Pina (2011)

trailer is prachtig, ben benieuwd naar de film!

Trailer is prachtig, ik was benieuwd naar de film.

Er wordt echter iets te weinig gedanst in deze dansfilm. Elk lid van het gezelschap krijgt enkele zinnen om Pina te karakteriseren en dat varieert van flauwtjes naar zwak ("toen ik verliefd was op een nijlpaard, deed ik alsof Pina het nijlpaard was...") en dan een dansje uit het oeuvre.

Weinig progressieve choreografie, fragmentarisch, geen 3D-meerwaarde.

4-5stukjes die van ver de moeite zijn (reeds te zien in de trailer uiteraard) maar nergens kippenvel.

Gemiste kans of gedoemd tot mislukken?

In België te zien vanaf volgende week, maar zelfs deze 3D believer en liefhebber van moderne dans mocht het niet, dus misschien best mijden...

Ab-so-luut oneens. Dit is een schitterende film, met beelden van een haast hartverscheurende schoonheid, waarin zo goed als non stop wordt gedanst - weliswaar onderbroken door close ups van de vaste leden van Tanztheater Wuppertal die allemaal een korte herinnering vertellen aan Pina Bausch, maar dit droeg voor mij enkel maar bij aan de ervaring: op deze manier werden de dansers personages met een gezicht, wat gezien de heel persoonlijke manier van dansen die eigen is aan de voorstellingen van Pina Bausch eigenlijk zelfs een meerwaarde is ten opzichte van de gewone voorstellingen. Of het nu in 3D moet of niet is een discussie die we nog wel een paar jaar zullen hebben, maar ik vind het verfrissend en aangenaam, zeker in een film waar het beeld zo enorm belangrijk is als in deze.

Over dans wil ik hier niet gaan discussiëren, maar Pina Bausch weinig progressief noemen, is zoiets als Picasso een ouderwetse schilder noemen: misschien juist, maar totaal overbodig. De invloed die Pina Bausch gehad heeft op de hele danswereld kan onmogelijk overschat worden, en haar voorstellingen zijn wat mij betreft tijdloos, ijzersterk en adembenemend - deze film doet daar bovendien absoluut recht aan. Niet mijden dus, wat is dat nu!

Dat is volgens mij het probleem. Moderne dans is - net als popmuziek - niet tijdloos (itt klassiek met een welbepaald canon aan bewegingen). En deze film voelde een beetje aan als een retrospectieve van AC/DC of zo, vol nostalgie maar een tikkeltje oud...

Hoezo kunnen popmuziek en moderne dans niet tijdsloos zijn?

Ik wil er geen discussie over starten, maar popmuziek is per definitie aan een periode gebonden, eenmaal de volgende generatie aanbreekt is het niet meer populair en zijn het enkel nostalgici die het draaien.

Dat is allesbehalve denigrerend bedoeld, vaak is popmuziek veel aangenamer om naar te luisteren dan klassieke muziek.

Eerste dat ik zie van Wenders en niet echt enthousiast over. De dans is natuurlijk wat hij is en of men dat kan smaken, hant af van een interesse in het gebied of niet. Wat echter niet hoort is dat Wenders geen context meegeeft: het belang van Pina Bausch komt nergens aan de oppervlakte en alle duiding bleeft steken in sentimentele anekdotiek of nietszeggende opmerkingen over hoe Bausch' te werk ging. Ik bleef dan ook totaal op mijn honger: waarom is deze taal wat ze is, wat houdt ze in, wat zegt ze, wat wil ze oproepen...? Er zijn vragen genoeg voor meer dan een film, maar Wenders heeft vooral willen tonen, niet onderwijzertje spelen.

Het resultaat is een mooi geschoten, maar onbevredigende film, die tekstueel in oppervlakkigheid blijft steken en choreografisch niet altijd even wonderbaarlijk in elkaar steekt. Uit 'Vollmond' had men gerust meer mogen tonen (wat een dynamiek!), maar in de overige stukken miste ik complexiteit in de beeldtaal of nuance en extremen in de muziek: Le Sacre kennen we en "Einmal ist keinmal" ook, waarom daar geen interessantere stijlen tegenover plaatsen?

Toch maar beter iets lezen of Bausch dus, en dan pas deze film gaan zien. Met een aangename 3D-meerwaarde, die echter niet onontbeerlijk is.

Heb ik toch nog verlaagd naar 2,5* - herinner me veel frustraties uit de cinemazaal.

hier ben ik erg benieuwd naar. Zag net Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides en de trailer van deze film is het enige waar ik van genoten heb vanavond.

Maar dat zou betekenen dat de volgende generatie het niet zou kunnen draaien aangezien ze het niet hebben meegemaakt en er dus ook geen nostalgie naar zouden (moeten kunnen) voelen.

Met de verwachting dat ik misschien de nieuwe Spielberg zou krijgen als verrassingsfilm vanmiddag toog ik naar Vlissingen naar Cinecity. In de PZC (Provinciale Zeeuwse Courant) stond gisteren vermeld dat het een verrassingsfilm zou zijn van een gerenomeerd regisseur en in 3D. Dus ik dacht: Mmmmmmm.... Misschien TinTin van Spielberg. Niks daarvan! De film begon, ik zat strak gespannen naar het doek te kijken met mijn bril op en vol verbazing kreeg ik te zien dat dit een film was over modern ballet. Nu heb ik daar werkelijk niks mee, ook niet met gewoon ballet trouwens. Dus in het eerste kwartier was ik vast overtuigd dat ik mijn biezen zou pakken en Vlissingen vervroegd zou verlaten. Tot mijn verbazing zat ik ruim anderhalf uur later gefascineerd naar deze film te kijken. Ik weet totaal niet wie Pina is, maar dat ze aparte dansen choreografeerde dat is me nu wel duidelijk! "Gondwana" schrijft bovenin deze pagina dat er te weinig gedanst werd in deze film... TE WEINIG?? Er wordt alleen maar in gedanst, met af en toe eens een dialoogje over de choreografe. Het feit dat ik bijna twee uur gefascineerd heb zitten kijken naar deze film, maakt deze film voor mij een verrassing. Ook het 3D-effect is waanzinnig toegepast, zeker in de choreografie met water! Met een totaal verbijsterend gevoel ging ik de bioscoop uit, maar ik vond wel dat ik een heel mooie film had gezien, die me een totaalbeeld geeft over deze choreografe. Het is niet dat ik nu morgen direct kaarten ga boeken voor het Nationaal Ballet of zoiets dergelijks, maar ik heb me allerminst verveeld. Prachtige beelden, prachtige dansen, prachtige mensen. 4 *

Zojuist Pina in 3D gezien hetgeen m'n eerste film in 3D was. Verbluffend mooie beelden zoals we Wim Wenders wel vaker zien doen, de commentaren van de verschillende dansers en danseressen vond ik absoluut niet storend. Al die mensen waren verbonden door Pina Bausch en zijn nadat ze bij haar danstheather zijn gekomen nooit meer weg gegaan. De muziek was fantastisch, de contrasten tussen verschillende scenes was groot en geen enkele scene duurde te lang zodat je zeer intensief bleef kijken hetgeen bij een balletvoorstelling wellicht wel het geval is.

Een absolute aanrader, zeker in 3D waarbij je je midden in een levensechte voorstelling op bepaalde momenten waant

@AmazingPP, TinTin is nog niet af... waarom verwacht je die nu te zien in een sneakpreview?

er werd geapplaudisseerd op het einde.... dat zegt genoeg niet? zo fantastisch mooi de bewegingen in beeld gebracht. Rrrr

Het had toch gekund? Film by the Sea heeft zo vaak films die pas maanden later in de bioscoop komen, dus ik had gewoon goede hoop.... Tenslotte staat hij gepland voor november. Maar goed... Ik heb geen spijt van deze film, hoor. Laat dat duidelijk zijn!

Na het zien van de schitterende trailer kwam deze film op mijn verlanglijstje toch had ik nog wat twijfels niet zo zeer over het visuele spectakel want dit zag er goed uit maar meer over de inhoud: dans... Dit is tot nu toe niet mijn favorieten kunststijl vandaar dat ik er ook weinig kennis over had.

Gelukkig werd het mij duidelijk na het lezen van een aantal recensies dat dit absoluut geen obstakel, dus ik besloot de film te bezoeken.

De film begon naar mijn mening prachtig dit had onderanderen te maken met het functionele 3D wat ik tot nu toe alleen bij avatar ook zo heb ervaren.

Toch zakte gedurende de film dit enthousiasme een beetje weg waar ik gehoopt had op een spetterende cheoreografie waarbij grote groepen dansers gecontroleerd maar totaal onavolgbaar door elkaar heen tollen, bleek dit niet het geval te zijn de film laat op een paar uitzondering na meer individuele dansen zien die naar mijn mening soms een beetje langdradig zijn en een zekere power missen en precies die power had ik zo graag willen zien die om maar weer naar het begin terug te grijpen en wel naar de uitvoering van de sacre des printemps die deze dynamiek wel in zich heeft.

Film technisch gezien voldeed dit aan mijn verwachtingen (die zo als eerder gezegd hoog waren)

Het 3D was goed en laat het arthouspubliek nu dan ook met dit fenomeen bekend raken en aan de reacties te horen van de 65+ vrouwen achter mij vonden ze dit schitterend.

Voor de rest kent de film twee verschillen in locaties het ene gedeelte speelt zich op het podium af waarbij de camera in het publiek gestationeerd waarbij de kijker zich als theater toeschouwer waant. Het andere gedeelte is buiten op verschillende locaties zoals bijvoorbeeld de stad, dit was mooi maar had beter gekund door de omgeving te gebruiken, nu was het meer een decor in plaats van een interactieve omgeving.

Al met al geeft Wim Wenders Pina een eerbetoon waar ze met mijn luttele kennis (ook helaas na de film aangezien het inhoudelijk weinig op de vrouw zelf in gaat) tevreden mee kan zijn. Als je me nu de vraag zou stellen of het een aanrader is moet ik hier per persoon een ander antwoord op geven. Bent u een dansliefhebber dan zou ik deze film zeker aanraden maar bent u iemand die net zo als ik op basis van de trailer deze film wil bezoeken zou ik zeggen denk er nog eens goed over na!

Bij mij werd er gezucht in de zaal, zegt dat ook genoeg?

Dit is geniaal en wat mij betreft op het gebied van de 3D-ontwikkeling inhoudelijk misschien wel de belangrijkste film van het moment. Cameron liet zien met Avatar dat scherptediepte met 3D afwezig kan zijn en Wenders laat nu zien met Pina hoe dit de essentie van je film beter maakt. De diepte binnen het beeld bij Pina wordt gebruikt om de spanning die in de afstand bij de dans zitten te vertalen naar het scherm en dat is wonderbaarlijk. Film had tot op heden geen betere ode aan de dans kunnen brengen puur omdat de diepte met spanningen samenhoudt en zodoende dat aspect uberhaupt nooit heeft kunnen vastleggen. Daarnaast is het een bonus voor de schoonheid van de dans. De menselijke bewegingen komen veel beter tot hun recht (misschien omdat je immers op één scherm twee invalshoeken ziet) en ze worden een magisch onderdeel van de cinematografische schoonheid. Los daarvan heeft Wenders het ook nog eens heel mooi verfilmd. Zijn keuze voor locatie's is onvoorspelbaar te noemen maar hij vind altijd weer de schoonheid tussen de clash van wat we accepteren wat mooi en kunst is en hoe dit vervolgens in het dagelijks leven "vervuild" wordt of nauwelijks wordt gadegeslagen. Deze achtergronden zijn goud waard en de keuze om sommige dansers met pastelkleuren te laten afsteken tegen grauwe achtergronden zorgt voor een subtiel surrealisme. Pina is een meesterwerk, de ultieme filmische ode aan het werk van Bausch en voor mij hét bewijs dat 3D een terrecht essentieel onderdeel is/gaat worden in de cinema vanaf nu.

Kijk je hebt slechte films.

je hebt nog slechter films.

maar dit is echt het slechte wat ik ooit gezien heb.

Ik wil de discussie ook niet echt voortzetten, maar popmuziek is nog nauwelijks een eeuw oud (waar beginnen we trouwens, bij de blues, The Beatles, de troubadours, of...?) en het is natuurlijk veel te vroeg om zulke conclusies te gaan trekken. Sowieso grijpt elke nieuwe generatie terug naar oude invloeden (retro en zo, zie bv. Amy Winehouse) en ik zie dat er nog steeds (wederom, als voorbeeld) oude metalbands uit de jaren '80 concerten aan het geven zijn en daarmee nieuwe, jonge luisteraars weten te bereiken.

Ik heb echt absoluut niks met dans, maar heb nu al een aantal maal de trailer in de bioscoop mogen aanschouwen, en ik moet zeggen dat ik daar behoorlijk van onder de indruk was.

Bij de trailer verwacht ik eigenlijk een existentieel verhaal vertelt door de taal van 'dans' in een enigszins surrealistische omgeving. Maar wat ik hier nu lees is het meer een documentaire met fragmenten van dansvoorstellingen?

Wie kan daar wat meer duidelijkheid over geven?

Deze film is werkelijk fantastisch. Woorden schieten te kort. Helaas is Pina overleden

en heeft haar choreografieën mee het graf ingenomen.

We zullen nooit meer een nieuw ballet van haar zien.

Wim Wenders heeft er een waar kunstwerk van gemaakt Bravo!!!!

Net iets te lang. 20 jaar geleden naar Wuppertal geweest om naar Pina Bausch te gaan. Toen onder de indruk. Nu in echt 3D en niet softwarematig 3D een compilatie met prachtige locaties. theater en buiten , .geen verhaal maar prachtige beelden,indrukken,gevoelens,bewegingen, een unieke film!

In Engeland vorige week al op DVD verschenen.

De film is eigenlijk een aaneenschakeling van scènes/fragmenten uit de werken van Pina, alsmede werken van de dansers die onder Pina geleerd hebben. Daar tussendoor zitten (heel) korte stukjes waarin die dansers kort vertellen hoe Pina hun beïnvloed heeft. Een verhaal wordt er dus niet echt verteld, het is meer een gigantisch eerbetoon aan Pina, waarbij toch wel zo'n 80 tot 90% van de film dansscènes zijn.

Ah, ok. Het blijft één van de meest fascinerende trailers die ik ooit heb gezien. Vooral ook door de muziek erbij, en de locaties.

Maar dan geef je eigenlijk nog steeds geen antwoord op de vraag waarom popmuziek niet tijdloos kan zijn. The Beatles zijn na 50 jaar nog steeds enorm hip bij de jonge generatie en het klinkt nog altijd fris.

Ik denk dat de regisseur, door gebruik te maken van ruimtes, lijven en architectuur, erin geslaagd is om de essentie van het werk van Pina Bausch weer te geven. Absoluut een kleurrijk, prachtig samengesteld, bezienswaardig door vorm, schouwspel, in het bijzonder de dansen en bewegingen in het water. De interviews tussendoor hadden voor mij niet zo nodig gehoeven.

Veel positiefs over deze dansfilm gehoord en daarom zonder verdere voorkennis aan deze film begonnen. En ik moet zeggen Pina is zware kost. Nu ligt dat vermoedelijk vooral aan mijzelf. De moderne danskunst is een kunstvorm die niet zo aan mij besteed is en aangezien Pina voor 90% uit dans bestaat lag verveling bij momenten op de loer. Die momenten waren er ook absoluut. Veel stukken dans duren me te lang en weten niets anders dan vervreemding in me op te roepen. Ik zie het verhaal of de gedachte achter de diverse choreografieën niet en het raakt me simpelweg niet.

Dat ik desondanks zonder tegenzin de film heb afgekeken zegt ook wel iets. Want hoewel Pina veel in zich heeft dat met niet bevalt, heb ik toch regelmatig met bewondering zitten kijken naar dit dansfestijn. De vormgeving, locaties en geslaagde visuele vondsten voegen bovendien echt iets toe. Pina bleek uiteindelijk niet voor mij weggelegd als geheel, maar desondanks is Pina een eerbetoon geworden aan de inmiddels overleden Pina Bausch dat er zijn mag. Haar dansgezelschap weet op mooie wijze duidelijk te maken wat haar zo bijzonder maakte en vooral de dansscènes buiten het theater wisten zelfs mij met enige regelmaat te raken. En dat is een prestatie op zich. Ik kom uiteindelijk uit op een nipte voldoende maar liefhebbers van moderne dans kunnen er moeiteloos twee punten bij optellen.

Heel erg mee eens. Ik twijfel wel een beetje wat de toevoegingen van Wenders zijn en wat uit de koker van de dansers komt. Over één ding ben ik zeker: Wuppertal. Vorig jaar geweest, speciaal vanwege Alice in den Städten. Heerlijk die Schwebebahn en ook leuk om weer te zien.

Verder vooral mooi om te zien, goede combi van film en dans, beweging en kleur, maar net niet extreem genoeg doorgevoerd om compleet te overrompelen. Het was nu net teveel een film over dans en een film over Pina (met pratende en mijmerende hoofden) dan een synthese tussen de twee. Wel één van de betere dingen van Wenders van de laatste 20 jaar.