Disconnect (2012)

Hmmm.

Doet als geheel inderdaad erg sterk aan Crash denken. Ook een raamvertelling, ook zwaar aangezet drama, inclusief dramatische slo-mo's op het einde. Ook visueel deed het er wat aan denken. Nu is Crash een wat omstreden film, maar ik kan het best hebben wanneer goed uitgevoerd.

Rubin doet ook zeker wel z'n best. Eerste half uur is best fris, beetje edgy en tof om volgen. Acteurs doen het ook goed, visueel is het meer dan behoorlijk en hoewel de soundtrack mij niet echt positief is opgevallen, in ieder geval ook niet negatief. Da's ook al heel wat in dit soort films.

Jammer genoeg waagt de film zich aan een redelijk interssant onderwerp en wordt net dat erg triest uitgewerkt. Nu is het een drama met drie verhaallijnen die elk even dramatisch moeten verlopen, dus erg veel positieve geluiden hoef je van deze film ook niet te verwachten. Vind het wel een beetje jammer, maar dit is er uiteindelijk ook de film niet voor. Wil ook wel zeggen dat de film eigenlijk helemaal niks zinnigs te vertellen heeft, behalve dan "het internet kan negatieve gevolgen hebben" ... maar wat niet? Ik kan ook een film maken over een jongetje dat droomt ooit een voetbalster te worden, z'n droom nastreeft, om z'n 18e een enorme sportblessure oploopt, aan lager wal geraakt en zelfmoord pleegt ... maar om dan te besluiten dat voetbal maar een wanstallig tijdverdrijf is voor je kind. En toch zijn er heel wat mensen die zulke gedachtengang op deze film lijken los te laten. Vreemd vreemd.

Soit, mij stoort het meer dat halverwege het hele digitale wereldje wat losgelaten wordt. Het digitale is niet meer dan de aanleiding voor het drama, daarna gaat de film op veel klassiekere wijze voort. Enkel het pestverhaaltje blijft redelijk dicht bij het thema, de rest verzandt wat. Doe dan geen thema en brei gewoon drie random drama-verhaaltjes aan elkaar?

Beetje jammer dat de film op dat soort punten toch wel aan kracht moet inboeten, want op zichzelf had er best meer ingezeten. Maar gezien het concept, het verloop en het tweede deel levert Rubin toch kostbare winpuntjes in. Binnenkort dan maar eens kijken wat Reitman met een soortgelijk concept aanvangt.

3.0*

Dit was er weer een.....

Een film die na het zien nog lang in mijn gedachten bleef hangen. Dus indrukwekkend goed!

Een actueel thema waarbij de valkuilen, verleidingen, gevaren en ongemakkelijkheid van 'online' zijn briljant in beeld gebracht zijn.

Héél veel unheimische schizofrenie. Een gemiddelde serie zou er een jaar voor nodig hebben om de complexiteit van de drie verschillende verhalen te ontwarren. Deze film comprimeert dat in twee uur en dat is knap.

Wellicht niet de kwalitatief meest hoogstaande film die ik vier sterren geef, om met dit negatieve compliment te beginnen, maar Disconnect verdient het toch dankzij met name een sterke climax die me emotioneel niet onberoerd liet.

Disconnect opent energiek en weet de dreigende sfeer er continu in te houden, hoewel in het middengedeelte het tempo wat zakt. Eén van de grootste prestaties van de film is het soepel schakelen tussen de drie verhaallijnen. Veel meer dan bijvoorbeeld in Crash voelt Disconnect daardoor aan als één geheel. De afzonderlijke verhalen zijn eigenlijk ook niet zo bijzonder, maar als geheel overtuigt het meer dan, mede dankzij de overkoepelende thematiek (waar volgens mij verder overigens geen ‘boodschap’ in strikte zin in zit, gelukkig). Het zijn reële problemen, voor de Westerse wereld in elk geval, die ook op een geloofwaardige manier worden verbeeld. De film is daarin inderdaad erg hedendaags, zonder geforceerd hip te doen.

Qua stijl is Disconnect over de hele linie adequaat maar niet erg speciaal, op twee belangrijke uitzonderingen na: een tof shot vanonder een skateboard in het begin en de imponerende, simultane geweldsuitbarsting in alle drie de verhalen, weergegeven in extreme slow-motions en perfecte cross-cutting.

Die ontknoping maakte echt indruk op mij. De meer verzoeningsgetinte scènes daarna hadden niet zo gehoeven, maar doen ook geen echte afbreuk aan het geheel. En aftitelen met Sigor Rós is natuurlijk altijd goed.

PS. Meerdere users hierboven hebben het over een raamvertelling. Dat is Disconnect echter niet; er is geen sprake van een ‘omlijstend’ verhaal van waaruit de andere verhalen worden verteld.

Prima film.

Ben het wel eens met eRCee. Niet de meest originele of bijzondere film, wel eentje die gewoon knap in elkaar is gezet. Één van de betere mozaïekfilms.

De drie verhaallijnen zijn tamelijk sterk, de boeiendste vond ik degene tussen de journalist en die jongen, de minst boeiende die met Skarsgard en zijn vriendin. De thematiek, hoewel erg mooi gevonden, voelt niet helemaal op zijn plaats, aangezien de meeste verhalen er al na een tijdje bijna volledig van afwijken. Wel jammer, maar niet zó storend gelukkig. Het blijft namelijk continu interessant om te volgen, en de slow-mo climax kan makkelijk tot het hoogtepunt van de film gerekend worden. Wel aanzienlijk zwaar aangezet en sentimenteel allemaal, maar dat was dan ook te verwachten.

Visueel helemaal niets te klagen. Meestal erg stijlvol in beeld gebracht, mooie belichtingen en een over het algemeen geraffineerde, nogal cleane look. De soundtrack volstaat, maar had iets meer mee gedaan kunnen worden heb ik het idee. Beetje te braaf, mag iets meer ballen. Verder ook opvallend sterk acteerwerk. Niet zozeer écht bijzondere of memorabele rollen, maar stuksgewijs erg overtuigend spel. Grillo maakte de meeste indruk als huisvader.

Goeie film dus. Net iets minder dan een film als Crash, maar zeker de moeite waard. Ruime 3,5*.

Film deed denken aan Crash, waarin aan de hand van de afzonderlijke ervaringen van meerdere spelers de samenhang en lotsverbondenheid bleek. Bij Crash misschien wat gezocht, lag deze hier alleen al vanwege de snelle connectie via social media veel makkelijker voor de hand. Goed script waardoor de acteurs ook tot hun recht konden komen. Vermeed de valkuilen van sentimentaliteit in een door social media en internetcriminaliteit kwetsbaar geworden samenleving. Social media suck big time. Goeie titel ook. Een eventueel deel 2 zou kunnen gaan over hoe jongeren via social media juist van hun oude sociale verbanden vervreemden en radicaliseren. Tiswah hè? Waarom deze film zo laat bij de BBC en nog helemaal niet te zien was op de NL TV, is me een raadsel.

Het bevat alle online problemen waar de mensheid mee te maken krijgt. Een dramatische film met heftige realistische aspecten.

De film begint absoluut niet veelbelovend. Drie verhalen over internetmisdaad. Een jongen die seksueel uitgebuit wordt via internet. Een stel dat financieel uitgekleed wordt via internet. En een jongen die onder valse voorwendselen gepest wordt op school. Over dat laatste onderwerp heb ik gisteren nog een film gezien. En zo dacht ik, oh jee daar gaan we weer. De volgende clichéfilm die mensen wil waarschuwen voor dit soort internetpraktijken. Maar deze film gaat gelukkig verder. Nadat de slachtoffers gevallen zijn, verandert de film aan de ene kant in een soort detective op zoek naar de daders. Maar meer nog in een psychologisch drama dat zich op knappe wijze verdiept in de gedachtegangen van de slachtoffers. En zo bouwt de film nog mooi op naar een waardig slot en is het helemaal niet die slechte film die het aanvankelijk leek te gaan worden.

Een aantal jaar geleden gezien, maar daar kwam ik pas tijdens het kijken achter.

Bij tijd en wijle erg melodramatisch, maar het blijft een schokkend verhaal. Voor de film was het beter geweest als Ben het loodje had gelegd, dit zou het toch een extra terechte emotionele lading hebben gegeven.

Sterke schets van de verschillende gevaren van contacten via internet. Het begint als een ongemakkelijke film en wordt na verloop van tijd dramatischer zonder vals sentiment.

Ik had vooraf nog nooit van Disconnect gehoord. Het feit dat hij de revue passeerde op Canvas en eveneens goed wordt onthaald op IMDB en MM deden me overstag gaan. En ik heb het me niet beklaagd! De cast deed het overigens vrij goed. Jason Bateman mag dan wel al een redelijk oeuvre hebben, behalve in Juno (een stem in Zootropolis buiten beschouwing gelaten) zag ik nog niet te veel van hem. Paula Patton kende ik helemaal niet. Alexander Skarsgård daarentegen is wel een bekende naam (hoewel ik hem niet mag verwarren met zijn bekendere vader Stellan) met onder meer True Blood en Melancholia (Lars von Trier) op zijn palmares.

Disconnect is een intrigerende mozaïekfilm geworden zonder veel franjes. Hoewel Disconnect in eerste instantie de gevaren en valkuilen schetst van het internet, gaat het eigenlijk nog een stapje verder. Niet alleen online lijken de personages 'disconnect', maar ook in het gewone dagdagelijkse leven lijken ze afgesneden van de maatschappij of van elkaar onderling (ouders versus kinderen, een koppel onderling en de broze relatie tussen media en een getuige).
De drie verhaallijnen lopen vlot in elkaar over en zijn boeiend om te volgen. Het verhaal over het pooierschap vond ik dan toch net iets minder.

Eveneens zeer fijn vond ik het goede en serene einde. In plaats van over the top te gaan, kiest Henry Alex Rubin ervoor om er geen melodramatisch bloederig einde van te maken. Integendeel zelfs: de jongen wordt niet de kop ingeslagen, de inbraak loopt niet af met een massaslachting en ook Nina krabbelt na de duw/slag van de pooier terug mooi recht. Je kon er ook andere (spectaculairdere) kanten mee uit, maar dit einde is minstens even sterk. Vooral toen de twee vaders toenadering zochten in het gras en elkaar de hand gaven, mooi!

Goed internetdrama.

Ik zal gewoon even elk verhaal beoordelen.

Nina Dunham: De zwakste van de film. Er zit nauwelijks een echt "Plot" in, dit was ook het enige filmpje dat ik eigenlijk ook niet kon uitleggen aan andere. Vond het maar een dun verhaaltje. 2,0*

Jason & Frye: De beste van de film, en naar mijn mening ook het meest realistisch. Goed acteerwerk, een beetje een overbodig maar goed eind en een paar heftige scenes. Ja, dit vond ik zeker een mooie. 3,5*

Derek & Cindy: Wel een ok filmpje. Niet heel bijzonder, niet slecht, niet heel goed. Wel een vermakelijk en redelijk filmpje. Is natuurlijk altijd vervelend als dit soort dingen bij jou gebeuren. 3,0*

Afgerond naar 3,0*.

“Everything you do, someone out there can see.”

Sterke film. Disconnect laat op een tragische en interessante manier de gevaren van het internet en sociale media zien. Alle verhaallijnen zijn deprimerend en triest, en je moet wel tegen een portie drama kunnen. Echt geloofwaardig is het niet altijd, maar ik ging er wel helemaal in mee. En gelukkig zijn alle acteurs erg sterk op dreef, en alle verhaallijnen komen uiteindelijk op een sterke en geloofwaardige manier samen. Knap gedaan door regisseur Henry Alex Rubin

Het thema dat in deze drie verhaallijnen centraal staat is op zich best interessant, maar het gaat hier nergens echt de diepte in. Het blijft wat oppervlakkig, zowel qua uitwerking van de verhaallijnen als qua personages. Wat dat betreft valt het wat tegen en zal deze film niet lang blijven hangen. Anderzijds is het ook zeker niet slecht, al had het zwaar aangezette einde wel wat minder gemogen.

Ook na een herziening blijft dit best een indrukwekkende film. Ik ben sowieso al een fan van films waarin verschillende verhaallijnen met elkaar verbonden worden, maar hier wordt het wel op een zeer meeslepende manier gebracht en dit gedurende de hele speelduur.

De verschillende verhaallijnen gaan over diverse thema's die te maken hebben met de hedendaagse technologie (internetfraude, cyberpesten, uitbuiting van jongeren voor webcamseks). De film mag dan al ruim 10 jaar oud zijn, maar nog steeds zijn dit erg actuele thema's. Ze worden overigens op een erg realistische manier gebracht (de scène met de zelfmoordpoging was best wel heftig).

4*