Hanussen (1988)

Op zich een zeer interessante film, die ik echter niet honder procent kon volgen- niet zo heel goed in Duits.

Deze film heeft een op zich sterk, bizar, interessant, duister en enigszins onheilspellend verhaal:

Brandauer raakt gewond in de Eerste Wereldoorlog, en ontwikkelt daardoor bovennatuurlijke gaven, waarmee hij vervolgens zijn geld gaat verdienen. Hij wordt erg populair, totdat hij de opkomst van Hitler voorspeld...

Er wordt sterk geacteerd, met name door Brandauer. Alles is prima gefilmd ook.

Al met al een film dus waar ik zeer geinteresseerd in ben: met thema's als het bovennatuurlijke heb je mijn interesse wel gewekt.

Ik geef nu een 3,5, met die notie dat ik waarschijnlijk hoger geef als ik de film in het Nederlands had kunnen volgen.

Redelijk goede film.
Waarom de nazi's Hanussen vermoorden naar aanleiding van de voorspelling van de Rijkstag brand blijft (voor mij) in het ongewis.
Een mogelijke verklaring kan zijn dat de brand inderdaad gepland was door de nazi's zelf.

Het eerste deel van de film (het slagveld) overtuigt geen moment en ziet er bijzonder amateuristisch uit. Net toen ik de brui er aan wilde geven ontwikkelde het verhaal, over de opkomst en ondergang van een helderziende, zich tot een fascinerende film. De regisseur werkt veelvuldig met close-ups van de personages, waardoor deze interessanter worden en je als kijker dichterbij hun gemoedstoestand komt. Klaus Maria Brandauer laat opnieuw zien wat voor een begenadigd acteur hij is. Later las ik dat Erik Jan Hanussen echt bestaan heeft.

Hanussen is een zeer interessante thriller over Berlijn (Midden Europa) tijdens het Interbellum. Het karakter van Hanussen is niet bijster interessant, zijn omgeving is dat des te meer. Op een tamelijk decadente en lichte wijze beweegt het grote talent Klaus Schneider zich in Berlijn, genietend van zijn gaven terwijl de wereld om hem heen steeds grimmiger wordt. Het ontgaat hem volledig hoe anderen (waaronder de Nazi's) misbruik maken van zijn voorspellingen. De kracht van zijn woorden reiken verder dan het theater waarin hij ze uit spreekt.

Klaus Maria Brandauer zet een goede rol neer. Soms vroeg ik me af of deze man echt zo lichtvoetig was. Vrienden waarschuwen hem, bekenden worden vermoord en hij leeft gewoon door alsof er niets aan de hand is of geniet hij zolang het nog kan?

De film heb ik gisteravond opnieuw bekeken na 20 jaar. Destijds had de film een behoorlijke impact op me. Nog steeds vind ik het een erg sterke film vanwege de mooie tijdsweergave, de aparte karakters zoals de Graaf, de Indiase waarzegster, de enge Propagandaminister, filmster Henni Stahl en alle weifelende Weimarpolitici.

Sterke film die net als Mephisto volledig wordt gedragen door Klaus Maria Brandauer. De film is inderdaad erg interessant door het weegeven van het tijdsbeeld en er zijn zat parallelen te trekken met het al eerder genoemde Mephisto. Hanussen heeft dus echt bestaan en er bestaan allerlei myhes rondom zijn persoon en zijn contacten met de Nazi's.

Grappig detail overigens: als de soldaat de opdracht krijgt namen te verzinnen voor op de kruizen van het nep-erekerkhof geeft de officier als voorbeelden: Wajda, Menzel, Jancsó (regisseurs). Hanussen zegt trouwens dat hij ze kent. Vraag me af wat Szabó hiermee wil aangeven, is het een hommage?

Voor de Movie world challenge in mijn uppie moest ik nog een Oscarnominatie of winnaar voor Beste Buitenlandse Speelfilm. De keuze viel op deze Hongaarse film en blijkbaar waren de makers (Szabó/Brandauer) ervan populair bij de Academie want er werden maar liefst drie films genomineerd. Achteraf zag ik er daar ook al één van (Colonel Redl) en net als die was het ploeteren om er doorheen te komen. Het is namelijk een theatrale spanningsloze enigszins gefictionaliseerde biopic over de Oostenrijkse occultist en goochelaar Erik Jan Hanussen waarvan zijn voorspellingen en paranormale talenten door de Nationaalsocialisten werden gebruikt om de partij te helpen te slagen. Het occulte was toen populair in Weimar, Duitsland. Er wordt beweerd dat hij de opkomst van het fascisme, de Rijksdagbrand en de bekende groet voorspelt. Maar voordat je bij dit intrigerende kom, moet je, je eigen door de rest van zijn leven worstelen; van soldaat naar rechtszaak en feestjes in de hoge kringen. Ik weet niet of het personage Hanussen nou wel zo interessant was... De film zit verder vol met ellelange dialogen, wat het ook niet direct er beter op maakt. Misschien dat de tijd ook zijn tol heeft geëist want echt heel goed vond ik het allemaal ook niet1