Jack and Jill (2011)

Pijnlijk slecht. Ben sowieso he-le-maal geen fan van Sandler, zijn humor ligt mij ook niet. En als hij dan weer eens(5e keer op een rij) samenwerkt met een incapabele regisseur, kan dit gewoon niet goed gaan aflopen. Het moment dat Jill haar/zijn strot openzet staan de teentjes al krom en dat blijft gedurende de hele film zo. Is het niet van Sandler's dubbelrol is het wel van het zoetsappige, makkelijke verhaal, Katie Holmes of Pacino(Al, wat doe je nou toch ). Ook al is hij het grappigste wat de film te bieden heeft('Je hebt er toch wel nog een?' Nou je zou denken van wel, maar nee.'), het blijft een lichte vernedering. Met sommige dingen komt tie nog wel weg. Blijf toch met een nare nasmaak achter.

Vlak voordat we naar de Sneak gingen zei ik tegen mijn vriendinnetje ; 'Hopelijk niet Jack and Jill, die lijkt me echt niks.' En uiteraard. Jack and Jill. Story of my life.

Maar, toegegeven, het viel reuze mee. Hoewel ik vroeger een hekel aan Sandler had, heb ik hem de afgelopen jaren 'leren' waarderen. Verstand op 0 en kijken. En ja, ik vond de film best grappig. Heb meerdere malen hardop moeten lachen, al kwam dat ook door de aanstekelijke schaterlach van mijn vriendin.

Pacino was komisch, wat een weirde vent. Paste goed bij Sandler, vooral geweldig in de scènes samen met Jill. Ook erg leuke kids, met name dat vreemde indo-joch en zelfs vrouwlief Holmes was goed te doen, maar haar rol was dan ook best klein. De tuinman was ook wel een aardige toevoeging, de picknick scène was lekker lomp.

Erg leuk om Johnny Depp nog even te zien! Daar scoort de film sowieso al punten mee. (Het I heart Justin Bieber t-shirt is hem vergeven.)

Ik was vooral bang voor Jill. Haar manier van doen en haar stemgeluid bevielen me in de trailer totaal niet. Dit was in het begin ook even wennen, maar na verloop van tijd had ik medelijden met haar. Ze is aandoenlijk. Een beetje vreemd, maar wel.. iemand die het hart op de juiste plaats heeft?

Ja, sommige grappen lijken op repeat te staan (het zweten bijv.) maar ik vond het niet storend. Misschien omdat ik toch al lage verwachtingen had, dat hij me daarom erg is meegevallen. In vergelijking met mijn vorige Sneak Preview was dit best een verademing. Cliche? Ja. Maar daarom niet minder grappig. Een voorspelbare komedie die over het algemeen blijft boeien tot het einde.

Voor wie nog niet genoeg had aan meesterwerken als White Chicks, Big Momma's House, Norbit en al die andere komedies waarbij mannen zich verkleden als vrouwen. Ik heb een zwak voor Adam Sandler en veel van zijn foute komedies vallen bij mij nog best in de smaak. Zo niet Jack and Jill, want deze film doet alles verkeerd wat zo'n film verkeerd kan doen. Het typetje Jill van Adam Sandler is luidruchtig, irritant en zeker niet grappig. Slechts bij vlagen wordt het enigszins komisch ( toegegeven, de scene in de bioscoop is nog best geestig maar voor de rest is het een tergend ongrappige komedie. Onwaardig voor Adam Sandler, en dat wil toch wat zeggen met het dubieuze oeuvre dat hij al heeft...

Adam Sandler kan ik altijd wel waarderen en bij de meeste van zijn komedies valt toch best wel wat te lachen. Jack and Jill behoort echter niet tot zijn betere films.

Sandler is in deze film vaker irritant dan echt grappig en dan heb ik het hier vooral over zijn rol als Jill. De film heeft iets te weinig echt grappige momenten. Wat Al Pacino trouwens in een film als deze doet weet ik niet, maar hij was in ieder geval wel grappig. Ook het cameootje van Johnny Depp was nog wel aardig.

Helaas heeft de film echter te veel Sandler en te weinig Pacino te bieden.

2,0*

Oh, shut up! You know that all he wants to do is play Twister with your sister.

Ik had erg slechte verwachtingen voor Jack & Jill, dus het kon uiteindelijk alleen maar meevallen. Ik geef toe: Het personage Jill is erg irritant en hyperactief, maar aan het einde krijg je toch best medelijden met haar. Het acteerwerk was om naar te fluiten en het verhaal springt van de hak op de tak waardoor de film net een aaneenschakeling is van kleine sketches en het allemaal niet zo samenhangt. Al 'stalker' Pacino vond ik erg creepy. Ik wist eigenlijk niet wat hij in deze film deed.

3*

Zus Sandler.

Sandler verslikt zich behoorlijk in deze, op papier leuk lijkende, pijnlijk onleuke komedie. Pacino duikt op zijn oude dag wederom op in een zeer benedenmaatse film, al moet gezegd dat de videoclip met hemzelf in de hoofdrol het enige positieve punt is aan deze martelgang, waarin Sandler zowel broer als zus speelt.

Slecht.

Het leukste van de film is dat Al Pacino echt continue voor lul wordt gezet, met als hoogtepunt de donutreclame.
De film kent zeker zijn grappige momenten maar al met al viel deze toch tegen.
Vooral het typetje Jill is echt een vreselijk irritant.

De poster voorspelde al weinig goeds en helaas is dit waarheid gebleken. Dennis Dugan zet met Jack and Jill een wangedrocht van de eerste klasse neer. Hierbij wordt hij geholpen door een uiterst vervelende en irritante Sandler (vooral als Jill) en überslechte en slappe humor.

Enige pluspunten aan de film zijn Pacino (wtf doet hij hier eigenlijk!?) en de vele cameo's. Maar verder... Doorspoelen door de wc en wegwezen.

Ik raad iedereen aan om deze film nooit te gaan kijken. Onder het mom van "de film heeft 10 Razzies gewonnen, dus we gaan hier om lachen" zijn we de film ingestapt. Dit resulteerde in een uniek moment. Ik heb de film namelijk na een half uur uitgedrukt.

Zelden heb ik zo'n slap excuus van een film gezien. Wat Adam Sandler hier presteert is toch een applausje waard. Iemand die toch aardige komedies heeft gemaakt komt hier met een van de slechtste komedies die ik ooit heb mogen aanschouwen.

Jack and Jill is gewoon NIET grappig. Jill is zo ontzettend vervelend, maar wat het zo erg maakt is dat zo'n personage gewoon oliedom is. Hoe moet je in godsnaam kunnen lachen om een vervelende personage dat keihard zit te bellen in de bioscoop. Dat is geen humor! Daarnaast is het stemmetje van Sandler gewoon behoorlijk irritant. Je denkt de hele tijd eigenlijk maar aan één ding als je haar ziet, iets met kogels en een pistool. Nergens komt Jill overtuigend over, maar Sandler zelf bakt er als mannelijk personage ook weinig van.

Verder verleent Sandler ook nog zijn stem aan de papegaai, wat ook weer nieuwe dieptepunten oplevert in dit gedrocht. Papegaaien praten niet zo en "papegaaien die praten" humor zakt mijn broek al helemaal vanaf.

Buiten het feit dat Jack and Jill qua acteerwerk en komedie een gedrocht van de bovenste plank is heeft het op andere gebieden helemaal niets te bieden. Er zit geen enkel verhaal in de film, de scenes hangen als los zand aan elkaar. Er zit geen lijn in en Jack and Jill lijkt daardoor een opstapeling van barslechte sketches. Waardeloze editing!

Voor de rest heb ik in het eerste half uur alleen nog een trieste cameo van Al Pacino gezien die een zenuwinzinking beleeft. Jammer dat zulke namen zich tegenwoordig ook voor dit soort crap verlenen.

Nee, Jack and Jill heeft het volledig verdiend om uitgedrukt te worden. Adam Sandler mag wat mij betreft vanaf dit moment een Hollywood verbod krijgen!

Halve ster, maar die ga ik niet geven omdat ik mezelf maar een half uur van de totale anderhalf uur heb gepijnigd. Ik kan me niet voorstellen dat iemand hier om kan lachen. Dan heb je gewoon een gigantische wansmaak!

Dit is toch wel 1 van de slechtste komedie's die ik ooit heb gezien. Het personage Jill is behalve bloedirritant ook oliedom en totaal niet grappig. Alleen van het stemmetje wordt ik al onpasselijk, het haalt je echt het bloed onder de nagels vandaan. Ik had verwacht dat de recensies hier wel wat overdreven waren, maar ook ik moet me erbij aansluiten dat deze film echt zonde van je tijd is.

Bleh.

Geen fan van cross-dress comedies, blijkt wel weer met deze film. Eerste uur kent nog wel een aardig (zonnig) sfeertje. Luchtig, veel blauwe lucht en af en toe een aardig (maar plat) grapje tussendoor.

Valt allemaal wel mee, tot het laatste uur uiteraard weer erg melig en semi-dramatisch moet worden. Heb ik echt een hekel aan en het is hier ook nog eens barslecht uitgevoerd. Gelukkig duurt deze film niet al te lang, maar toch schiet van het eerste redelijk uur achteraf niet zoveel meer over.

Sandler kan absoluut beter, hopelijk de laatste keer dat hij in de huid van een vrouw kruipt.

1.5*

Jack and Jill moest Adam Sandler's slechtste film ooit zijn, en van wat ik van de trailer had gezien kon me best goed verplaatsen in de eerste reviews die ik las bij de film. Maar aangezien ik al lang een groot fan van de melige komedies (ook het serieuze werk, maar dat is hier niet aan de orde) van Sandler, kon deze niet uitblijven.. Ik vreesde voor een vreselijke mislukking, maar ik bleek verkeerd gedacht te hebben.

Deze film vond ik dus wél leuk. Het is in het begin even wennen aan het feit dat Sandler zowel Jack als Jill is. Vooral Jill zelf natuurlijk. Het stemmetje en het gezicht zijn in het begin maar een vreemde zaak om naar te kijken. Echter, naarmate de film vorderde stond ik er niet zozeer meer bij stil. Sterker nog, ik vond dat Adam Sandler het best goed deed als vrouw. Hij weet niet alleen het personage een stijl te geven die je al eerder terug zag in sommige van zijn mannelijke personages in voorgaande films maar hij kreeg het zelfs voor elkaar dat ik op een begeven moment een beetje medelijden kreeg met haar. Was dat even eng

Maar natuurlijk is de lompigheid van het personage Jill vooral grappig bedoeld. Ik kan me goed voorstellen dat mensen dat niet vinden, maar ik heb er toch meerdere malen hardop om moeten lachen. Het zweten, de date met die gast, het vergeten van de filmtitels, en de scenes bij die familie - met die chagrijnige oma zijn enkele voorbeelden van dingen die ik echt leuk vond.

Niet alleen de dubbelrol van Sandler maakt deze film apart, ook de verschijning van Al Pacino is een opvallend punt. Na zijn optredens in diverse gansterfilms maakt hij een erg leuke parody op zichzelf in deze film. Met als absoluut hoogtepunt de commercial natuurlijk. Ik heb gelezen dat mensen het belachelijk vonden dat hij zich leende voor een film als deze, maar ik kon er persoonlijk wel om lachen. Verder komen natuurlijk weer heel veel van de typetjes langs die we al eerder zagen in de hele rits van komedies op de naam van Happy Madison. Dit keer eens geen Rob Schneider (hoewel.. ), maar ik zag wel Norm MacDonald en Allen Covert in leuke (weliswaar bekende) bijrolletjes.

Zoals al eerder hierboven gezegd is: dit is een film die je met een korreltje zout moet nemen. De film barst van de clichés en is ook erg voorspelbaar. Maar dat had ik ook niet anders verwacht. Ik kan me ook niet voorstellen dat een film als deze anders zou eindigen. Ondanks de vele negatieve commentaren vond ik deze film dus wel meevallen. Ik vond hem dan ook veel leuker dan Norbit, een film die een beetje hetzelfde idee heeft. Ik heb me er gewoon prima mee vermaakt, verstand op nul en lachen. Niets meer maar ook zeker niets minder.

3*

Nocturnal, like a bat

Het is altijd hatelijk hoe je ineens compleet ondersteboven kunt zijn van een griep. De ene avond ben je nog OK en de volgende ochtend kun je amper uit je ogen zien. Je zult altijd zien dat dat los in het weekend gebeurt en de enige oplossing is met de nodige medicijnen wat voor de televisie gaan hangen. Het perfecte moment om een no-brainer van een film op te zetten en laat Jack and Jill nu gisteren te zien zijn geweest.

Dit soort dubbelrol film is nochtans het soort film dat ik anders altijd probeer te vermijden (de Monty Python bende zijn de enige acteurs die ik vertrouw wanneer ze zich in vrouwen beginnen te verkleden) en het was dan ook enkel de aanwezigheid van Al Pacino die me over de streep trok om dit een kans te geven. Toch blijkt dit Adam Sandler vehikel best nog wel te pruimen. Niet alles is even goed geslaagd, verre van zelfs, maar Sandler komt een aantal keer leuk uit de hoek. Zeker het eerste gedeelte kent een hoog tempo qua jokes en eens dat begint in te zakken, komen er nog een paar toffe cameo's opdraven. Valt sowieso wel op dat Sandler weer zijn gebruikelijke clubje heeft bovengehaald met onder andere David Spade. Eerste theatrical film ook voor Dana Carvey sinds The Master of Disguise uit 2002 en laat dat nu ook net zo'n film zijn die ik wel kon waarderen toen ik een aantal jaar geleden compleet onder de verdoving naar televisie was aan het staren.

Ik ben er nog niet goed uit wat ik nu van Al Pacino moet denken. De man heeft een aantal geniale rollen op zijn naam staan en dan komt hij met zoiets af. Valt me sowieso wel op dat hij het de laatste jaren wat rustiger aanpakt, hoe zou je zelf zijn, en dat resulteert vaak in wat tegenvallende rollen. Hier blijkt hij echter over de nodige zelfspot te beschikken (het moment dat zijn Oscar in stukken breekt!) en dat maakt het geheel allemaal wat draaglijker. Sandler blijft Sandler en doet gewoon hetzelfde trucje zoals gewoonlijk, 2 keer zelfs, en Katie Holmes stond erbij en keek ernaar. Paar leuke bijrollen nog voor onder andere Johnny Depp en John McEnroe.

Ik kan me er perfect in vinden waarom dit wordt afgekraakt en toch.. Ik heb me gisteravond best wel geamuseerd. Er is veel fout te noemen aan deze Jack and Jill, maar tegelijkertijd is het zo fout dat het nog wel leuk wordt. Overduidelijk wel een film die met 1x kijken wel zijn maximum waarde heeft bereikt.

3*

Jack and Jill

Normaal gesproken ben ik erg fan van Sandler films. Billy Madison, Click, Blended , The Cobbler en ga zo maar door. Toch kon de film Jack and Jill mij niet vermaken en ik irriteerde me er eigenlijk een beetje aan de film! Ook viel ik bijna in slaap van de saaie overdreven praat scenes die af en toe voorbij kwamen sjeesen! Het acteerwerk van Sandler als Jill was dramatisch als zichzelf was het nog te doen. Het verhaal was saai en het concept was slecht. Ik kan er niet veel meer van maken dan, dat ik dit gewoon een slechte film vind. Heb me niet erg vermaakt en je kan hem beter overslaan!

1.0*

Niets bijzonders. Ik vond de film redelijk grappig.

Je moet wel tegen Adam Sandler kunnen anders moet je deze overslaan.

De enige leuke momenten in deze stompzinnige komedie komen op de spaarzame momenten dat Adam Sandler niet in beeld is. Sandler speelt een tweeling (broer en zus) en na een hoop platvloerse grappen en onuitstaanbare momenten (met een zich ongemakkelijk voelende Katie Holmes) speelt hij zelfs dat de broer de zus na moet doen om te voorkomen dat Al Pacino [die zichzelf speelt] er met Jill vandoor gaat! Een waardeloos verhaal, maar Pacino heeft enkele geweldige momenten. De beste scène komt wanneer hij zijn eigen Shakespeare-toneelstuk op het podium onderbreekt voor een boos telefoontje. De afsluitende commercial voor Dunkin' Donuts is ook hilarisch. De film begint en eindigt met fragmenten uit interviews met échte tweelingen (en één drieling) en wat zij vertellen is veel interessanter en grappiger dan de onzin en ongein waarop Sandler ons de rest van de tijd op trakteert.

Wat was dit dan.

Overduidelijk zonder twijfel 1 van de meest irritante komedies die ik ooit heb gezien. Ik heb serieus echt moeite moeten doen om de 91 minuten uit te zitten. Maar omdat ik elke film afkijk, keek ik deze dus ook af, en dat is uiteindelijk gelukt.

Waarom Sandler dit soort komedies überhaupt wil doen is me een beetje een raadsel. Hij kan echt wel acteren en weet best hoe hij zijn rol moet spelen, maar dan doet hij weer dit soort films en dat geeft zoals verwacht een redelijke deuk in zijn imago.

Waarom acteurs zoals Pacino en actrices zoals Holmes hier ook in doen is me een compleet raadsel. Ze zijn veel te goed voor een film zoals dit. Alhoewel ik Pacino nog wel aardig vond, hoort hij eigenlijk niet in dit soort films te spelen.

De heldere beelden die me deden denken een reclames zijn zowat dan nog de enige echte pluspunten. De komedies was vreselijk irritant. Ik heb met open mond gekeken met hoe irritant de humor nog kon worden en hoe slecht je komedie wel niet kan neerzetten.

Film met veel moeite uitgekeken, ik kwam er zowat haast niet doorheen. Vervelende zit, die nergens op sloeg en ook nergens leuk werd.

Oef.

Ik zie Al Pacino graag bezig dus ik voelde me wat verplicht om ook deze te behappen. Adam Sandler daarentegen is veel vaker miss dan hit bij mij, maar toch maar een kans gegeven. Dat is weinig verrassend niet meegevallen. Voor Pacino moet je het niet doen - al wist ik natuurlijk ook wel goed genoeg dat het tegendeel verrassend zou zijn. Sandler is érg vervelend.

Zo vervelend dat ik er een Norbit-gevoel van kreeg tijdens het kijken. Sandler zou toch beter moeten weten, als de in mij ogen meer getalenteerde Eddie Murphy er in dit soort dubbelrollen al niks van bakt. Op een zeldzaam glimlachje na, is het armoe troef en irritatie boven. Dat Sandler zijn carrière nog recht heeft kunnen trekken is al even straf als dit filmpje slecht is.

1