The Devil Inside (2012)

Slechte film! De trailer is spannender en boeiender dan de film zelf!

Vanmiddag in de bios gezien en op zich wel een redelijk vermakelijke film die me niet lang zal bijbleven. Ook niet echt bioscoopwaardig moet ik zeggen, meer om te downloaden en kijken als je niks te doen hebt.

Het is allemaal vrij standaard, niet al te bijzonder, inwisselbare personages en soms zelfs grappig waar dat niet zo zou moeten zijn.

De paar exorcismen die je in de film ziet zijn op zich nog wel goed gedaan, alleen het was het toch net niet helemaal.

Om het goedkope einde niet te vergeten, alsof ze geen geld meer hadden en de film even snel moesten afronden...

Nipt 2,5 sterren.

Best aardig.

Origineel natuurlijk niet. Zoveelste docu-film die het exorcisme draadje van The Rite oppikt (en eigenlijk gewoon z'n karretje aan de wagen van The Last Exorcism hangt). De kans bestaat dat er nu weer een hoop low-budget exorcisme filmpjes gaan volgen.

Toch werkt het best allemaal. De exorcismes zelf zijn aardig creepy. Aanloop van de film (zoals wel vaker bij dit soort docu-films) is te traag, maar eens aangekomen in Rome hangt er een aardig sfeertje. Acteerwerk is ook best oké, alleen vervelend dat Quarterman mij erg bekend voorkomt, maar ik geen flauw idee heb waarvan (en op welke andere bekende persoon hij dan lijkt).

Laatste half uur is sterk, het einde geweldig. De negatieve reacties zullen vast daar wat mee te maken hebben, maar dat heeft meer te maken met dom cinemavolk dan wat anders. Kwam voor mij volledig uit de lucht vallen (lijkt me voor de meeste mensen wel), positief verrast dus.

Jammer van de wat slome start en het wat onorginele verloop, maar verder een leuke film.

3.0*

Wel hele lage score hier op Moviemeter, hoorde hier al veel van op school. Iedereen wou hem zien, natuurlijk door de enge trailer die op TV te zien was. Ik was nog wat sceptisch, maar ik heb me zeker vermaakt in de bioscoop in Hoog Catharijne.

Het exorcisme genre lijkt weer erg op te leven met The Rite, The Last Exorcism, deze The Devil Inside en ook in zekere mate de Paranormal Activity reeks, zeker begrijpelijk. The Last Exorcism is natuurlijk erg vergelijkbaar met deze The Devil Inside, vooral door de documentaire stijl. Dit wist ik van tevoren niet, en hier baalde ik dan ook even van. Maar op zich stoort het niet heel erg in deze film.

The Devil Inside is op zich nog best een toffe film over exorcisme, de film bevat goede schrikmomenten, een aardig sfeertje, geen slechte acteerprestaties en af en toe zelfs wat humor. De effecten zijn ook prima en de film verveeld geen moment. Eigenlijk is de film gewoon heel tof, vooral de duivelsuitdrijvingen die in de film voorkomen tillen de film naar een hoger niveau.

Maargoed, het einde verpest natuurlijk een hoop, en de potentiele hoge score die ik The Devil Inside had kunnen geven is het niet geworden, nee een magere 2,5 sterren geef ik The Devil Inside, hier had een stuk meer in gezeten.

Zielig.

De film begint met een mededeling o.a. dat het Vaticaan weigerde mee te werken aan deze film. Deze irrelevante informatie annex poging tot realisme is typerend voor de rest van de film.

Het eerste wat me op viel is dat de film sterk inconsequent omgaat met jaartallen en leeftijden. Het maakt me verder niet zoveel uit voor de film, maar het toont wel aan hoe insecuur de hele film is opgezet.

Het is eigenlijk heel simpel aan te wijzen waarom de film totaal niet werkt. Dit is weer een nieuwe episode in de found footage/quasi-docu films die altijd wel tenminste één facet nodig hebben en dat is een logische reden tot het aanwezig zijn van de camera. In dit geval maakt de dochter van een bezeten vrouw een soort documentaire over haar eigen moeder (uuuhh ja waarom dat dan? Is ze filmmaker? Lijkt het niet op, ze wil gewoon de waarheid achterhalen. Met andere woorden, er wordt gewoon krampachtig een reden gezocht om net te doen of dit echt is). Wat dus inhoud dat ze om te beginnen totaal geen respect toont voor haar moeder, laat staan voor haarzelf. Ze heeft haar moeder jaren niet gezien, en komt gelijk met die camera binnen zetten. Tsja.. Oke tot daar aan toe, maar dit is wéér zo'n film dat de camera op de gekste momenten aan staat, zonder de eigen logica te hanteren. Weet je wel, als er allemaal doden vallen staat er iemand alles netjes op te nemen

De film is verder totaal inconsequent in zijn artistieke keuze. Het is een semi-docu makers, er is een camera bij! In sommige scenes wordt gebruikt gemaakt van meerdere camera's om één scene op te nemen. Prima, tot zover, maar in sommige shots is de cameraman gewoon ineens verdwenen. Het slaat dan echt als een tang op een varken om net te doen of dit allemaal echt is gebeurd, als je blijkbaar wel weer je best doet netjes de camera's buiten beeld te houden. Maar zelfs het docu-aspect weten ze niet vast te houden, want in sommige scenes wordt het gewoon een soort speelfilm, waar de acteurs typische speelfilmdialogen gebruiken en veel te duidelijk op een set staan te acteren.

Qua film zelf is het eigenlijk vooral best saai. Het is wachten op schrikmomentjes die in zulke gevallen bestaan uit het feit dat de camera nogal onduidelijk registreert en je in elk hoekje iets kan tegenkomen. Niet echt vakkundig gedaan hier wederom, zeker omdat de film in gebreke blijft op het gebied van sfeer en spanning. Daarnaast is de structuur eigenlijk niet meer dan een drietal excorsismes, met daartussen in wat overleg etc. Niet erg boeiend om te volgen in ieder geval.

Het einde dan, daar kon ik nog wel om lachen, maar meer omdat het zo gemakzuchtig en lomp is. Ik had inderdaad niet verwacht dat de film al afgelopen was, maar dat maakte het eigenlijk wel prettig. Als dit een goed einde is, had je de film ook kunnen laten stoppen op elk ander moment in de film, net zo willekeurig.

Verder is het allemaal vreselijk sfeerloos en wordt er vooral erg matig geacteerd. En ja zulke films hebben altijd iets amateuristisch, maar REC bewees ooit dat je dat ook vakkundig en mooi kon uitwerken. Dit ziet er gewoon echt akelig slecht uit, leek net een middelbare school-film bij vlagen.

Het lijkt me leuker eens met een nieuw horror-concept te komen, in plaats van elk subgenre af te gaan met dit concept, maar gezien de opbrengsten is dat natuurlijk ijdele hoop.

1.5*

en p.s. dit is echt de laatste keer dat ik zo'n film in de bioscoop kijk. Is het niet de film die vreselijk is, dan toch zeker wel het trieste volk dat er om je heen zit te blaten, piepen en lachen.

Het is een risico om als regisseur voor zo'n manier van filmen te kiezen en om de suggestie te wekken dat we te maken hebben met een documentaire met in de achterhoofd het bewustzijn dat waarschijnlijk iedereen wel zal weten dat het gewoon fictie is. Sommige worden er erg door aangegrepen en zijn aardig overdonderd terwijl andere het stom vinden en er niks mee kunnen. Ikzelf vind het wel geslaagd en eigenlijk zijn er maar weinig punten waar ik negatieve kritiek op heb. Ja, soms vroeg ik me af of de beveiliging niet wat beter afgesteld kon worden en de wijze waarop het groepje met elkaar omging was op sommige momenten een beetje overdreven aangezien het niet de eerste keer was dat ze aan uitdrijving verrichtten. Maar de acteurs zijn geloofwaardig en de interviews lijken werkelijk afgelegd te zijn met gezichtsexpressies die je normaal gesproken ook zou tegenkomen. Het einde is anders dan anders en ik kan het wel waarderen. Ik zal een van de weinige zijn want de reacties in de zaal waren onder andere 'oh my god', ''dat meen je niet'', ''dit kan echt niet'', ''oh wat slecht'' en ''waar sloeg dat op''.

Aaaah, waarom nou zo'n stom, onbevredigend einde? Doet afbreuk aan de hele film! En ik zat er nog wel zo lekker in.

Voor het grootste deel best een interessante film. Redelijk goed begin, traag maar ik vond het wel een fijne opbouw. Beetje uitdieping van de personages en toch hier en daar wat spanningsmomenten. Leuk meisje in de hoofdrol. De priesters vond ik eigenlijk ook zeer geloofwaardig, wat wel een plus is bij een film als dit.

De manier van filmen vond ik ook wel intrigerend, een van de betere documentaire achtige films dacht ik nog, totdat de film dus naar zijn einde toe ging. Waarom? Ik snap de keuze wel, en ik kan ook begrijpen dat sommige mensen er lovend over zijn, maar het was voor mij een koude douche, dus waarschijnlijk hoor ik ook in de categorie ' dom cinemavolk ' zoals Onderhond zegt.

Ik vind het jammer.

Veel beter dan wordt beweerd. The Devil Inside doet weinig verkeerd en onderscheidt zich met zijn authentieke setting. Ik heb hier van genoten, vooral van de rol van de moeder die bijzonder creepy is. Ook het einde is gewoon effectief en sterk in beeld gebracht. Geen idee waar al dat gezeur over gaat. Ik heb veel slechtere eindes gezien.

Zeker niet slechter dan een PA 2 of 3.

3,5*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: The Devil Inside (2012, William Brent Bell) - recensie - cultmoviesreviewed.com

Abominabel, ik durf te beweren dat dit een halve film is. De versie die ik heb gezien (bij Cinestar Enschede) eindigde na zo'n 70 minuten waarbij de aftiteling begon en ik voel me zwaar bekocht. Het einde komt volledig uit de lucht vallen en met de gehele spanningsboog (reden van abortus, wat frustreerde onze exorcist maar bovenal de hele drive van de film de bezeten moeder) wordt helemaal niets gedaan. Het lijkt alsof de stekker er uit is getrokken i.v.m. een tekort aan budget want het verhaal was gewoon niet af en het einde een slecht excuus. Had het wel graag degelijk afgerond zien worden, onze hoofdrolspeelster was verre van overtuigend (wat bij mocumentaire's toch erg nauw komt) maar er was wel sprake van interessante voorvallen. Maar nogmaals; dat einde...

Had er erg na toegeleefd, maar kom toch een beetje van een koude kermis thuis. Sommige scenes waren echt wel goed, maar het camerawerk verpeste een hoop spanning. De gehele lijn in de film was nogl slapjes en het einde een domper! Maar ondanks dat, toch een redelijke horrorfilm.

Helemaal niet zo eng als ik dacht en soms is dat een nadeel, soms een voordeel. In dit geval kon ik redelijk relaxt defilm volgen en ondanks dat de uitwerking helemaal niet bijzonder is, heb ik we wat met dat anti-religie gedoe. Want de kerk wordt weer eens flink aangepakt. Aardig, meer niet.

Exorcisten zijn weer populair de afgelopen paar jaar, getuige genregenoten als The Last Exorcism en The Rite, maar echt bijzondere films levert dit vooralsnog helaas niet op. Ook deze film, een horrorwerkje opgezet als documentaire, stijgt niet uit boven de middelmaat. Het script is vlak en mist een spannende opbouw; het akteerwerk is erg matig. Er zijn een paar effectieve scenes aanwezig, maar echt eng wil het maar niet worden en de film gaat uit als de welbekende nachtkaars.

Ik had veel negative reacties op deze film gelezen. Ik heb hem gisteravond gekeken. Het enige waar ik het mee eens ben is dat het einde eigenlijk midden in het verhaal valt. Maar voor de rest vind ik het een erg leuke film. Ik vind de opbouw niet tergend langzaam. Maar omdat het verhaald niet snel gaat is het eind zo abrupt. Voor je gevoel is het nog niet klaar. Je kan niet alles hebben. Ik kijk veel horror en dit vind ik ook een leuke film.

De recente golf aan exorcisme-films heeft enkele aangename verrassingen gebaard (The Last Exorcism en Exorcismus), maar The Devil Inside hoort daar helaas niet bij. Doordat men het verhaal, de opbouw en de personages bewust op de vlakte houdt en de regie zich voornamelijk op spektakel richt, mist de film aan impact. De handelingen en motieven van de hoofdpersoon zijn zo mager uitgewerkt dat het werkelijk ongeloofwaardig wordt. Beslist niet handig als je een hoog realiteitsgehalte nastreeft. Nochtans bevat deze pseudo-documentaire een interessant uitgangspunt en enkele grafisch sterke beelden. Die beelden schieten hun doel echter te vaak voorbij omdat een slechte timing en magere sounddesign de schrikeffecten meermaals de das om doen. Het einde is trouwens een zelden geziene afknapper.

Doorsnee duivel.

Het zoveelste flauwe handycam-werkje dat wegens de docu-stijl al snel op de jeukspieren begint te werken. Want er wordt erg slecht geacteerd en het verhaal is veel te gekunsteld om zich aan te mogen dienen als de zogenaamd rauwe realiteit. De openingstekst moet een gewaarschuwd mens alvast voor twee doen tellen.

Het is leuk dat deze exorcistenfilm een abrupt einde kent, iets wat verfrissend werkt voor moe gekeken cinefielen, maar daar is dan ook alles mee gezegd. De open eindjes die het daarmee achter laat zijn hoogstwaarschijnlijk niet eens het bewijs dat de inspiratie op was, want die was tijdens het voorafgaande ook ver te zoeken.

Doorsnee.

Connect the cuts...

The Devil Inside is niet eng of spannend. Laat staan vermakelijk. Het duurt bijna een veertig-tal minuten vooraleer er werkelijk iets interessants gebeurt. De exorcismes zijn ook zeker niet eng of vernieuwend. Eerder eentonig. Ook was de film erg voorspelbaar. Vanaf ze het over meervoudige bezetenis en bezetingsoverdracht weet je gewoon dat de hoofdpersonages ook bezeten zouden geraken. Het einde is ook erg teleurstellend. Hier had veel meer in kunnen zitten. 2*

De goede mediacampagne begin dit jaar ten spijt, the Devil Inside is gewoon een bijzonder zwakke film.

Waar Exorcisme films mij nooit heel erg kunnen bekoren, moest the Devil Inside wel van goede huize komen om mij van dit beeld af te helpen. Helaas faalt Brent Bell behoorlijk hard. Ook hier zijn de gebruikelijke elementen weer aanwezig die dicht tegen de irritatiegrens liggen. Toegegeven, de paar bezeten mensen acteren goed in deze film(het Italiaanse meisje in de kelder, de moeder) en hun make up is ook prima in orde. Toch krijg je verder de gebruikelijke beelden te zien. Wat priesters die hun gebruikelijke riedeltje op moet noemen om een demoon te verdrijven. Het blijft altijd een bullshit gegeven. Een demoon die een lichaam overneemt en vervolgens uitgedreven wordt door wat woordjes uit de bijbel en een priester die gekke bekken trekt

Anyway, daar kan deze film verder niet veel aan veranderen. Wat ik de makers wel kwalijk neem is dat ze een ontzettend saaie film hebben gemaakt. Er gebeurt werkelijk waar echt geen reet in de film en het hele plotje rondom Isabella is gewoonweg niet interessant. De reden waarom de camera gebruikt wordt op deze manier raakt kant noch wal. Ik bedoel, zij wilt weten wat er met haar moeder is gebeurd en dus wordt ze door ene Michael gefilmd die mee gaat op de zoektocht. Waarom filmt hij? Wie is hij? Wat is het nut...

Qua plot weet Brent Bell sowieso niet te imponeren, want alles wat er gebeurt is voorspelbaar, ongeloofwaardig en zonder ziel gefilmd. Dit houdt in dat er 0,0 spanning in de film zit en bepaalde subplots eigenlijk gewoon genegeerd worden. Het Isabella<->Mama verhaaltje heeft een matige uitwerking en is uiteindelijk niet meer dan beeldvulling, "hoe krijg ik de 80 minuten vol?"
Verder drijft de film eigenlijk op twee (korte)exorcismes en het einde. In de overige tijd moeten we luisteren naar een boel ongeloofwaardige dialogen.

Dan het einde, een veelbesproken einde. Tegelijkertijd ook een einde dat mij weinig doet. Het is niet meer dan een zwakke poging om andere films te kopiëren. Hoe vaak hebben we dit soort abrubte eindes nou al gezien(en dan vooral in het handycam genre).
Het grootste probleem is eigenlijk dat de hele opbouw naar het einde/climax ongeloofwaardig is (met een bezeten vrouw de auto ingaan is vragen om problemen, laat die Vader Gallo zelf maar komen), waardoor het einde zelf eigenlijk redelijk voorspelbaar wordt en je met je schouders ophalend achterlaat.

1,5*

Film die helaas niet echt eng wou worden en erg bleef haken in een veilige documontaire. Er zitten dan nog wel hier en daar wat freaky dingen in maar dat zijn er ook niet bepaald veel en dat is behoorlijk jammer want The Devil Inside had makkelijk het niveau van The Last Exorcism kunnen halen. Vele vragen blijven ook onbeantwoord, het einde is dan ook weer een typische i am love it einde maar ook daar is alles uiteindelijk totaal niet helder.

Maar de freaky dingetjes die erin zitten kunnen er nog wel mee door. Die moeder ziet er ook nog best eng uit, alleen voor de rest is er best weinig gedaan met het geheel en mag hij van mij wel weer overgedaan worden. Het acteerwerk kon er ook wel mee door en was realistisch en de beelden van Rome waren ook mooi.

Krappe 3*

Toch nog een redelijke film gezien.

Ik moet zeggen dat ik zelf altijd wel een zwak heb voor films die over geesten of exorcisme gaan. Op de een of andere manier boeit het me altijd wel en is het voor mij eigenlijk altijd wel een garantie voor een naargeestige sfeer en spanning. Ik moet zeggen dat de spanning in deze film niet heel erg aanwezig is mede debet aan het bedenkelijke opzet van het verhaal ( waarom filmen ) die eigenlijk de gehele film door voor gefronste wenkbrauwen zorgt en de te serieuze benadering (Vaticaan gedoe). weet de film toch zijn memorabele momenten te pakken mede dankzij de sterk gefilmde duivel-uitdrijvingen waar de sterke geluid-design als kers op de taart dient,want de gekraakte botten geven een heerlijk foute rilling over de rug en zijn de bij vlagen sterke visuals bij de uitdrijvingen.

Het tempo blijft er ook aardig inzitten als de film zijn draai heeft gevonden,wat eigenlijk te lang duurt. Want de film komt eigenlijk te traag opgang met een alá The Blair Witch inleiding.Dat heeft de film niet nodig en sterkt aleen maar het gevoel dat de film zich eigenlijk te serieus neemt en de hele opzet gewoon belachelijk is. Gelukkig herpakt de film zich in Rome en wordt zeker na de eerste duivel-uitdrijving een verrassend leuke misschien een niet altijd een logische zit maar wel een aangename. De film zal zeker niet het niveau van The Exorcist (1973) of The Exorcism of Emily Rose (2005) halen en al helemaal niet op gebied van spanning die hier eigenlijk niet aanwezig is.

Het veelbesproken einde vindt ik geslaagd de opzet onlogisch maar het eind resultaat goed.

2,5**

Duivels slecht

De negatieve beoordelingen logen er al niet om en ook mijn eigen bevindingen weten deze stevige kritieken helaas te bevestigen; The Devil Inside is een verspilling van je tijd. Er zijn nagenoeg geen scares in de film te vinden en hoewel het verhaal nog niet eens zo slecht gevonden is en er op papier best goed uit zou hebben gezien wist deze mij tevens niet te overtuigen.

Daarbij laten ook de acteer prestaties te wensen over en hoewel de speelduur nog niet eens anderhalf uur bedroeg was dat voor mij alsnog bijna anderhalf uur te lang.

1,0*

Best aardig, de docu aanpak werkt niet helemaal en het einde is te abrupt maar de exorcismes die werden uitgevoerd waren wel lekker eng. kleine 3*

Ik vond deze film niet best. Net gezien op film 1.

Tegenvallende film waarin een vrouw haar moeder terug ziet, die 20 jaar geleden een exorcisme onderging. Een fake-documentary die nergens overtuigd en ook nergens spannend of eng wordt. Vooral de eerste helft is ronduit saai. Het einde is zeker plots te noemen, en wellicht hierdoor nog niet eens zo heel slecht.

Verschrikkelijk lelijke en oninteressante film. Er wordt niets nieuws vermeld dan wat we al weten (maar er wordt wel gedaan alsof het heel boeiend is) en het verhaaltje is zo iel als maar zijn kan. Even dacht ik dat het nog iets ging worden. Maar dat was wel laat, toen die vriend van hun ook bezeten werd. Op dat moment kreeg ik wel even een adrenalinestootje. Ik zou alleen niet weten waarom. En dat was ook weer zo over.

De handycam is hier op de meest verschikkelijke manier gebruikt. Nee, dat is niet waar. Dat zou zijn als we de hele film naar onscherp beeld hadden gekeken ofzo. Maar er wordt maar lukraak wat geschoten, en er lijkt nooit gefocust te worden op wat er echt gebeurd. Men zwabbert maar wat heen en weer met dat ding. Bijna net zo vermoeiend als 3D kijken.

Ik vind ook dat ik te weinig echte stukken exorcisme heb gezien om het acteerwerk echt boeiend te vinden. De later bezeten vriend en de moeder doen het misschien nog het beste.

Een welverdiende ster voor de scene ergens tegen het einde en de bekende krakende botten, want die blijven leuk.
1*

Films over exorcisme spreken me erg aan, ook deze manier van filmen vind ik erg fijn, de trailer zag er goed uit, dus the Devil Inside moest bekeken worden.

Het verhaal is weer eens anders dan we gewend zijn van dit soort films, Vrouw vermoordt 3 mensen terwijl er een exorcisme op haar word uitgevoerd, haar dochter wil hier meer over weten en gaat naar het vaticaan. Het verhaal klinkt best oke, en dat is de film zeer zeker ook. Bijna de hele film is gefilmd met een handcam, dit zorgt oa. bij de exorcisme die in de kelder word uitgevoerd voor een zeer spannende en donkere sfeer. Ook wanneer de vriend opeens bezeten raakt word de spanning weer tot het puntje opgevoerd. Het einde is ook zeker geslaagd.

Misschien is de film wat kort en zijn sommige stukken niet altijd super interessant voor iedereen, toch weet deze film een constante spanning te creëren waardoor hij zeker het kijken waard is.

3,5* een ruime voldoende voor The Devil Inside.

Nee, voor een verhaaltje, originaliteit of meer van dat soort platitudes hoef je dit ding niet op te zetten. Sowieso frappant om bij dit soort horrors uit te komen, als je zoiets als voorwaarde voor een geslaagde film stelt. Ik zie het hooguit als een mogelijke meerwaarde. Nog frappanter is, dat áls het zich dan eens anders als anders gaat gedragen, het schijnbaar óók niet wordt gepruimd. Dan wordt het erg lastig.

Ik vond het einde in ieder geval wel een prima zet. Het docu stijltje is ietwat geforceerd, verder doet het wat een exorcisme film doorgaans doet en minimaal behoort te doen. Griezelig zijn als er een duiveltje aan de haak wordt geslagen. Dat gaat spastisch, vuilbekkend, krakend, bloedend en gierend, terwijl het moedertje eruitziet als een spook, bij wie elk moment de stoppen en meer kunnen doorslaan.

Het kleine bochtje dat Bell heeft, geeft-ie helaas wat knullig weg. Als je even oplet tijdens de les, weet je wel zo ongeveer waar dit naartoe gaat. Daar staat tegenover dat z'n geagiteerde camera's in het laatste pakweg half uur een paar keer effectief zijn. Deed, in de verre verte, qua intensiteit en dergelijke even aan [REC] denken en de cast doet het naar behoren voor zo'n kleine, compacte horror. Niet onaardig.

Hand-held camera werk kan me vaak niet boeien maar er zijn uitzonderingen ook in dit genre. Deze film haalt het niet bij andere films maar was zeker ook niet de slechte in zijn soort. Verder vond ik de bezetene mooien scary in beeld gebracht. Daarnaast was het een goed horror einde. Wat deze film naar de drie sterren brengt!

Nou vooruit, sommige scènes rond het excorcisme waren nog wel creepy, maar verder was dit helemaal niets. Vooral dat docu-stijltje doet wat goedkoop aan en wordt ook nog eens niet consequent doorgevoerd. Had er dan een echte ficitieve docu van gemaakt. Spannend wordt het nergens, film ziet er niet bijzonder uit en matig acteerwerk. 1,0*.

De film wordt weergegeven als een reality documentaire waarbij de gekozen techniek met handycam gelukkig niet vervelend werkte. Het verhaal wordt langzaam opgebouwd met oog voor veelvuldige dialogen rond exorcisme. Toch komt de vaart er wel in naarmate de film vordert. Echt spannend of griezelig is het wel niet. Wel een pluspunt is dat de bezetenen goed in beeld komen en ook voor een nare sfeer zorgen. Vooral de scène wanneer Isabella haar moeder ontmoet is de moeite. Jammer van het plotse abrupte einde dat voor mij onbevredigend werkte. Het acteerwerk is matig. 5/10

Bell met de camera.

The Devil Inside is een film die over redelijk ruim gebied maar weinig wordt gewaardeerd. En dat snap ik maar al te goed. De film is als horrorfilm niet bepaald foutloos te noemen, maar wel erg vermakelijk. Tussen alle luide en bombastische beelden van de film in zat er zelden een moment tussen waarin ik me heb verveeld.

Dat neemt niet weg dat deze film niet kan ontkomen aan de gebruikelijke logicafouten en een narratief dat gaandeweg gewoon compleet verdwijnt. Ik weet dat ik me tijdens de tweede helft van de film een aantal keer heb afgevraagd waar ik eigenlijk precies naar aan het kijken ben. We zien wat demonen, stunts en geschreeuw, maar samensmelten doet het eigenlijk zelden naar behoren.

Al die onduidelijkheid wordt wel mooi gecompenseerd met acteurs die het proberen, genoeg gespook om het als geheel boeiend te houden en een tempo dat snoeiend door de film heen knalt. Sommige scenes maken de kijker ook oprecht comfortabel, en Bell weet wat technieken tussendoor regelmatig met succes in te zetten. Wat vooral knap is, is dat de horrorscenes ook daadwerkelijk afschrikken. Net wat gemener ook qua toonzetting. Lekker.

Het is jammer dat het allemaal maar een rommeltje is en dat de film zichzelf in de tweede helft niet meer kan bijhouden, maar als je daar een beetje omheen kan kijken wacht je eigenlijk wel een leuke en lekker snelle film op. Bell is onder de horrorliefhebbers een soort Uwe Boll geworden, meen ik, maar ik kan zijn films altijd tot op zekere hoogte waarderen.

“Have you ever witnessed a real exorcism Father?”
“Yeah! Right after he saw the Easter Bunny!”

Geinig, ik zag op Letterboxd dat ik al had gestemd op deze film met één ster. Bijzonder, aangezien ik tot op de dag vandaag dacht deze film nog nooit gezien te hebben en gewoon helemaal niks meer kon herinneren van deze film. Toen ik laatst zag dat hij was toegevoegd op Netflix was ik eigenlijk wel geïnteresseerd in deze prent, het leek me toch best een vermakelijke exorcisme film. Toch moet ik dan gelijk toegeven dat ik me stiekem best heb vermaakt met deze film, en het ging eigenlijk ook best snel voorbij. Nee, het klopt dat deze film gewoon verre van vernieuwend is, we kennen het wel. Mensen die zijn overgenomen door demonen en een stel priesters die de demonen probeert te verjagen.

De gevolgde exorcisten vind ik best leuk, hoe die dames in elkaar lagen was toch een akelig gezicht die ik eigenlijk niet gauw op die manier zie. Ik vond dat de film best leuk met degelijke gorey scenes werkt en dat slaat wel aan. Het found-footage gedeelte of misschien docu vind ik juist een leuke toevoeging, en dat gepaard met de kleine horror gedeeltes vond ik best leuk.

De film kent weinig spanningsopbouw, en dat is wel jammer. De film voelde nergens beklemmend aan zoals andere delen in het genre juist wel deden. Zonde want er had zoveel in gezeten. Ook het verhaal vond ik toch wel erg rommelig, veel dingen die behandeld worden snap ik niet precies waarom dat precies voorbijkwam, en die moeder waar het in mijn ogen om draait zie je nauwelijks.

Over het algemeen dus best wel een vermakelijke film maar, je moet je verwachtingen wel echt heel erg verlagen hoor. De film raakt nergens het niveau van de grootheden in het genre maar, voor een B-film vond ik de film toch best verzorgd en leuk om te kijken. Prima mee vermaakt dus.

In 1989 doodde Maria Rossi [Suzan Crowley] 3 mensen tijdens een exorcisme. Sinds de rechtbank haar ontoerekeningsvatbaar achtte, verblijft ze in een psychiatrisch hospitaal in Rome. 20 jaar later reist dochter Isabella [Fernanda Andrada] met documentairemaker Michael [Ionut Grama] naar Italië om te achterhalen of haar moeder (nog steeds) bezeten is door de duivel. Bij haar onderzoek krijgt ze hulp van duivelsuitdrijver Ben [Simon Quarterman] en David [Evan Helmuth]. Michaels camerawerk is ronduit amateuristisch en het plot scoort een 0,0 op het gebied van originaliteit. Maar mede dankzij het ongelofelijke werk van acrobaat en slangenmens Pixie Le Knot heeft dit toch een paar indrukwekkende, kippenvelbezorgende momenten. Jammer dat het genre rond 2012 al volledig uitgemolken was, want dit is een typisch geval van mosterd na de maaltijd.