The Goonies (1985)

Voor mij geen jeugdsentiment want dit is (denk ik) de eerste keer dat ik deze film zag. Op zich is het een aardige avontuurlijke kinderfilm met een behoorlijke budget, maar ook niet meer dan dat, en niet gericht op volwassenen. Ik had dus andere en hogere verwachtingen gezien het iconische imago van deze film. Een magere 3*, voor kinderen prima maar voor mij een kleine teleurstelling. Het is een soort van Indiana Jones voor kinderen, de hand van Steven Spielberg (scriptschrijver en producer) is duidelijk herkenbaar.

Deze film wordt onuitstaanbaarder met de jaren. Nochtans was dit een groot kassucces; samen met Ghostbusters en Gremlins (de 3 G's) waren dit blockbusters die de vreugde van de jeugd maakten midden jaren '80. Goonies is een schreeuwerige, drukke en hysterische avonturenkomedie. Veel flauwe dingen zoals Sloth en die Fratelli familie, ook enkele goeie zoals Brolin op die driewieler en de Spaanse schoonmaakster... Wanneer de schattenjacht begint wordt het beter, maar ik vind dat de film in veel opzichten meer tegenvalt dan vroeger.

Leuke jeugdfilm waarbij The Goonies op zoek gaan naar een schat. Een film die moeiteloos humor en avontuur op een goede manier combineert. Zo is het personage van Feldman bijvoorbeeld heerlijk bezig als hij vertaalt voor de Spaanse schoonmaakster en bijvoorbeeld even vertelt in welke lades het drugs bewaard dient te worden . Het hele avonturen gebeuren zorgt helaas niet echt voor spanning, maar brengt wel een hele fijne setting met zich mee. De badguys zijn zoals verwacht wel lomp, maar het zal ongetwijfeld komen doordat deze film voornamelijk tot de jeugd is gericht. Hoe dan ook, The Goonies is best vermakelijk.

Steven Spielberg doktert een ingenieus script uit waarin een stel jongens en meisjes op schattenjacht gaan via holen, spelonken en onderaardse gangen, veel vieze troep en skeletten ontmoeten, af en toe de doodsangst nabij zijn omdat een eeuwenoude eenonige piraat allerlei valstrikken in de reisroute gepast heeft, en natuurlijk ook achtervolgd worden door een stel hedendaagse bandieten die bovendien een vreemd familielid al jarenlang opgesloten hebben omdat die er niet erg lekker uitziet.

The Goonies is dus een film als een strip van Suske en Wiske: knotsgek, vol geweld en met verwijzingen naar situaties van vandaag. Bijvoorbeeld de grootgrondbezitters die een rustig dorpje door hun speculaties willen laten verdwijnen. De kinderen zijn overtuigd de problemen zelf te kunnen klaren, zonder de volwassenen. Meer nog, zelfs de oudere kinderen, de pubers die reeds teveel naar het andere geslacht lonken, worden als sufferds voorgesteld. Ze worden pas tot de ware piratenromantiek toegelaten als ze hun seksuele onvolwassenheid overboord gooien om zich helemaal te wijden aan het avontuur. En toegegeven, zelfs als toeschouwer word je beloond: de geraamten zijn gortig-griezelig en het piratenschip is een juweeltje.

Enige negatieve kritiek vanuit deze hoek moet je dus alleen verwachten op het eerste halfuur van de film: de studie van de piratenkaart, gevonden op vaders zolder, duurt te lang. Een en ander heeft te maken met het feit dat alle helden duidelijk moeten worden voorgesteld aan de kijker.

3.5*

Het was een hele poos geleden dat ik The Goonies nog eens zag. The Goonies is zo'n typische eighties jeugd-avonturenfilm, een kruising tussen E.T. en Indiana Jones op kindermaat als het ware. De basis is de magische droom- en fantasiewereld van een 10-jarige die op zoek gaat naar een piratenschat. Als het dan werkelijk gebeurt dat je een schatkaart op zolder vindt, dan is het hek helemaal van de dam. Om het allemaal nog wat pittiger te maken, worden de degens gekruist met een stelletje boeven.

Veel jonge helden in deze film, maar Chunk en Data sprongen er toch uit bij mij. Bij wijlen grappig en spitsvondig. Soms wat té kinderlijk of te evidente en goedkope plots, maar het is een jeugdfilm natuurlijk. De skeletten zijn gelukkig lekker griezelig en het piratenschip is werkelijk geweldig. De intrede van Sloth was eveneens top, legendarisch personage ook al doet hij niet zo bijzonder veel.

Leuk om hem nog eens terug te zien, dit maal samen met mijn jongste dochter. We hebben er van genoten!

“Goonies never say die!”

Schitterende jeugdklassieker. The Goonies is een droom voor ieder kind, maar ook als volwassene is het een genot om naar de avonturen van Mikey, Data, Chunk, Mouth en Brand te kijken. Alle acteurs zijn goed, maar Ke Quan is toch wel het leukst als Data. De sets zijn indrukwekkend, de humor werkt, het is avontuurlijk, en soms zelfs best spannend (en voor kinderen (te) eng). En het einde blijft sentimenteel op alle goede manieren. The Goonies is een film die ik nog duizend keer kan zien, en nog zal ik me iedere keer geen seconde vervelen.

Uitstekende film waarin een groepje beste vrienden een schatkaart vinden op zolder en op zoek gaan naar het goud. Een prima jeugdfilm met een avontuurlijk verhaal en hier en daar wel grappig. Een echte jaren '80 sfeer en de film bevat een aantal mooie decors. De jeugdige cast komt in hun enthousiasme soms wat chaotisch over, maar dit is wel vermakelijk. 3.5 sterren voor de film en een halfje erbij vanwege het jeugdsentiment.

Na 32 jaar voor het eerst deze film gezien.

Je hebt even de tijd nodig om wat irritaties van je af te schudden,

maar het pure avontuur spat van de film af, heerlijk!

Ook leuk om de jonge Sean Astin te zien.

Prima vermaak! *3,5

Wel leuk.

Een film die toch wel een bekende status heeft. Alleen daarom dus ook gekeken, ik verwachtte er niet al te veel van aangezien het toch wel op de jeugd is gericht. De pen van Spielberg is ook duidelijk aanwezig hier, net als bij de andere Spielberg jeugdfilms.

Een voordeel aan de film is dat het allemaal leuk is gedaan, de aankleding ligt me wel, de types zijn wel leuk en de kinderen zijn mega enthousiast en lijken er enorm veel zin in te hebben. Vooral de opening waar de kinderen worden geïntroduceerd is erg geslaagd.

Een nadeel is het lawaai dat de film maakt, er zit zo veel geschreeuw in dat je bij de rustigere momenten een enig gevoel van rust voelt. De film is wel leuk qua slapstick en de set is ook prima. De film krijgt een voldoende, maar niet meer vanwege al het kabaal dat op een gegeven moment wel genoeg voor me was.

The Goonies is een heerlijke avonturenfilm boordevol met leuke karakters. De mini-Indies zijn dol enthousiast en maken dan ook van alles mee. Cinematografisch voor die tijd dik in orde. Heerlijke feelgood movie die mij nooit zal vervelen. Wellicht dat het jeugdsentiment hierin wel een rol van betekenis heeft, aangezien ik een kind was, wat opgroeide in de jaren tachtig, wie zal het zeggen...

Zo, wat scoort deze film hoog hier zeg. The Goonies is voor mij geen jeugdsentiment. Ik kan me niet heugen dat ik de film al eens eerder dan deze week heb gezien. Mij stelde de film ieder geval goed teleur, ook al ben ik wel degelijk een fan van dit soort 80's avontuur. Maar mijn hemel, wat was dit een vreselijk irritante cast zeg. Constant dat geschreeuw en gegil, het ging me echt op een tergende manier mijn zenuwen werken. Pas richting het einde bij de vondst van het schip was het allemaal te pruimen en dat slotgedeelte voorkomt dan ook dat ik een nog veel lager cijfer uit moet delen. Dit mag dan een Spielbergiaanse film genoemd worden, maar doe mij maar gewoon de avonturenfilms van hem waar hij echt zelf aan het roer stond. Die overtuigen namelijk bijna altijd wel.

2*

Jammer eigenlijk dat ik deze film niet een keer heb gezien als klein kind. Dat soort jeugdsentiment of nostalgische gevoelens weet dit soort films meestal nog een glans mee te geven, maar dat heb ik hier dus niet bij. Te kritisch wil ik ook niet zijn; het is overduidelijk een feelgood 80's kinderfilm, en dan moet je daar als 20+'er ook niet te veel over gaan zeiken. De sfeer is absoluut leuk en hoewel er heel wat irritant wordt afgeschreeuwd, weten de meeste kinderen een toffe rol neer te zetten. Effecten ook in orde, hoewel het allemaal redelijk minimaal is. Ik had eerder een kinderversie van Indiana Jones verwacht, maar het is allemaal wat saaier en iets minder avontuurlijk dan gedacht. Een paar onschuldige boobytraps, veel rondgewandel in gangen. Bon, 2.5*, was ongetwijfeld hoger geweest als ik deze al eens als jonge knaap had gezien (en toont ook aan dat nostalgie misschien wel een van de belangrijkste factoren in filmervaring is).

Ik heb deze film als volwassene 2 keer een kans gegeven, en 2 keer uitgezet.. Misschien een leuke avonturen film voor kinderen, en dan misschien vooral voor jongens?

Op e.o.a. manier had ik deze film nog nooit gezien. En gek genoeg wordt hij nu veel meer gewaardeerd, dan in 1985. Dat komt vast ook door het jeugdsentiment. Ben zelf nu 55 dus ja er zijn heel veel herkenningspunten. De knikkers natuurlijk, maar ook de muziek zoals die van Cindy Lauper. De film heeft wel veel trekjes van andere films overgenomen, wat een beetje jammer is. Maar dat komt wellicht doordat is deze film nu pas heb gezien. Stand by Me bijvoorbeeld kwam een jaar later uit. En ook daar zien we een jongen met astma. Dus ja feitelijk is het dus gejat van deze film The Goonies. The Goonies is best leuk en vermakelijk ook al is ie bij tijd en wijle druk. Dat breekt een beetje de spanning, maar ach er is zoveel leuks geks mafs te zien, dat je daar ook weer doorheen prikt. Het beeld op 4k is sprankelend mooi, maar ik zag toch nog een wit stipje voorbij komen. Beetje slordig, maar de transfer is verder erg mooi. Ga 'm zeker nog een keer bekijken! Kinderlijk leuk zullen we maar zeggen.

Film 3.5

Beeld 4.5 (4K)

Geluid 4.5

Extra's 4.0

Een film die je als kind gezien moet hebben. Dat is overigens geen aanbeveling voor ieder kind, maar een waarschuwing voor alle volwassenen. Want The Goonies is op latere leeftijd toch wel erg slecht door te komen. Zeker als er geen sprake is van jeugdsentiment is dit een enorm vervelende film. Van stilte is geen seconde sprake, in de film wordt non-stop enorm geschreeuwd door elk personage. De jeugdige hoofdpersonages ratelen, gillen en janken heftig door elkaar, terwijl ze gaandeweg worden achtervolgd door boeven van het kaliber Bassie en Adriaan. Waar Spielberg prima wist hoe je een spannende kinderfilm neerzet, die soms zelfs de grens van eng en kindvriendelijk opzoekt, zoekt deze film enkel de irritatiegrens op. En gaat daar geregeld ver overheen.

2 sterren.

Kids suck

Vroeger als brugklasser eens gezien, veel was me er niet van bij gebleven op de titel na en het karakter Sloth. Overigens was ik in de veronderstelling dat dit een door Spielberg geregisseerde film was, veel doet het er niet toe bij dit product dat voor mij verder geen jeugdsentiment is en best wel tegen viel.

Het begin is opzich nog wel aardig, de uitbraak, de achtervolging, alles met een beetje humor. Duidelijk is al snel dat dit een jeugdfilm is en het is sowieso leuk om veel acteurs aan het begin van hun carrière te zien zoals Brolin en Astin. En zowaar heeft de film halverwege enkele 'avonturen' kenmerken die doen denk aan een soort van Indiana Jones light.

Maar daar is het beste mee gezegd. Want vanaf het begin, wanneer de kinderen zich verzamelen in het huis van de Familie Walsh en later op pad gaan, verwordt het geheel tot een over hysterische, drukke en chaotische gebeuren. Iets dat zich scene na scene doorzet en de eerste vijf minuten wellicht leuk is maar over anderhalf uur zeer vermoeiend is. Maar goed, ik zal de doelgroep niet zijn van al dit geschreeuw en gegil.

Van The Goonies had ik desondanks toch iets meer verwacht door het hoge stemgemiddelde op IMDb. Het cijfer op MovieMeter lijkt me al meer in de buurt te komen van de werkelijke kwaliteit. Toch is wel een zekere kwaliteit en budget te zien in de film, er is wel met zorg aan gewerkt, daarom geen zware onvoldoende.

Ik heb deze film als kind nooit gezien, dus tot daar het jeugdsentiment dat bij velen toch wel meespeelt. Vele jaren later en zelf een pak ouder komt deze film toch wel heel druk over. Het is een mix tussen Home Alone & Indiana Jones. Enkele kinderen ongelofelijk irritant en de rest is toch ook eerder op een zeer jong publiek gemikt. Maar daarom is het een cultfilm zeker? Wel leuk om enkele bekende gezichten te zien in hun jonge jaren. Ik kan me wel voorstellen dat kinderen in de jaren '80 hier van genoten, maar nu erger ik me er vooral in en mis ik toch de charme die de film meer dan 30 jaar geleden uitstraalde.

Indiana Jones voor een (nog) jonger publiek.

Als ik de film nu bekijk zie ik nu de vele flauwe grappen en stereotypen die er in verwerkt zitten maar 't blijft toch leuk om eens naar te kijken.

100% jeugdsentiment.

(Duidelijk) geproduceerd door Steven Spielberg.

Deze film is een klassieker. En ik had hem nog altijd niet gezien. Toen hij op een dinsdagavond op tv was besloot ik eens ouderwets een film te gaan kijken, inclusief reclames. Hoewel The Goonies overduidelijk een oude film is (zo schattig die jonge Sean Astin!), is het een film die zeker leuk is om een keer te kijken. Het is echt zo’n ouderwetse avonturenfilm met jonge kinderen die ieder uniek zijn, stereotype bad guys, ontluikende liefde en een vreemd uitziend mens. Hier en daar was ik wel iets te oud voor deze film, maar al met al heb ik er zeker van genoten.

Deze beroemde eighties classic film.

Weer opnieuw gezien deze keer op de 4k uitgave.

Deze uitgave is een prachtige upgrade met beeld en geluid.

Een echte gezellige en vrolijke familie film.

Met ook veel humor.

Die nog steeds,zijn kwaliteit blijft behouden.

Met de vrienden club The Goonies die op zoek gaan naar een schat.

Maar hierbij tegen de Fratelli's aanlopen een boeven bende.

Die ook maar wat graag, de kostbare schat in handen willen.

En de vrienden groep, een spannend avontuur beleven.

Een film met prachtig camera werk, en ontzettend leuk gemaakt en heerlijk sfeervol.

Met een uitmuntende cast, waarbij veel van de toen jonge cast, verschillende spelers beroemd zijn geworden.

En ook de film muziek is heel leuk in deze film.

Blijft een tijdloze fantatische eighties film.

Waar de oude maar ook de nieuwe generaties, van kunnen blijven genieten.

Een zeldzame familie film, van echte kwaliteit nog steeds.

Ooit met plezier het boek van de film gelezen, waarin in detail alle technische vondsten beschreven werden. Zoals bijvoorbeeld de wel erg omslachtige manier waarop de poort wordt geopend in het begin. En met het laatste seizoen van Stranger Things in aantocht leek het me wel leuk hem weer eens op te zetten. Tevens omdat veel acteurs toen nog niet zo bekend waren:

-binkbroer Josh Brolin, die niet heel veel te doen heeft afgezien van het meisje;

-Sean Astin die hier nog niet zo dik is;

-Joey Joeypants Pantoliano als 1 van zijn broers;

-Robert Davi die lekker mag schmieren als Italiaanse liedjes zingende mafioso.

Een aantal dingen werkten echt niet in de film:

-de mismaakte Sloth, hoe knap gedaan ook dat bewegende oog en oor met die makeup, wordt nooit aandoenlijk;

-die mafia moeder is echt te lelijk;

-al die gadgets van dat Aziatische joch worden steeds bespottelijker;

-de personages zijn echt te vlak en ze zijn vooral etters of klagers. Ook teveel cliche's: de tomboy, het dikkertje, het nerdje etc etc;

-de scenes waarin de kinderen door de mafioso gesnapt zijn komen erg chaotisch over, vooral bij de shots op afstand, alsof niemand echt weet wat te doen terwijl ze toch echt gevangen horen te zijn;

-teveel hysterisch gegil en gedoe.

Al met al geen klassieker in mijn boek. Maar de basis is gelegd voor een bepaald genre dat indien beter uitgevoerd, ontzettend leuk kan zijn voor jong en oud. En helaas heb ik daar nog te weinig geslaagde varianten van gezien. Summer of 1984 was aardig maar niet meer. De series Eerie Indiana en Stranger Things steken alles met gemak naar de kroon.

The Goonies is een gemankeerde, maar invloedrijke film uit de jaren 80. Zelfs reclames probeerden 10 jaar later dezelfde vibe te vangen: https://www.youtube.com/watch?v=P2K_DSvEevE.

Ik had hem nooit gezien, maar kende hem wel: op de Nintendo NES had je in de 80s ook een spel genaamd "Goonies II" wat een volledig op zichzelf staand vervolgverhaal heeft. Afgelopen zondagmiddag maar eens opgezet met het hele gezin.

Hoewel het geen Spielberg film is, is hij wel producent en op de één of andere manier sijpelt zijn invloed in het begin door in de sfeer. Alleen al het typische, mysterieuze, avonturenfilmmuziekje. Maar hij zou de beginfase van de film allicht beter hebben uitgevoerd.

De personages en het achtergrondverhaal worden namelijk in moordend tempo geïntroduceerd. Knipper met je ogen en je mist dat ze zich de "Goonies" noemen naar de wijk waar ze wonen: de "Goon Docks". Mede daarom heb je het idee dat je kijkt naar een vervolgfilm; de film lijkt soms te veronderstellen dat de kijker reeds bekend is met de personages en hun eerdere avonturen. Uiteraard gedraagt geen enkele van de kinderen zich normaal. De ene is overdreven stoer, de andere een tech wizzkid en de obligatoire dikkerd. Ze hebben allemaal ook een naam (Lawrence) en bijnaam ("Chunk") waardoor het even duurt voor je door hebt wie wie is.

Deze Chunk is eigenlijk een vrij tragisch figuur, die er niet ècht bij lijkt te horen en zijn dikke pens moet laten zien tot vermaak van de anderen; later in de film is hij ook degene die in de meest benarde posities komt. Maar goed, in 1985 kon het allemaal. Net als grappen over SM-speeltjes op zolder en een gesprek tussen 16-jarigen die aan elkaar vragen "heb jij het al met Andy gedaan". Of wat te denken van de slechteriken die hun broer Sloth vastgeketend wegstoppen in een cel en slechts sporadisch voeren. Om nog maar te zwijgen over zijn uiterlijk. Anno nu allemaal zéér ongepast in een film met 6+ rating, maar des te meer een heerlijk jaren 80 tijdsdocument.

Na ruim anderhalf uur druk geschreeuw is het voorbij en dan kijk je terug op een film die het dankzij vrij aardige practical effects en grote sets nog aardig overeind blijft.

3,5 sterren

P.S. ook tamelijk absurd dat Chunk besluit om Sloth in huis te nemen zonder overleg met zijn ouders.

Ik had verwacht dat The Goonies vooral ging steunen op het nostalgische 80’s jeugdsentiment, maar het is een betere meevaller geworden dan verwacht. Ook voor diegene die die periode niet hebben meegemaakt, valt er genoeg plezier te beleven.

Het is vooral een enorme vlotte film geworden. Niet dat het ergens verrassend uit de hoek komt, maar Richard Donner heeft er een aangename film van gemaakt. In het begin is het wel wennen aan de enorme drukte van de kinderen, maar in dergelijke films komen ze daar bij mij nog mee weg. Het einde op het piratenschip wordt wel stevig lang gerekt en daar had meer tempo zoals in de rest van de film niet slecht geweest.

3*