The Change-Up (2011)

Erg geinige film met 2 prima acteurs. Je zou dit zelfs nog kunnen beschouwen als de komische versie van Face/Off. Tja wat is het? We nemen eerst een kijkje in het leven van twee beste vrienden, Mitch is single, behoorlijk optimistisch en blowt zo zijn dagen door, Dave is een huisvader met een vrouw en 2 koters die het wel leuk vinden om de vader in het gezicht te schijten als hij net de luier probeert te verwisselen, daarnaast heeft hij nog een druk kantoorsbaantje en beide vrienden zijn jaloers op elkaar. Dave zou zo wel de relaxte leven van Mitch over willen nemen en Mitch wil wat meer inhoud en ziet het leven van Dave wel zitten. Hun wens lijkt toch in vervulling te komen nadat ze samen tegelijk in een dronken bui in een "magische" fontein hebben gezeken.

En zo krijgen ze dus allebei wat ze willen. Mitch word wakker in de lichaam van Dave en Dave word wakker in de lichaam van Mitch, wat meteen het begin is van een overdosis aan lekkere overdreven poepflauwe humor en misverstanden, maar het is lachen gegarandeerd. Mitch/Dave en Dave/Mitch hebben er maar moeite mee om het leven zo eventjes over te doen. Zo heb ik bijvoorbeeld dubbel gelegen met die kantoorscene's of die buurman van Mitch die verontwaardig wegloopt als hij Dave ziet blowen.

Echt, deze film slaat gewoon helemaal nergens op maar is daardoor evengoed nog zo leuk om naar te kijken. De 2 acteurs spreken me sowieso al aan. Ryan Reynolds is na Buried al mijn held geworden en ook Jason Bateman, die me ook wist te verassen in Paul, is weer lekker bezig. Eigenlijk heeft Bateman niet echt de kop voor alleen maar komedie's. Als bad guy zou hij ook eens een keertje moeten spelen.

Ik heb erom kunnen lachen.

3,5*

Matige komedie, waarbij enkel de pis- en kakhumor van de peuters een glimlach kon opwekken. Verder weer veel te moralistisch (als je de kans krijgt om in een ander lichaam de geile Olivia Wilde te nemen, doe het dan!).

Een film in twee genres: de zoveelste lichaamsverwisselingskomedie, maar ook een nieuwe deelnemer in de hoe-leg-ik-de-lat-weer-wat-hoger-in-de-meest-grove-gênante-ranzige-gross-out-humor-race (Bateman in Reynolds' lichaam op de filmset, de anekdote over hoe Leslie Mann aan dat éne onbehaarde plekje komt, Bateman die Reynolds' scrotum mag scheren). Maakt niet uit: hoewel ik deze film morgen al zal zijn vergeten heb ik er vanavond diverse malen hard om moeten lachen, met dank aan twee innemende hoofdrolspelers (die ook prima elkáár kunnen spelen), en dat volstaat deze keer. Grappig detail : volgens IMDb wordt de vrouw met wie Alan Arkin op het einde in het huwelijk treedt gespeeld door ene Suzanne Arkin - vast zijn èchte vrouw.

redelijke body change film,,,,,,leuke hoofdrol spelers.

wel erg plat,dat valt niet bij iedereen in goede aarde.

mocht je dit een leuke inval hoek vinden van het genre comedy,er zijn er vele gemaakt.

waar van sommige verrassend goed uitpakken.:

1)like father like son,, 1987

2)switch met ellen barklin ,,,1991

3)freaky friday,,,,,,2003,,,,,,,,,,met lindsay lohan die ook speelt in,,,,

4)just my luck,,,2006

5)the hot chick,,,,2002 een film die ondanks rob schneider goed uitpakt.

6)it's a boy,girl thing,,,,2006

7)prelude to a kiss,,,,1992

17 again,,,,2009.

er zijn er wellicht meer,,,maar kijk maar,,

Matige film over twee beste vrienden met totaal verschillende levens die van lichaam wisselen. Niet bepaald een origineel concept en ook de humor is afwisselend flauw en grappig. Ook valt het wat in herhaling waardoor de film wel wat korter had gekund. De cast doet het verder wel leuk het blijft allemaal wel redelijk vermakelijk, maar net niet genoeg voor 3.0 sterren.

Eentje uit het genre "de volgende dag worden we wakker in het lichaam van een ander en dan beleven we een boel dolle momenten".

Vreselijk voorspelbaar, onuitstaanbare personages, onderbroekenlol en vulgaire grappen. Je kent het stramien wel en toch wel boeiend genoeg om uit te kijken kennelijk.

Alboewel ik een dag later eigenlijk alweer de details vergeten ben.

Dus dat betekent dat er betere in het genre bestaan.

“So I can't sleep with my wife, I can't sleep with other women. What the hell is that?”

“Marriage.”

Vlotte, flauwe, ranzige maar ook wel grappige komedie over twee vrienden die in elkaars lichaam terecht komen. Dat levert veel flauwe onzin op, maar ook een aantal geslaagde grappen. En de acteurs weten het allemaal goed te verkopen.

Bateman en Reynolds weten Dave/Mitch-Mitch/Dave goed te spelen en de dames Mann en Wild zijn ook uitstekend. De thuissituatie van Dave (met vrouw en drie kinderen) en de scènes op het advocatenkantoor van Dave leveren de beste scènes op en ik moet zeggen, Bateman gaat er helemaal voor. Niets is te gek. Het einde is uiteraard sentimenteel en moralistisch, maar dat ben ik wel gewend bij dit soort films. Een hele hoop flauwekul, dat toch een leuke film oplevert.

Inhoudelijk valt er vrij weinig over deze film te vertellen, 13 in een dozijn. Zowel voor als na die tijd is dit verhaal al vele malen verteld. Ik begrijp dan ook niet waarom mensen daarover vallen, dat het allemaal zo voorspelbaar is. Als dit concept al zo vaak is gebruikt, is dat natuurlijk logisch en zou je ook met dat idee de film in moeten gaan. Ik vond dit één van de betere films wat betreft gedaanteverwisselingen.

De cast doet het voortreffelijk, dat is dan ook één van de redenen waarom ik dit één van de betere vind. Ook de verandering wordt perfect uitgevoerd door Reynolds en Bateman. In het begin was ik even bang dat ik er niet zo blij van ging worden, allereerst was de poepscene niet geweldig als je een zwakke maag hebt (vraag me doet hoe ik de goorste horrorfilms daarentegen met gemak uitzit), maar vond die humor ook veel te kinderlijk. Kinderen, en dan met name jongens, vinden dat nog hilarisch, maar ik vind het niet zo grappig. Mogelijk ben ik daarop een uitzondering, dat kan ook nog.

Voor de rest heb ik eigenlijk zeer weinig aan te merken op deze film. Genoot erg van de cast en de combinaties van genres. Beetje drama, beetje romantiek, maar met name een goede wegkijker in komedie. Mocht je een onvoorspelbare film willen, sla hem dan zeker over. Mocht je het concept wel leuk vinden, zou ik hem zeker bekijken.

Het is natuurlijk dwaas om deze film te beoordelen op originaliteit. Want de ruilen-van-lichaam films zijn op twee handen al niet meer te tellen. Bovendien eindigen ze altijd met personages die meer waardering hebben voor elkaar en ook hun eigen leven beter op waarde weten te schatten. Dat wéét je, dat verwacht je en dat krijg je ook.

De vraag is alleen: weet The Change-Up binnen dit uitgekauwde concept een goed grappenbuffet op te dienen? Het antwoord is ja, ja, ja. Zeker! Zowel Bateman als Reynolds zijn buitengewoon geschikt als comedy acteurs, met name in het genre "wat overkomt mij nu weer". Bateman heeft dit al zo vaak gedaan dat zijn hoofd er een beetje naar is gaan staan. Het was dan ook heel apart om hem in een serieuze rol te zien in de geweldige misdaadserie "Ozarks".

Je weet hoe het begint, verloopt en afloopt, maar gaandeweg zitten er enkele prachtige bizarre situaties in waarvan enkele toch nog erg leuk bedacht zijn. In de openingsscène zien we geslachtsdelen van baby's gewoon open en bloot (kan dat nog wel anno vandaag?) en zien we een baby anus open gaan met een enorme straal baby stront. Lollig, dat wel, maar ietwat uit de toon met de rest van de film want die bedient zich (gelukkig) niet van simpele pipikaka humor.

Het gezicht van Gregory Itzin, de baas van het advocatenkantoor (vooral bekend als Charles Logan uit 24) is ook nog wel een aparte vermelding waard - hoe het binnen enkele seconden kan wisselen van woedend, naar vertwijfeld, naar des duivels. Mooie kerel.

3,5 sterren

Het is wel een leuke film, maar niet speciaal. Het is wel grappig maar dat zijn bijna alle komedies.

Niet goed, niet slecht.

Typische Ryan Reynolds-komedie met een Ryan Reynolds in een typische Ryan Reynolds-rol. Weinig nieuws onder de zon, ook weer een minuut of 20 te lang waardoor het weer maar eens lamlendig wordt.

Jason Bateman en Ryan Reynolds doen het oké en ja, hier en daar kan gelachen worden, maar dit type film blijft toch altijd in hetzelfde zoutloze bedje ziek..

2,5

Over twee van elkaar verschillende vrienden die in het lichaam van de ander terechtkomen en het leven van de ander leren kennen en op den duur naar waarde weten te schatten. Het verhaal is niet bijster origineel. Als een saaie burgerlijke man en een studentikoze levensgenieter van lichaam verwisselen is het contrast niet alleen de basis voor de humor maar zijn de situaties die daaruit voortkomen ook wel wat voorspelbaar. Gelukkig heeft de film een hoog tempo en zijn de scènewisselingen talrijk, zodat je niet erg storend met de voorspelbaarheid wordt geconfronteerd.

De keuze van de twee acteurs in de hoofdrollen is een goede keus. Ryan Reynolds en Jason Bateman spelen sympathieke personages, laten een goed gevoel voor timing zien en zorgen voor een aantal grappige en hilarische scènes. Veel grappen zijn raunchy en kinderlijk. Daar moet je van houden. Ik houd daar wel van maar de film duurt echter veel te lang en op den duur snak je toch naar een vorm van humor die iets meer te bieden heeft dan raunchy en kinderlijk. De kijker die daarop zit te wachten, wacht tevergeefs. Hoe langer de film duurt hoe humorlozer de grappen worden.

The Change-Up is een zeer voorspelbare en zeer luchtige film. Af en toe grappig. Naar het einde toe minder en minder grappig. De personages zijn erg oppervlakkig geschetst maar sympathiek genoeg om je daar niet erg druk over te maken. Daar is het ook de film niet voor. De film is luchtig, draait om een lachwekkende persoonsverwisseling en heeft absoluut een paar leuke en hilarische scènes.

Voorspelbare Amerikaanse humorfilm waarin figuren zoals Jason Bateman en Ryan Reynolds behoorlijk goed passen, maar dat betekent niet meteen dat ze grappig zijn. Regisseur David Dobkin verkiest ook een veel te infantiele, eenvoudige vorm van humor om een film van 112 minuten mee te vullen. Het laat hoe dan ook zien dat dit soort projecten niet snel verder komen dan vulgaire teksten, seksgrappen en veel verwijzingen naar poep- en pies. In bepaalde omgevingen kan dergelijk droog materiaal goed uitpakken, maar in The Change-Up duurt het vooral te lang en ligt het er te dik bovenop. Niettemin is het acteerwerk aardig en zorgt het concept voor het nodige entertainment, maar hoogstaande komedie is dit nergens.