L'Assaut (2010)

Meer dan redelijke terroristenfilm die erg realistisch over kwam de film was ook spannend en boeide van het begin tot het einde.

Heel goed. Reconstructie van een vliegtuiggijzeling in 1994 door radicale Algerijnse moslims. De tussenkomst van de GIGN (de Franse "special forces") wordt speciaal in de verf gezet omwille van de moed waarmee ze hun levens op het spel zetten. Maar het is ook een uiteenzetting van de hele gebeurtenis. Hard, spannend en met gevoel voor detail. Wie het verhaal kent zal erkennen dat dit een weergave is van harde realiteit. De makers gebruikten verschillende nieuwsflashes en politieke interviews van destijds. Aanrader!

Goede actiefilm die constant boeit. Ook de achtergrondverhalen boeiden, zoals de vrouw en dochter van een va de commandanten van de terreurbestrijdingseenheid en de politieke beslissingen die genomen diende te worden werden realistisch in beeld gebracht. Minpuntje vond ik de wijze waarop het vliegtuig werd bestormd door de terreurbestrijdingseenheid. Dit had proffessioneler gekund. Duurde naar mijn mening te lang met die vliegtuigtrappen.

Film die een aantal perspectieven gebruikt om vlucht 8969 te verfilmen, maar daarin hopeloos faalt. Van de kapers kom je niet veel meer te weten dan wat je vooraf al had kunnen bedenken, een GIGN agent krijgt wat persoonlijk drama opgeplakt, dat via zijn vrouw de hele speelduur doorzeurt en er is een vrouwelijke ambtenaar die wel heel avontuurlijk te werk gaat.

Zo vindt ze nog wat tijd om met een terrorist een discussie over de koran aan te gaan. Dat was het gek genoeg dan ook wel zo'n beetje voor wat betreft de rol van Ali Touchent rondom de kaping, die verder ook maar niet echt schokkend wil worden. Eerder vals wanneer onder aanzwengelende muziek een moeder van een van de kapers ten tonele verschijnt en er een passagier wordt geëxecuteerd.

Het speelt zich af in 1994, al is dat nauwelijks te merken door met name het ijzige filtertje dat de film domineert en eigenlijk alleen in enkele nachtscènes aardig werkt. De veelal schuddende camera is al vrij snel vervelend en als je het idee krijgt dat de archiefbeelden spannender zijn dan wat Julien Leclercq er van bakt, is het wel duidelijk. Een nogal waardeloze film.

''Ze weten wat jullie doen. De rechtvaardigen zullen in 't paradijs zijn... maar de plichtsverzuimers in de hel. Op de dag der beloning... zullen ze branden in 't vuur.'' - Ali Touchent

Ik had hoge verwachtingen toen ik het verhaal las en erachter kwam dat het allemaal waargebeurd is. Uiteindelijk is het meer tegen de matige niveau uitgekomen.

Het verhaal is gebaseerd op echtgebeurde momenten tijdens de Kerstdagen. Luchthaven Houari Boumedienne, 1994, een viertal stappen Air France-vlucht 8969 binnen. Ze identificeren zich als agenten, maar al snel maken ze zich bekend als terroristen en kapen het vliegtuig met iedereen aan boord. Tegen het leven van de passagiers zijn er bepaalde eisen die moeten worden volbracht. Het vliegtuig moet o.a. genoeg kerosine hebben om Parijs te bereiken. Dit lukt echter niet en er moet in Marseille getankt worden. Er staan echter enkele eenheden van de Franse speciale troepen, de GIGN, paraat om een einde te maken aan de gijzeling.

Je volgt enkele personages van verschillende perspectieven. Je hebt de kapers, die bestaan uit 4 jonge moslims die leden zijn van de GIA (Groupe Islamique Armé). De jonge mannen heb als 'soldaten der barmhartigheid' een doel; hun broeders bevrijden in naam van Allah en hun tegenstanders op hun gevoeligste plek zo hard mogelijk raken. De ongeveer 230 mensen in 8969 kunnen niets anders doen dan beven van angst en in hun stoel blijven zitten. Helaas zitten er enkele onschuldige tussen die het met de dood moesten bekopen. Alle andere passagiers komen hier met een flinke trauma en enkele gewonden vanaf. De politieke kant heb je hier ook nog, dit zijn de mensen die in de ambassade werken. Hier volg je voornamelijk een medewerkster, Carole, die af en toe iets te fanatiek op bepaalde dingen reageert. Ze is jong en heeft weinig meegemaakt en toch is ze iedereen van de ambassade en de regering te slim af met haar 'intuïtie'. De film concentreert zich voornamelijk op de GIGN-leden. Zo volg je hun voorbereiding, missie en plan, hun tactiek en uiteindelijk de aanval op 8969. GIGN-aanvoerder Thierry en commandant Favier vertegenwoordigen de Franse elite-eenheid's perspectief. Het laatste beetje personages bestaan uit familieleden van de elite-eenheid. Thierry's vrouw en kind komen in voor en voegen zo voor extra 'hartverwarmende emotie'.

Het verhaal is goed genoeg om een prima film te maken, maar tijdens het kijken van deze film had ik een raar gevoel. Alsof er vele dingen ontbreken en wat hier voorkomt onlogisch is. Zoals al eerder genoemd, handelden de GIGN compleet onlogisch hier. De waargebeurde bestorming in 1994 verliep geheel anders dan hier. Ik oordeel enkel de film zelf, niet wat er in 1994 daadwerkelijk gebeurde. De schutters hadden enkele seconden vrij schot om doelgericht te schieten maar kregen geen groen licht. Met enige afleiding om 100% aandacht van de terroristen te krijgen, kon een zwaarbewapende GIGN-eenheid makkelijk onder het vliegtuig klaarstaan. Toch werd er besloten om met 3 wagens regelrecht naar het vliegtuig te rijden met een grote risico dat de terroristen nog meer executie's konden verrichten voordat de GIGN een voet in het vliegtuig zet. In het vliegtuig werd er geen gebruik gemaakt van verdovingsgranten (terwijl dit in het echt wel werd ingezet). Dit zijn allemaal punten die het minder realistisch en tactisch maken voor Frankrijk's beste eenheden.

Wat ik wel goed vond was dat er echt materiaal en opnames van de kaping hierin terugkwamen. Zo zie je een executie en de GIGN bestorming en de schietpartij wat volgt. Alleen zag de schietpartij er belabberd uit. De GIGN leek gewoon wat te doen zonder bij na te denken. De 1ste die het vliegtuig betreedt loopt met een pistool rond en geen geweer. Die schiet een kaper dood en verwondt een ander zonder maar goed te kijken dat er een 3de kaper naast hem stond - die hem vervolgens met enkele kogels verwondt. En dan volgt er een aantal minuten strijd tussen de 2 overgebleven kapers en zo'n 10 leden. Hoe ik het zo zag, deden de terroristen beter werk in het schieten dan de pro's. De kapers konden voor hun dood nog een groot aantal leden verwonden. Wat ik al helemaal raar vond is dat de granaten hier net rotjes moesten voorstellen. Er kwam een granaat naast een gewonde GIGN, die vervolgens met z'n rug op geen meter afstand van de granaat omdraait en, wonder boven wonder, was er met hem helemaal niets aan de hand... Daarnaast had de granaat totaal geen schade aangericht...

De speelduur bedraagt zo'n kleine 90 minuten en bij het begin zit er een goed tempo in, totdat de kapers het vliegtuig overnemen. Dan blijft het maar doorgaan tot de film op 75 minuten staat. Dus zo'n 15 minuten voor de aftiteling begint alle actie. De opbouw begon goed, maar omdat het maar en maar bleef duren, brokkelde dat snel af voor mij. Je hebt wel prima beelden van het vliegtuig en vliegvelden. Ook de wapenuitrusting en kleding van de GIGN zag er behoorlijk strak uit. De kapers voldeden met een Uzi, pistolen en een AK-47.

Gelukkig is dit geen constructie met detail van wat er exact toen gebeurde, want als het zo ging als wat er in de film gebeurde, hadden de GIGN en de gijzelaars geluk dat de teller uiteindelijk op 3 doden stond.

De poster blijft mooi en is één van de mooiste die ik heb gezien. Deze doet me denken aan die van Rampage.

Wat een ongelooflijke goeie film, sterke cast, geloofwaardig verhaal, veel spanning. Fransen kunnen best films maken, dat bewijzen ze weer met deze film.

Topper!

Ik verwachtte een relatieve doorsnee politiethriller, ook gezien de gemiddelden hier en op IMDB. Dat werd een positieve verrassing: zeker geen doorsnee, maar een erg sterke verfilming van een waargebeurde vliegtuiggijzeling.

De film is geheel is zeer fletse kleuren, bijna zwart/wit, wat perfect aansluit bij de sfeer. De beeldvorming is sterk. De spanning wordt goed opgebouwd naar een rauw in beeld gebrachte en intense climax. Het op dat moment heen en weer switchen tussen de situatie ter plekke en het café versterkt het geheel. De thuissituatie wordt overigens niet overdreven belicht, waardoor de aandacht bij de situatie blijft en niet onnodig 'Hollywooddrama' wordt. L'Assaut wint gaandeweg aan kracht, waar het bij de meeste films andersom is. Interessant om te zien hoe er politiek achter de schermen gehandeld wordt bij een dergelijke situatie.

Mindere punten zijn naar mijn idee de wat ongeloofwaardige inbreng van de dame van Buitenlandse Zaken. Te snel zijn haar visies en acties te belangrijk. Ook doet het nogal klunzig aan als de terroristen net met de gijzeling begonnen zijn, maar blijkbaar niet over de passagierstrap hebben nagedacht, wat ze vervolgens urenlang aan de grond houdt. Aan de andere kant hoort het natuurlijk ook zo in beeld gebracht te worden als het waargebeurd is. Het ge-Allah-Akbar had van mij ook wel wat minder gemogen.

Kortom: verrassend sterke, rauwe, pakkende actiethriller met interessante beeldvorming en verhaal. Aanrader. Fijn om weer eens verrast te worden

Matige film over de kaping van een Frans vliegtuig door een terreurgroep. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal waarbij de verschillende kanten van deze gebeurtenis worden bellicht. Wat aan de saaie kant en de kleurenfilters doen de film ook geen goed. De finale met de bestorming is dan wel weer spannend.

Nagelbijter, deze spannende verfilming van de waargebeurde kaping van vlucht 8969 uit Algerije, op kerstavond 1994. Strak geregisseerd en knap opgebouwd, met afwisselend de focus op de kapers en de franse elite-eenheid die erop af wordt gestuurd. Intens en meeslepend.

Solide.

Normaliter wordt ik warm noch koud van dit soort op waarheid gebaseerde verfilmingen. Deze film heeft echter meer te bieden dan het louter intrappen van open deuren en enkel opsommen van feitjes, gelukkig. Hulde dus aan Leclercq, die met het eveneens aardige Chrysalis al zijn visitekaartje afgaf.

Visueel knap. Het gedesatureerde, haast tegen zwart-wit aanhinkende kleurenpalet wordt weer eens van stal gehaald; origineel is het ondertussen niet meer, passend daarentegen wél. Het sluit nauw aan bij de penibele, stapsgewijs nijpender wordende situatie. Met als indrukwekkendste moment de inval: fraai hoe de turbulente actiescenes ervoor zorgen dat de film welhaast claustrofobisch aan begint te voelen.

Verder ook uitmuntend, bovenal geloofwaardig acteerwerk, in het speciaal van de vier terroristen. Kortom; legio slechtere films in dit genre. Uiteindelijk vind ik het als film gewoon nét niet bijzonder genoeg om er helemaal lyrisch van te worden, maar desalniettemin mag L'Assaut er zeker wezen. 3,5*,

Absoluut 1 van de betere (Franse) films die ik al gezien heb. (Meestal bevatten Franse films te veel woorden naar mijn mening...) Spannend van begin tot einde. Lekkere duistere kleuren. Een goede en geloofwaardige combinatie van fictie en echte beelden van de gebeurtenis van toen. Een geloofwaardige verfilming van het gebeuren. Vooral de mannen die de kapers spelen zijn schrikwekkend "echt". Aanrader!

Krachtige film met een getrouwe reconstructie van een vliegtuigkaping in 1994.

Knap en spannend opgebouwd en wat beslist goed is aan de film : geen pak nevenverhaaltjes die de aandacht van de ernst en de realiteit van het gebeuren gaan afleiden.

Sterke vertolkingen, zeker van deze in de rol van de kapers.

Hemelvaartsdag na het nodige aan klusjes en de tuin nog even languit op de bank met een aantal filmpjes te beginnen met deze The Assault die ik voor een eurotje had gescoord bij de kringloop. Verder was de film noch titel mij onbekend maar sprak het verhaal wel aan.

En dat verhaal is opzich best duidelijk in een behoorlijk korte en directe film waar weinig tijd verloren wordt rond de vliegtuigkaping en de anti terrorisme eenheid die ter wapen geroepen wordt. Aan overbodig dialoog, verhaal en karaktersuitdieping wordt niet gedaan waar de feiten simpelweg worden gepresenteerd en dat is best aangenaam waar deze film goed vaart bij het snelle tempo en geen poespas. De kapers grijpen het vliegtuig en het team wordt in paraatheid gebracht waar het doelwit met het toestel toch wel even kippenvel betekent en onwillekeurig denk ik even terug aan kerstavond 1994 dat ik me afvraag wat ik deed en hoe dingen toen waren.

Het vervolg van de film is vervolgens even strak als het cinematografische vlak, snap ik de klachten van de mensen niet zozeer over de grijze kleurenfilters die ik best mooi vind en waardoor de archiefbeelden er ook beter in passen, is het tijdsbeeld prachtig met alle auto's, Mirage straaljagers en andere details, en is de soundtrack passend. Ik persoonlijk vind de focus van zo'n team dan wel interessant om te zien hoe iedereen aankomt scheuren en op zakelijke wijze in de voorbereiding gaat. Daarna is het natuurlijk wachten op de interventie en poah...wat wordt er goed opgebouwd, wat een zenuwen en spanning, en wat een mega gewelds uitbarsting met natuurlijk een enorm chaotische schietpartij in zo'n kleine ruimte. Trainen is één, maar optreden tegen een zwaarbewapende vijand niet wetende waar ze zitten in een dergelijke onoverzichtelijke en kleine omgeving is iets anders.

En dat vangt deze The Assault toch allemaal meer dan prima die natuurlijk ook nog eens lekker compact is. Daarom verdient The Assault wat mij betreft een meer dan behoorlijke film en is een meer dan prima toevoeging van mijn collectie.