Johnny English Reborn (2011)

Niet vervelend om naar te kijken, ook niet echt grappig. Af en toe best vermakelijk zelfs. Je komt er de avond wel mee door.

Johnny English: Renaissance.

Maar niet heus, want deze sequel voelt allesbehalve fris of vernieuwend aan. Een handvol visuele fratsen links en een koppel gekke smoelen rechts. Meer wordt niet gebruikt als vulling voor deze clichématige en geforceerde kalkoen. Het is niet bepaald onmogelijk om het origineel te overtreffen, maar als de makers kiezen voor alreeds bewandelde paden is het verdict uiteraard afstraffend.

Geschikt voor de doorsnee filmliefhebber, dat dan weer wel.

2,50 (2,25)

Atkinson als English is helaas een stuk minder leuk dan Bean. Het zijn uiteraard verschillende personages en die zou je geen moment met elkaar moeten vergelijken, maar desondanks doe ik dat altijd wel. Het is best aardig, de humor is erg flauw en je moet ervan houden, maar de film heeft zo zijn leuke momenten. Overall miste ik buiten Atkinson een vermakelijke rol, want het eerste deel had nog een aardige rol van Malkovich met fout Frans accent. Iets minder dan deel 1.

Met Rowan Atkinson heb ik eigenlijk weinig op. Toegegeven zijn "Mr Bean" korte sketches waren vroeger wel leuk (toen was ik ook 20 jaar jonger) en dat kwam mede ook omdat hij daarin geen woord zei. Maar een film waarin Rowan Atkinson een hoofdrol speelt en moet praten is gewoon niet te doen. Zijn humor is dan meestal erg flauw (zeker voor een film) en kinderachtig en zijn gepraat komt al helemaal niet ten goede. Dat geldt ook weer voor deze film. Het is allemaal gewoon niet leuk en enkel een paar scenes zijn leuk (gaven me een glimlach op het gezicht). Maar bijna 100 minuten erna kijken is gewoon niet te doen tenzij je van top tot teen verlamd bent en je niet meer kunt bewegen en je dus gedwongen bent om het helemaal uit te kijken (dat laatste ben ik overigens niet, dus ik heb de bijna volle 100 minuten dan ook niet gehaald). Voor mij was het enige pluspunt in deze film Rosamund Pike welke ik altijd wel leuk vind om naar te kijken.

The name is English, Johnny Enlish

Vermakelijk vervolg op het origineel uit 2003 met Rowan Atkinson, die ook in deze film niet het niveau van zijn Mister Bean typetje kan behalen. De scene's waarbij hij geen tekst heeft en zijn onvervalste gekke bekken opzet, zijn dan ook veruit het leukst. Het verhaal is zoals de meeste films in het genre compleet vergeetbaar en al snel draait het dan ook om de vele bizarre situaties waar English in beland. Sommige momenten zijn daarbij erg leuk gevonden, zoals een vergadering op het hoofdkantoor, de terugkerende grap dat een personage voor een ander wordt aangezien en een heuse helikopter op de gewone autoweg. Helaas staan hier ook de nodige missers tegenover en kakt de film met momenten dan ook een beetje in. Doordat deze zich echter geregeld herpakt met een goede grap ben je al snel weer bij de les en is het met momenten dan ook zeker grinniken geblazen.

Het grootste euvel zit hem echter in het hoofdpersonage zelf. Want hoe goed Atkinson ook zijn best doet, en ook geregeld grappig uit de hoek weet te komen, zo grappig als zijn Bean personage wordt hij zoals al eerder vermeld nooit. De speelduur die meer dan anderhalf uur bedraagt, is daarbij ook te lang om het personage interessant te houden en hierdoor de kijker constant geboeid te houden. Het is eerder geschikt voor een aantal korte sketches. Gemiddeld genomen kijkt het geheel echter lekker weg, en er zijn gelukkig genoeg sterke grappen aanwezig om het leuk te houden.

3,0*

Johnny English Reborn is een leuke parodie op de Bond films. Veel grappen vond ik geslaagd , Een paar andere grappen vond ik wat flauw.

Deze film heeft een hoop grappige momenten en vermakelijke actie scènes. Een hele vermakelijke actie scene vond ik de achtervolging op het dak, gevolgd door een bootachtervolging en met ten slotte een vermakelijk gevecht. Vooral het stuk op het dak vond ik erg goed. De manier waarop English de hindernissen ontwijkt is echt hilarisch. Ook een erg goede scene vond ik de eind scene in de Alpen op de kabelbaan. Dat is een spectaculaire en goede actie scene. De rolstoel actie scene vond ik ook leuk. Over het algemeen zijn de grappen in deze film geslaagd.

Toch zijn er ook dingen minder geslaagd in deze film. Een kort grapje van stem verandering snoepjes was echt heel flauw, ik kon er niet om lachen. Dat hele gedoe met die schoonmaakster en English die steeds de verkeerde aanziet voor schoonmaker is ook een beetje flauw. De eerste keer is de grap wel leuk, maar deze grap moet tot twee keer toe worden uitgemolken. Ondanks dat de film erg grappig is vond ik de film een beetje langdradig er had wat meer vaart in de film gemogen.

Om veel grappen kon ik dus wel lachen, maar om een paar grappen kon ik wat minder lachen, maar de mindere momenten worden vaak genoeg afgewisseld door leukere momenten. Dit zorgt ervoor dat de film wel makkelijk weg te kijken is.

Rowan Atkinson acteert erg goed als Johnny English. Toch knap dat Atkinson zo typetje kan neerzetten. De rest van de cast acteert ook goed. Vooral Rosamund Pike als Kate Sumner vond ik goed acteren.

De muziek die we in deze film voorgeschoteld krijgen vond ik ook goed. De muziek past goed bij de film.

Al met al vond ik deze film een leuke wegkijker. Deze film heeft een aantal leuke grappen, een paar grappen zijn wat minder tevens is de film een beetje langdradig. Maar desondanks is dit een vermakelijke film.

3 sterren voor deze film.

Een beetje uit hetzelfde bed als zijn voorganger. Deze doet me wel meer denken aan The Pink Panther met Tucker als Kato. Geen Malcovich deze keer, wat goed is. Al is het alternatief ook niet meteen geweldig dynamisch. Atkinson brengt de humor met wisselend succes. Films dus waar je even van kan genieten met de sfeer van Bond-films, Pink Panther en lichtjes Naked Gun. Maar meer ook niet.

Voor de tweede keer bekeken op tv zojuist..heb er weer van genoten..prima humor

weer n paar feel good uurtjes..schitterend slot..lig dubbel gelijk majestics

Ook deze film is me met deze tweede kijkbeurt beter bevallen dan de eerste maal.

Maar een topper zal het wel nooit worden, daarvoor is het in zijn geheel te zwak.

Een goede actie/avontuur/komedie/misdaad film...

Goed en flauw verhaal...

Goed grappige acteerwerk...

Komedie is mijn ding niet...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

met Dolby Digital...

Goed camerabeweging...

Geen top....

Ik ga denk ik een beetje onlogisch door mijn herkijk systeem heen aangezien ik dus eerst dit tweede deel van Johnny English heb herzien in plaats van het tweede deel. Toch vraag ik me af of het echt een grote ramp is geweest aangezien je vaak genoeg herinnert word aan het feit wat er gebeurt is met Johnny English in het buitenland, waarom hij weer op geroepen word en ondanks dat de film wel aansluit op het eerste deel als verhaal, vond ik het geen ramp om de film te begrijpen want dat kan je aardig goed lukken, en dat was opzich best goed. Ik denk dat dit echter wel wederom weer een kleine mening gaat worden aangezien ik nog steeds niet mijn eigen computer terug heb en deze laptop van mijn moeder is nogal traag .

Ik moet persoonlijk altijd lachen om Atkinson en zijn rollen, hoewel zijn gezicht altijd aan Mr. Bean vast geplakt zou worden, vind ik hem komisch nog wel leuk. Echter, is het soms wel wat irritant om hem te zien spelen in een andere rol dan Bean aangezien je dat verreweg van gewend bent en je hem daarmee dan al snel zou associëren. Al speelde hij de rol van English geslaagd, en ik heb vaak genoeg met een glimlach op de bank gezeten.

We volgen ‘Johnny English’ die na een grove fout weg was gegaan bij de MI7 waarna hij in een soort ninja school zat waar hij leerde vechten en Aziatische vechtkunsten leerde beheersen. Hij word hierna opgeroepen door de MI7 om terug te komen naar zijn werk omdat ze weer een missie voor hem hebben. Hij moet achter de mensen aan gaan die ‘Vortex’ beheren, en bepaalde sleutels in bezit hebben voor een wapen om de Chinese president te vermoorden. English word ingezet om achter deze mensen aan te gaan en de premier in veiligheid te brengen.

De cast is enigszins wel leuk met leuke rollen van Gillian Anderson en Rosamund Pike en dan natuurlijk ook van de rechterhand van Englih: Daniel Kaluuya maar daar blijft het dan opzich ook wel bij aangezien het nergens echt héél erg interessant werd, maar ze deden het allemaal wel gewoon leuk.

Voor de rest was Johnny English een geslaagde zit waarvan ik toch wel merendeels genoten heb alleen om het nou echt een ‘topper’ te noemen dan slik ik snel mijn woorden weer in want eigenlijk is ‘Johnny English’ een mooi voorbeeld van een film die je gewoon moet kijken, verstand op nul en gaan met die banaan, waarbij de flauwheid toch in overvloed op je af raast. Daarbij vond ik de scéne dat hij eenmaal verraden was door een lid van de MI7, ook al heeft hij het niet gedaan en dan vervolgens in zijn been word geschoten, waarna hij de rolstoel van een mederwerker jat en zo de straten van London onveilig maakt.. Nee, ‘Johnny English’ is nergens echt héél goed maar kijkt lekker weg en daar blijft het bij.

3.0*

“Dear God, let me not die at the hands of the Swiss.”

Prima tweede Johnny English avontuur. De humor is net iets minder maar gelukkig is Atkinson weer fantastisch in de rol van geheim agent, en de combinatie komedie/James Bond persiflage werkt nog steeds geweldig. Leuke bijrollen ook van Kaluuya, Pike, West en Anderson. Het levert al met al met Reborn weer een zeer vermakelijke cocktail op van satire en een hoop vermakelijke onzin.

Weer erg matig.

Het is net allemaal ietsjes beter dan het eerste, maar dat was dan ook een best stroeve comedy. Geen idee waarom het eigenlijk niet zo vlot met deze reeks, maar het komt er gewoon niet uit. Het zijn geen écht vervelende films om kijken, maar het voelt allemaal erg tam aan.

Misschien omdat Atkinson's personage wat flauwer is in vergelijking met z'n bekendste, misschien omdat de Bond-parodie al zo vaak (en beter) gedaan is, of gewoon omdat de grappendichtheid te laag ligt en de grappen zelf redelijk voorspelbaar zijn.

Het is gewoon niet zo sprankelend en zelden écht grappig. Een gniffel links en rechts kan er wel vanaf en de film wordt ook nooit vervelend of irritant, maar het is toch een beetje gelaten kijken, iets wat jammer is voor een comedy. Blijft vreemd dat hier een derde deel van komt, geen idee of daar veel mensen op zitten te wachten.

2.0*

Minder.

Deel 1 blonk uit in zijn frisse aanpak op de James Bond films. Dit deel lijkt zichzelf serieuzer te nemen en is daarmee dus minder vlot. Atkinson blijft wel leuk in zijn rol, maar de cast om hem heen zijn niet bepaald beter geworden.

De grappen wederom weer erg flauw. Leuke opening, maar dan heb je het wel weer gehad met de pret. Visueel is de film zeker wat beter dan 1, maar in dit soort films is dat eigenlijk niet eens van toepassing. Alles is gewoon wat minder hier.

Atkinson zelf lijkt ook niet dom meer in wat hij doet, en daarmee gaat de lol er wel een beetje vanaf. Voor de rest niet bepaald slecht, maar ja. Deel 3 zal ook niet bepaald beter zijn denk ik. We zullen zien, al gaat dat denk ik wel even duren.

Wel oké dit filmpje. Lang niet elke grap slaat, vooral niet doordat Atkinson een komiek is voor een bepaalde, vooral stuntelige humor. Op die momenten is hij op zijn best, maar op andere momenten mist hij het net wel. Sommige grappen zijn ook te voorspelbaar of te gemaakt om tot die grap te komen. Maar als geheel best vermakelijk. Film keek makkelijk weg, paar geinige locaties en Pike is leuk in haar rol. 3,0*.

Lekkere wegkijkkomedie. Het verhaal is behoorlijk mager, maar dat mag dit soort films. Atkinson kon mij verschillende keren een brede glimlach geven.

Johnny English [Rowan Atkinson] heeft zich teruggetrokken in een Tibetaans klooster sinds een rampzalige missie in Mozambique. Het hoofd van MI7 [Gillian Anderson] roept hem terug wanneer een voormalige CIA-agent in Hong Kong [Richard Schiff] alleen hem wil spreken in verband met een gevaarlijke missie. Johnny reist af met college Tucker [een doorbraakrol voor Daniel Kaluuya] en ontdekt onder anderen dat iemand in MI7 een spion is. Vervolg op de 007 parodie Johnny English uit 2003 heeft een slimme persiflage op de standaardachtervolging, een grappige sequentie met een rolstoel en een amusante bijrol van de legendarische martial arts-ster Pik Sen Lim als de steeds opnieuw opduikende huurmoordenaar