Apollo 18 (2011)

Ik heb Apollo 18 onlangs gezien en het is een soort Blair Witch Project maar dan op de maan. Je hoeft deze film niet in groot HD boiscoop te zien, want hij is bewust gefilmd in oude 8mm camera stijl en dus wazig. De verhaallijn is niet echt pakkend en door de wat chaotische stijl van filmen en veel overschakelen naar verschillende camera's gedurende de film ontstaat er geen spannende sfeer.

Het maanlandschap ziet er wel realistisch uit en dat is een plus, al worden er wel een aantal natuurwetten op het gebied van de zwaartekracht geschonden in de film.... Al met al een aardige, maar wat vermoeiende film die niet echte spanning weet op te bouwen. 3 sterren!

Betere weergave via: Apollo 18 (2011): De zoveelste ?camheld? horrorfilm, dit maal in de ruimte « tasteless enterprise - tastelessenterprise.wordpress.com

Apollo 18 (2011): De zoveelste ‘camheld’ horrorfilm, dit maal in de ruimte

De afgelopen jaren is er een ware hausse gaande als het gaat om films die met handcamera’s zijn opgenomen. Ze worden vaak gepresenteerd als lost footage: opgegraven filmmateriaal van gebeurtenissen en creaturen die eigenlijk het daglicht niet kunnen verdragen. Voorbeelden zijn het buitenaardse monster van blockbuster Cloverfield, de demonische ondoden in de hedendaagse Spaanse horrorklassieker Rec. en de trollen uit het verfrissende Noorse Trolljegeren.

De grondlegger van dit handheld/mockumentary-genre is natuurlijk het sublieme The Blair Witch Project (1999). Een goedkoop-geproduceerde horrorfilm waarin nauwelijks bloed of afgehakte ledematen te zien zijn, maar zich toch dankzij de subtiel-groeiende beklemmende sfeer katapulteerde tot dé genrefilm van zijn tijd. En nog steeds is aan die status van The Blair Witch Project niets af te doen. Dat bewijst Apollo 18 wel weer: de ruimtehorrorfilm van regisseur Gonzalo López-Gallego.

Het verhaal is simpel: de daadwerkelijke, historische Apollo 18-missie naar de Maan werd begin jaren ’70 stopgezet. Deze gelijknamige Amerikaanse productie gaat met dit concept aan de haal. Waarom zou de missie zijn stopgezet? In Apollo 18 is er sprake van een gigantische cover-up: er was wel een Maanmissie, maar die is destructief afgelopen, waardoor er sindsdien geen Amerikaanse maandlandingen meer zijn geweest.

We zijn de film vanuit het perspectief van kleine, primitieve camera’s aan boord van de ruimtesonde die op de Maan land. Deze wordt bemand door een drietal Amerikaanse astronauten. De spanning is groot: het is begin jaren zeventig (goed te horen aan de soundtrack met nummers van progrockers Yes en Jethro Tull) en de Koude Oorlog tussen de VS en de Sovjet-Unie speelt zich ook in het heelal af. Ogenschijnlijk op vreedzame wijze, maar dit maakt de hektiek er niet minder op, vooral niet nadat de Amerikaanse astronauten een Sovjet-sonde op de Maan ontdekken.

Al snel ontpopt Apollo 18 zich tot een beklemmende, paranoïde horrorthriller. Logisch, gezien de film slechts 70 minuten duurt. De actie slaat direct toe en mist de subtiele opbouw die The Blair Witch Project tot een genreklassieker maakt. Personages worden niet uitgebouwd en we worden bedolven met de vaste clichés uit ruimtefilms: eenzaamheid en paranoia. Een film als Moon deed dit stukken beter. Als kijker voel je weinig sympathie en verwantschap met de astronauten. Het camerawerk mag er zijn: vooral de realistische technische vertragingen van de videobeelden, gepaard met benauwende radiogeluiden zorgen voor de nodige spanning. Deze spanning werkt echter alleen écht effectief als deze langs een subtiele boog wordt gevoerd. En we bovenden kunnen meeleven met de protagonisten. Dat mist deze film zonder twijfell.

Als Apollo 18 dan ook nog eens eindigt met een zeer voorspelbare, tegenvallende finale is het duidelijk dat het hier om een goedkope thrill-seeker gaat. Een enigszins onderhoudende film, maar wel eentje die onder zijn pretentieuze jasje (‘sciencefictionhorror’: dat mochten de makers willen!) een belediging is voor de intelligentie van de meeste kijkers. The Blair Witch blijft zonder twijfel stevig in het zadel zitten als beste camheld-horrorfilm aller tijden. (Eru)

6.0

Leuke film. Het is niet heel moeilijk om het verhaal met een korreltje zout te nemen en er gewoon een sfeervolle sciencefiction/horror in te zien. Aan het begin irriteren de amateurbeelden nogal, de beeldformaten alsmede de kleuren veranderen constant en de schokkerige slowmotion blijkt toch wel opvallend vaak gebruikt in de scenes zonder zwaartekracht (oftewel low-budget valt soms op). Later in de film worden de beelden wat minder storend, wellicht mede door gewenning. Het acteerwerk is niet onaardig en alhoewel het einde wellicht niet heel spectaculair is blijft misschien daardoor wel het geheel enigszins realistisch.

3,5*

Apollo 18 is een aardige film geworden, maar ook echt niet meer dan dat.

Waar het vooral veel aan te danken heeft is het desolate sfeertje dat heerst op de maan. Je krijgt gedurende 90 minuten lang echt het gevoel dat er op de maan rondgelopen wordt en dat de astronauten echt alleen zitten opgescheept met de problemen.
Waar de film wel een beetje de mist in gaat is de horror. Je verwacht in een film als dit toch iets meer schrikmomenten, dat valt uiteindelijk dus tegen. Je schiet 1, maximaal 2x eventjes uit je stoel. Maar meer ook echt niet. Ook valt de climax een beetje tegen, je verwacht toch iets meer horror richting het einde maar het blijft een beetje oppervlakkig. Moet wel zeggen dat de scenes met de knipperende lichten in de diepe kraters zenuwslopend zijn.

Rest uiteindelijk alleen nog de vraag, hoe komen wij in godsnaam aan de beelden van deze geheime missie? De 2 ruimtevoertuigen zijn tegen elkaar aan gecrasht op het einde, dus de vraag is toch echt hoe ze aan die beelden komen. Pretty important en niemand heeft hier volgens mij over nagedacht bij de marketingmachine van Apollo 18.
Krappe 3*

Zogenaamd found footage materiaal toont het lot van drie astronauten en hun noodlottige trip naar de maan.

Dit is een film die je maar een keer kunt zien en beter in de bioscoop gezien kunt hebben voor optimale spanning. Qua schrikeffecten is het niet veel nieuws, claustrofobische ruimtevaartverhalen zijn al talloze keren verteld en zogenaamd echt beeldmateriaal is de laatste jaren in trek.

Toch is de combinatie geslaagd te noemen. De makers hebben zich gelukkig niet verleid tot het pontificaal laten zien van de dreiging, maar behouden de mysterie. Ik heb genoten.

Best redelijk gedaan, zeker voor het budgetje van 5 miljoen. Acteren is niets op aan te merken. Wel leek de film behoorlijk lang, zelfs met nauwelijks 1,5 uur speeltijd. Niet eng, wel spannend.

Wat weinig stemmen. Er zaten vanavond maar 5 mensen in de zaal voor deze film; niet één van de beste films in zijn soort, maar zeker ook niet de slechtste.

Ik ben een groot fan van found footage films en fake documentaries. Films als Rec 1 en 2, Diary of the Dead en Cloverfield zou ik zo allemaal in mijn top 10 kunnen zetten, met als levensgrote uitzondering Paranormal Activity, één van de meest saaie films ooit gemaakt. Maar de rest weet mij altijd wel te boeien..

Over sfeer en spanning heb ik niet heel veel te klagen. De hele setting van de maan en de reis die daaraan vooraf gaat was erg goed getroffen. Het voelde voor zover mogelijk echt aan alsof de mannen in een spaceshuttle reisden en daadwerkelijk op de maan rondliepen. De af en toe vage beelden (het betreft hier ten slotte beelden uit de jaren '70) verhoogden de authenticiteit hierbij aanzienlijk. Eenmaal op de maan aangekomen was het allemaal ook erg mooi gedaan, hoewel ik af en toe een beetje verveeld raakte met de klussen die de mannen uitvoerden en het wel erg lang wachten was op enige echte actie.

De geluiden die je af en toe hoorde werkten bij mij niet echt als verhoger van de spanning, maar de vage beelden van bewegende voorwerpen daarentegen weer wel. Maar pas na het vinden van de Russische capsule en de maanstenen begon het pas echt leuk te worden. De scène in de krater met de flitser en het lijk was een klassiek voorbeeld van het geleidelijk verhogen van de spanning om te eindigen met een geweldig schrikmoment, en er zaten nog wel meer van dergelijke scènes in. Het mysterie van wat er daadwerkelijk op de maan leefde werd ook goed uit de doeken gedaan.

Helaas zaten er ook wat minder subtiele momenten en een minder plotelement in de film. Dat de ene astronaut na het geïnfecteerd raken bloeddoorlopen ogen en een vervelende uitslag kreeg was echt geleidelijk en subtiel gedaan, maar waarom moest hij daarna a la Pinbacker uit Sunshine helemaal door het lint gaan en de missie saboteren? Ook het effect dat hij de camera op zichzelf gericht houdt en zijn hoofd snel heen en weer schokt, op een soort Saw-achtige manier, was niet nodig en deed een beetje afbreuk aan het 'realisme'.

Ook waren er iets te weinig scènes met de maanspinnen, wat jammer was, want deze scènes waren qua opbouw zoals ik al zei best wel goed. Hoe ze in die donkere krater plotseling uit de grond naar boven kwamen was meesterlijk, en de special effects waren ook ijzersterk. Ik zeg niet dat ik de dingen nadrukkelijk en uitgebreid in beeld had willen zien, maar iets meer scènes had geen kwaad gekunt.

De 'op ware feiten' gebaseerde insteek is nu natuurlijk vreselijk achterhaald maar toch wel charmant. Hier kon je trouwens ook wel uit afleiden hoe de film ongeveer zou eindigen, en sommige hints gedurende de film gaven dit wel een beetje weg. Alleen jammer dat de makers er een aftiteling aan vast hebben geplakt met muziek, want dat was wel minder voor de uiteindelijke sfeer; de muziek was een beetje te melodramatisch.

Om kort te gaan was deze film af en toe echt wel spannend en de sfeer goed neergezet. Maar er was uiteindelijk iets tè weinig actie, en er waren één of twee minpuntjes aan het plot, dat gelukkig nog goedgemaakt werd door de degelijke special effects een een unieke setting voor een found footage film.

Kom op mensen, ga deze film zien.

Toffe mockumentary. De opbouw is sterk en het sfeertje ijzingwekkend. Heerlijk toch altijd, die drukkende buitenaardse settings. Er wordt mooi gebruik gemaakt van het gebrek aan licht op de maan om er een stel mooie plaatjes uit te slepen. Ook wordt de flitser erg goed gebruikt in de scène waar een van de astronauten een krater in loopt. Helaas wil Apollo 18 niet helemaal losgaan en zit je aan het einde van de rit toch met een onvoldaan gevoel. Teveel laten zien van de wezens zou de film weinig goed doen, maar in dit geval had ik wel graag iets meer mee willen krijgen van de dreiging die heerst op de maan. Kortom een tof uitgangspunt niet helemaal goed afgewerkt, maar desalniettemin weer een aardige toevoeging in dit subgenre.

3,5*

Redelijk. Niet goed, niet slecht. Korte speelduur waardoor het prima weg kijkt, en gelukkig het is onderhoudend genoeg ondanks dat het jammer is dat er niet wat meer spannings- en schrikmomenten in zaten, maar enfin. Die enkele saaie momentjes is ze vergeven. Na dik een uur begon het voor mij pas een stijgende lijn aan te nemen en zat ik af en toe op het puntje van mijn stoel. Vanaf toen had de film mijn volledige aandacht, maar dat was voor mijn gevoel aan de (te) late kant.

Wisselend gevoel bij. Middenweg dan maar? 2.5*

Best aardige thriller die wat traag van start gaat en het niet van de actie moet hebben.

Waar deze film het vooral van moet hebben is het mysterie die rondom deze Apollo 18 vlucht wordt gecreëerd en de mooie, sfeervolle effecten die een de maan tot een geïsoleerde en geheimzinnige locatie maken.

Erg jammer dat het vrij lang duurt alvorens er daadwerkelijk iets gebeurd, aangezien je na een half wel aan de situatie bent gewend en je toe bent aan de volgende fase. Dit haalt nogal het tempo en vooral een beetje de interesse uit de film, ondanks dat er in het laatste gedeelte nog wel het een en ander gebeurd om het zeker niet tot iets ondermaats te laten degraderen.

Interessant en fascinerend plot dat met een betere uitwerking veel spannender had kunnen zijn.

Nu 3*

Meer dan redelijke Sciencefiction/ Thriller de rustige kalme opbouw vond ik juist een groot pluspunt van deze film. Ook het acteerwerk was dik inorde verder was de film erg beklemmend en in dit genre een aangename verrassing.

Een slim bedacht concept, met een laag budget inventief in elkaar gezet. De 'found footage' structuur werkt naar behoren, geholpen door prima camerawerk en montage, degelijke akteurs en sporadisch ingezette overtuigende special effects. Voornaamste pluspunt is de creepy, onheilspellende sfeer die naarmate de film vordert steeds intenser en hysterischer wordt. Knap gedaan, al met al.

Missie geslaagd!

Wist me de hele speelduur te boeien met zo nu en dan behoorlijk spannende momenten. Het desolate (ruimte)sfeertje wordt doeltreffend neergezet en daar staat een film als deze natuurlijk ook voor een groot deel mee. 7.5/10*

Apollo 18 is een film waar ik lange tijd naar uit heb gekeken, maar waar ik toch wat terughoudend naar ben gaan kijken door de vele negatieve berichten. En eigenlijk hebben die mensen wel gelijk gekregen, want het is helaas niet de beklemmende topfilm geworden waar ik op hoopte. Maar slecht was het zeker ook niet, daarvoor was het te intens. De film duurt gelukkig niet al te lang, waardoor de uitspraak ''kort maar kracht'' van toepassing is. Apollo 18 komt wat traag op gang, maar zo halverwege gaat het toch wel los.

Helaas miste ik wel scenes waar ik echt van schrok, iets wat ik bijvoorbeeld 10 jaar terug wel bij the Blair Witch Project had. Gelukkig werd het allemaal niet te extreem en onrealistisch. Het verhaal met de maan-spinnen was zo gek nog niet bedacht. Dat de film als waargebeurd wordt gebracht vind ik ook wel een sterk punt. De teksten vooraf, de beelden met oa Kennedy en het verhullen van de waarheid van de overleden astronauten aan het volk achteraf..het gaf de film wel een bepaalde vibe mee.
Prima film voor de liefhebbers van films als The Blair Witch en [REC].

3*

Uitstekende film. Het verhaal vond ik zeer goed gevonden en was ook zeer origineel. Verder is de film zeer boeiend en ook zelfs spannend (ook voldoende schrikmomenten). Ook de uitvoering (lekkere beklemmende sfeer) was dik in orde en oogde realistisch. De opbouw van de film was goed en hetzelfde geldt voor het einde. Hoewel ik het hem had gegund om de amerikanen terug te pakken. De cast deed het prima maar eerlijk gezegd vond ik ze er niet echt uitzien conform de jaren 70. Maar al met al is dit een prima Horror / Sciencefiction film die met een laag budget is gemaakt maar wel het maximale eruit heeft gehaald.

Goeie found-footage film.

Films als deze leunen toch vooral op sfeer, niet op in-your-face horror of gore. Wie schrikeffectjes ( ) wil is hier ook niet echt aan het goede adres, gelukkig valt er verder genoeg te genieten.

Visueel leuk en consistent. Haperende beelden, oude filtertjes, ook een hoop wazigheid, maar wel van het goede soort. Je krijgt uiteindelijk wel het idee alles gezien te hebben, zonder echt duidelijke shots.

Perfecte setting, de twee alleen op de maan zorgen voor het perfecte drukkende sfeertje. Verder ook erg gave wezens, hoe weinig je er ook van ziet. Veel duidelijker had voor mij ook niet gehoeven, zo blijft ook na de film een zeker mysterie hangen.

Hoogtepunt zijn de scenes in de krater, maar de film blijft daarbuiten consistent op eenzelfde niveau. Iets meer hoogtepunten hadden tot een betere score geleid.

Weer eens een goeie found-footage film dus, kan niet mee met de beste maar weet verder makkelijk te overtuigen, mede dankzij de prima setting en gedetailleerde afwerking.

3.5*

Een zeer sterke, beklemmende film in de stijl van Blair Witch/Paranormal Activity.

Het wordt langzaam opgebouwd met de nodige haperingen in het beeld, zodat het niet echt duidelijk is wat er gebeurt. De acteerprestaties zijn ook zeer sterk, hoe Walker helemaal para werd.

Om de wezens niet te vergeten die kunnen transformeren als maansteen?

Anyway, leuk voor een avondje, dikke 3,5 sterren.

Spijtig dat lunartruth.com niet bereikbaar is, die nabrander over de astronauten was niet echt nodig en het valt me nog mee dat nog niemand zich heeft afgevraagd hoe de found footage daadwerkelijk gevonden is. Het zijn zaken die, mits je in wilt stappen, sowieso niks afdoen aan de ervaring van dit knip- en plakwerkje. Grotendeels zit het allemaal best overtuigend in elkaar met wazige retro beelden, storingseffectjes en enfin, de hele rataplan op dat vlak.

Ik kon in ieder geval wel wat met het ruimte sfeertje van toen. Geldt evenzeer voor de manier waarop suspense de film insluipt en via een flitser even behoorlijk piekt. Het gevaar blijft ook vaag genoeg om niet potsierlijk te zijn en levert nog enkele huiveringwekkende taferelen op. Wel jammer dat het tussen de twee astronauten wat afgezaagd wordt in een poging te ontsnappen, maar het laatste contact met aarde is dan wel weer sterk. Al met al een bondig en effectief filmpje.

Beklijvende thriller van de regisseur die eerder al het ijzersterke Rey de la Montaña maakte. Apollo 18 doet vrolijk mee aan de hype van waarheidsgetrouwe found footage docustyle filmpjes, maar biedt qua script toch wel iets extra. Om te beginnen een origineel verhaal over leven op de maan dat mede door de desolate setting een doeltreffend angstklimaat creëert. Shots waarin we een astronaut op het kleurloze maanoppervlak zien lopen met ver in de achtergrond de Aarde in een zee van zwart werken nu eenmaal erg bevreemdend.

De uitvoering is verder prima. Storingen in beeld en geluid + de afwezigheid van muziek maken het geheel waarheidsgetrouw. Dit terwijl zelfs vandaag nog steeds theorieën circuleren dat de maanlanding destijds in scène gezet werd en het ondertussen al veertig jaar geleden is dat men nog op de maan geweest is. Die achtergrondinfo zet deze film toch eventjes in een interessant perspectief.

Ja leuk, en goed gemaakt door de decors en bepaalde camerahoeken om gewichtloosheid na te bootsen. Vind het ook slim hoe bepaalde zaken in het script zijn verwerkt: op de maan is nog nooit leven waargenomen dus is ervoor gekozen om de wezentjes in de diepe kraters te laten leven, buiten het gezichtsveld, zijn ze klein en zie je ze amper op het maanoppervlak zelf.

Jammer dat het niet zenuwslopend wordt maar de wereldvreemde omgeving en het gebrek aan muziek creëren een naar sfeertje. De ziekte en onberekenbaarheid van Nate leveren nog wat spanning en ongemak omdat het vanaf toen nog maar om één persoon/perspectief ging en dat werkt doorgaans het meest effectief in horror; wat mij betreft had het onderlinge wantrouwen zelfs meer aandacht mogen krijgen. En conspiracy en doofpotterij vind ik altijd flauwdoeners maar hier viel het gelukkig nog net mee, prima horrortje.

Found footage films over geesten vind ik in het algemeen wel interessant. Science-fiction films zijn nooit echt mijn ding geweest, al is mijn interesse sinds de briljante Mass Effect games sterk toegenomen. Ik was dan ook benieuwd of zo'n handycam filmpje in de ruimte me ook zou bevallen.

En dat deed het, gedeeltelijk. Er wordt best een beknellend sfeertje gecreëerd, zeker omdat ik persoonlijk never nooit de Aarde zou durven verlaten. Het idee alleen al om in doodse stilte op een andere planeet rond te moeten dwalen met die enorme zwarte ruimte om je heen geeft me al een verstikkend gevoel. Dat gevoel wordt hier goed neergezet.

De scenes die zich afspelen binnenin de Liberty vind ik dan vaak een stuk minder. Omdat de hoofdpersonen geen al te boeiende mensen zijn is het luisteren naar hun technisch geneuzel ook niet altijd even leuk. Daarnaast gebeurd er, zoals vaker in dit soort archief-films, bijzonder weinig.

Maar zodra er eindelijk wat gebeurd is het ook meteen spannend. Goede make-up en 'het kwaad' is behoorlijk creepy. Toch had ik gehoopt dat de nadruk meer op het suggestieve zou liggen. Op het einde denk je al snel aan Alien en is de geloofwaardigheid meteen mijlenver zoek. Leuk, maar niet hoogstaand.

Found footage.

Deze semi-documentaire lift mee op het succes van de aloude 'found footage'-filmpjes. Geen gek idee, omdat men binnen het subgenre nog niet eerder in de ruimte was beland. Een en ander begint best aardig, maar halverwege is de rek er wel enigszins uit. Met name wanneer voorspelbaarheid de overhand neemt en de spanning, ondanks alle hysterische ontwikkelingen, bijna volledig wegebt.

Toch is de spanningsopbouw in orde en kent de film een aantal creepy momenten. Qua filtertjes en dergelijke ziet het er enigszins authentiek uit, maar de hoeveelheid camera's komen niet altijd ten goede aan het realistische karakter. Sinds debutant Cannibal Holocaust via 84C MoPic naar de bekendste, The Blair Witch Project, moeten we concluderen dat er hoogstwaarschijnlijk nog genoeg 'gevonden' zal worden.

Redelijk.

Orgineel is het concept al lang niet meer, maar ik denk in zijn gerne wel een van de betere.
Het verhaal is leuk bedacht en oog voor detail hebben ze zeker. Al is het maar op de manier van filmen (het gebruik maken van krakende beelden), het vertragen van geluid.
Het "gewichteloosheid" hebben ze erg goed gesimuleerd en oogde mijn inziens echt.
Ook het weglaten van de score komt de film zeer ten goede.
Wat wel jammer is, zijn het toch "duidelijk" in beeld brengen van de aliens!!. Dit had voor mij niet gehoeven, had het aan onze eigen verbeelden over gelaten.
In het begin/halverwegen de film hebben ze dit ook gedaan beelden werden weggefade of het buitenaardsgezelschap werd niet goed in beeld gebracht zodat je zelf je eigen fantaie er nog op los kon laten.
Acteerwerk vond ik goed/overtuigend.
Schrikeffecten zitten er een aantal in en mijn inziens goed effectief. Verwacht geen "echte" horror want dan gaat deze film je tegenvallen. Het is ook niet te vergelijken met REC of PA.
Het concept van handycam is hetzelfde maar daar waar bovengenoemde naar het "bovennatuurlijke en horror" overslaan, gaat deze de SF-kant op.
Ik vindt het een goed geslaagde film die mij echt wel heeft weten te boeien.
Van mij een welverdiende 4.0*

Ik heb mij best verveeld bij deze film. Het concept is allemaal wel goed gevonden, maar de uitwerking kon veel beter. De spinnetjes vond ik er erg goedkoop uitzien en de meeste schrikmomenten zijn niet eens eng. Als ik dan eens schrok, was het omdat er lang niks gebeurde en dan plots iets "onverwachts". Soms leek het net echt alsof ze op de maan waren. Maar ja, dit is makkelijk na te bootsen met green-screen. Jammer. 2,5*

Best aardig...

In de lijn van 'real footage-griezels' als The Blair Witch Project en Paranormal Activity gaan we nu eens voor de verandering de ruimte in en dat hebben ze best leuk uitgewerkt.

Het geïsoleerde gegeven van de maan leent zich hier natuurlijk ook prima voor en de film sluit mooi aan op de werkelijk in omloop zijnde complottheorieën/spookverhalen over de 'ware' maanmissies.

Het acteerwerk is goed en de spanningsboog staat redelijk goed gespannen. Het is zeker geen topfilm, maar de 86 minuten vlogen desondanks wel aangenaam snel voorbij.

3,0*

Voor originaliteit qua stijl hoef je niet bij Apollo 18 aan te kloppen want de vergelijking met films als The Blair Witch Project, REC en Paranormal Activity is natuurlijk logischerwijs snel gemaakt. Dat maakt Apollo 18 echter nog geen teleurstelling of een slechte film.

Qua plot zitten ze goed vind ik, want ik heb al die geestenbende nu wel een keer gezien en de maan is toch een heel ander soort setting. Natuurlijk, soms irriteerde ik me wel aan een paar scenes die er erg fake uitzagen maar over het algemeen was er wel een gemiddelde spanning die bleef hangen en zo hoort het bij dit soort films. Je zit nooit helemaal relaxt op de bank naar de film te kijken omdat er elke seconde iets kan gebeuren.

Gewoon een gemiddeld filmpje die me prima heeft weten te bekoren voor 1,5 uur.

3*

Film die stiekem toch best spannend is. Samen met een maat gekeken en we hebben ons kostelijk vermaakt. Veel gelachen (doen we altijd bij horrorfilms om de focus van het enge af te halen).

Matige film over een geheime missie in 1972 naar de maan die verkeerd afloopt. Een zogenaamde found-footage film, maar dan op de maan. En dat is meteen het origineelste aspect aan de film. De beelden zien er zeker authentiek uit. Alleen spannend of boeiend wordt het niet echt. En ook al zijn de mannen geïsoleerd op de maan, een claustrofobische sfeer blijft achterwege.

Paranormal Activity in Space.

De laatste jaren zijn found footage films helemaal een hype geworden. Zo ook Apollo 18, die dit keer in de ruimte plaats vind. Er scheen dus volgens de film nog een maan-missie te zijn die pas veel later openbaar werd gemaakt. (leuk verzonnen) Maargoed, in Appolo 18 word dat nog helemaal niet zo slecht gedaan.

De decoratie en het realisme is in iedergeval al erg knap gedaan, de ruimte hierin is ook erg mooi gedecoreerd en de old story is ook weer prima. Astronauten gaan naar de maan en tijdens hun verblijf daar gebeuren er met de dag (eehm wanneer is het uberhaupt dag op de maan?) vreemde dingen meemaken. Tijdens hun slaap word er ook weer op de PA-achtige toer camera's geplaatst die dus de dingen waarneemt. De uitpak ervan gaat weer de andere kant op: die spinnetjes vermomd als maanstenen vond ik wel erg knap verzonnen. Daarna komt echter het ouderwetse zombie/besmettingsthema aan bod. Het einde met de nawoorden was ook sterk.

Wat dat betreft was deze film zeker wel te verhapstukken en de donkere korrelige beelden werkte ook erg goed mee. Maargoed, we weten in iedergeval dat de maan geen veilige plaats is. Wel een wonder dat Neil Armstrong het heeft overleefd.

3,5*

Het jaar 2012 is voor mij niet het jaar van het horror/thriller genre, (Wie toevallig nog een tip betreft horror/thriller van het jaar 2012 heeft stuur maar een pm) want ook deze Apollo 18 is mij tegengevallen waar ik zelfs vrij lang naar uit keek,wat ondanks de vele kritieken niet veranderde.

De film begint nochtens vrij aardig en de realistische opzet met vrij veel veel details heeft natuurlijk een prima effect omm in het sfeertje te komen om een lekker spannende film te kijken. De film oogt écht oud met het krakende en vele gruis en oude filtertjes door het beeld heen (niet storend ) helpt daar natuurlijk aan mee. Zelf vindt ik het altijd een geslaagde toevoeging.

Op een gegeven moment had ik de hele opzet gezien en was ik eigenlijk aan het wachten om die jongens de ruimte in te laten knallen,nou gelukkig gebeurde het en het zag er trouwens ontzettend bruut uit om die raket te zien opstijgen. Sterk staaltje sound-design.

Maargoed, de opzet ernaartoe vind ik dan behoorlijk sterk,maar het gaat mij toch om die gekke maan. En juist daar gaat het eigenlijk mis. Juist op de punten wat alles in zich had en ook lange tijd prima leek te gaan. De mannen deden het prima en de onmacht en het ''aleen'' zijn kwamen zeer sterk naar voren en het was allemaal ook vrij spannend (echt spannend word het nergens) Aleen gaat het mis bij die vage slecht uitgewerkte spinnen?. Wat moest dat in hemelsnaam voorstellen ? De setting en decor was zo ontzettend machtig uitgewerkt en de kleine details waren schitterend (de diepte,de aarde op de achtergrond) En dan slaan ze ineens een weg in wat voor mij onbegrijpelijk was.

Op dat moment was de film eigenlijk behoorlijk voorbij en werd het nergens écht boeiend meer,ondanks dat die zombie? gozer wel een sterke verandering onderging op gebied van uiterlijk. Natuurlijk blijft het claustrofobisch gevoel en de onmacht altijd wel aanwezig,maar echte dreigend werd het nergens en kakt het allemaal behoorlijk in.

Het einde is dan wel weer sterk. Wel ietwat voorspelbaar,maar het maakt wel weer het een en ander duidelijk,namelijk waar de kwaliteiten van deze film liggen. Tja dan die tekst is dan een behoorlijke : not-done moment.

Op gebied van setting en het machtige art-direction haalt deze film naar een hoger plan waardoor er toch nog een 2,5 tevoorschijn komt.