Water for Elephants (2011)

Ik heb het boek destijds met zeer veel plezier gelezen, maar het knaagde achteraf dat er zoveel meer uit het materiaal gehaald had kunnen worden. In die zin is het een perfecte boekverfilming, want ze doen en alles goed wat het boek zo aantrekkelijk maakte, en ze maken precies dezelfde fouten die in de weg staan om hier een onvergetelijk verhaal van te maken.

Het probleem zit hem in zowel boek als film in de ongeloofwaardige manier waarop de romance tussen Jakob en Marlena zich ontwikkelt. De plotwendingen gaan een slag te snel om de subtiele toenadering tussen twee mensen daadwerkelijk tot leven te brengen. De twee geliefden zijn ook zo gezichtsloos ten opzichte van de veel interessantere ''schurk'' August, de circusdirecteur die als een despoot zijn werknemers behandelt. Het knappe is dat zijn handelen overtuigend wordt gebracht als ''necessary evil'' in de bikkelharde wereld waarin ze zich bevinden. Maar deze interessante rol maakt juist de centrale liefdesgeschiedenis tot een statisch gedoe dat maar niet uit de verf wil komen.

Het helpt ook niet mee dat Robert Pattison geen greintje charisma heeft (Psssst...Acteren is meer dan getergd in de camera kijken, maar toch is dat het enige trucje wat onze vriend uit Twillight in huis heeft.) Reese Witherspoone zet daar ook een doodse rol tegenover als de vrouw die als enige macht uit kan oefenen op August. De contouren van een mooi verhaal zijn er (schitterende locaties, scherp geschreven dialogen, interessante schurkenrol), maar het uiteindelijke eindproduct voelt als een schematische bedoening die zijn volle potentie niet waar weet te maken.

Nou dat was dus het tegenovergestelde bij mij. Heb nog nooit zo hard in de bioscoop zitten huilen, gelukkig zaten er maar 2 andere meiden in de zaal, anders had ik me eigen wel heel erg opgelaten gevoeld. Mijn vriend dacht overigens dat ik verkouden was of een allergie aanval had

Water for Elephants is een prachtige film, één van de mooiste en meest rakende films die ik ooit heb gezien. Voor mij persoonlijk klopte alles aan de film, van de setting, sfeer, acteurs, romantiek, drama, humor tot de soundtrack het was een passend geheel.

We maken kennis met Jacob, die goed word vertolkt door Robert Pattinson. Erg charismatische man om naar te kijken, met zijn diepe droevige ogen en ondeugende glimlach. In Twilight vond ik hem erg matig maar hier laat hij toch zien dat hij meer kan. Hij zet een overtuigende wees neer. Waarvan duidelijk word dat hij niks te verliezen heeft in het leven en er daarom vol voor gaat bij de Benzini Brothers. Je maakt dan als kijker gelijk kennis met een paar werknemers, die gelijk je hart veroveren, neem bijvoorbeeld een Camel, Kinko en zijn ontzettende leuke Jack Russel Queenie. Deze bijrollen zijn bij Water for Elephants erg van belang want ze geven je het gevoel dat zo'n gezelschap van mensen bij het circus één grote familie is en voor elkaar opkomen waar nodig is. Mooi om te zien, heb ook altijd gedacht dat het wel zo zou zijn bij het circus.

Al snel ontmoet Jacob, Marlena de vrouw van de 'baas' die een betoverend plaatje vormt met haar act en haar ontzettende mooie paarden, vooral Silver Star, wat een schoonheid. Helaas werd dat beeld snel verstoord doordat het paard afgemaakt moest worden door een ziekte in zijn hoef. Dit zag ik dus niet gelijk aankomen en ik schoot dus ook helemaal vol. Als je ergens niet mee aan moet komen bij mij is het wel dieren afmaken, en dan ook nog op zo'n manier. En dan begon Marlena ook nog te zingen voor Silver Star om hem kalm te maken, ik had het niet meer dat raakte me tot diep in mijn ziel. En zo had je nog wel meer dingen die ik vreselijk vond om naar te kijken. En vooral tot betrekking van de dieren. Ik had al wel een beetje gelezen hoe het verhaal verloopt maar nooit verwacht dit zo in beeld te zien. De scene dat August de olifant Rosie mishandeld in die trailer zal ik niet snel meer vergeten. Weer kon ik mijn tranen niet inhouden en die geluiden van Rosie deden mijn hart breken. Natuurlijk weet ik dat het allemaal niet echt is, maar dan nog weerhoud dat mij er niet van om walging te voelen en helemaal vol te schieten.

Maar goed even verder over de rest van de film en de acteurs. Pattinson deed het dus boven verwachting en Reese Witherspoon was gewoon een plaatje. Hele mooie vrouw die compleet op haar plaats was met de dieren en haar kostuums. Ze speelde haar rol erg goed, en kreeg het voor elkaar een enorm fragiele, emotionele vrouw neer te zetten waar ik echt sympathie voor voelde. Ik had de hele film met haar te doen, en haar liefde voor de dieren was duidelijk te zien en te voelen. Erg mooi. Haar romance met Jacob vond ik heel ontroerend en tot tegenstelling van andere meningen hier vond ik het wel realistisch en oprecht overkomen. Die blikken naar elkaar zeiden voor mij al genoeg. Chemie was erg aanwezig bij hun twee. Mooie liefde dus, waar ik me wel in kon vinden maar natuurlijk is dit voor iedereen persoonlijk.

Christoph Waltz was een hele overtuigende gemene gladjakker. Eng gewoon hoe natuurlijk dat bij hem overkwam. Maar natuurlijk wel heel goed gespeeld, als de kijker een enorme hekel aan je krijgt weet je dat je het goed doet als acteur zijnde, en dat was bij mij zeker het geval. Erg overtuigend dus wat natuurlijk een enorme plus is voor het geheel.

Maar laten we ook Hal Holbrook niet vergeten. Met zijn grote liefde voor het circus en zijn emotionele ogen. De intro van de film vond ik dan ook erg mooi, deed me met vlagen aan The Notebook denken. Ik had dat al voorbij zien komen in de trailer en daar kreeg ik al zo'n voorgevoel dat dit gewoon niet mis kon gaan. Gek misschien maar ik had echt niet het gevoel dat dit niks voor mij zou zijn na het kijken van de trailer, die dus overigens een perfect beeld weergeeft van de film zelf. Het begin vond ik dus erg mooi en als zo'n personage dan begint te vertellen over zijn of haar leven geeft je dat als kijker mooi de kans om er gelijk in te komen en dat was bij Water for Elephants ook het geval.

De film maakte bij mij dus een hoop verschillende emoties los. Boosheid, verdriet, walging, liefde het was er allemaal. Daarbij had de film ook nog een geweldige magische soundtrack die echt perfect bij de beelden paste en nog beter de sfeer weergeeft van het circus wereldje. Het klopte voor mij gewoon. De locatie was dus erg sfeervol, en samen met de kostuums en de druk die er op August lag door de crisis maakte dit tot een waar schouwspel dat op alle fronten erg realistisch overkwam.

Ik kan hier dus alleen maar lovend over zijn. Ik zal vast nog wel een aantal dingen vergeten te noemen in mijn review, maar ik ben gewoon nog erg vol van de film. Typisch een film die dagen nodig heeft om te laten inwerken, tenminste voor mij persoonlijk wel. Water for Elephants gaat regelrecht mijn top 10 in, en zal er ook nooit meer uitgaan. En hoe schokkend de film ook is, het heerlijke zoete einde maakt voor mij alles goed. Werkelijk een pareltje van een film!

5*

Een prachtig verhaal wat mooi neergezet is, al had ik liever een regisseur/regisseuse gezien met wat meer gevoel voor romantiek, I am Legend en Constantine zijn ook niet echt films die op deze lijkt. Hallmström of Nick Cassavetes leek me logischer. Maar desalniettemin ben ik wel erg te spreken over de film. Het verhaal is dus sowieso erg mooi, dat gecombineerd met de prachtige beelden maakt het een plezierige kijkervaring. Qua cast vond ik Christopher Waltz weer grandioos en deed Robert Pattinson het niet onverdienstelijk. Alleen Witherspoon vond ik niet zo heel bijzonder. Ook een schitterende score, wat niet ongenoemd mag blijven.

4*

Met het circus als setting heb ik een haat/liefde verhouding. Een setting waar je veel mee kan maar zeer zelden met een uitwerking die mij weet te boeien. Alleen bij Carnivale was dit geslaagd imho. Doet verder niet af aan wat Lawrence hier creëert, want het ziet er allemaal wel heel gelikt uit. Visueel niet onaardig en ook het camerawerk is niet verkeerd.

Wel vond ik de chemie tussen Witherspoon en Pattinson ontbreken, maar dit kan ook te maken hebben met het feit dat ik Witherspoon nogal uitstralingloos vindt. Waltz blijft een verademing als necessary evil villain. Hij blijft toch erg indrukwekkend in dit soort rollen. Romance werkt voor mij niet echt, al wil romantiek vaak voor mij niet werken. Met zo'n setting hoop ik eigenlijk op meer mysterie dan romantiek. Al wil ik dat niet gebruiken als kritiek, dat zou oneerlijk zijn. De kritiek op de omgang tussen mens en dier is erg interessant en is toch wel een charme van de film. Blijft toch een actueel onderwerp waar ik ook zo mijn standpunten over heb.

Voor degene die deze film willen gaan zien en dat op basis willen doen op de reviews die hier staan. Let niet te veel op de mijne, als romantische film met de nodige cliché's een prima film die qua vormgeving gewoon zijn mannetje staat. Gewoon niet mijn ding dit, blij dat mijn vriendin wel intens genoten heeft.

Toch te hoge verwachtingen gehad.

Ik kwam met gemengde gevoelens de zaal uit. Ik heb gedurende de film telkens andere emoties gevoeld, iets wat ik altijd een groot pluspunt vind want dat betekent voor mij dat ik helemaal in de film zat en meegezogen werd. En dit was ook het geval. Gevoelens van woede, verdriet en afschuw kwamen naar boven, en stiekem ook lichte verrukking voor Pattinson, wat een knappe vent is het toch.

Toch was ik niet helemaal bevredigd. Ik vond de aanloop naar 'de daadwerkelijke gebeurtenis' te lang, waardoor het voelde alsof de spanning allemaal in het laatste half uur werd gestopt en het traag voortkabbelde. Daarbij vond ik het ook jammer dat de film opende met een raamvertelling a la The Notebook, Titanic, etc.

Christoph Waltz was geweldig, wat een griezel. Reese vond ik op de een of andere manier niet echt passen bij haar personage. Ik kon niet veel met haar en ik vond, helaas, de chemie tussen haar en Pattinson te zwak overgekomen. Voor een liefdesverhaal vond ik ook niet echt duidelijk wat zij nou in het jonge broekie zag, het was eerder pats, boem, ik ga met jou mee. Had graag iets meer persoonsontwikkeling gezien.

Het is erg mooi vormgegeven en de beelden zijn schitterend, het acteerwerk is niet slecht maar helaas niet altijd even overtuigend tussen de twee hoofdrolspelers (soms waren ze zelfs een beetje vlak), maar naastde grote verrassing Waltz vond ik de bijrollen ook erg sterk, ik kreeg het even moeilijk toen de roommate van Pattinson gestorven was.

Al met al geen slechte film maar het weet zich niet erg te onderscheiden van een standaard ''jongen-leert-meisje-kennen-maar-mogen-niet-samenzijn'' verhaal. Gelukkig was het op visueel gebied verbluffend en was de sfeer in orde. Misschien bevalt hij tijdens een herziening beter.

Deze film kon mij niet echt boeien. Ik vond niet echt dat er een interessante verhaallijn in zat. Een beetje oppervlakkig allemaal. Ik irriteerde me enorm toen Jacob spontaan met zijn stem commando's gaf aan de olifant. Opeens kan een olifant spontaan een kunstje. Hoe is dit kunstje ooit aangeleerd? Nu ik de video van de training van Tai heb gezien begrijp ik beter hoe het werkt. Een olifant doet niet spontaan de handstand als je pools tegen hem gaat praten. Je hebt een stroomstoot of een scherpe haak voor nodig. Ik heb ook begrepen dat Tai oorspronkelijk uit het wild komt. Ik hebben meerdere keren olifanten in het wild gezien en ik weet één ding zeker: ze zullen nooit spontaan voor een aai en een lekkernij een handstand gaan doen. Ik heb in ieder geval spijt dat ik deze film heb bezocht. Ik hoop dat de volgende film van twilight saga vele malen beter is.

Ik heb genoten van deze film.

Op de avond dat heel Nederland zich aan Pirates 4 waagde, besloot ik maar om deze te gaan zien.

Om verschillende redenen eigenlijk. Allereerst ben ik sinds 'Inlglourious Basterds' groot fan van Christopher Waltz, het verhaal maakte me nieuwsgierig en het onderwerp circus beviel me wel.

En het heeft me absoluut niet verveeld!

De film bestaat uit een raamvertelling, iets wat Titanic en the Notebook ook bevat. Veel mensen houden er niet van, ik vind het prima. Het stoort me niet in ieder geval.

Het verhaal is simpel, maar wel prachtig. Jacob wordt wees, heeft helemaal niemand meer en besluit te gaan zwerven.

Hij springt op de eerste de beste trein die voorbij komt en komt daarmee in aanraking met de circuswereld en daarmee ook met de circusdirecteur August in de persoon van Waltz en diens vrouw Marlena, gespeeld door Reese Witherspoon.

Jacob wordt de nieuwe dierenarts en mag zich vooral bekommeren om de olifant Rosie, die als grote publiekstrekker het geld binnen moet halen.

Ondertussen bloeit en broeit er wat tussen Marlena en Jacob, met alle gevolgen van dien.

De sfeer in de film is uitstekend. Prachtige visuele beelden, wat dat betreft heb ik er geen spijt van dat ik deze op het grote scherm heb gezien.

Vooral het beeld wanneer Jacob en August boven op de trein zitten is fenomenaal.

Ook de jaren 30-sfeer komt prima tot uiting. Het hele circussfeertje bevalt me wel eigenlijk!

Waltz vind ik de ster van de film. Hij speelt haast hetzelfde personage als in IB, alleen is hij geen briljante SS-er en jodenjager maar een onberekenbare circuseigenaar die niet terugdeinst voor een mannetje meer of minder op de trein.

Ook z'n omgang met dieren laat nogal te wensen over en zorgt voor een hoop ergernis bij de kijker, tenminste bij mij wel.

Waltz is geknipt voor zo'n rol!

Komen we bij het minpunt van de film. Dat is toch wel de romance tussen Jacob en Marlena. Het komt allemaal niet lekker uit de verf, en Marlena is wel heel snel verliefd op Jacob vind ik hoor.. Waar dat ineens vandaan kwam... Jammer, dat kost de film toch punten.

Wat ik van Pattinson moet denken weet ik nooit zo goed. De ene keer vind ik hem een prima acteur, de andere keer weer stukken minder.

De scenes met de dieren, en dan met name Rosie de olifant, zijn wel prachtig.

Al had er naar mijn mening meer ingezeten wat betreft de dieren. Een wat langere scene met circusacts had niet misstaan.

Het einde is goed en met een behoorlijk voldaan gevoel stapte ik de zaal uit. Een hele ruime 3,5 ster die dicht tegen de 4 aanzit!

Een opa vertelt zijn verhaaltje, het is 'n beetje nietszeggend.

Rollen worden prima ingevuld, vooral Christoph Waltz zet weer een bijzonder personage neer.

Een jongen verliest z'n ouders, mag helaas het huis niet erven en besluit dan om naar de stad te gaan om werk te zoeken. Hij haalt het niet, springt op een trein met toevallig een circus-gezelschap aan boord. Hij ontmoet een meisje en ze leven nog lang en gelukkig. Dit is zo'n beetje alles wat er gebeurt in twee uur.

Ik vond het een beetje jammer dat we enkel in de driehoek bleven van Jacob, August en Marlena. Er hadden gerust nog wat meer mensen gecast mogen worden om de boel wat levendiger te maken, een paar clowns ofzo.

Jacob schoot het paard dood, beetje zwak dat er helemaal geen bloed in beeld kwam. Gewoon het geluid van een pistool eronder gemonteerd en klaar is kees.
De manier waarop die zogenaamde beelden van vroeger terugkwamen vond ik ook een beetje cheap.

(American flag)


Het is leuk om 'n kijkje te mogen nemen in zo'n woonwagen-kamp en er zitten een paar leuke situaties tussen maar heel erg boeiend wordt het nergens.

Voorspelbaar maar mooi,

Acteerwerk is prima en overtuigend. Scenes zijn prachtig geschoten en het geheel blijft erg boeiend (ook al weet je hoe het afloopt).

Alles wordt ondersteund door een goede score.

De begin scene deed me denken aan de Titanic, dat die oude dame ook haar verhaal begint te vertellen...het was allemaal zeer herkenbaar.

Bij vlagen is de film indrukwekkend en emotioneel, nu moet ik zeggen dat ik dat alleen maar werd van de scenes met de dieren.

Ik lees hier en daar terug dat mensen het shockerend vinden....persoonlijk vond ik het allemaal wel meevallen. Ze laten geen explecite beelden ergens van zien.

Tevens geloof ik ook niet dat er dieren mishandeld zijn tijdens het opnemen van de film....(niet dat ik erbij ben geweest...maar kan het me niet voorstellen..Lijkt me ook een beetje stug als je film over "anti" dierenmishandeling gaat, dat je dan tijdens het opnemen van je film..de dieren gaat mishandelen.

Terug naar de film. Deze neemt je toch goed mee terug in de tijd, alles heben ze mooi en gedetaileerd neergezet. Het enige jammere vond ik toch wel de laatste beelden van de film die (zogenoemd) echt zouden moeten zijn....zag er allemaal een beetje goedkoop uit.

Zelf had ik wat mer van het cirus zelf laten zien....wat meer acts!! Dit is jammergenoeg niet gedaan, wat overigens niet wilt zeggen dat je de sfeer van het cirus niet mee krijgt...alleen backstage.

Al met al heb ik prettig naar deze film gekeken. Niet overdreven goed, want daarvoor blijft het verhaal te standaard maar wil erg goed uitgewerkt.

Van mij een 3,5* (eigenlijk net tegen de 4.0* aan)

Uitstekend toch wel romantisch/drama met ook een prima chemie tussen Robert Pattinson en de tien jaar oudere Reese Witherspoon. Ook de setting was geweldig de echte ster van de film is toch Rosie de olifant. Zijn er nog nadelen ja persoonlijk vond ik de film een uur te kort en had alles nog iets beter kunnen worden uitgewerkt, Hal Holbrook was zoals zo vaak weer eens geniaal en ik moet bekennen als ik hem zie blijf ik toch altijd Abraham Lincoln in hem zien. Al met al een dikke aanrader en een dikke acht dus 4*.

Visueel erg fraai allemaal en de cast is prima, maar inhoudelijk verloopt alles helaas nogal voorspelbaar. Tel hierbij op een nogal dik aangezette finale en je hebt een charmante maar onevenwichtige film, die ondanks veel sfeer niet helemaal weet te overtuigen. Pattinson is evenwel degelijk in de hoofdrol, Witherspoon is even leuk als altijd en Waltz is goed op dreef als de tegelijkertijd sympathieke en krankzinnige circusdirecteur. En Rosie de olifant is onweerstaanbaar.

Mooie film; goede cast en een prachtige authentieke jaren '30 sfeer. Verhaal kon beter. Pattinson laat zien dat hij buiten zijn vampieren franchise een stuk beter kan acteren. Ben nooit fan van Reese Witherspoon geweest, maar deze is overtuigend en weet een prima indruk achter te laten. Waltz is daarnaast wat lauwtjes, maar weet een leuke rol in te vullen op zijn eigen manier.

Romantisch avonturendrama over een stelletje bij het circus, onderhoudend verhaal maar niet bijzonder. Goede sfeer, mooie beelden maar wat te langdurig en voorspelbaar.

Matig.

Eigenlijk gebeurt er weinig in deze film, maar ze vullen er wel 2 uur mee. Een jongen komt toevallig bij een circus uit, ontmoet een meisje, wordt verliefd en ze gaan uiteindelijk vol voor elkaar, uiteraard met vele tegenslagen. Wauw, origineel.

Ook de manier waarop het verhaal in beeld wordt gebracht is wat vergezocht. Bij epische films als Titanic en Saving Private Ryan was het mooi en toepasselijk dat een hoogbejaarde het verhaal begint te vertellen als iets wat diegene vroeger meemaakte, maar bij dit circusverhaaltje paste het niet echt. Al heb ik wel juist het meeste genoten van die intro met de oude Han Holbrook. Echt een geweldige acteur. Hoe hij kijkt, hoe hij praat...aan alles merk je dat hij echt heel goed is. Dat waren Robert Pattinson en Reese Witherspoon helaas niet met hun enorm vlakke rolletjes. Hun hele liefdesplotje boeide me eigenlijk geen zier. Christopher Waltz speelde wel weer goed, maar ook zijn rol was niet echt bijzonder. Maar hij heeft wel bij mij heel veel respect verdiend sinds zijn rol in Inglourious Bastards.

Eigenlijk zijn de eerste anderhalf uur weinig aan. Pas het laatste half uur wist me te boeien omdat de film toen een beetje vaart in het verhaal stopte. Wel weer jammer van dat mierzoete einde. Het past wel bij deze film, maar het is weer zo vreselijk cliché. Wat dat betreft is het ook wel te verklaren waarom je de ontsnapte tijgers op het einde niemand dood zag maken. Past zeker niet bij zo'n zoete film, maar eigenlijk is het wel onzin. Er renden zoveel mensen dat er normaal vast een stel gedood zouden zijn.

En iets wat ik verder niet meereken in mijn beoordeling, maar wat me wel tegenstaat is dat tijdens het maken van deze film dieren mishandeld zijn? Walgelijk.

2*

Mooie film die aanvoelt als een modern sprookje. Ik vond het spijtig dat het dierentemmen niet meer aandacht kreeg dan de standaard driehoeksverhouding, want dat had de link tussen Rosie en het trio op het einde nog sterker in de verf gezet. De makers hadden zo'n prachtig verhaal dat ze er teveel wilden mee doen, waardoor tijd ontbrak om de band tussen enkele personages uit te diepen (Walter), die nu nogal wazig blijven. Ik schaar me dus bij eerdere commentaren dat deze film zeker een "extended" versie verdient. Robert Pattinson en Witherspoon vond ik niet verkeerd als acteurs al worden ze volledig van het scherm geblazen door een wederom imposante Waltz, die voor zichzelf een niche lijkt te maken als licht psychotische types.

Zielig dat er steeds als er films met dieren gemaakt wordt, er één of ander nieuwsbericht aan de oppervlakte komt om misdrijven aan te klagen, terwijl de film toch een certificaat heeft ontvangen. Het is gewoon weer activisten-onzin en rukken ze de feiten uit hun context. Blijkbaar vond die mishandeling plaats voor het filmen en is de film het slachtoffer geworden van het wangedrag van de temmers.

I don't know if I picked that circus. But something told me that circus picked me

Toen ik de eerste beelden van Water for Elephants zag was ik eigenlijk wel benieuwd geworden. Het leek een film te zijn die qua decors en sfeerzetting degelijk in elkaar zat maar zoals zo vaak ging mijn prioriteit naar andere films en bleef de film maar ergens in mijn achterhoofd slingeren. Toen ik tot de conclusie kwam dat ik (net zoals praktisch elk jaar) blijkbaar amper films zie van het huidige jaar, besloot ik om daar eens wat aan te gaan doen. Ik ging een hoop films zien die me wel interesseren maar waar het nog niet van was gekomen om ze te zien. Water for Elephants is zo'n titel.

Jammer dat de film uiteindelijk een tikkeltje teleurstelt want ik krijg het gevoel dat hier meer in had gezeten. Heel de setting wordt wel lekker sfeervol neergezet met alle scènes in het circus als hoogtepunt. Heel de wereld spreekt tot de verbeelding en Lawrence weet dit dan ook mooi in beeld te brengen via kleurrijke momenten een heerlijk jaren '20 - '30 sfeer. Water for Elephants is een degelijke film maar de opbouw is gewoon iets te klassiek voor vandaag de dag. Op narratief gebied stelt de film dan ook niet bijzonder veel voor. Een oudere man die zijn verhaal gaat vertellen via flashbacks, de strijd tussen Jacob en Auguste, ... Hier is weinig op aan te merken met als uitzondering dat het allemaal niet veel nieuws brengt. Nu rees bij mij ook de vraag 'als het niet kapot is, moet je het ook niet veranderen' maar hierdoor wordt het niet echt meeslepend gebracht en verveelde ik me op sommige momenten. Je weet dat Auguste uiteindelijk het onderspit zal delven, je weet dat de romance tussen Jacob en Marlena tot bloei zal komen, ... Water for Elephants is voorspelbaar en dat is jammer. Daar komt dan ook nog eens bij dat de romance tussen Jacob en Marlena niet zo bijster goed in beeld wordt gebracht. Vanaf het begin van de film weet je dat de twee bij elkaar gaan komen maar de manier waarop laat wat te wensen over. Ik kan niet juist zeggen waar het misloopt maar ik had niet het wow gevoel zoals ik bij andere romances in films wel heb.

Robert Pattinson moet een acteur zijn die door een groot deel van de wereld gehaat wordt door zijn Twilight rol en ook vereerd wordt door een ander groot deel vanwege diezelfde rol. Ik zit tussen beide groepen in. Ik heb me ooit eens aan de eerste Twilight film gewaagd maar dat was soms echt te belachelijk voor woorden maar dat lag niet perse aan Pattinson. In de Harry Potter film vond ik hem nog wel degelijk dus ik was benieuwd wat hij er hier van ging brengen. En hij doet het eigenlijk vrij goed. Hij weet zich redelijk staande te houden tussen de andere acteurs maar het gebrek aan enige vorm van chemie met Witherspoon speelt hem toch wel te parten. Die laatste heeft er trouwens nog nooit zo mooi uitgezien, van die klassieke dames blijven toch erg mooi. Ben niet zo'n enorme fan van haar maar hier is ze gewoon goed, alleen zij weet ook totaal geen diepgang te brengen aan de relatie tussen haar en Jacob. Degene die hier met kop en schouders bovenuit steekt moet toch sowieso wel Christoph Waltz zijn. Een acteur die van de ene moment op de andere tot icoon werd gebombardeerd dankzij Tarantino's Inglourious Basterds maar die in de films daarna niet meer hetzelfde niveau leek te halen in misbaksels zoals Green Hornet. Gelukkig komt hij hier toch redelijk in de buurt van zijn geniale rol uit Inglourious Basterds. De manier waarop hij de op het eerste zicht vriendelijke maar toch niet te vertrouwen circusdirecteur neerzet is weergaloos. Voor de rest zitten er nog veel goede bijrollen tussen (E.E. Bell, Bob Rooney uit Married With Children!) en zijn de massascènes redelijk indrukwekkend.

Ik vrees dat ik hier iets teveel van verwacht had. Water for Elephants is een klassieke film maar vandaag de dag moet je met iets meer afkomen. Het liefdesverhaal komt niet helemaal tot zijn recht waardoor de film toch veel van zijn bedoeling kwijtraakt. Pattinson en Witherspoon doet het goed maar worden weggespeeld door Waltz. De setting van het is wel aangenaam in beeld gebracht en hiermee levert Lawrence een solide film maar wel één waar meer had ingezeten.

3.5*

Aardige film die lekker weg kijkt, puur om de entertainment geef ik 3 sterren omdat ik wel de hele film vermaakt ben. Qua verhaal en acteren vind ik het allemaal wat karig.

Film brengt niet helemaal wat ik er van verwacht had. Hoewel je van het circus zelf maar weinig te zien krijgt, zijn het verhaal en de hectische sfeer best aardig, maar de verwachte romantiek is slechts dunnetjes gezaaid en ook het acteerwerk van de hoofdpersonen laat nogal wat te wensen over. Met uitzondering wel van Reese Witherspoon die een gedegen vertolking neerzet.

The Greatest Show on Earth (1952) en Trapeze (1956) zijn veel betere circusfilms.

P.S. Hal "Deep Throat" Holbrook ziet er met zijn 85 jaar nog best goed uit, maar dat terzijde.

Boekverfilming van het boek van Sara Gruen over een met de trein rondreizend circus in Amerika, begin vorige eeuw. Jammer dat de scenes in het verzorgingstehuis geen plek in de film hebben gekregen - daardoor gaat het verhaal achter de titel 'Water for elephants' verloren - maar misschien had het de film ook te ingewikkeld gemaakt. Het vereenvoudigd verhaal doet de film best goed. Mooi acteerwerk van Robert Pattinson en vooral Christoph Waltz die het dubbele karakter van August goed neerzet. Kortom, een mooi verfilmd liefdesverhaal met rauwe kantjes in een bizarre maar tegelijkertijd wonderlijke omgeving.

Een goede drama/romantiek film...

Echt een mooie verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Robert Pattinson speelt goed, ook een

actrice Reese Witherspoon speelt ook goed...

Wat een drama over een Olifant, zo onschuldig...

Prachtig HD kwaliteit...

Uitstekend achtergrond muziek/geluid (Dolby Digital)...

Zou nog een keertje (herhaling) kijken...

Het is een moeite waard...

Altijd gedacht dat dit een zeemzoet romantisch drama was. Dit is het ook, maar toch nog ietsje anders.

Water for Elephants is zo verrassend goed door de sfeer enhet mooie einde. De scènes met Rosie de olifant zijn erg mooi en interessant. Het liefdesverhaaltje tussen Pattinson en Witherspoon (Jacob en Marlena) werd ook erg goed in beeld gebracht. De muziek maakte de film op sommige momenten echt bijzonder. 3*, maar ik twijfel naar een 3,5*.

Mooi romantisch/drama (vooral met de nadruk op drama) met best wel een aantal aangrijpende momenten (dierenleed is niet aan mij besteedt). Het boeiende verhaal zit mooi in elkaar en visueel is de film ook een plaatje. Vooral de scenes met olifant Rosie waren zeer fraai. Reese Witherspoon speelde inderdaad na lange tijd weer eens een prima rol maar de echte ster van deze film vond ik toch wel Christoph Waltz die een geweldige prestatie neerzet als circus directeur met nare trekjes. Robert Pattinson vond ik eerlijk gezegd wat tegenvallen en hij kon me ook niet echt overtuigen (ik vond hem stijfjes en houterig ogen). Maar al met al een mooi romantisch/drama met best een fraai einde (misschien wel wat cliché), inclusief de zwart/wit beelden.

Water for Elephants blinkt eigenlijk alleen uit in mierzoetigheid. Ieder facet wordt te braaf gebracht.

Waarschijnlijk had de relatie tussen Jacob en Rosie meer met me gedaan als er een mooiere vrouw dan Reese de rol van Rosie tot zich had genomen. Daarnaast werd de relatie te oppervlakkig gebracht.

Christoph Waltz doet het andermaal niet verkeerd, maar krijgt weinig bewegingsruimte. Sowieso wordt er binnen de lijntjes gewerkt (nogmaals: braaf).

Wel een pluim voor de introductie van het circuspersoneel - al sjokkend door de cabines van de trein.

Zeker geen verkeerde film, maar niet zo meeslepend als ik had verwacht na het zien van de poster en trailer. Toch doet dierenleed veel met me en deed de scène met het aftuigen van de olifant me meer dan het om zeep helpen van het circuspersoneel door ze uit de trein te smijten.

3*

Jammer...

Vond het begin zeer overtuigend; de film weet je helemaal mee te trekken in het circusfeestje en het 'inwerken' van Jacob wordt goed in beeld gebracht. Op het moment dat je denkt 'wat een geweldige film is dit' wordt je terug in realiteit gebracht door de regisseur. De film gaat plots 3 versnellingen hoger, er wordt een einde aan gemonteerd en gedaan is de film. Hoe jammer van een film die het tot dan toe van de rustige maar zeer mooi in beeld gebrachte opbouw moest hebben.

Tot pakweg 70% van de film zat ik aan 3.5-4*, maar door het snelle afrafelen van het einde geef ik toch maar een 3*. Jammer!

Wat een enthousiaste verhalen lees ik hierboven. Ik ben een stuk minder enthousiast. Ten eerste deed het principe van het verhaal me erg aan de Titanic denken. Ten tweede duurde de film (gevoelsmatig) erg lang en ten derde wist het verhaal me niet echt te boeien. Het was bovendien erg voorspelbaar.

Nee niet zo mijn ding deze film....

Dat is het voordeel natuurlijk als je verwachtingen laag zijn is de kans groot dat het toch nog kan meevallen.Het leek allemaal tegen te zitten. Een romantische melige film, met de verschrikkelijke Christopher Waltz, de houterige Robert Pattinson, een hoop dieren om het publiek mee te krijgen en dan nog een circus er boven op. Maar dat circus viel best wel mee en er werd vooral gefocust op het leven achter de schermen. Het romantische ging ook wel met voldoende drama. En Waltz zie ik voor de eerste keer niet in een irritante rol. Bovendien valt zelfs Pattinson goed mee.

De film kan voldoende sfeer brengen en het koppel Pattinson -Witherspoon deed me wat denken aan DiCaprio-Winslet. Het verhaal is ook niet zo slecht. En vooral de setting met een 30's sfeertje val best wel mee. Vooral het eerste deel dat meer drama in zich heeft en de spanning van de directeur August met zijn ijzeren hand, tillen de film omhoog. Daarna volgt het helaas teveel het boekje en verlies ik toch wat de aandacht. Al bij al is het nog zeer goed meegevallen, zeker omdat ik er eigenlijk niet zoveel van verwachtte. Gelukkig toch nog een kans gegeven.

Eigenlijk is het een draak van een film. Zo overduidelijk en onophoudelijk ingezoomd op sentimentaliteiten... bah. Bovendien weet je meteen al waar de film heen gaat bij het begin; dus in principe konden ze meteen wel stoppen. Te meer omdat je doodziek wordt van die kop van de hoofdrolspeler (dames zullen allicht zwijmelen van hem).

Ware het niet dat het wel een verzorgde en sfeervolle film is. Hoe dan ook... en echte glijer deze film.

Wat moet je daar nu voor geven? Afgaande op de verhaalkeuze en het verloop van het verhaal;

een 2.5 *

De regisseur die is begonnen met 2 fenomenale titels als Constantine en I am Legend en later doorbrak met The Hunger Games levert hier nu weer eens iets rustigers af. Zoals vaker vermeld ben ik niet echt een groot fan van romantiek maar sommige geef ik nog altijd wel een kans. En dit was ook weer geen slechte film.

Water for Elephants is weer een soortevan Romeo en Juliet ofzoiets verhaal. Robert Pattinson is een Poolse immigrant genaamd Jacob die in de jaren 30 (wat ook zo zijn mooie plaatjes bevat) wegloopt uit zijn woonplaats en van zijn studie, nadat zijn ouders zijn omgekomen bij een autoongeluk. Hij ziet wel waar het schip strandt. Tijdens de zwerftocht komt hij terecht op een circus-trein, wat ook meteen zijn leven en ideeën zal veranderen.

Je zou haast denken dat een circus gelijk een vrolijke massa moet zijn, maar Jacob komt hier echter bij ongure types terecht, en uiteindelijk de sadistische eigenaar, die graag dieren mishandeld (die voor het circuspubliek overkomt als een leuke presentator) en zijn geliefde Rosie steeds onder druk zet. En zoals gewoonlijk heeft Jacob een oogje op Marlene, na enkele ontmoetingen, wat ook niet zo goed valt bij de boss. Om het plaatje helemaal compleet te maken speelt er ook een erg sympathieke olifant een rol mee in het spel...

En ik ben echt niet van een koude kermis teruggekomen, dit was weer een geslaagde film die ook wel in de trent kan vallen van de betere Romantische films (Lees: Restless, The Notebook Etc). En hoewel ik ook walg van Twilight, was Patterson nu ook eens een keer niet zo ontiegelijk zoetsappig hierin, en daar weet de film ook nog wel goed in te remmen.

Prima.

3,5*

Redelijke film waarin een jongeman toevallig komt te werken in een circus na de dood van zijn ouders. Een aardig verhaal met een Wat voorspelbaar verloop, maar met een prachtige setting (een rondreizend circus tijdens de grote depressie). Het ziet er dan ook allemaal mooi uit. De romance tussen Robert Pattinson en Reese Witherspoon weet niet echt te overtuigen. Christoph Waltz als de circusdirecteur daarentegen wel. Net geen 3.5 sterren.

Vond het ook een doorsnee mierzoet liefdesdrama met stereotype karakters die middelmatig worden neergezet. De interessante setting en de coole olifant zorgen dat het wat mij betreft nog net de middelmaat ontstijgt.