Dressed to Kill (1980)

Uitstekende film. Een stuk beter dan Carrie en ik ben een enorme fan van Nancy Allen geworden . De film was zeker spannend, terwijl de film in een tijd is gemaakt waar dit (in mijn ogen) vaak ontbrak (het kunnen creëren van een enge sfeer). Heel veel spannende achtervolgscènes en de moordenaar was best beangstigend, ja. Het einde was onvoorspelbaar en goed bedacht.

Het einde is verwarrend en niet erg geslaagd, maar over het algemeen is de film zéér spannend, zoals je mag verwachten van DePalma. Toch niet zo spannend als Raising Cain. De lange scené in het museum vind ik hier echt een hoogtepunt!

Angie Dickinson en Nancy Allen in die tijd twee beelden van vrouwen, en mooi om te zien,nu heden zal het wel een heel pak minder zijn.

Wat de film betrefd uit die tijd toch spannend en alles goed in beeld gebracht.

Toch spijtig dat ze er nooit een vervolg op gemaakt hebben,het was toch perfect mogelijk geweest.

3 OP 5

spannend maar soms verwarrend

4 sterren

Bij vlagen erg spannend, maar ook hier en daar vrij traag; het duurt heel lang voordat de spanning er een beetje in komt (die achtervolgingsscène in het museum is tergend traag en eigenlijk alleen boeiend vanwege enkele interessante camerabewegingen), en als er dan uiteindelijk echt eens iets lijkt te gebeuren, blijkt het allemaal een droom te zijn. Nogal flauw imo...

3*

Tja, als je de scene in het museum al niet de moeite waard vindt, dan wordt het niks tussen jou en deze film. Die scene is toch al spannend, het spel tussen de man en de vrouw.

De Palma mag dan wel bekend staan als een Hitchkock-liefhebber annex jatter, met Dressed To Kill brengt hij in de eerste plaats (bewust?) hulde aan de Italiaanse giallo. De gelijkenissen liggen er in elk geval vingerdik op – op enkele visuele uitstapjes als de hem typerende splitscreen na. Mocht bij de eindcredits pakweg Argento vermeld staan, geen mens die het bedrog zou doorhebben. Concreet betekent dit dat esthetiek, overigens het stokpaardje van De Palma, de voorkeur geniet boven een logische plot en een solide verhaallijn. De talrijke dromerige shots en hallucinante close-ups die in deze prent verweven zitten, zorgen voor een hypnotiserende beeldtaal die gans de speeltijd aanhoudt en de kijker langzaam maar zeker verlamt om hem niet meer los te laten – in de positieve zin weliswaar. Bij dit alles neemt De Palma ruimschoots de tijd om elke afzonderlijk take tot in het kleinste detail te regisseren en van een ongeëvenaarde fijnzinnigheid te voorzien. Voor mensen die echter geen boodschap hebben aan De Palma’s visuele flair blijft er helaas niet veel over, want de storytelling op zich biedt maar net genoeg body als ondersteuning van het audiovisuele. De kritiek dat Dressed To Kill meer gelauwerd wordt om z’n cinematografische kwaliteiten dan om z’n horror-value is dan ook volkomen terecht.

Niet zo'n sterke film. De enige die wat eer krijgt is De Palma die een mooi stukje regie aflevert. Maar verder is het niet altijd even sterk acteerwerk, een flinterdun verhaal met overbodige zaken. Ok, de scenes in het museum en de metro zijn mooi om te zien dankzij De Palma, maar ik had ze liever mooi in een film verwerkt te zien dan maar een film maken om goed regiewerk af te leveren. Het complete plaatje is niet zo goed imo.

Het verhaal wordt enorm gerokken trouwens, alsof ze van een kortverhaal vertrokken en de rest opgevuld werd door De Palma die de film gebruikt om (met succes) een paar dingen uit te proberen. Met een beter verhaal en goeie acteurs had dit wel wat kunnen worden. Cain valt nog mee, maar heeft niet veel werk op zich in de film. En een paar koppel tieten is leuk om te zien, maar maakt een film niet goed.

Een goede film, ik vond vooral die scene dat de moordenaar een vrouw te lijf ging met een scheermes in een lift, allereerst pijnlijk maar ook bijzonder smerig Maar hij verdient zeker 4*

Ik ga mee met het merendeel van de posters hier.

Dressed to Kill is een thriller die er, dankzij invloeden van o.a. de gialli en films als Halloween, visueel goed uitziet voor het meeste van de tijd, spannend is op de juiste momenten maar helaas te lijden heeft onder een iets té doorzichtige plot.
Dat laatste hinderde me eerlijk gezegd in geen geval, en genoot dan ook volop van de bekende scènes die hier al aangehaald werden en die door De Palma erg vakkundig in elkaar gezet zijn: de lift (vond ik niet de sterkste scène), de metro (deze kaapt de hoofdprijs weg) en de eindscène. Wel vond ik dat het einde van de film vroeger had mogen vallen, met name nadat de camera omhoog zwenkt in de psychiatrische instelling wanneer Dr. Elliott de verpleegster uitkleedt. Het hele Carrie-einde dat hij enkele jaren geleden al eens op een ietwat andere manier uitgevoerd heeft was er voor mij iets te veel aan, alhoewel ik de scène an sich erg sterk uitgevoerd vond. Hij was leuk geweest ergens middenin de film, voor één of ander vrouwelijk nevenpersonage.

De film is best origineel binnen zijn genre (met veel 'net niet'-momenten), al kan je natuurlijk niet naast de Hitchcock (Psycho)-gelijkenissen kijken.

3,5*

Ik heb de film niet gezien hoor, maar met alle respect, de titel geeft de hele 'clue' van de film toch al weg?

Of is dat al eerder gezegt?

Valt wel mee, vind ik. Bovendien betekent de uitdrukking "Dressed to kill" ook nog iets anders in het Engels.

Ik heb de Amerikaanse DVD met twee versies: unrated en R-rated. Ik vermoed dat de DVD die in de Benelux is uitgebracht de R-Rated versie is, dus met wat blood & gore eruit geknipt?

Wat er ook van zij, "Dressed to Kill" is een absoluut hoogtepunt in het genre van de erotische thrillers, met een prachtige soundtrack van Pino Donaggio en door de kineast zelf met heel veel stijl in beeld gebracht. Het feit dat De Palma zich door de grootmeester Hitchcock liet inspireren stoorde mij niet. De Palma drukte zeker zijn eigen stempel op de film.

Waarom denk je dat de gecensureerde versie hier uitgebracht is? In Europa zijn we toch vaak wat makkelijker?

Even gecheckt: de Benelux release is wel degelijk de R-rated version:

Rewind @ www.dvdcompare.net - Dressed To Kill (1980)

Al zijn er slechts drie scenes waar dit een verschil geeft:

-iets minder naakt in de douchescene in het begin van de film

-twee close-ups over de brutale moord met het scheermes op de vrouw in de lift zijn weggelaten

- iets weggelaten uit de dialoog tussen Nancy Allen en Michael Caine wanneer ze hem probeert te verleiden op zijn kantoor

Toch jammer dat die moordscene gecensureerd is in de Benelux-versie, dat was voor mij de reden waarom ik deze niet wilde aanschaffen.

Mooie thriller voorzien van een goede dosis spanning. Echter niet overal even sterk en inmiddels toch wel behoorlijk gedateerd. Cinematografisch sterk en Caine is goed. Bovengemiddeld.

Een thriller rond transeksualiteit. Kan best, maar hier niet goed gebracht. Te lange scènes die de spanning niet opdrijven, hier en daar foutjes in het scenario en het einde van de film op het randje van de potsierlijkheid.

'k Vond de muziek veruit het beste.

Aardige Hitchcock, weer van de Palma. Nu vooral leentjebuur gespeeld bij Psycho.

Wat me opvalt is dat de Palma (m.u.v. de geniale opening in Carrie) zelden in staat blijkt de film lekker te beginnen. Ook nu had ik zeker een kwartier nodig om in de film te komen, ondanks de aardige badkamerscene. De film begint echt sterk te worden tijdens en na die scene in het museum. Hoewel het vooral trucjes zijn die dus met name Hitchcock al toepaste, neemt de film je vanaf dat moment wel in een houtgreep en laat je niet meer los.

Ik had de ontknoping net te vroeg door en de scenes die erna kwamen zijn, hoewel aardig, een beetje overbodig. Daartegenover staat dat de film vol zit met spannende momenten en ik ben blij dat er iemand is die het Hitchcock stokje heeft kunnen overnemen en daar op een prettige manier mee is omgesprongen. 3,5 sterren.

Verrassend spannende film en tevens een heerlijk eigentijds ode aan Hitchcock's Psycho. Het duurt even eer je er als kijker inzit maar zodra dat eenmaal zo is wordt je wel meegesleept in het geheel, de film is ontzettend spannend en tevens erg sfeervol, daarnaast bevat de film een aantal zeer spannende/sterke scenes, denk bijvoorbeeld aan de scenes in het museum, de psychiatrische instelling op het einde en natuurlijk in de lift waarin de spanningsopbouw veel weg heeft van de douchescene in Psycho . Verder deden de acteurs waaronder Caine het prima, was de score dik in orde en was de strakke hand van DePalma weer goed te merken. Twijfel sterk tussen 3,5 en 4, houd het voor nu maar op het eerste, bij volgende kijkbeurt hoogswaarschijnlijk een halfje erbovenop.

3,5 sterren dus.

Hmm, ik zag er eerder verwijzingen in naar de Italiaanse giallo. Heb je dat ergens gelezen over Psycho? Of is dat je eigen interpretatie? Ben hier wel benieuwd naar eigenlijk, vermits de gelijkenissen mij niet opvielen.

Wat dacht je van de moordenaar, die in beide films een man gehuld in vrouwenkleren is? En die douche-scene in het begin van de film is ook een verwijzing naar Psycho

Mja, ik moet zeggen dat dat op een of andere manier aan me voorbij gegaan is. Als ik de film terugzie zeg ik waarschijnlijk "maar natuurlijk".

Klinkt inderdaad heel logisch allemaal, ik heb er blijkbaar gewoon over gekeken .

Bedankt voor je toelichting.

Heerlijke film van De Palma. De film begint een beetje slapjes, maar zodra de eerste moord in de lift gepleegd word is het (bijna) de rest van de film genieten geblazen. Dat De Palma de één na het andere trucje van Hitchock leent is ook in deze film weer snel duidelijk. De Palma doet dit echter vlekkeloos en is net als Hitchcock een meester in het opbouwen van spanning. Nancy Allen is wederom prachtig en een genot om naar te kijken, maar ze doet haar werk daarnaast ook nog eens prima. Ook Michael Caine overtuigd, maar een aantal andere leden van de cast lieten soms nog wel eens wat steekjes vallen. Vooral de (erg) kleine rolletjes van bepaalde lui. Daarnaast is De Palma ook echt nog wel te betrappen op wat schoonheidsfoutjes en komen een paar scénes wat klungelig over, maar dat mag de pret zeker niet drukken.

Het verhaal sleept je mee, kent de één na de andere weergaloze scéne en laat je (mij wel in ieder geval) een paar keer goed schrikken. Geweldig camerawerk, puike montage en vooral het feit dat sommige scénes / shots lang duren laat je op het puntje van je stoel zitten. De eerste scéne die erg sterk was, was het moment dat de eerste vrouw het formulier vind van de man waar ze net mee naar bed is geweest en dat ze ziet dat hij geslachtsziektes heeft. Wow, even schrikken geblazen mevrouwtje. De scéne daarna in de lift is meesterlijk en vooral het moment dat Nancy Allen - inmiddels ook gearriveerd - de vrouw (hihi) haar spiegelbeeld ziet is geweldig. Dat scherpe, glimmende mes, echt heerlijk. Dat de moorden er zelf een beetje minder uitzien maakt dan niets meer uit eigenlijk. Hierna zien we Nancy Allen die verwikkeld raakt in een web vol met bedreigingen en dat zijn de beste stukken. De scéne in de trein, maar vooral de scénes later in de film in het kantoor van Caine en het moment wanneer Allen in de douche staat, geweldig! Vooral de laatstgenoemde bracht me behoorlijk aan het schrikken.

Over het algemeen gewoon een film boordevol heerlijke, spannende en meeslepende scénes. Een bloedmooie Nancy Allen, geweldige muziek van Donaggio en een twist die ik niet aan zag komen. Body Double is en blijft mijn favoriete film van De Palma en daarnaast heeft Blow Out ook een behoorlijke indruk achtergelaten, maar ik heb me geweldig vermaakt met Dressed to Kill en deze film is dan ook weer een sleutel tot de overige - soortgelijke - films van De Palma.

Toch wel een bijzonder povere Psycho-rip off. DePalma gooit enkele weinig interresante personages op het scherm met een traag tempo waardoor het mij als kijker helemaal niets kon interreseren wat er met deze personages gebeurde. De ontwikkelingen zijn oninterresant en grotendeels gestolen van eerder genoemde meesterwerk van Hitchcock. Zijn overige elementen van spanning "leent" hij ook van horrormeesters als Argento en Carpenter. Ook mogen we weten dat hij ooit bij Carrie een leuk trucje bedacht, om tegen het einde ook deze vervolgens twee keer in dit samenraapsel te gooien. Helaas een ongeinspireerde copy-cat.

Die treinscene van deze is trouwens door argento geleend in sleepless. Niet geheel toevallig is deze van Dressed to kill 2x zo briljant. De Palma is echter van een heel ander nivoo dan Argento. Carpenter lijkt toch meer in een andere hoek te zitten.

Zie ook niet bepaald het verband tussen het werk van Carpenter en DePalma (of deze film).