Disconnect (2012)

Tijdens de 'sneak' gezien, rauw en aller daags vanaf het moment dat je in het verhaal komt. Daarom een 4.

Sterke film, ook weer eens wat anders voor Bateman. Ik vind het ook sowieso een interessant onderwerp aangezien ik zelf ook veel op web zit natuurlijk. Alle verhaallijnen zijn goed uitgewerkt en sterk geacteerd.Gelukkig geen Hollywood einde en erg strak gefilmd. Was ook best wel spannend zo nu en dan en had de nodige leuke twists.

4*

Internet : absolute communication, absolute isolation.
Quote Paul Carvel

Een boeiende film met een actueel onderwerp, dat me geen moment heeft losgelaten. Daarenboven is mijn beroepsleven eng verbonden met de gebruikte thema's en technologieën waardoor het voor mij nog aangenamer was. In eerste instantie verwachtte ik een saaie film over de hedendaagse maatschappij ,en dan vooral de informatiemaatschappij, met veel geneuzel en dialogen waardoor dat het entertainment gehalte van deze film naar een absoluut nulpunt zou zakken.

Dit was de grootste inschattingsfout ooit gemaakt in mijn leven.
Dit was een intrigerende film met 3 verhaallijnen die uiteindelijk subtiel in elkaar verweven zaten. De rode draad is een maatschappij-kritische boodschap met drie voorbeelden over welke gevaren er schuilen in de hedendaagse informatietechnologie nl. exploitatie,internetfraude en cyberpesten. Inderdaad is dit tegenwoordig niet uit de actualiteit te slaan en dat maakt deze film des te realistischer. Het kan iedereen overkomen wat deze personen meemaken in deze film. De drie verhalen waar erg realistisch en ik vond niet dat het op emotioneel vlak naar het melige overgedramatiseerd vlak helde.

De dubbele boodschap, volgens mij, in deze film is langs de ene kant de waarschuwing dat men niet alles als vanzelfsprekend moet nemen. Er is wel degelijk het gevaar dat je financiele gegevens worden verdonkermaand en je bankrekening of kredierkaart wordt geplunderd. Het cyberpesten kan zodanige proporties aannemen, dat dit iemand tot een wanhoopsdaad kan drijven. En er worden vreselijk veel mensen/jeugd op het wereldwijde web misbruikt/gebruikt met als enige doel om zichzelf te verrijken.

Langs de andere kant denk ik dat de echte boodschap achter dit ,voor mij cinematografisch pareltje, is dat tegenwoordig iedereen nog nooit zo verbonden is met elkaar op technologisch vlak (e-mail,facebook,twitter,blogs,iPhone,iPad,internet TV ...) , maar in de werkelijke gevoelswereld hebben we nog nooit zo langs elkaar doorgeleefd en vervreemden mensen van elkaar.

Het acteerwerk was schitterend. Elk personage was goed gecast en paste perfect in de verhaallijn : de schoolvrienden die evolueerden van kwajongensachtig naar meelevend, het buitenbeentje in zijn vriendenloos geisoleerd wereldje , de advocaat die meer betrokken is bij zijn werk dan zijn naaste omgeving, de freelance cyberdetective die het schuldgevoel van zijn zoon niet opmerkt, het koppel dat niet meer communiceert en een eigen verwerkingsproces hebben waarbij ze elkaar niet betrekken , de jongeman waarvan het leven meer voor de webcam plaatsvindt dan in real-time en de journaliste die uiteindelijk de rol van Moeder Theresa op zich wil nemen. Briljante vertolkingen en ontroerende zelfontdekkingen van de personages bij momenten. Ik vond ook de montage van vertraagde beelden op het einde visueel sterk.

De film heeft een passend einde, waarbij alles een beetje in de juiste plooi valt : koppel vind elkaar weer terug ondanks de financiele perikelen, advocaat beseft dat zijn zoon een wildvreemde was die hij niet kende en dat zijn familie het belangrijkste in zijn leven is, politieagent vernieuwd de band met zijn zoon. Alleen de jounaliste komt er redelijk bescheten uit. En hoe het met Kyle afloopt, hebben we het raden naar. Het cyberpesten-slachtoffer blijft in een rustgevende coma liggen. Eventjes had ik het gevoel dat hij op het uiterste nog zijn ogen zou openen . Maar gelukkig gebeurde dit niet waardoor het realisme van deze film nog een level hoger ging.

Sterke film dus, diep realistische situaties met puur acteerwerk dat overtuigde en een intrieste boodschap waar uiteindelijk een flintertje hoop uit voortkwam.

Een film om over na te mijmeren ... 4*

Zeer sterke film!

+ hij laat je goed kennis maken met de hoofdpersonen
+ de split verhalen zijn goed uitgewerkt en goed met elkaar verbonden.
+ sterk acteerwerk
+ goede weergave van de hedendaagse realiteit

- Anti-Climax voor mijn gevoel

Een mooi tijdsdocument. Wat mij aansprak is dat ik bij geen van de verhalen het gevoel kreeg dat ik als een kijker een mening van de maker opgedrongen kreeg. Alleen het facebookverhaal is voorspelbaar en wijst de kijker op een risico van social media. Dit verhaal heeft dan ook een tegenhanger: het webcam verhaal waar het niet "zoals je zou kunnen verwachten" om een willoze webcamgirl gaat.
De film is niet volmaakt: gelukkig -het heeft wel wat dat de verhalen niet volledig in elkaar overgaan- en helaas: er is geen opvallend goede acteerprestatie, geen slechte. Al met al van het begin tot het eind boeiend!

Meer dan uitstekende film met ook nog een top cast met de opmerking dat ik Alexander Skarsgård steeds meer kan waarderen wat een geweldige acteur is dat toch. De film gaat dieper in op problemen die het social media kunnen veroorzaken. De drie verhaallijnen elk gepaard met veel verdriet zijn samen met elkaar verweven met elk een zeer spannend einde, aanrader.

Via drie met elke verweven verhaallijnen zien we hoe de hoofdpersonen menselijk contact zoeken in een wereld waarin contact alleen plaats lijkt te vinden via technologie en het leven altijd op andere plekken lijkt plaats te vinden dan bij jezelf.

Vind dit nogal een rare misleidende omschrijving. Ik verwachtte een film met de strekking van mensen die zich interessant voordoen op Facebook, maar zelf niet echt een leven hebben, of gezinnen die alleen nog met elkaar communiceren via Whatsapp, en niet meer praten tijdens het eten. Uiteindelijk is dat het niet, en is die online wereld en communicatie eigenlijk alleen een kapstok om wat actuele problemen aan op te hangen; internet-oplichterij, cyberpesten, en de verhaallijn van de journaliste die ik een wat vreemde eend in het geheel vond.

Afgezien daarvan wel een sterke film. Blijft eigenlijk heel de tijd boeiend, met een klein inzakmomentje halverwege, als even de angel uit de verhaallijntjes lijkt te zijn. Gelukkig wordt dat later weer goedgemaakt met een mooie climax, die ook mooi geschoten is.

Prima rolbezetting, actueel en leuk met elkaar verweven.

4*

Mooie Mozaïek.

Sterke film met drie verhaallijnen die knap met elkaar zijn verweven. Boeiend van begin tot eind, al had dat eind best iets steviger mogen uitpakken.

Goede opbouw, interessante dialogen en degelijk acteerwerk. Visueel netjes, maar doorsnee. De soundtrack maakte meer indruk en werkt voortreffelijk. Heerlijk rustige eclectische mix van pop en electronics.

Eerste speelfilm van deze regisseur. Dan is een mozaïekfilm niet de meest voor de hand liggende keuze en al zeker niet de makkelijkste. Knap gedaan! 8/10*

Goede dramafilm maar tegen het einde aan ging het mij te ver. Het werd te overdreven, te cliché. Ook leek het einde niet goed uit de verf te komen qua shots en geluid maar dat kan aan mij liggen. Het is wel een film die op een mooie manier laat zien hoe het internet tegenwoordig onze levens beïnvloed. Ook leuk hoe de verschillende verhaallijnen elkaar kruisen, een beetje a la Pulp Fiction. Het stuk waarin de jongen zichzelf ophangt in zijn slaapkamer met de muziek hard aan vond ik het beste. Daar schrok ik van.

Crash-achtige mozaïek van levens, verbonden- en ontregeld door moderne communicatiemiddelen. Prima cast en vakkundig in elkaar gezet, maar het geheel mist net dat beetje extra. Het is allemaal net niet meeslepend en aangrijpend genoeg. Wellicht omdat we inmiddels wel meer van dit soort films hebben gezien de afgelopen jaren. Niets mis mee, degelijke film, maar origineel... nee.

Goed gemaakte onderhoudende film.

Goed geacteerd en overtuigend gebracht.

Gelukkig geen soft happy end.

Uitstekend drama (ook nog eens realistisch en zeer actueel is) welke goed de gevolgen van sociale media laat zien. In dit geval dan de negatieve kanten. Het verhaal (drie verhalen die wel met elkaar verbonden zijn) zit goed in elkaar en weet vanaf de eerste tot de laatste minuut te boeien. Het einde was best goed en ook wel emotioneel/aangrijpend. Wat deze film naar een hoog niveau tilt is de cast die het uitstekend deed. Eigenlijk iedereen, maar met name Jason Bateman vond ik er echt uitspringen in zijn zeer overtuigende rol als vader, ook de fraaie Andrea Riseborough deed het prima. Eigenlijk had ik geen echte hoge verwachtingen van deze film, maar dit is gewoon een uitstekend drama.

Triest dat deze film vooral geïnterpreteerd lijkt te worden als een beschouwing van de 'cyberwereld' of hoe je dat ook noemen moet. Voer voor paniekjournalisten, doemdenkers en andere angstzaaiers. Het zou beter zijn als we ons allemaal zouden realiseren dat het vooral gaat om een gebrek aan gezond verstand, het niet willen of kunnen overzien van de gevolgen van de dingen die je doet. Dat heeft helemaal niets met technologische vooruitgang of iets on-line achtigs te maken.

Het verhaal is daarbij wel wat erg moralistisch, en wordt als ik het zo lees vooral verkeerd begrepen - de boodschap die je er volgens mij echt in zou moeten zien is dat het niet gaat om de 'gevaren van de cyberwereld', of over exploitatie, internetfraude en cyberpesten, maar in plaats daarvan over het uit eigenbelang moralistisch opleggen van de gevestigde orde aan wie daar niet bij hoort, over op basis van onbegrepen informatie tot onbekookte daden komen, en over het opgroeien van kinderen zonder enige vorm van contact met of toezicht van hun ouders. Dat zijn echte problemen, daar heeft Facebook niks mee uit te staan.

Er wordt dan wel weer best goed gespeeld, vooral Andrea Riseborough valt daarbij op - ze zet haar rol als half-om-half carrierebitch en naïef trutje erg goed neer. En de kinders Colin Ford en Jonah Bobo zijn ook erg goed.

Raamvertelling.

Niet echt voorbij zien komen deze film eigenlijk. Onterecht. Wat vooral opvalt is de stijl van de regisseur. Het is niet extreem opzienbarend maar je merkt wel dat het een wat jonger iemand is. Durft wat meer met popmuziek en de camera op iets andere plekken neer te zetten dan de vast gestelde kaders. Het maakt het allemaal iets frisser. De verschillende verhalen overtuigen ook vrij goed. Het pest lijntje springt eruit. Dat kwam ook grotendeels door de jonge acteurs. Maar het acteerwerk is overall erg sterk. Rubin werkt kundig toe naar zijn climax. Waar hij sterk uitpakt met de slow motion shots.

Sterk filmpje, dat ondanks zijn content nooit aanvoelt als een simpel sire campagne filmpje, omdat er gelukkig geen duidelijke bad guys zijn in elk verhaaltje.

4 sterren.

Dit was nog een goeie film. Een interessant verhaal die me wel wist te boeien. Het kwam allemaal wel realistisch over en de cast deed het ook uitstekend.

Verder heb 'k niet echt negatieve punten over deze film, 'k vond het een prima film.

Prima film, die de verhouding van menselijke relaties in de digitale wereld van het internet probeert weer te geven. Doordat het internet erbij betrokken wordt, worden de problemen die geschetst worden op een erg actuele manier weergeven. Los daarvan zijn de problemen van de drie verhaallijnen op zich zeker nieuw en bestonden deze vroeger ook al.

Vooral het acteerwerk is goed te noemen. Er zijn nogal wat verhaallijntjes en dus ook een hoop acteurs en actrices, maar in feite weet iedereen het er wel vrij goed af te brengen en dat is al een vrij groot pluspunt bij een film als deze. Van de drie verhaallijnen zijn er twee vrij goed en ook op een mooie manier met elkaar verbonden. Alleen de verhaallijn van de journaliste hangt er klein een beetje losjes bij en kent een wat teleurstellende afloop. De afloop van de andere verhaallijnen vond ik dan wel vrij sterk. Verder ziet het er visueel goed uit en merk je dat de regisseur hier en daar wat durft te experimenteren, wat zeker een fijne toevoeging is aan het geheel. Ook de soundtrack is passend, zeker niet alledaags, waarbij ook hier de afwisseling een sterk punt is.

Ik heb me hiermee prima vermaakt. Vlot gemaakt, lekker modern en met hier en daar wat leuke ideeën, waardoor er meer dan voldoende te genieten is en de tijd vrij vlot voorbijvliegt.

3,5*

De eerste scenes, een rondgang door wat op het eerste oog een studentenhuis is met jongedames met ontblote borsten en heren met dito torso's gevolgd door een komische situatie in een sportschool schroeven de verwachtingen op. Maar helaas worden die voor mij niet geheel ingelost.

De film wordt voorspelbaar en de rol van technologie is tamelijk ondergeschikt. Het einde van het mozaïek is haast potsierlijk, in slow-motion worden in de drie deelverhalen klappen uitgedeeld.
Een aardige film maar niet meer dan dat.

Meh.

Zeer voorspelbare en saaie mozaiekfilm die vooral open deuren intrapt van de thema's die zij belichaamd. Visueel redelijk maar toch vooral geforceerd hip met wat matte kleurenfiltertjes. Acteerwerk is best aardig maar is vooral erg slecht geschreven, en al de verhaallijnen beginnen al vrij snel te slepen.

Een opvallend kort miezerig recensietje van mij. Dat zegt eigenlijk wel alles. O ja laten we positief eindigen; Paula Patton!

Boeiende film over smartmedia. Ook het onderwerp digitaal pesten, identiteitsdiefstal e.d. komt aan het bod. Daarnaast de diverse verhalen en menselijke emotie, maken deze film onderhoudend en goed. Mogelijk is een en ander al weer een beetje gedateerd, maar toch een goede moderne actuele film. De diverse personages in de verschillende verhaallijnen acteerden goed. 3.5

Prachtig drama, verpakt in een raamvertelling.

Nergens over de top, tot in detail geloofwaardig.

Uitstekende acteerprestaties, film met een duidelijke boodschap:

Het leven draait om liefde geven en liefde ontvangen. *4,5

Prachtige mozaïekfilm over de gevaren van ons huidige online-gedrag. Alle de drie verschillende verhaallijnen zijn even goed uitgewerkt en even boeiend. Het gaat niet over de technologie, maar over de menselijke interacties. Mede door het aangename tempo onderhoudend over de hele lengte en bij vlagen spannend en aangrijpend. Wellicht een tikkeltje melodramatisch hier en daar, maar dat is deze debuterende regisseur vergeven.

Erg goede film, boeiend van begin tot eind, een heerlijk drama die je echt wel even laat nadenken. Wat ik hier veel lees is dat de personages wel wat meer uitgediept hadden mogen worden, dit vind ik ook, je weet net wel genoeg over elk personage maar om je nog meer in te kunnen leven is meer informatie nodig. Het open einde stoorde mij enorm, ik had graag wat meer afsluiting gezien, zo weet ik niet hoe het met die jongens afloopt die Jessica hebben gemaakt, of hij nog wel uit zijn coma komt, wat er met de journalist verder gaat gebeuren en wat er gaat gebeuren met Kyle. Iedereen die een open einde mysterieus en interessant vindt, ik deel die mening niet, maak dan geen film als je geen einde hebt of komt met een "ja de kijker kan er zelf iets bij bedenken", ik vind dat niet artistiek of briljant maar ontzettend lui en irritant, zo kan ik ook wel een film maken, zonder eind. Maar genoeg daar over, goed onderwerp, leuke acteurs alleen de journalist was soms iets te aanwezig maar heb mij er niet echt aan gestoord. Ook had ik de film liever iets rauwer gezien hoe alles maar net goed gaat in de laatste 10 minuten van de film, er had van mij wel iets mis mogen gaan om zo nog meer een indruk achter te laten over de gevolgen van sommige acties. Op mijn "kritiek" punten na, prima vermakelijke actuele film, 3.5.

Film haalt de gevaren aan die schuilen in het instappen in de vele technologische snufjes die voor het grijpen liggen.

Terzelfdertijd wordt de verwijdering die er vaak is tussen ouder en jongere onderlijnd.

Goede film, meen ik, zekerlijk met de beste intenties en die, ondaks het ietwat warrig begin en de meerdere verhaallijnen, toch knap is opgebouwd.

Behoorlijke acteerprastaties.

Mozaïekje over moderne communicatiemiddelen en onderlinge verbondenheid. Drie verhaaltjes, die elkaar uiteraard ergens raken, waarvan de indruk ontstaat dat ze een eigen film behoeven om tot volle wasdom te komen. Zeker twee derde draagt het juk van behoorlijk zwaar drama en dat in betrekkelijk korte tijd.

Daar gaat Rubin dan wel sereen mee om, zijn cast doet het ook niet onverdienstelijk, maar hij schakelt vrij rap tussen z'n verhaallijnen, zodat ze op zichzelf moeite hebben om effect te sorteren. Met name Cindy en Derek hebben daar last van. Rondom Ben en wat hem overkomt, is het iets gemakkelijker instappen.

Maar ook dat krijgt wat te weinig ruimte om te ademen. Het scenario gebruikt daarbij enkele bochtjes, waar je zo je bedenkingen bij zou kunnen hebben. Dat de film niet volledig aanslaat, blijkt wanneer Bens deuntje wordt ingestart en Rubin zijn inmiddels aangeslagen personages nog eens de revue laat passeren.

Een Magnolia-achtig momentje, dat om die reden meer opvalt, dan om iets anders. De muziek past verder wel, het oogt verzorgd en het slot kan er mee door. Het lijkt besluiteloos, maar met het fysieke contact en wat daarmee gepaard gaat, heeft Rubin z'n punt gemaakt. Niet bepaald een eye-opener, maar goed.​

In zijn speelfilmdebuut waarschuwt regisseur Rubin voor de gevaren, die schuilgaan achter het misbruik en/of het onverantwoord gebruik van sociale media. Zijn verhaallijnen over chatten, internetporno en identiteitsfraude zijn slechts losjes met elkaar verweven en bieden aan het eind de kijker ruimte om zelf zijn of haar conclusies te trekken. Vooruitgang is mooi, maar je moet er wel mee om kunnen gaan en beducht zijn voor het feit dat er heel wat kwaadwilligen rondlopen in de boze internetwereld.

Wow. Mooie film (voor eerste paasdag ). Doet erg denken aan Crash (2004) die ik net iets beter vind. Kan niet echt aangeven waarom eigenlijk. Misschien omdat daarin ook discrimatie een belangrijke rol speelt, en de thema's breder worden uitgewerkt. Er wordt goed geacteerd, sommige acteurs lijken even in hun rol te moeten groeien. Paula Patton... Ja, dan heb ik persoonlijk toch liever Moon Bloodgood, dan zit ik met een net iets hogere bloeddruk op de bank...; ik vind Patton wat geforceerd acteren, maar dat zullen sommigen ook van Bloodgood zeggen. Datzelfde heb ik trouwens in deze film bij Alexander Skarsgard. Jason Bateman dan. Altijd fijn om naar te kijken [spoiler alert] totdat ie moet huilen, dat moet bij hem volgens mij van heel ver komen. Gelukkig blijft dat de kijker dan ook geheel tot het einde bespaard.

Al met al een boeiende en onderhoudende film om naar te kijken.
Niet per se een must-see, maar zeker ook geen must-not-see.

4,0

P.s. Mooie soundtrack, vooral song van Jónsi, Tornado, moeite waard om nog eens te beluisteren.

Een goede drama/thriller film...

Prima drie apart verhalen...

Prima acteerwerk...

Helaas te snel camerabeweging...

Prima HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Disconnect

Wat het internet niet allemaal voor risico's met zich mee kan brengen. Een verhanging, een geweerloop tegen je neus en de FBI op je dak. Als je het zo schets haast onmogelijke gebeurtenissen voor mensen die in eerste instantie niets met elkaar te maken hebben, maar toch met elkaar verweven zijn. Het klinkt vaag ja. Toch is het in Disconnect aan de orde. Het steekt allemaal vrij precair in elkaar, maar er wordt wel degelijk een goede film gecreëerd!

Want waar het verhaal zich in het begin zich vooral spits op de aanloop der omstandigheden , met de rol van het internet centraal, ontpopt de film zich met name tot een weergave van de gebeurtenissen ná de aanloop. De nauwgezette opbouw van 3 verhaallijnen die in eerste instantie niets met elkaar lijken te hebben zit vakkundig in elkaar. Sterk en breekbaar te gelijk. Voor mij kwamen er tegen het einde een paar kleine barstjes in het mooie mozaïek aan verhaallijnen. De gevolgen worden wat overtrokken en te gedramatiseerd, zoals in de inleiding te lezen is. Bovendien is dan eigenlijk de rol van het internet, de bron van al het kwaad, uit de film verdwenen. Het was leuk geweest als dat nog eens terug kwam.

Met deze drie verhaallijnen zijn er te veel hoofdpersonages om allemaal te noemen. Ik ga er toch een paar langs:
Frank Grillo vertolkt voor mij de personage waarin de drie verhaallijnen op één knooppunt samenkomen. Hij speelt zijn absoluut kleine rol dan ook met verve. Andrea Riseborough is als journaliste in het begin een zeer mooie factor in het verhaal. Op het einde vind ik haar iets aftakelen, net als haar personage. Max Thieriot speelt daarentegen vrij oppervlakkig. Zijn personage biedt ook niet veel ruimte, maar de gegeven vrijheid weet hij niet optimaal in te vullen.

Het verhaal is op een donkere dramatische manier op je over gebracht. Veel nachtelijke scènes maken het soms een klein beetje eentonig om te volgen. Waar mijn meeste lof echter naar uit moet gaan zijn de werkelijk geluidsloze scènes die via de chat worden gevoerd. Je hoort je eigen adem zwaar op de achtergrond terwijl je de tekstberichten in je op neemt. Gevolg: je zit aan de buis gekluisterd. Dit is een erg sterke manier om je aandacht continu vast te houden. Het is jammer dat ze dat op het einde wat verzaken.

Disconnect is gewoon een goed drama. Het einde blijft het knelpunt, zoals ik overal al aangeef. Sterk, en erg leuk om te zien.

3.5*

Sterk drama. De drie afzonderlijke verhaallijnen nemen rustig de tijd om op te bouwen; een van elkaar vervreemd stel met een verloren kind, een typische highschool-situatie met pesters en een journalist op zoek naar een goed verhaal. De eerste twee verhaallijnen wijken iets af van de derde, aangezien de beginsituaties al aardig drama aandoen en beiden met cliche's (ze worden closer bij een 'gedeelde vijand' en pesters die een slachtoffer tot wanhoop drijven) te maken hebben. De overeenkomsten zijn helder: internet, zoals de titel al doet vermoeden. Overal komt het medium er eigenlijk niet goed vanaf, hoewel daar nooit de nadruk op gelegd wordt. Eigenlijk vergeet je zelfs dat dit de rode draad is (weet niet of dat een goed teken is).

Het acteerwerk is van eigenlijk alle spelers erg sterk. De film gaat gaandeweg steeds meer onder je huid zitten, waardoor ook de genoemde cliche's minder ergelijk lijken te zijn, ook omdat ze (behalve zeer waarschijnlijk, ook) prima in de lijn passen. Het werken naar de climaxen van elk van de verhalen, die elkaar ook kruisen, is geweldig uitgevoerd. Het drama is enorm, misschien ietsje té, maar de impact is flink. Doet wat dat betreft denken aan Crash. De slotscene met de muziek van Sigur Rós bracht tranen in mijn ogen, en dat gebeurt me niet vaak.


De film krijgt terecht hoge scores op MM en IMDB, maar volgens mij heeft hij wel te weinig aandacht gekregen. Een van de betere films die ik de laatste jaren gezien heb. Zonder de cliche's was het een 9, nu een -nog steeds sterke- 8. Indrukwekkend!

Boeiende film die de huidige problematiek omtrent social media pakkend in beeld bre gt. Een aanrader!