Love Liza (2002)

Goed geacteerd, prima muziek en een aantal mooie plaatjes, maar het plot is nogal rommelig en enkele acties van de hoofdpersoon leken zo uit de lucht gegrepen dat emotie bijna geheel uitbleef. Zo ook het einde. Wat moet ik daar nu mee? Laatste shot is erg mooi maar het gehele einde kwam op mij over als gekunsteld, gehaast en afgeraffeld. Emotionele binding met hoofdpersoon ontbrak bijna geheel. Ik kom uit op 2,5*

Zal wel aan jou liggen dan. Als het een afstandelijke Aziaat of Rus was geweest....

Ik zit je te pesten, maar ik kon me dus 500% inleven in het hoofdpersonage. Tijd om op te hogen naar 5 sterren. Bij deze.

In de ene scene wel, maar dat werd dan weer ongedaan gemaakt door een volgende scene. Zo kan ik totaal niets met de 'zwemscene'. Iets onbegrijpelijks doen om het onbegrijpelijke.... Mensen kunnen rare dingen doen wanneer ze treuren en de film lijkt dit ooit te geforceerd op de kijker over te willen brengen. Bovendien worden sommige handelingen van de hoofdpersoon te vaak herhaald; dan verliest het voor mij zijn kracht.

Trois Couleurs: Bleu behandelt hetzelfde thema beter denk ik...

Ik vind dat je aan het zeuren bent Ramon, en Trois Couleurs Bleu vind ik ook een prachtige film, maar zo anders.

Op de poster staat 'A comic tragedy'. Dat wil voor mij overigens niet zeggen dat je ALLES met een korreltje zout moet nemen. Ik kon me in genoemde scenes wel verplaatsen.

Ik vind de zwemscene trouwens een van de hoogtepunten van de film.

Ik zeur nooit. Ik ben het gewoon niet met je eens.

Het eind van de film had wel wat beter gekund.

Interviews met Todd Louiso en Philip Seymour Hoffman met enkele vragen over Love Liza:

"LOVE NOTES": Film Freak Central Interviews the Makers of Love Liza

Fucking goede film met een verschrikkelijk sterke Hoffman (what else is new?). Erg grappig en schrijnend tegelijkertijd. Die waterboot contest was echt hilarisch (komt ie daar met z'n vliegtuig aanzetten ). Verder erg grappige personages en een prachtig einde.

4*

Briljant ! Woorden schieten even tekort. 5 sterren.

Dit was mijn tweede keer, en hij blijft heerlijk. Glansrol van Phillip, hij draagt de film met gemak. Als verwarde, bedwelmde man loopt hij door de wereld.. Ik bewonder hem sowieso erg voor zijn rollen in onder andere Happiness, Punch Drunk Love en Magnolia. Toegegeven, hij speelt vaak dezelfde soort rollen, maar doet dit zo verschrikkelijk overtuigend, dus zie ik geen bezwaar.

Love Liza weet met zijn subtiliteit, zijn simpelheid, zijn puurheid, zijn echtheid, me overtuigend te raken. Geen poespas, maar simpele steady shots en erg mooie rustige muziek. Alles komt als een kabbelend stroompje over me heen. De leegheid, en het lamgeslagen gevoel van Wilson kan je gewoon voelen.
De humor is subliem, zo droog, en soms zo wrang en pijnlijk. Je vraagt je af of je nou moet lachen of huilen. Echt briljant gespeeld. Er zitten een paar echt memorabele dialogen tussen die me bij blijven. Ook fijn dat je eigenlijk niks te weten komt over zijn verleden. Zijn vrouw wordt eigenlijk alleen gezien op wat blurrie shots van foto's. Goed dat voor deze aanpak gekozen is, veel films willen hier toch teveel laten zien.

Afstandelijk voor sommigen, ontroerend voor mij. Prachtige soundtrack trouwens, moet ook vermeld worden. Ik verhoog mijn stem naar een dikke 4,5, maar 5* is niet uitgesloten. Erg origineel en subtiele filmpje. Ook leuk dat John hem zo mooi vond trouwens Bravo.

Denny: So what do you got in there?

Wilson Joel: What do I got?

Denny: Yeah, Maura said you have a plane.

Wilson Joel: Yeah. It's really, really... I just got it.

Denny: Oh yeah, when?

Wilson Joel: Oh, not today. I mean... not today! You know?

Wilson (briljant vertolkt door Philip Seymour Hoffman,een naar mijn mening oscarwinnende rol) steelt hier compleet de show. Wat een enorme "screen-appearance", bijna ongelooflijk haast. Je zit gewoon in zijn wereld, die vooral opvalt door de aparte slaapplaatsen die hij uitkiest, bovenal een thema in de film.

Een film die verder zo uitermate subtiel is, dat ie je besluipt en bekruipt. Er wordt geen letter teveel uitgelegd, en de informatie over Wilson komt in beperkte brokjes, waardoor je je nog meer kunt inleven.

Verder zijn er briljante camera-shots, en een fantastische Cathy Bates en Jack Kehler, die dit naar een groots hoogtepunt brengen. Het scenario van Gordy Hoffman (Broer ván acteur) zit uitermate goed in elkaar.

Blijft de vraag, waarom is dit nooit in een release terecht gekomen. Zit hier in Nederland de algehele distributie te slapen ?

Ik heb er geen woorden voor, voor zulke stommiteiten.

Verder met dank aan Kapp en Play.com voor het zien van dit briljantje

ps: Heeft Ramon wel dezelfde film gezien

Heb em een jaartje geleden gewoon bij MediaMarkt gekocht [met NL subs dus].... Voor 18€ ofzo. Had verder nooit van de film gehoord, maar gewoon meegenomen. Geen spijt van gehad, want vind em ook geweldig. Heb hier een 4 van gemaakt zie ik, WAAROM ..Gaat mooi weer op 4,5

Bij bol.com is ie ook gewoon te bestellen. Dan moet je er wel 19.99 voor over hebben.

Fisherking bedoelt bioscooprelease.

(eerst goed lezen, dan reageren)

Werd niet bijzonder door her personage geraakt. Daarvoor was er gewoon te weinig interactie met zijn omgeving. Hoffman speelt wel weer erg goed, maar dat was het ook wel zo'n beetje; 3*

Philip Seymour Hoffman is grandioos in deze film. De radeloosheid van zijn personage is gewoon af te lezen van zijn gezicht en zijn lichaamshouding zegt ook al genoeg. Daar zijn geen woorden voor nodig. Kathy Bates zet ook een goede rol neer en Jack Kehler is voortreffelijk. Verder wordt deze film ondersteund door mooie muziek die perfect past in de film en het script van de broer van Hoffman zit ook meer dan goed in elkaar. Verder zitten er mooie scenes in waarvan ik zeker de trips van Wilson wil benoemen. Prachtig in beeld gebracht en het komt zo echt over waardoor je je bijna net zo ellendig gaat voelen als hij. En dat komt ook door, en ik benoem het nog maar eens, de glansrol van Philip Seymour Hoffman die wederom laat zien dat hij een klasse apart is. Eindoordeel: 4 dikke sterren.

Voor de hoofdpersoon in deze film is het leven een dichte mist, na de zelfmoord van zijn vrouw. Hij wil zo dicht mogelijk bij zijn vrouw zijn en besluit om in de auto (haar laatste plek op aarde) te gaan slapen.

Iets vertelt hem dat het inademen van benzine hem nog een stukje dichter bij zijn vrouw brengt. De mist om hem heen, begint alleen maar erger te worden, en dat zorgt ervoor dat deze film beslist geen tear-jerker is.

Love Liza is een film waar een persoonlijk drama op een zeer rustige en soms zelfs met een beetje humor naar voren komt. Rustgevende muziek, levensecht acteerwerk, rustig tempo, niet te emotioneel ...

Pakweg kort samengevat: kwaliteit! Ik geef Love Liza 4 sterren!

Dit is een bijzondere film. Het tempo zat er niet goed in en de scènes vormen in mijn ogen soms bijna geen geheel of ze zijn te kort. En toch weet de film je vast te grijpen en indruk op je ta maken. Dit is vooral te danken aan Hoffman die hier weer eens een mooie rol neerzet. Alleen dat laatste moment waarop hij zijn huis en spullen laat afbranden vond ik iets te overdreven.
3,5 sterren

Weer een schitterende Hoffman !

De film is echter iets te fragmentarisch naar mijn gevoel......3.5*

ps: eens met Ramon wat "Trois Couleurs : Bleu" betrefd !

Ben het überhaupt eens met Ramon. Snap die hoge waarderingen eigenlijk ook niet helemaal.

Mooie shots, goede acteerprestaties en mooie muziek van Jim O' Rourke, dat wel inderdaad.

Volgens mij brandde hij zijn huis wel bewust af. Zo vernietigde hij alle herrinneringen aan haar. Hij kan er blijkbaar niet mee leven.

Precies. Het begin voor een nieuw leven.

Ben het met TOR en FK eens

Ik deel bovenstaande meningen dat Wilson verder moet met zijn leven en dat dit uiteraard de reden is geweest waarom Liza een lucifer in de envelop heeft gedaan. Wilson steekt echter de brief in brand, maar NIET de woning. Hij verbrandt bijna zijn handen en moet hierdoor de brief dus wel laten vallen. Als gevolg daarvan, komt het huis in brand te staan. Of het inderdaad zijn bedoeling was om ook de woning in brand te steken, betwijfel ik nog steeds. Ik zie namelijk geen enkele handeling bij Wilson die in de richting van opzet (voorbedachte rade) wijst. Het laten vallen van de brief, lijkt eerder op een schrikreactie, dan op een doelbewuste poging om de woning af te branden. Het zijn de benzinedampen die vervolgens voor de rest zorgen. Had Wilson dit voorzien? Volgens mij niet. Vanzelfsprekend rest Wilson nu de tent in lichterlaaie staat, geen andere keuze meer om ergens anders een nieuw leven te beginnen. Een klein interpretatieverschil dus.

Weet je wat het mooie is, het wordt geheel aan je eigen interpretatie overgelaten. Er wordt dan verder ook niets uitgelegd. Dus iedereen heeft wel een beetje gelijk in deze

Wat de verdere bedoelingen zijn van Wilson als ie in het eindshot half naakt midden over straat loopt , dat laat wat mij betreft veel ruimte open voor verschillende interpretaties. Degene die van mening blijft dat Wilson opzettelijk de woning in brand steekt , mag mij nog steeds proberen te overtuigen hoor

Geen zware symbolische film maar juist vanwege de ongecompliceerde invalshoek een erg sterke film over verwerking van verlies die mij vooral aan 'About Schmidt' deed denken. De beelden en melancholische muziek bepalen de stemming van waaruit je het wanhopige tragikomische personage van Hoffman moet plaatsen. De timing van de film is perfect. Precies op het juiste moment wordt de film van zwaarwichtigheid ontdaan. 3,5*