in om te overtuigen in zijn wroeging - niet tegenover Zoe Saldana, niet tegenover Jeremy Irons, niet tegenover de wereld. Jeremy Irons dan - dat we die nog eens zo houterig zouden zien acteren, ik word er echt een beetje naar van. Dennis Quaid dan. Die er niet in slaagt om ofwel duidelijk te maken wat hij eigenlijk aan het verhaal toevoegt, ofwel voldoende mysterie te weven om daarachter iets te laten schuilgaan. Nu interesseert het domweg niet - er is maar een emotie die overheerst vanaf de helft van deze film, en dat is het verlangen naar de titelrol. En vlak voordat die dan eindelijk komt is er nog even een einde, dat zelfs in deze film nog onbevredigend aanvoelt.

Mislukt.

Heel boeiend door de duidelijkheid in de eenvoud. Het verhaal is geen puzzel. Gewoon een overlevingsdrang rond het thema plagiaat.

De acteurs mochten wat overtuigender spelen ook al doet Cooper het op zijn best.

Een verhaal van een verhaal.

De eenvoud siert en je weet reeds vroeg in het begin hoe het verloop is. Keurige mix van het heden en verleden. De leugens en de waarheid die helemaal niet op die leugens zijn gebouwd.

Eenvoud siert.

Voor mij een 4 waard en echt geen tijd gehad om naar het toilet te gaan, een busje cola uit de frigo te halen of een chips te kraken. Ik heb hiervoor "Words" te kort.

Onderhoudend verhaal-in-een-verhaal-in-een-verhaal-in-een-verhaal, met een interessant maar helaas nogal standaard uitgewerkt uitgangspunt. De film is absoluut niet geconstrueerd als een puzzel en dat is wellicht ook een beetje het probleem. Het kabbelt allemaal maar een beetje door, zonder dat het echt weet te pakken. Ook niet alle plotlijnen zijn even boeiend; de raamvertelling met Dennis Quaid en Olivia Wilde is bijvoorbeeld te vrijblijvend. Er wordt degelijk geacteerd, vooral Jeremy Irons heeft een mooie rol, maar hoofdrolspeler Bradley Cooper weet nog steeds niet helemaal te overtuigen zodra een rol emotioneel iets meer van hem eist, zoals hier het geval is.

Matig.

De film begon nog best goed, begrijp alleen niet waarom de meta-vertelling met Quaid toegevoegd is. Behalve dan misschien voor het uitermate melige einde? Had in ieder geval volledig geschrapt kunnen worden.

Ook het verhaal van Irons boeide niet zo trouwens. Je zit eigenlijk naar drie aparte stukken film te kijken die plotgewijs wel bij elkaar horen, maar nooit echt vlot met elkaar verbonden worden. Het jammere daarbij is dat ik enkel het plot met Cooper boeiend genoeg vond.

Daar zat de meeste potentie in, werkt naar mijn mening ook het vlotst verteld. Acteerwerk is niet super, Cooper wel oké en Saldana zijn nog goed te doen, maar Irons en Quaid vertonen een serieus stukje overacting.

Rest dus een goed eerste deel dat langzaam afbrokkelt, om op een ridicuul melige manier te eindigen. Gemiste kans want hier zat toch heel wat meer in. Que stilering laten Klugman en Sternthal toch zien dat ze wat in hun mars hebben.

2.5*

Redelijk.

Hoogstaand wordt The Words nergens, maar het kijkt toch allemaal makkelijk weg. Niet alle verhaallijnen zijn even goed uitgewerkt, zo vind ik de overkoepelende verhaallijn niet al te sterk.

De sterkte van de verhaaltjes wordt grotendeels bepaald door de acteurs. Zo kunnen Dennis Quaid en Olivia Wilde weinig overtuigen. Dan vind ik de verhaallijn met Bradley Cooper, Zoe Saldana en Jeremy Irons stukken beter.

Visueel valt er niet veel te zien. Parijs wordt énorm geromantiseerd, en dat is het zo'n beetje. Oh ja, muzikaal is het om van te huilen, wat een gejengel.

3

Geen gepuzzel.

In een lekker loom tempo wordt de kijker rustig betrokken bij de romantische beslommeringen van een jong stel, waarvan de man schrijversaspiraties heeft. De chemie tussen hoofdrolspelers Bradley Cooper en de beeldschone Zoe Saldana is prima. Al snel blijkt het hier een verhaal binnen een verhaal te betreffen. Leuk, vooral omdat oudgediende Dennis Quaid weer eens op de proppen komt en hij de ontwikkelingen met betrekking tot het stel beschrijft als de gladde en succesvolle schrijver van hun verhaal. Een verhaal dat lekker loopt, romantisch is en van een duister randje wordt voorzien. Een randje waar je niet gelijk de vinger achter weet te krijgen.

Echt spannend wordt het echter niet, wel mysterieus. Want hoe zit nu eigenlijk de vork in de steel? En waarom verloopt de film niet zo clichématig zoals we gewend zijn bij films met hetzelfde gegeven? Het antwoord op deze vragen ligt grotendeels verscholen in het sterke script, al moet gezegd worden dat het einde niet best is. Gelukkig valt er tot aan die laatste minuut nog veel te genieten, met name door een sensuele en sterke performance van Olivia Wilde. Geen gepuzzel, maar verhaallijnen die prima parallel lopen en uiteindelijk de verplichte kruising aangaan. Stijlvol, simpel en doeltreffend.

Zeer goed.

Met dank aan DFW voor het recensie-exemplaar.

Interessant 3 verhaallijnen in een, en de film kijkt lekker weg, maar heeft nergens een erg mooi hoogtepunt. Prima wegkijkertje.

Een mooi film. De opbouw van de film is goed. Niet van hak naar tak. Een rustige opbouw en het mooie is je blijft kijken want je wilt weten wat er met de auteur gebeurt. De film neemt je lekker mee in het verhaal.

Bradley cooper zet weer een goeie acteerprestatie neer. Naast komedie wordt hij steeds beter in drama films. De sfeer in de film doet me gelijk denken aan Limitless ook met bradley cooper. Daarin is hij ook een schrijver en krijgt uiteindelijk ook het succes waar hij naar verlangde (maar dan op een andere manier) Kortom een mooi film. 3,5 sterren

Wordt ge nu niet bepaald enthousiast of opgewonden van.

Gelukkig zitten er in de film enkele sterke acteurs, zoals een Dennis Quaid en een Olivia Wilde.

Prachtige film over een schrijver die enorm veel succes oogst met zijn eerste publicatie. Een meeslepend verhaal over leven met de gemaakte keuzes. Of beter gezegd een meeslepend verhaal in een verhaal in een verhaal (zonder dat het ingewikkeld wordt). Een mooie montage, mooi geregisseerd en geacteerd.

Een goede drama/mysterie/romantiek film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Bradley Cooper speelt goed...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital 5.1)...

Totaal onverwachts een erg goede film moet ik zeggen viel erin na 10 min op HBO, de cast is goed gekozen en zeer zeker aan te raden om eens te kijken!

Het was niet mijn bedoeling om The Words te kijken, maar na een interessant begin heb ik de film laten staan en niet meer afgezet.

Ik heb wel wat met films waarin meerdere verhaallijnen met elkaar verworven worden. Vooral die met Bradley Cooper en Zoe Saldana is in dit geval goed gelukt. Overtuigend acteerwerk van die twee en Jeremy Irons. Het verhaaltje dat zich daarvoor afspeelt komt ook nog wel goed uit de verf. Het is makkelijk om met de personages mee te leven en het wordt allemaal goed in beeld gebracht. Het laatste verhaal met Dennis Quaid en Olivia Wilde sloeg daarentegen de plank mis en voelde grotendeels overbodig aan.

Ik vond het dus wel een goede mozaïekfilm, maar niet zozeer door de mozaïekstructuur. De link tussen verhaal 1 en 2 was leuk gevonden, maar niet meer dan dat. Ik merkte ook dat ik de film niet in niveau stagneert. Nadat Irons klaar is met zijn verhaal wordt de film ook gelijk een stuk minder interessant en kabbelt het maar een beetje voort tot het einde. Het einde vond ik overigens ook een flinke afknapper. Alsof de hoeveelheid beschikbare speeltijd er opeens opzat. Jammer, want het was de film denk ik wel ten goede gekomen als het een beetje een mooi slot had gekregen.

Dat wil niet zeggen dat The Words geen vermakelijke zit was. De film verveelt niet of nauwelijks, maar het komt nergens echt tot een hoogtepunt en naarmate de film vordert raakt men daar ook steeds verder van verwijderd. Tegelijkertijd betwijfel ik ook of er nog meer had ingezeten. Al met al denk ik dat de regisseurs een heel eind gekomen zijn, maar het was het uiteindelijk toch niet helemaal voor mij.

3*

Best wel een aardige film. Acteerwerk is van hoog niveau, een vereiste in een film waarin dialoog en karakters centraal staan. Bradley Cooper blijkt al jaren een fantastisch acteur te zijn, in alle mogelijke genres. Ook nu weer laat hij zien waartoe hij in staat is. Ster van de film was voor mij Jeremy Irons, een acteur die ik altijd graag zie en die voor mij nooit meer valt los te maken van het derde deel van Die Hard.

Het verhaal zelf wordt misschien wel ingewikkelder gemaakt dan het in werkelijkheid is. Op een gegeven moment volgt de film 3 verhaallijnen, maar voor mij was die van Cooper en Irons met afstand de interessantste.

Al met al heb ik me prima vermaakt en ken ik de film een keurige voldoende toe.

WOW! Big no-no dat je beelden laat zien en een voice-over gebruikt die in wezen doubleert ("they went on a honeymoon in Paris" - achtergrond Eijffeltoren) door die beelden te beschrijven. Het wordt als knullig gezien.... Maar oh-oh, wat wordt het dan een interessant verhaal. Mooie, slepende story over gedane zaken nemen geen keer en dat je bij je keuzes moet staan. Een kleine schat, letterlijk, die alleen aan de kijker is gegund, en wat zowel de old man als Rory niet weten is... dat Celia het manuscript met opzet achterliet in de trein. Maakt het verhaal nog mooier, en... in wezen scharniert het verhaal om dat ene punt. Open eind. Een andere Hollywood scenarist had nog toegevoegd, dat Dennis Quaid als verteller op het eind z'n bureaula had opengeschoven, waarin dan een oud manuscript ligt. Droste effect, zeg maar.

Goede film. Cooper waardeer ik steeds meer.
Geen origineel verhaal (Jhonny Depp?) Maarja tegenwoordig nóg iets origineels maken is moeilijk want er werd al zo-veel gemaakt.
De film haf van mij een hogere score gehad als het einde had gekund. Er wordt dan gesuggereerd dat Quaid eigenlijk Cooper is. Maar hoe kan dat als bijv die studente alles van hem weet. Dan zou dat toch ook uit xn verleden opgedoken moeten worden? Dat kan dan weer net niet passen in mijn hoofd

Uitstekend stukje drama met een verhaal wat zich openvouwt uit pure elegantie. Pijnlijke keuzes uit het verleden en heden zijn duidelijk voelbaar en dan ook levensecht. Uiteindelijk geeft het ook weer nieuwe inzichten en ontstaat er zelfs een verhaal. Prima uitgevoerd script en absoluut perfect acteerwerk.

Een prachtige film. De regisseurs Klugman en Sternthal hebben een gelaagd script geconstrueerd dat knap in elkaar zit: een verhaal in een verhaal in een verhaal. Een soort dubbele raamvertelling dus. Elk van die verhalen kent zijn eigen dramatische momenten, die mij meer dan eens kippenvel bezorgden.

De cast is in topvorm en ook de soundtrack is erg fraai. Al met al, een bijzonder fijne kijkervaring.

Erg mooie film.

En dan vooral het stuk met Cooper en Saldana. Pure, levensechte struggle die zij tentoonspreiden. Mooi hoe het verhaal in verhaal in verhaal wordt verwerkt. Al voelt de hoofdlijn met Quaid en daarbij horende einde wat overbodig. Maar gelukkig is het acteerwerk wel gewoon sterk en bevat zeker genoeg sfeer en flair om niet te vervelen.

3,5*

Omdat het valentijn is, konden we kiezen tussen 3 gratis films. We besloten deze te kiezen.

Ik kende deze niet, maar was toch aangenaam verrast. Het was een goed verhaal die kon boeien van begin tot einde. Ook de cast was uitstekend. Verder was de speelduur goed, niet te lang en niet te kort.

Een prima film.