menu

L'Ombrellone (1965)

mijn stem
3,38 (4)
4 stemmen

Italië / Spanje / Frankrijk
Komedie
103 minuten

geregisseerd door Dino Risi
met Enrico Maria Salerno, Sandra Milo en Daniela Bianchi

De academicus Enrico gaat voor een paar dagen zijn vrouw Giuliana opzoeken die een strandvakantie houdt aan zee. Ze gaat zó op in haar nieuwe kennissenkring en het modieuze vertier dat de echtgenoot in plaats van de gehoopte rust één grote slijtageslag ondergaat.

zoeken in:
Er bestonden er toen aardig wat van : vakantiefilms vol zon zee en strand...deze van Risi is een soort hybride van de CAI/ boom komedie alla il sorpasso en een parodie op de triviaalcinema van die tijd, wat sarcastischer dan we tot dan toe van Risi gewend waren, af en toe bot ook in zijn parodistische insteek.
Het begint allemaal op gekend terrein : Rome tijdens ferragosto, totaal verlaten. Salerno is er nog, trekt een duidelijk mr. Hulot evocerende outfit incl. pijp en hoedje aan en begeeft zich naar Riccione aan de Adria waar zijn vrouw Milo reeds is gearriveerd. Wat hij ter plaatse aantreft is een inferno : itt bij zijn eerdere vaak gedeeltelijk op het strand gesette films heeft Risi hier de strandscènes niet zorvuldig geensceneerd, maar zien we een soort docu footage ervan.
Wat dat inhoudt moge duidelijk zijn : lelijkheid en vulgariteit galore, en Salerno is een zenuwinzinking nabij. Dat wordt en niet beter op als hij vermoedt dat zijn vrouw intussen vreemdgaat.. met Sorel nog wel, in een trademark rol als loverboy die bijklust als een soort gigolo voor buitenlandse toeristes. Hij vertegenwoordigt de aanstormende generatie hier met Bond babe Bianchi, die het ook met iedereen doet al is ze getrouwd. Blijkbaar had Risi ook in de nieuwe generatie weinig fiducie.
Het is een co- productie, dus behalve Soel nog meer buitenlanders, o.a. Alonso als zeer aanwezige vriendin van Milo, Pepe Calvo als rijke zakenman en Liné in een veredelde cameo als diens vrouw, alsmede Brandet als blonde toeriste.
Deze gewild vulgaire en lelijke film, gefotografeerd door de grote Nannuzzi ,doet aan als een voorloper van de jaren 70 trash cinema , met Salerno als een nog enigszins normale variant op latere grootheden in het "genre "als Banfi of Franco. Grappigste stuk zat aan het slot, met venijn in de staart. Maar grotendeels te voor de hand liggend en gemakkelijk om effectief te zijn als satire. Niet te bekijken alvorens je naar het strand te begeven, maar dat is nu niet echt een relevant advies en dat zal het helaas nog een tijdje blijven.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:51 uur

geplaatst: vandaag om 22:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.