Jin Ling Shi San Chai (2011)

Zeker geen slechte film hoor.

Goede mix tussen actie, drama en dialoog.

Vind het acteren van Christian Bale in deze film alleen niet zo heel goed uit de verf komen, maar het was nergens echt storend.

3.5*

Uitstekend gevoelig Oorlogsdrama met een prachtige setting en inderdaad een prima ingetogen rol van Bale de film wisselt zeer gevoelige scenes af met vrij harde scenes ook de soundtrack was vaak wonder maar dan ook wonderschoon.

Ijzersterk oorlogsdrama.

De rauwe, chaotische openingsscène door de straten van Nanjing zuigt je meteen mee in het verhaal. De focus ligt in het begin op hoe de oorlog in de straten gestreden wordt, maar al vrij snel verplaatst die focus zich naar de kerkbewoners. Wat volgt is een tragisch, wreed, maar bovenal aangrijpend oorlogsdrama, deze keer gezien door de ogen van onschuldige kinderen.

Christian Bale kiest bovenal een interessante rol in een interessante film, maar hij weet ook nog eens helemaal te overtuigen. Zijn eerste 5 minuten zijn nog twijfelachtig, maar zijn niveau groeit zienderogen naarmate zijn personage verder uitgediept wordt.

Ook het merendeel van de ondersteunende cast staat aardig te acteren.

Visueel is The Flowers of War eveneens de moeite. Het kleurengebruik is soms kleurrijk, om dan erg grauw te worden. Dat trucje schept een intense sfeer.

Van het camerawerk an sich ben ik dan weer minder lovend. Af en toe voelt het overhaast aan, met van die schokkende beelden.

Verder ook nog even de muziek vermelden, want die biedt absoluut een meerwaarde.

Aanrader.

4

Ondanks het pakkende thema een van de mindere films van Yimou Zhang. Het verhaal tegen de achtergrond van de slachting van Nanjing in 1937 - een van de bloederigste bladzijden uit de Chinese geschiedenis - is aangrijpend genoeg, maar in vergelijking met het andere werk van Zhang valt de vormgeving een beetje tegen. Vooral de rauwe oorlogscènes in het begin lijken door schokkerig camerawerk en een warrige montage op journaalwerk en zijn wat moeilijk te volgen.

De hoofdrol van Christian Bale is ook niet erg geslaagd, maar dat wordt meer dan voldoende gecompenseerd door de buitengewoon charmante verschijning van debutante Ni Ni, waarmee Zhang zijn reputatie als grossier in mooie vrouwen toch weer gestand doet.

Wel moet gezegd dat de perfecte make-up van de hoeren, na dagen in de ellende te hebben gezeten, niet erg geloofwaardig is.

Er komen de laatste jaren best veel films uit over de oorlog in Nanjing en vooral m.b.t. de misdaden van de Japanners daar. Ook deze mocht er best wezen en het eerste uur is best indrukwekkend (zeker die Chinese soldaat, mooie rol van Tong Dawei, met zijn heldendaden vond ik zeer indrukwekkend) en ook aangrijpend. Hoewel het daarna best nog boeiend wordt haalt de film het niveau van het eerste uur niet meer en zijn er ook nauwelijks meer echte aangrijpende momenten wel mooie. Zelfs het einde (ging wel erg makkelijk) vond ik wat tegenvallen hoewel het best nog fraai was. De laatste anderhalf uur van de film hadden wat mij betreft ingekort mogen tot een uurtje. De cast in de vorm van Christian Bale en Ni Ni als de fraaie Yu Mo deden het overigens prima en maken het kijken van deze film meer dan waard.

Sterk.

Bij een film als deze is het toch altijd even afwachten hoe groot de impact is van zo'n Amerikaanse acteur (in de hoofdrol). Gelukkig is Yimou regisseur genoeg om een verfrissende mix van Oosters en Westers af te leveren.

Visueel heel wat grauwer, toch kan Zhang zichzelf niet beheersen en speelt hij af en toe met kleuren zoals alleen hij dat kan. Volgens mij heeft hij dat raam ook echt specifiek laten plaatsen en los te gaan met de kleurtjes.

Best wel episch qua opzet, maar de ijzersterke regie van Zhang houdt alles mooi onder controle. Visueel prachtig, mooie soundtrack, goed acteerwerk. Weer eens een echt geslaagde Zhang, was ook alweer een tijdje geleden.

4.0* en een uitgebreide review

Een goede film van Yimou Zhang, die er vooral op visueel vlak soms erg mooi uitziet.

Het begint allemaal heel heftig, waarbij we ons als kijker gelijk midden in de oorlog bevinden, waarbij de kogels soms letterlijk in het rond vliegen. Yang brengt dit alles van erg dichtbij in beeld en daardoor heb je soms het gevoel er zelf ook middenin te zitten. Het ziet er realistisch uit en is mooi in beeld gebracht. Christian Bale speelt hier in ieder geval ook vrij overtuigend als de man, die zich voordoet als pastoor om zo zijn leven in eerste instantie te kunnen redden. Beetje bij beetje gaat hij echter meeleven met de onschuldige kinderen en de hoeren, die bij hem in de kerk onderdak hebben gevonden. De rest van de cast is vooral Aziatisch en ken ik allemaal niet zo, maar ook zij doen het naar behoren.

Verder vallen vooral de mooie kleuren in de kerk op. Daarbuiten is het allemaal nogal grauw, waarbij ook gebruik wordt gemaakt van een wat grauwer kleurenfiltertje. De soundtrack is verder wel redelijk, maar vond ik persoonlijk dan weer wat minder sterk. Daarnaast is het vrij jammer dat alle gebeurtenissen me uiteindelijk niet helemaal wisten te pakken. Ondanks dat allemaal zorgvuldig en goed gemaakt is, bleef het voor mij wat afstandelijk, en deed het me allemaal minder dan gehoopt.

Desondanks is the Flowers of War een mooie kijkervaring. Een oosterse film met een westers tintje. Mooi gemaakt met veel zorg en een interessant verhaal, die weer eens een andere kijk biedt op een oude oorlog tussen twee oosterse landen.

3,5*

Ja, dit was mooi. Prachtig gemaakt oorlogsepos van Yimou Zhang. Sfeervol, visueel indrukwekkend en prachtig ''geschoten''. Actiescénes zijn zeer sterk in beeld gebracht, mooi om te zien hoe die Chinese soldaat in z'n eentje de held uithangt. Het is echt aan de film af te zien dat Zhang een groot budget had. De oorlogs-settings zien er prachtig uit, zeer mooi gemaakt allemaal.

Voor de rest natuurlijk een prima verhaal en een sterke rol (weer) van Christian Bale. Geweldig om hem in deze film- en rol te zien. De film wist me dan weer niet echt bij m'n strot te grijpen en / of te ontroeren, ondanks het feit dat de film toch zeer brute scénes kent, zowel met de kleine meisjes als de hoertjes. Maar dat geeft niks. Yimou Zhang levert een sterke, meeslepende oorlogsfilm af.

Zeer geslaagd oorlogsdrama van Zhang Yimou over "de Verkrachting van Nanking" in 1937, waarin de Japanners als beesten te keer zijn gegaan en waarbij massamoord en verkrachting voor de Japanners het allernormaalste was. Chinezen waren in hun ogen toch maar een minderwaardig volk. Dat de Chinezen nu zo'n enorme ophef maken over een paar onbewoonde eilanden die de Japanners ooit van China ingepikt hebben kan niet los gezien worden van die vreselijke gebeurtenissen in 1937 aldaar.

Over de film verder;
Het eerste uur is ijzersterk. De oorlogsbeelden in Nanking behoren voor mij tot de besten die ik ooit in een oorlogsfilm heb gezien. Dat de Chinezen de Japanners met ware doodsverachting te lijf gingen moge duidelijk zijn. Ze hadden niets te verliezen. Ze zouden hoe dan ook toch door de Japanners afgemaakt worden. Ook gelet op de uitrusting van de Chinezen! De helm, het geweer en de handgranaat waren duidelijk van Duitse makelij.
Na het indrukwekkende eerste uur zakte de film even behoorlijk in. Te veel geouwehoer met Christian Bale en met die Chinese vrouwen. Het voegde allemaal niet zo veel toe. Daar had best een half uurtje van af gekund. Hat laatste half uur maakte toch weer veel goed en ook het slot de ontsnapping uit de hel van Nanking en op weg naar de vrijheid vond ik best wel geslaagd.

4,0*

Aangrijpende film van Zhang Yimou. Na het voor mij ontgoochelende Hero verwachtte ik me niet aan veel. Ik was dan ook positief verrast, zeker door een solide eerste 90 minuten. De oorlogsscènes zijn met zin voor esthetiek in beeld gebracht, toch wel apart om van dit zinloze bloedvergieten iets "moois" te willen maken. De geweldscènes vond ik erg hard. Die esthetiek geldt trouwens ook voor heel wat andere scènes doorheen de film : door brandglas filmen, zoninval in de kerk, de zon die door een door stof bezwangerde lucht prikt in een compleet vernietigd Nanking. Het zijn impressies die onmiddellijk op het netvlies blijven kleven.

De dramatiek overheerst in de film, met twee groepen meisjes (studenten en prostituées) die hun toevlucht vinden in een verlaten kerk, waar begrafenisondernemer Miller zich vanuit een menslievende inborst over hen ontfermt. Het laatste stuk van de film blijft wat vastmodderen in dilemma's, nobele gevoelens en drang naar opoffering, om lichtjes ontgoochelend te eindigen, maar het blijft toch globaal gezien een aangrijpend en zeer menselijk drama.

Omdat de films van Zhang me over het algemeen goed bevallen, moest ik deze natuurlijk wel een keer zien. Wat me tot nu toe tegenhield was de lengte, maar vooral het onderwerp: Ik heb het niet zo erg op Tweede Wereldoorlog films. Vaak vind ik ze wel goed, maar ik kijk er niet graag naar. Geen probleem om de meest gore horror te zien, dat is allemaal spel. Maar ook al zijn films over de Tweede Wereldoorlog vaak geromantiseerd, en daar is deze film ook geen uitzondering op, het komt voor mij toch te dicht bij werkelijke gruwelijkheden. Hier een hoop gruwelijkheden die niet volledig in beeld worden gebracht, maar toch.

Maar ondanks mijn weerzin (en juist daardoor wordt mijn weerzin alleen maar gevoed) word ik ook hier erin getrokken, leef ik mee, en kan ik alleen maar blij zijn dat ik het niet zelf heb hoeven meemaken. Prima acteerwerk, het was opvallend hoe goed de Aziaten Engels spraken. Verre van onaangenaam. De beelden zijn sober en strak, op de scenes met het glas-in-lood raam na. Dat was echt ogenstrelend. Muzikaal neigt het naar sentimenteel, maar gaat niet de rand over (waar dat bij Hero bijvoorbeeld wel gebeurt).

Voornaamste kritiek is dat het uiteindelijk toch aanvoelt als een oorlogsfilm die ik al eens eerder heb gezien maar dan nu in een Aziatische setting. Er wordt geleden, mensen offeren zich op, en uiteindelijk loopt het voor een aantal toch goed af. Net Schindler's List. Maar ook Hotel Rwanda. Maar misschien kan dat niet anders, en is het wel zo dat ieder volk dat overweldigd wordt door oorlog en terreur dat op eenzelfde manier ervaart. In ieder geval besef ik na afloop hetzelfde als na zien van al die andere oorlogsfilms waarin burgers de hoofdrol spelen: blij dat ik nooit oorlog heb hoeven meemaken. Alleen al daarom is het toch goed om af en toe zo'n film te zien. 3,5*.

Uitstekende film waarin een Amerikaan een groep schoolmeisjes en prostituees beschermd tijdens de verkrachting van Nanking. Een groots opgezette film die ook mooi in beeld is gebracht (vooral ook een aantal actie-scenes). Redelijk meeslepend en vooral tegen het einde aangrijpend. De omschakeling van het hoofdpersonage van dronken opportunist naar held ging wel wat snel. Met gemak 3.5 sterren.

China's frustratie over de oorlogsmisdaden in Nanking is nog lang niet bezonken.

En terecht ook. De verbijsterende gruwelijkheden stijgen tenslotte elk normaal begrip te boven. Jammer dat deze film ervoor kiest om daar een haast potsierlijk verhaal omheen te vertellen, inclusief romantisch subplotje en een ietwat sentimentele afloop. Moest even bij me bezinken, maar na een paar dagen afstand is de conclusie dat ik er toch niet echt enthousiast van wordt. Misschien is het ook wel teveel gevraagd om iets anders dan een kille documentaire over dit onderwerp te maken.

Evenmin enthousiast ben ik over de beelden. Knap gemaakt, ontegenzeglijk. Maar de visuele stijl komt me op een of andere manier wat bevreemdend over, en hoewel dat in de eerste helft sterker is dan in de tweede, maakt het dat de film wat onecht overkomt. Te gemaakt, wellicht is dat de beste verklaring die ik vinden kan voor wat ik probeer onder woorden te brengen.

Hoe dan ook, ik vind wel dat de acteurs, Christian Bale inclusief, allemaal perfect op hun plaats zijn. Daar geen gezeur over van mijn kant.

En hoewel de vergelijking behoorlijk mank gaat, want tenslotte niet echt hetzelfde onderwerp, ik vond The Children of Huang Shi (2008) een betere en meer indringende film.

Een harde, ontroerende film die de wreedheden van oorlog laat zien.

Explosief begin, waar de kogels om je oren vliegen en de neiging heb om dekking te zoeken. Vergelijking met de openings scene van Saving Private Ryan is snel gemaakt. Ook daar waan je jezelf temidden in het oorlogsgeweld. Grijs bruin getinte beelden versterken het rauwe realistische karakter van geweld en tragiek.

Tussen al de ruines staat een vrijwel ongeschonden kerk die als een almachtig bolwerk oprijst en de vluchtelingen een (vals) gevoel van veiligheid bied.

Het verhaal wordt verteld door Shu een 11 (of 12) jarig meisje die ons op reis neemt met de vraag of schuld, onschuld, moed en zelfopoffering niet heel dicht bij elkaar liggen. Zo zijn er meer vragen om de symboliek van enkele scenes, vragen waarop ik geen antwoord heb maar wel stof geeft tot nadenken.

Heb dit juweeltje een paar dagen geleden gezien en nog steeds 'schieten' er beelden door mijn hoofd, beelden die ik moeilijk los kan laten. Indrukwekkend.

Sterke film. De actiescenes zien er ronduit geweldig uit. Bale speelt goed en de rest van de cast ook. Aangrijpend op het einde zeer sterk drama. Zhang Yimou heeft mij weer niet teleurgesteld. Moet er toch nog meer films van gaan kijken heb er nu 4 gezien die ik geweldig vond deze, house of flying dagger de beste vind ik persoonlijk. Dan curse of the golden flower en hero. Ik hou wel van dit soort film en Zhang weet altijd een prachtige sfeer (kleuren) weer tegeven. Aanrader.

Jin Líng Shí San Chai

Ik heb net Jin Líng Shí San Chai gezien via Film1, was helaas tien minuten te laat maar kwam op een goed moment binnen vallen: het moment dat de jappen binnen vallen in de kerk en de meisjes willen verkrachten, zou ook langer dan 10 minuten kunnen wezen dat heb ik niet exact bij gehouden. Jin Líng Shí San Chai verteld het verhaal van de westerse John Miller die in een kerk beland en samen met de inzittenden (met meisjes en prostituees) proberen ze te onderduiken binnen deze kerk.

De film bevat soms harde scenes met een fijne kern. Yimou Zhang wist het vaak erg fijn te brengen. De film bevat ook nog eens wat spannende scenes zoals de inval bij de kerk dat ze geprobeerd hebben de meisjes te verkrachten en de vluchtpoging van twee meisjes.. De film bevat een prima thema: de Sino-Japanse oorlog, ik ben hier nog niet heel bekend in dus zal zo eventjes op Wikipedia kijken ! De film heeft een prima verhaal en het concept was zeer goed, ik vond de acteer prestaties fijn en de film was prima in evenwicht gebracht. Yimou wist wel wat die deed, toch moest ik soms moeite doen om mijn aandacht er bij te houden want ik ben nog niet zo drama gerelateerd. Ik zit namelijk altijd te wachten op een heftige bom of iets dergelijks ! Maar, dit was zeker een fijn beginnetje om ook deze genre wat groter uit te gaan pakken.

3.5*

Een goede drama/historie/oorlog film...

Prima verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Een super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Bekende acteur Christian Bale ...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Wat een bijzonder stijlvol en dramatische film. Ik lees hier boven iets over 'goedkope decors' en ik vraag me af wat diegene heeft zitten kijken want ik vind het prachtig. Mooie lage shots tegen de zon in, een overtuigend decor betreffende het kapot Nanking, de mooie beelden binnen in de kerk met het kleurenpalet van het gekleurde glas. Visueel is het om een puntje aan te zuigen, net als de oorlog. Niets op aan te merken. Qua verhaal een mooie wisselwerking met verschillende personages/ groepen en verschillende instellingen. De kinderen zijn boos en bang, de hoeren zijn verwaand en verwend, Bale speelt met overtuiging de blaag/vruibuiter die alleen maar aan zich zelf denkt. De wisselwerking van de hoeren die zich uiteindelijk opofferen en Bale die een soort van 'coming of age' beleeft past prima en geeft goed vorm aan het verhaal. Verder de nodige drama en gruwelen hoe de twee weggelopen dames aan hun einde komen liegt er niet om en verder een mooie opbouw naar het eindede dames die zich opofferen en wiens lot ongewis blijft wat juist vind ik voor een goede balans zorgt, was hun verkrachting en dood, zoals vermoedt, in beeld gebracht was de film net weer over the top geweest, te erg om het zomaar te zeggen.

Verder wel mooi, de wat dromerige momenten met dito Aziatische muziek. Bijna een beetje surrealistisch.

Regisseur Yimou Zhang kiest in zijn film over het 'Bloedbad van Nanking' vooral voor drama herotiek en romantiek. Voor een groot gedeelte brengt hij de gruwelen bedekt. Al zijn er wel ook een paar confronterende beelden waar je de onmacht en wanhoop van de slachtoffers kan voelen. Toch is dit meer een spektakelstuk dat niet veel onderdoet voor een Amerikaans equivalent, dan een historisch relaas over wat er zich heeft afgespeeld tijdens de Tweede Chinees-Japanse Oorlog (1937-1945) Echter is daar niets mis mee want visueel is het, zoals we ook van Yimou Zhang kunnen verwachten, een waar spektakel! Hij speelt met kleurgebruik en brengt de schietactie mooi in beeld. Explosies en glas-in-lood leveren bijzondere beelden op. De sfeer wordt goed weergegeven en ook de vertolkingen van de cast zijn goed. De keuze voor Westerling Christian Bale als hoofdrolspeler pakt in dit geval goed uit. De regisseur weet van een pijnlijke geschiedenis een zeer stijlvol en meelevend drama te maken!

Beter dan verwacht deze van Yimou Zhang die zich in eerste instantie werkelijk overtroffen heeft met "Raise the red lantern", maar hier niets meer presenteert dan een degelijke film in een interessante setting. Zeer rauwe weergave van de strijd te Nanjing waarbij talloze onschuldige burgers zijn gedood door de Japanse invasie. Het blijft ongelooflijk om vast te stellen hoe mensen in brute beesten kunnen veranderen.

Erg mooi gefilmd allemaal, met slomo’s en overzicht in de actie mede door een prima camerahantering en montage. Erg mooie sfeervolle beelden ook zoals de scènes aan het glasraam. Prima geacteerd van zowat de hele cast. Fijn!

Film deed me ook wat denken aan de jonge Bale in Empire of the sun van Spielberg. Dan was deze toch een stuk beter.

Herzien! Blijf dit een fantastisch mooie film vinden waarin vooral de vrouwen meisjes voor mij allemaal de hoofdrol krijgen. Bale doet het verder goed, maar ik heb altijd weinig met dronkaards. Gelukkig verandert het beeld later wel in de film. Naast dramatisch en hard zijn is er ook gekozen voor absolute schoonheid in deze vreselijke oorlog. De prachtige kleuren en camerawerk zijn van bijzonder hoog niveau. De film is losjes gebaseerd op het echte verhaal, maar dat doet verder geen afbreuk aan deze film. Een zeer kleurvolle film in een kleurloze oorlog!

Film 4.5

Beeld 4.5

Geluid 4.5

Halfje eraf na herziening. De Chinese regisseur Yimou Zhang pakt nog altijd indrukwekkend sterk uit wanneer het op de visuele kant van The Flowers of War aankomt, maar naarmate het einde vordert begint de lange speelduur dan toch te wegen. De focus op kleur en het complex in elkaar gestoken camerawerk zijn echter nog altijd opvallend, zelfs tijdens de wat rustigere momenten doet Zhang er alles aan om met pracht en praal te filmen. Daarmee is het wat lompe acteerwerk van Christian Bale snel vergeten, maar zijn rol is aanzienlijk humaner dan de overige personages. De ietwat theatrale vormgeving van de romantiek en de luidruchtige humor vloeken namelijk wat met het rauwe oorlogsgeweld en daar zijn een aantal castleden zeker voor aan te kijken. De slotfase verhoogt bovendien het sentiment, maar dat is allesbehalve de sterkste insteek van deze film. Hierdoor begint het gebeuren na enige tijd te slepen, maar dat neemt het gefocuste en energieke regiewerk van Zhang gelukkig niet weg.