The Runaways (2010)

Mooie songs, (On top of Old Smoky herkende ik uiteraard als een liedje van ABBA, ze hebben een medley opgenomen waar ook dat liedje in zat) mooi verhaal. Leuk uitgevoerd. Ik moest tot het einde van de aftiteling rewinden om tot de conclusie te komen dat de liedjes echt gezongen werden door de acteurs in de film. Ik vond het meer playback. Ghehe.

Ik genoot van de sfeer, het mooie acteerwerk. Dakota wordt per film positief beter, in sommige van haar kindsterfilms vind ik haar gewoon niet leuk. Maar dat veranderd nu ze tiener is/ouder wordt. Hopelijk blijft ze dan ook deze lijn voortzetten.

Kristen vind ik altijd tof, en de rest van de cast is ook tof. Met name Riley doet het heel goed. Leuk dus, erg genoten van alles, en de muziek doet het ook erg goed.

4*.

Dertien in een dozijn film, die opgetilt wordt door Dakota Fanning. The rise and fall of The notorious Runaways wordt op een irritant oppervlakkige manier vertelt. Geen oorspronkelijkheid (of je zou onder de indruk moeten raken van een stuk of wat dopey trip scenes). Ook opmerkelijk is dat het vertelperspectief voornamelijk ligt bij het personage Cherie Currie, terwijl absoluut niet vast staat dat zij het meest intressante personage is. Ik ben bijvoorbeeld veel nieuwsgieriger naar Joan Jett en Sandy West dan naar vrouwtje Cherie Currie.

Eigenlijk is de grootste vergissing van de makers dat ze Dakota Fanning (ze is geweldig!, twee van mijn 3,5 ster zijn voor haar) voor de verkeerde rol hebben gecast..

Opzicht wel een hele leuke en ook interessante film. Joan Jett kon ik wel een klein beetje (vanwege het nummer "I Love Rock 'n Roll") maar van haar eerste band "The Runaways" had ik nooit gehoord. Het verhaal is best boeiend maar wordt op het einde te snel afgerateld. Ik dacht nu krijg je de keerzijde van de roem (krijg je ook te zien maar zeer kort) en toen was de film plots afgelopen. Wat mij betreft had de film nog wel een half uurtje langer mogen duren. De eerste 70 minuten (t/m het optreden in Japan) waren geweldig met de fraaie jaren 70 sfeer, de heerlijke muziek (o.a. ook van "The Stooges" en de "Sex Pistols") en natuurlijk de geweldige cast. Kristen Stewart deed het prima in de rol van Joan Jett en de bijna volwassen Dakota Fanning schitterde in de rol van Cherie Currie. Maar ook Michael Shannon in de rol van geflipte Kim Fowley speelde zeer goed en hij zorgde ook voor humor. Het is jammer dat na het schitterende optreden in Japan de film te snel is afgelopen want anders had ik deze film nog beter gevonden. Het leuke nummer Cherry Bomb zal ik echter nooit meer vergeten:

Cherry Bomb

Het tot stand komen van het liedje "Cherry Bomb" was overigens best leuk.

Stella Maeve (als drumster Sandy West) en Scout Taylor-Compton (als gitariste Lita Ford) hadden in deze film min of meer een bijrol maar ze deden het wel zeer leuk en de dames mochten er ook wezen.

The Runaways (the memoires of Cherry Curie)

Ik zie die opmerking hier vaker voorbijkomen, maar de verklaring is simpel.

Het komt omdat de film gebaseerd is op de memoires van Cherry Currie. Zo lijkt het in de film bijvoorbeeld dat er geen Runaways meer waren na haar vertrek, wat niet klopt.

Aardige film, goed geacteerd, maar inderdaad wat oppervlakkig. Echt meeleven met de personages deed ik daardoor niet.

Toch enkele mooie scenes. Zoals Cherrie die haar drank wil afrekenen in de supermarkt.

Overigens blijkt dat dóór nog steeds diezelfde ruzie er vrijwel geen aandacht aan Lita Ford wordt besteed, Joan Jett is een van de producers van de film.

Lita is en blijft toch echt een van mijn grootste jeugd heldinnen, ze is een van de beste vrouwelijke gitaristen én een goede zangeres. Een van de eerste (misschien wel dé eerste!) Metal Queens in een door de mannen gedomineerde rockscene!

Dat Joan Jett mede producer was daar kan ik niets over terugvinden en daar de reden halen lijkt me speculatief.

Maar op wiki lees ik wel dat de film geschreven is door Floria Sigismondi (die ook director was) en dat het screenplay gebaseerd is op het boek Neon Angel: A Memoir of a Runaway by the band's original lead vocalist Cherie Currie.

Aangezien Cherie al niet meer bij de band zat toen die splitte vind ik het logisch dat dit niet in de film aan bod komt. Maar voor de duidelijkheid had het goed geweest dat de film de ondertitel had: A memoir of Cherie Currie.

Dat Joan mede producent was heb ik uit een interview met haar in een Amerikaans film programma...

Lita Ford zei daarin ook dat zei niets met de film te maken had om die reden.

De film blijft super na zoveel keer herbekeken te hebben, de film heeft een sterk verhaal,

een interessant verhaal ook en Kristen en Dakota zijn toch wel de highlights van deze film.

Wat een talenten

@ Joan Jett als (executive) producer: dat staat (ook) gewoon op Imdb vermeld.

Dakota laat zien hoe het moet, maar Kristen vind ik maar niks. Begin haar een beetje zat te worden, elke film is ze hetzelfde en niet bepaald overtuigend. Eigenlijk kon ik haar alleen Into The Wild waarderen. Verder is The Runaways niet heel bijzonder, de muziek heb ik sowieso niks mee. Het is geen slechte of saaie film, maar op Dakota's rol na nergens hoogstaand of bijzonder.

3*

Vond het een vermakelijke film. Geen super, maar zeker leuk om een keer te zien. De muziek is erg leuk! Hoort ook gewoon bij deze band. Dakota doet het erg goed!

That sucks! Dit was "The Memoires of My Time with The Runaways by Cherie Currie! En dat werd met verve gespeeld door Dakota Fanning. Dat dan weer wel. Dit was geen Runaways biopic. Waar was Lita Ford? Guitar Shero! Oh, ja die mocht aan het eind ook even komen opdraven anders klopte het verhaal niet. Verder was het een bijrol net als de rest. En heel voorzichtig werd er gereferreerd aan Joan's sexuele geaardheid.

Eigenlijk een beetje lullige Hollywood tienerfilm anno nu. Die meiden vooral Joan en Lita zijn vrouwelijke rock iconen. Net als Suzie Quatro en degene die het sexy vrouwelijke gedrag helemaal aan haar laars lapte Patti Smit natuurlijk. Die meiden hadden lef en doorzettingsvermogen nodig in die tijd, die moesten knokken om serieus genomen te worden als vrouw in een mannenwereld. Dat had ik toch een betere film gevonden. Maar ja, ik stam uit die tijd.......

Coole muziek in een aardig portretje/ niemandsdalletje van een meidenband... weinig aandacht voor Lita.. toch wel een cultheldin uit mijn jeugd.

edit:

Hmmm .. nou ja... verbaast me niets.

edit:

Toch kwalijk. Dat Lita maar 1 ding deed in de film en dat was zogenaamd de band opblazen. Puntje eraf dan maar.

Okay, nooit gedacht dat ooit iemand op het idee zou kunnen komen een film te maken over de female proto-punks van The Runaways, maar echt heus waar hij is er en wordt gewoon uitgezonden op RTL8 tussen de romantische komedies en "Sex and the City".

Flinke focus op Cherie Currie (op wiens autobiografie de film gebasseerd is) en Joan Jett (Executive producer?) en de geaardheid van beide dames komt vrij overduidelijk aan bod.

Beetje jammer dat ik "School Days" niet voorbij hoorde komen en dat de originele versie van "Cherry Bomb" net wat venijniger klinkt.

Pech voor de Lita Ford-liefhebbers die komt er met een klein rolletje bekaaid af, maar persoonlijk ga ik meer voor Joan Jett.

Leuke female-proto-punk-bio-pic, geen verrassingen, wel erg leuk en overtuigend uitgevoerd.

Wat moeten we hier nu weer mee?

Die meiden spelen best oké, maar wat voor een Kim Fowley hier wordt neergezet slaat werkelijk helemaal nergens op, En dan in de aftiteling beweren dat ie in de zeventiger jaren doorging met schrijven en produceren voor bands als o.a. Slade, hoe komt een regisseur op die kul?

Zo zit de film wel meer vol met onjuistheden.

In 1975 bestond punk nog niet eens, dus elke referentie slaat dood, en dat Bowie zo'n giga invloed op een rock n roll band zou hebben heeft ook geen enkel raakvlak. Suzi Quatro word overigens wel zeer terecht genoemd (gespeeld).

Uitvergroot cliché beeld zonder enige diepgang of achtergronden, je ziet ook totaal niet hoe ze aan de steeds duurdere apparatuur of nieuwe nummers komen.

Typisch een film voor mensen die de Runaways niet kennen en makkelijk te strikken zijn voor een goedkoop sensatie fimpje. Een ''sensatie'' filmpje? nee dat was t eigenlijk nog niet eens.

Deze film doet eigenlijk iedereen te kort, en dat heeft de band niet verdiend.

Oja, één inzicht kreeg ik wel dankzij deze film; die tekst van Vincent van Don Mclean, die lijkt zo mooi, maar die slaat dus werkelijk nergens op. ''Palet painted blue and gray'' hahahaha

lol, de echte Kim Fowley lijkt ook op Frankenstein.

Dakota Fanning had ik niet herkend, kleine meisjes worden grotere kleine meisjes.

Ze kan acteren, met haar bolle ogen.

Dat gezegd hebbende, heb ik erg van dit non-fictie werkje genoten. Mooi gefilmd, goed geacteerd en een leuk rise and fall motief waar het geheel op rust.

In ieder geval vind Kim Fowley het best een aardige film.

Kim Fowley on 'The Runaways' film: 'Every movie needs a villain, and I?m a good one' - latimes.com - latimesblogs.latimes.com

Voor wat betreft Slade: Slade heeft met hem gewerkt voordat ze Slade werden (in de sixties).

..toen ze nog skinheads waren dus, typisch Frankenstein..

Oké, k zal ff precies alles uitleggen dan;

In 1966 schreef en produceerde Kim Fowley wat songs met ''the In Betweens'' (jaja; de latere Ambrose Slade, en daarna Slade).

Dit materiaal heeft nooit het vinyl gehaald, maar halverwege de jaren tachtig kwamen er toch wat (getaped) materiaal los; alleen ''Ugly girl''.

Slade schreef vanaf pakweg 1970 99% van hun eigen repertoire, en heeft verder nooit enige connectie met meneer Frankenstein gehad.

In 1973 ging de eerste echte vrouwelijke rockbitch, Suzi Quatro met Slade mee op toernee, om het rock n roll leven te leren.

Suzi was daarna van onbetaalbare waarde voor de vrouw in de rock, en het grote voorbeeld voor the Runaways (en Joan Jet in t bijzonder)

Suzi Quatro speelt nog steeds live, en maakt nog sporadisch albums.

Slade stierf een zachte dood, maar is wel een legende, al treedt de helft onder Slade II nog steeds op.

Niet echt off topic lijkt me, gewoon wat achtergrond info over de invloeden van de Runaways.

(plateau zolenen glitter!), maar wel een leuke dixcussie toch?

Dat kwam dr echt te bekaaid af in deze film.........

(oja; dat skinhead van Slade was in 1969, dus ver ná hun ontmoeting met Frankenstein)

@askikker

bedankt voor je info, on topic wat mij betreft, maar waarom twee keer dezelfde lap tekst plempen?

Dat was een foutje blijkbaar, in de tweede haalde ik mezelf aan......

leuke film,sex drugs rock and roll en zo is het ,zowel voor de jongens als de meiden !!!

Verschrikkelijk slecht acteerwerk.

Een film met kans op slagen. Boeiende band en zelfs losse medewerking van de bandleden. Onvoorstelbaar dat het eigenlijk tieners waren die eind jaren '70 mee aan de top van de punk stonden. Het acteerwerk is vrij goed al wordt vooral gefocust op Joan Jett, Cherie Currie en de manager Kim. Ook wel de bekendste leden natuurlijk. Al valt de rest zo wel wat uit de boot. Maar het werkt wel. De acteurs spelen over het algemeen zelf en vooral Kristen Stewart speelt in één van haar beste rollen. En dat in een periode dat ze wat voor zich uit zat te staren in de Twilight films...

Als film is het weinig creatief. Vrij standaard biopic dat een verhaal brengt zonder er iets creatief van te maken. Het is de muziek zelf die het moet redden en dan bereik je enkel de fans natuurlijk. Het is nu eenmaal gebaseerd op de autobiografie van Cherie en het is dan ook haar verhaal dat we zien. Terwijl de film toch 'The Runaways' heet. Als Cherie de band verlaat mis ik toch wel de impact van de band verder nog. Bij het overzicht van de toekomst van de bandleden worden ook enkel Cherie en Joan Jett opnieuw genoemd.

Leuk om zien, maar zeker niet indrukwekkend. Wel goeie muziek natuurlijk. Het is niet slecht, maar laat toch op je honger zitten.

Ik houd altijd wel van dit soort films. (vooral als je zelf ook instrumenten bespeelt vind ik dit soort films altijd gelijk een stuk leuker. Tenminste dit is bij mij in ieder geval zo )

Lekker wegkijkertje met prima muziek door de surround

Met het verhaal was niks mis mee, niet heel bijzonder maar ook zeker niet slecht. Het keek gewoon heerlijk weg.

Ook de cast deed het uitstekend, met name Dakota Fanning vond ik bijzonder sterk en een leuke verassing toen ik Michael Shannon opeens in beeld zag. Ik had van te voren geen idee dat hij ook de film zou spelen.

Goed vermaakt met dit werkje .

3,0*