21 Jump Street (2012)

Hooguit een handvol geslaagde grappen rechtvaardigt geen speelduur van bijna twee uur. Het gebrekkige acteertalent van Jonah Hill en Channing Tatum helpt ook al niet. Zeer matig dus met één scène, die eruit springt: de achtervolging met de limousines.

Normaal.

Had dit eerder gezien, maar dus blijkbaar vergeten hier een review op te plaatsen. Ook met het vervolg trouwens, die komt ook nog aan de beurt. Dit deel vond ik nergens echt uitblinken op het genre, buddymovies of in het algemeen komedie.

Dat maakt het overigens niet minder vermakelijk allemaal. Hill en Tatum zijn wel een vermakelijk duo, vooral de opening is leuk hier. Daarna zwakt de film af in een wat normale Amerikaanse komedie vol met flauwe en lompe humor, die wisselend wel leuk zijn.

Het is dan toch vooral het duo dat blijft boeien, de film is nergens heel grappig maar kijkt goed weg. Er is niks bijzonders gedaan op visueel niveau, behalve wat felle beelden maar daar blijft het dan ook wel een beetje bij.

Gewoon een filmpje die gemaakt is om te vermaken, maar daar dus ook bij blijft. Dit is geen meesterwerk, maar wel redelijk grappig en vlot.

Een herziening. Een van de beste komedies die er zijn. Jonah Hill en Channing Tatum doen het samen erg goed. Geweldig hoe overdreven de humor soms is. Brie Larsson en Dave Franco zien er echt nog heel jong uit. Bij Channing Tatum had ik dat gevoel niet maar ik denk niet dat ik hem na 2014 nog gezien heb eigenlijk . Het is frappant dat deze film alweer dateert van 2013. 2013! Wat gaat de tijd toch snel voorbij.

Echt een topkomedie met een vette soundtrack, beestige actie, typische college stuff en dus een dikke aanrader voor mensen die houden van overdreven, soms wat vulgairdere humor.

Een best vermakelijke film. Hier en daar zakt het een beetje in, maar de film weet de aandacht er uiteindelijk wel goed bij te houden. Hill en Tatum zijn geen geweldige acteurs, maar hebben hier wel de nodige chemie. De gelijknamige tv-serie zegt mij verder niks, maar wel leuk dat Johnny Depp hier ook nog even zijn opwachting maakt.

Zeer vermakelijke parodie op de serie uit de late 80's. Dat is mede te danken aan de chemie tussen tegenpolen Schmidt (Jonah Hill) en Jenko (Channing Tatum). Qua humor niet heel origineel allemaal, maar toch neemt de film hier en daar op geslaagde wijze de hak met de typische highschoolfilm.

4,0* Grappige bromance

Usa drank en drugs in een komedie niks nieuws onder de zon, doch de 2 hoofdrolspelers trekken het geheel naar een hoger niveau wat tot komische momenten leidt. 1 van de betere, het speelt zich af in een highschool, comedy's. Rol van hun captain is ook geweldig over the top. Special moment: het non verbale spel van de enigszins kalende jongeman met rubber handschoen bij de ambulance aan het eind. Subliem gespeeld. Ook de undercovers bij de "gang" op het eind top!

Aardig maar uiteindelijk wel wat te lang en richting het einde, als de nadruk minder op het high school gebeuren komt te liggen, ook steeds minder boeiend. Soms oprecht leuke en goede grappen en Tatum en Hill onderling zijn best plezant al werkt ook niet elke grap evengoed. Al met al geen verkeerde film die net te weinig heeft om echt vermakelijk te zijn over de hele lengte. 2,5*.

Destijds nog in de bios gezien, blijft een hilarische film met leuke humor en chemie tussen de onzekere Hill en atletische Tatum met zijn timing en gezichtsuitdrukkingen. Meteen al een vette opening met Eminem's ''The Real Slim Shady'', waarna Tatum op de politie acedemie de geweldige opmerking ''Not so slim Shady, whatsupp! Holy shit'', maakt. Zelfs Ice Cube, wie ik meestal maar matig vind, is hier geweldig als voortdurend boze black captain. (Hey! Hey! Stop fuckin’ with Korean Jesus! He Busy! With Korean Shit!). Verder leuke bijrol van Brie Larson, een klein rolletje van Dakota Johnson en zelfs Johnny Depp is even te zien als DEA undercover agent.

Eerste uur is geweldig, laatste half uur iets minder.

Eens in de zoveel tijd kijk ik een superslechte film met een vriend die nu eenmaal van superslechte films houdt. Deze keer viel het me niet tegen. Ik moest best vaak lachen en heb me nauwelijks geërgerd. Het scheelt dat de film zichzelf op een postmoderne manier niet echt serieus neemt.

Er zat ook een lekker tempootje in. De achtervolgings- en schietscènes haalden dat tempo er soms een beetje uit, maar dat mocht de pret niet drukken. Nou ja, een beetje misschien.

De televisieserie heb ik nooit gezien, dus mogelijk miste ik wat referenties. Dat is jammer, maar ik ik kan er niet om treuren. Ik zie dat er 103 afleveringen van die serie zijn. Als je die niet kijkt, houd je een hoop tijd over voor andere dingen.