Disconnect (2012)

boeiend over de hele lengte, knap gefilmd...eindelijk weer eens een echte film na al die rommel

Sail van Awolnation vond ik altijd zo'n shitnummer, maar in deze film past het erg goed.

Prachtig drama, verpakt in een raamvertelling.

Nergens over de top, tot in detail geloofwaardig.

Uitstekende acteerprestaties, film met een duidelijke boodschap:

Het leven draait om liefde geven en liefde ontvangen. *4,5

Toppertje. Boeiende film. Aanrader om op middelbare scholen te vertonen.

Sterke indringende film, was wel een eye opener hoor pfff

Zit mooi in elkaar en laat beide kanten van een verhaal zien!

Prachtige mozaïekfilm over de gevaren van ons huidige online-gedrag. Alle de drie verschillende verhaallijnen zijn even goed uitgewerkt en even boeiend. Het gaat niet over de technologie, maar over de menselijke interacties. Mede door het aangename tempo onderhoudend over de hele lengte en bij vlagen spannend en aangrijpend. Wellicht een tikkeltje melodramatisch hier en daar, maar dat is deze debuterende regisseur vergeven.

Prima mozaïekfilm, met interessante stukjes. Verhaallijnen vloeien mooi door elkaar heen. Het acteren is aardig en het onderwerp ontzettend van deze tijd en daarom erg herkenbaar.

Echt een (h)eerlijke film. Alleen de personages mogen wat meer uitgediept worden.

Erg goede film, boeiend van begin tot eind, een heerlijk drama die je echt wel even laat nadenken. Wat ik hier veel lees is dat de personages wel wat meer uitgediept hadden mogen worden, dit vind ik ook, je weet net wel genoeg over elk personage maar om je nog meer in te kunnen leven is meer informatie nodig. Het open einde stoorde mij enorm, ik had graag wat meer afsluiting gezien, zo weet ik niet hoe het met die jongens afloopt die Jessica hebben gemaakt, of hij nog wel uit zijn coma komt, wat er met de journalist verder gaat gebeuren en wat er gaat gebeuren met Kyle. Iedereen die een open einde mysterieus en interessant vindt, ik deel die mening niet, maak dan geen film als je geen einde hebt of komt met een "ja de kijker kan er zelf iets bij bedenken", ik vind dat niet artistiek of briljant maar ontzettend lui en irritant, zo kan ik ook wel een film maken, zonder eind. Maar genoeg daar over, goed onderwerp, leuke acteurs alleen de journalist was soms iets te aanwezig maar heb mij er niet echt aan gestoord. Ook had ik de film liever iets rauwer gezien hoe alles maar net goed gaat in de laatste 10 minuten van de film, er had van mij wel iets mis mogen gaan om zo nog meer een indruk achter te laten over de gevolgen van sommige acties. Op mijn "kritiek" punten na, prima vermakelijke actuele film, 3.5.

Film haalt de gevaren aan die schuilen in het instappen in de vele technologische snufjes die voor het grijpen liggen.

Terzelfdertijd wordt de verwijdering die er vaak is tussen ouder en jongere onderlijnd.

Goede film, meen ik, zekerlijk met de beste intenties en die, ondaks het ietwat warrig begin en de meerdere verhaallijnen, toch knap is opgebouwd.

Behoorlijke acteerprastaties.

Mozaïekje over moderne communicatiemiddelen en onderlinge verbondenheid. Drie verhaaltjes, die elkaar uiteraard ergens raken, waarvan de indruk ontstaat dat ze een eigen film behoeven om tot volle wasdom te komen. Zeker twee derde draagt het juk van behoorlijk zwaar drama en dat in betrekkelijk korte tijd.

Daar gaat Rubin dan wel sereen mee om, zijn cast doet het ook niet onverdienstelijk, maar hij schakelt vrij rap tussen z'n verhaallijnen, zodat ze op zichzelf moeite hebben om effect te sorteren. Met name Cindy en Derek hebben daar last van. Rondom Ben en wat hem overkomt, is het iets gemakkelijker instappen.

Maar ook dat krijgt wat te weinig ruimte om te ademen. Het scenario gebruikt daarbij enkele bochtjes, waar je zo je bedenkingen bij zou kunnen hebben. Dat de film niet volledig aanslaat, blijkt wanneer Bens deuntje wordt ingestart en Rubin zijn inmiddels aangeslagen personages nog eens de revue laat passeren.

Een Magnolia-achtig momentje, dat om die reden meer opvalt, dan om iets anders. De muziek past verder wel, het oogt verzorgd en het slot kan er mee door. Het lijkt besluiteloos, maar met het fysieke contact en wat daarmee gepaard gaat, heeft Rubin z'n punt gemaakt. Niet bepaald een eye-opener, maar goed.​

Mooie mozaïek film die in de buurt komt van Alejandro Gonzales Innaritu.

In zijn speelfilmdebuut waarschuwt regisseur Rubin voor de gevaren, die schuilgaan achter het misbruik en/of het onverantwoord gebruik van sociale media. Zijn verhaallijnen over chatten, internetporno en identiteitsfraude zijn slechts losjes met elkaar verweven en bieden aan het eind de kijker ruimte om zelf zijn of haar conclusies te trekken. Vooruitgang is mooi, maar je moet er wel mee om kunnen gaan en beducht zijn voor het feit dat er heel wat kwaadwilligen rondlopen in de boze internetwereld.

Mooie karakterstudie en tijdsbeeld. Beter dan ik had verwacht. Misschien wel de beste film van 2012 en één van de betere films allertijden.

Wow. Mooie film (voor eerste paasdag ). Doet erg denken aan Crash (2004) die ik net iets beter vind. Kan niet echt aangeven waarom eigenlijk. Misschien omdat daarin ook discrimatie een belangrijke rol speelt, en de thema's breder worden uitgewerkt. Er wordt goed geacteerd, sommige acteurs lijken even in hun rol te moeten groeien. Paula Patton... Ja, dan heb ik persoonlijk toch liever Moon Bloodgood, dan zit ik met een net iets hogere bloeddruk op de bank...; ik vind Patton wat geforceerd acteren, maar dat zullen sommigen ook van Bloodgood zeggen. Datzelfde heb ik trouwens in deze film bij Alexander Skarsgard. Jason Bateman dan. Altijd fijn om naar te kijken [spoiler alert] totdat ie moet huilen, dat moet bij hem volgens mij van heel ver komen. Gelukkig blijft dat de kijker dan ook geheel tot het einde bespaard.

Al met al een boeiende en onderhoudende film om naar te kijken.
Niet per se een must-see, maar zeker ook geen must-not-see.

4,0

P.s. Mooie soundtrack, vooral song van Jónsi, Tornado, moeite waard om nog eens te beluisteren.

Een goede drama/thriller film...

Prima drie apart verhalen...

Prima acteerwerk...

Helaas te snel camerabeweging...

Prima HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

De film begon wat slapjes en saai, maar veranderde daarna in een mooie film die een goed beeld geeft van de hedendaagse cyber 'crime'.

Disconnect

Wat het internet niet allemaal voor risico's met zich mee kan brengen. Een verhanging, een geweerloop tegen je neus en de FBI op je dak. Als je het zo schets haast onmogelijke gebeurtenissen voor mensen die in eerste instantie niets met elkaar te maken hebben, maar toch met elkaar verweven zijn. Het klinkt vaag ja. Toch is het in Disconnect aan de orde. Het steekt allemaal vrij precair in elkaar, maar er wordt wel degelijk een goede film gecreëerd!

Want waar het verhaal zich in het begin zich vooral spits op de aanloop der omstandigheden , met de rol van het internet centraal, ontpopt de film zich met name tot een weergave van de gebeurtenissen ná de aanloop. De nauwgezette opbouw van 3 verhaallijnen die in eerste instantie niets met elkaar lijken te hebben zit vakkundig in elkaar. Sterk en breekbaar te gelijk. Voor mij kwamen er tegen het einde een paar kleine barstjes in het mooie mozaïek aan verhaallijnen. De gevolgen worden wat overtrokken en te gedramatiseerd, zoals in de inleiding te lezen is. Bovendien is dan eigenlijk de rol van het internet, de bron van al het kwaad, uit de film verdwenen. Het was leuk geweest als dat nog eens terug kwam.

Met deze drie verhaallijnen zijn er te veel hoofdpersonages om allemaal te noemen. Ik ga er toch een paar langs:
Frank Grillo vertolkt voor mij de personage waarin de drie verhaallijnen op één knooppunt samenkomen. Hij speelt zijn absoluut kleine rol dan ook met verve. Andrea Riseborough is als journaliste in het begin een zeer mooie factor in het verhaal. Op het einde vind ik haar iets aftakelen, net als haar personage. Max Thieriot speelt daarentegen vrij oppervlakkig. Zijn personage biedt ook niet veel ruimte, maar de gegeven vrijheid weet hij niet optimaal in te vullen.

Het verhaal is op een donkere dramatische manier op je over gebracht. Veel nachtelijke scènes maken het soms een klein beetje eentonig om te volgen. Waar mijn meeste lof echter naar uit moet gaan zijn de werkelijk geluidsloze scènes die via de chat worden gevoerd. Je hoort je eigen adem zwaar op de achtergrond terwijl je de tekstberichten in je op neemt. Gevolg: je zit aan de buis gekluisterd. Dit is een erg sterke manier om je aandacht continu vast te houden. Het is jammer dat ze dat op het einde wat verzaken.

Disconnect is gewoon een goed drama. Het einde blijft het knelpunt, zoals ik overal al aangeef. Sterk, en erg leuk om te zien.

3.5*

Dit is een film die mij ontzettend verraste. Tot gisteren had ik nog niet eerder van deze film gehoord, dus ik had dan ook geen verwachtingen.

De film wordt rustig opgebouwd en werkt naar een ongelooflijke climax toe. Er zijn verschillende verhaallijnen die uiteindelijk allemaal ontspatten in een prachtig einde. . Tegen het einde aan zit je op het puntje van je stoel en je voelt gewoon dat het helemaal fout gaat. Helaas was het een open einde. . Dit was dan ook het enige dat mij teleurstelde. Te veel vragen werden voor mij onbeantwoord gelaten en lieten mij met een aantal grote vraagtekens achter.

Cinematografisch was deze film ook wel interessant. Er werd gekozen voor een soort nieuwe hippe stijl van filmen die mij erg beviel. Op enkele momenten ook prachtige muziek verwerkt en dit doet het bij mij altijd wel goed. Op plekken mist de film wel enige diepgang, maar desondanks voelde ik mij met alle hoofdrolspelers betrokken.

Kortom, een unieke en boeiende film die ik iedereen aan zou raden. Vreemd dat deze niet meer aandacht heeft gekregen

Sterk drama. De drie afzonderlijke verhaallijnen nemen rustig de tijd om op te bouwen; een van elkaar vervreemd stel met een verloren kind, een typische highschool-situatie met pesters en een journalist op zoek naar een goed verhaal. De eerste twee verhaallijnen wijken iets af van de derde, aangezien de beginsituaties al aardig drama aandoen en beiden met cliche's (ze worden closer bij een 'gedeelde vijand' en pesters die een slachtoffer tot wanhoop drijven) te maken hebben. De overeenkomsten zijn helder: internet, zoals de titel al doet vermoeden. Overal komt het medium er eigenlijk niet goed vanaf, hoewel daar nooit de nadruk op gelegd wordt. Eigenlijk vergeet je zelfs dat dit de rode draad is (weet niet of dat een goed teken is).

Het acteerwerk is van eigenlijk alle spelers erg sterk. De film gaat gaandeweg steeds meer onder je huid zitten, waardoor ook de genoemde cliche's minder ergelijk lijken te zijn, ook omdat ze (behalve zeer waarschijnlijk, ook) prima in de lijn passen. Het werken naar de climaxen van elk van de verhalen, die elkaar ook kruisen, is geweldig uitgevoerd. Het drama is enorm, misschien ietsje té, maar de impact is flink. Doet wat dat betreft denken aan Crash. De slotscene met de muziek van Sigur Rós bracht tranen in mijn ogen, en dat gebeurt me niet vaak.


De film krijgt terecht hoge scores op MM en IMDB, maar volgens mij heeft hij wel te weinig aandacht gekregen. Een van de betere films die ik de laatste jaren gezien heb. Zonder de cliche's was het een 9, nu een -nog steeds sterke- 8. Indrukwekkend!

Het gaat goed met films kiezen die me aanspreken. Prima verhaal en acteerwerk, al is het niet heel origineel. Het einde had wel wat minder sentimenteel gemogen.

3,5*

Alleraardigst fimple over de gevaren en de valkuilen van onze permanente verbondenheid met het internet. De film neemt een aantal interessante plots en verbindt ze netjes in deze mozaiekvertelling. De mozaiek vertelling is de laatste jaren populair en dus is het niet meer de gimmick an sich die de film kan maken. Toch slaagt Disconnect er in om twee uur lang de aandacht vast te houden. Dit lukt met name door goed acteerwerk, interessant camerawerk, mooie kleurpaletten in veel scenes en een fijne ambient soundtrack door de film heen. Het komt als 'ervaring' goed aan. Het script vind ik her en der wat minder. Misschien wel het grootste minpunt is dat de film wat kort is. Waardoor de meeste verhalen te weinig tijd krijgen om zich goed te ontvouwen. Dat is wel een gemiste kans. Toch is dit een behoorlijk genietbare film al met al. Vooral voor de visuals een aanrader. Als je een echte topper zoekt in dit genre dan zou ik je toch naar Babel, Amores Perros, Magnolia of zelfs Crash verwijzen (hoewel Crash wel een beetje van vergelijkbaar niveau is als deze).

Boeiende film die de huidige problematiek omtrent social media pakkend in beeld bre gt. Een aanrader!

Hmmm.

Doet als geheel inderdaad erg sterk aan Crash denken. Ook een raamvertelling, ook zwaar aangezet drama, inclusief dramatische slo-mo's op het einde. Ook visueel deed het er wat aan denken. Nu is Crash een wat omstreden film, maar ik kan het best hebben wanneer goed uitgevoerd.

Rubin doet ook zeker wel z'n best. Eerste half uur is best fris, beetje edgy en tof om volgen. Acteurs doen het ook goed, visueel is het meer dan behoorlijk en hoewel de soundtrack mij niet echt positief is opgevallen, in ieder geval ook niet negatief. Da's ook al heel wat in dit soort films.

Jammer genoeg waagt de film zich aan een redelijk interssant onderwerp en wordt net dat erg triest uitgewerkt. Nu is het een drama met drie verhaallijnen die elk even dramatisch moeten verlopen, dus erg veel positieve geluiden hoef je van deze film ook niet te verwachten. Vind het wel een beetje jammer, maar dit is er uiteindelijk ook de film niet voor. Wil ook wel zeggen dat de film eigenlijk helemaal niks zinnigs te vertellen heeft, behalve dan "het internet kan negatieve gevolgen hebben" ... maar wat niet? Ik kan ook een film maken over een jongetje dat droomt ooit een voetbalster te worden, z'n droom nastreeft, om z'n 18e een enorme sportblessure oploopt, aan lager wal geraakt en zelfmoord pleegt ... maar om dan te besluiten dat voetbal maar een wanstallig tijdverdrijf is voor je kind. En toch zijn er heel wat mensen die zulke gedachtengang op deze film lijken los te laten. Vreemd vreemd.

Soit, mij stoort het meer dat halverwege het hele digitale wereldje wat losgelaten wordt. Het digitale is niet meer dan de aanleiding voor het drama, daarna gaat de film op veel klassiekere wijze voort. Enkel het pestverhaaltje blijft redelijk dicht bij het thema, de rest verzandt wat. Doe dan geen thema en brei gewoon drie random drama-verhaaltjes aan elkaar?

Beetje jammer dat de film op dat soort punten toch wel aan kracht moet inboeten, want op zichzelf had er best meer ingezeten. Maar gezien het concept, het verloop en het tweede deel levert Rubin toch kostbare winpuntjes in. Binnenkort dan maar eens kijken wat Reitman met een soortgelijk concept aanvangt.

3.0*

De rest is niet eens nodig. Denk dat wil wel voldoende drama is.

Dit was er weer een.....

Een film die na het zien nog lang in mijn gedachten bleef hangen. Dus indrukwekkend goed!

Een actueel thema waarbij de valkuilen, verleidingen, gevaren en ongemakkelijkheid van 'online' zijn briljant in beeld gebracht zijn.

Héél veel unheimische schizofrenie. Een gemiddelde serie zou er een jaar voor nodig hebben om de complexiteit van de drie verschillende verhalen te ontwarren. Deze film comprimeert dat in twee uur en dat is knap.

Wellicht niet de kwalitatief meest hoogstaande film die ik vier sterren geef, om met dit negatieve compliment te beginnen, maar Disconnect verdient het toch dankzij met name een sterke climax die me emotioneel niet onberoerd liet.

Disconnect opent energiek en weet de dreigende sfeer er continu in te houden, hoewel in het middengedeelte het tempo wat zakt. Eén van de grootste prestaties van de film is het soepel schakelen tussen de drie verhaallijnen. Veel meer dan bijvoorbeeld in Crash voelt Disconnect daardoor aan als één geheel. De afzonderlijke verhalen zijn eigenlijk ook niet zo bijzonder, maar als geheel overtuigt het meer dan, mede dankzij de overkoepelende thematiek (waar volgens mij verder overigens geen ‘boodschap’ in strikte zin in zit, gelukkig). Het zijn reële problemen, voor de Westerse wereld in elk geval, die ook op een geloofwaardige manier worden verbeeld. De film is daarin inderdaad erg hedendaags, zonder geforceerd hip te doen.

Qua stijl is Disconnect over de hele linie adequaat maar niet erg speciaal, op twee belangrijke uitzonderingen na: een tof shot vanonder een skateboard in het begin en de imponerende, simultane geweldsuitbarsting in alle drie de verhalen, weergegeven in extreme slow-motions en perfecte cross-cutting.

Die ontknoping maakte echt indruk op mij. De meer verzoeningsgetinte scènes daarna hadden niet zo gehoeven, maar doen ook geen echte afbreuk aan het geheel. En aftitelen met Sigor Rós is natuurlijk altijd goed.

PS. Meerdere users hierboven hebben het over een raamvertelling. Dat is Disconnect echter niet; er is geen sprake van een ‘omlijstend’ verhaal van waaruit de andere verhalen worden verteld.

Prima film.

Ben het wel eens met eRCee. Niet de meest originele of bijzondere film, wel eentje die gewoon knap in elkaar is gezet. Één van de betere mozaïekfilms.

De drie verhaallijnen zijn tamelijk sterk, de boeiendste vond ik degene tussen de journalist en die jongen, de minst boeiende die met Skarsgard en zijn vriendin. De thematiek, hoewel erg mooi gevonden, voelt niet helemaal op zijn plaats, aangezien de meeste verhalen er al na een tijdje bijna volledig van afwijken. Wel jammer, maar niet zó storend gelukkig. Het blijft namelijk continu interessant om te volgen, en de slow-mo climax kan makkelijk tot het hoogtepunt van de film gerekend worden. Wel aanzienlijk zwaar aangezet en sentimenteel allemaal, maar dat was dan ook te verwachten.

Visueel helemaal niets te klagen. Meestal erg stijlvol in beeld gebracht, mooie belichtingen en een over het algemeen geraffineerde, nogal cleane look. De soundtrack volstaat, maar had iets meer mee gedaan kunnen worden heb ik het idee. Beetje te braaf, mag iets meer ballen. Verder ook opvallend sterk acteerwerk. Niet zozeer écht bijzondere of memorabele rollen, maar stuksgewijs erg overtuigend spel. Grillo maakte de meeste indruk als huisvader.

Goeie film dus. Net iets minder dan een film als Crash, maar zeker de moeite waard. Ruime 3,5*.