Un Bianco Vestito per Marialé (1972)

Wat zie ik, is deze giallo hier ook al toegevoegd ?

Enfin, giallo van het 10 little niggahz type waarvan je zou denken dat het onmogelijk narratief valt te verneuken, maar Scavolini doet aardig zijn best.

De beginsequentie is vanwege zijn absurde choreografie uiterst memorabel te noemen, wat ook geldt voor de gothische spookhuissequentie en de verplichte orgie scene, waarbij we die negerin die een paringsdansje uitvoert met een voorbinddildo terwijl ze intussen regelmatig met een zweep wordt afgetuigd door haar in travestie gehulde vent/ blanke meester, ook wel in de canon mogen opnemen.

Maar zoals ik reeds suggereerde haalt al deze bizarrerie volkomen de vaart uit het verhaal en het eigenlijke 10 little etc. gegeven komt pas na meer dan 1 uur speeltijd aan de orde, zodat we dus een enorm aantal slashings in zeer korte tijd te zien krijgen, die helaas vooral opmerkelijk zijn door het buitengewoon knullige en opzichtige gebruik van dummies...of is dit eigenlijk een pastiche?

Het slot probeert ambigu te zijn, maar is eigenlijk zo evident als wat.

Een pre is echter de casting met genreveteranen als Pistilli de sadistische echtgenoot, Ida Galli als de eponieme heldin en andere bekende smoeltjes zoals die van Rassimov of Pilar , wier schattige kleine tietjes en strakke kontje wij ontwaren in de verplichte lesbo scene.

Over het algemeen dus vrij slecht, maar het heeft zijn momenten.

Stijlvol geschoten giallo met flamboyante personages. Plot is brak, maar voor Italo-fetishisten is dit vast een genietbare film. Leuk om eens te hebben gezien. Kleine voldoende wat mij betreft.

Normaal gezien toch mijn ding deze giallo films, maar deze viel mij toch redelijk tegen. Om te beginnen komt het verhaal wel heel langzaam op gang met overbodige scènes zoals het bizarre verkleeddiner met verleidingsdansjes, de toevallige ontmoeting van een vrouw die een boek zit te lezen langs de weg, Massimo (Ivan Rassimov ) die eerst niet binnen gelaten wordt, Gengher Gatti als butler in de intro, het spookhuistafereel met al die beelden en poppen. Totaal overbodig allemaal, lijkt dat de regisseur meer aandacht heeft voor zijn choreografie. Wanneer de slachtoffers beginnen te vallen , is het tempo veel te snel en zijn sommige kills zelfs niet te zien. En dan bedoel ik dat de slachtoffers al gevonden worden zonder dat je al iets hebt gezien. Trouwend de kills worden erg matig in beeld gebracht. Weinig of geen spanning, ook het slot weet niet te verrassen. Al meent de regisseur dat hij toch een bijzondere ontknoping heeft, maar die ligt eigenlijk al vast bij de opening van de film. Pluspuntje vond ik wel de muziek bij de openingscredits. 4/10

Een giallo uit begin jaren zeventig en ook weer een echte tijdcapsule. De slemp- en braspartij met genderwissels en naaktdansen is duidelijk een uitloper van de hippie/flower power beweging. Voeg daar dan nog een scheut Hitchock/Agatha Christie en een typerende Italiaanse soundtrack aan toe en dan staat er een aardig stukje pulp voor de kijker klaar. Mooi in beeld gebracht waarbij de mooie kasteel setting ook nog eens een extra troef is. Enig minpuntje is dat het lang duurt eer het slashen van start gaat en dat er qua suspense zeker meer uit te halen was. Daarom is het niet helemaal een topper in het giallo genre maar zoals gezegd op zijn minst een vermakelijk stukje pulp.