Red State (2011)

Ik blijf er bij; Kevin Smith is nou eenmaal geen goede regisseur. Zijn verhaaltechnische keuzes zijn soms uit de lucht gegrepen en hij weet niet altijd goed met zijn ellenlange dialogen om te gaan. Toch is Red State geslaagd en duidelijk zijn beste film. Dat komt doordat je voelt dat Smith een noodzaak zag in het vertellen van dit verhaal. Hij is furieus op katholieke organisaties die tegen homoseksualiteit zijn en dat geeft de film een pit die het de moeite van het kijken meer dan waard maakt. Kudo's ook voor de waanzinnig klinkende geweerschoten. Het neemt helaas niet weg dat Smith tegen het einde wat groffe misplaatste stappen zet. Hoe dan ook vanwege haar pit en heftige karakter best een aanrader.

Geinig concept met enkele scherpe knipogen. We krijgen nu een groepje jongeren voorgeschoteld die uit zijn op seksavonturen en seksfeestjes en stuiten op een advertentie die hun wel trekt. Alleen weten ze niet dat ze daarmee ook in de val gelokt worden.

Ze stuiten op een zwaargelovige parochie die ze gevangen houd en onder de eer van de bijbel een voor een afslacht. En je kon toch echt wel zien wat voor gestoorde groepering het was. Alles lijkt helemaal leuk te worden als ook nog eens de SWAT team het op die orthondoxe groep heeft gemunt. Helaas blijft het actiegehalte nog wel op een laag pitje staan.

Maar verder is dit nog wel een lekker filmpje dat weer het uiterste laat zien van een bijbelse samenleving. Vooral de opperhoofd ervan John Goodman was sick as hell!

Leuk tussendoortje.

3,0*

Tegenvaller.

Spannend wordt het nagenoeg nergens en wat actie betreft valt het ook erg tegen. Eerste deel van de film is het sterkst, met als hoogtepunt de monoloog van Abin Cooper. Tot dan zit er nog een zekere sfeer in het verhaal en zelfs hier en daar wat spanning. Maar zodra de politie ten tonele verschijnt wordt er alleen maar wat over en weer geknald. Film dooft helemaal als een kaars uit met dat slappe einde.

Wel kudos voor Smith dat hij de drie jonge protagonisten al vrij vroeg in het verhaal laat omkomen. Toch een beetje onconventioneel. Verder nergens memorabel.

Goeie genade zeg, hoe ver kun je de plank misslaan? Drie jonge hillbillies komen terecht in een kruising tussen Waco en Fred Phelps en aan het eind van het liedje kijken we naar een half uur dom geknal, waarvan je hooguit kunt zeggen dat het in ieder geval beter was dan het nog slechtere eerste uur. Geen gein, geen spanning, geen relevantie, zelfs geen goeie pulp. Af-grij-se-lijk.

0,5*.

Dit zal wel uitgroeien tot een zogenaamde "Cult"-film in de toekomst.

Ik zal er echter niet terug naar kijken als Cult-film.

Barbarella,Evil Dead,Mad Max en The Rocky Horror picture show ... DAT zijn cult-films.

Dit is een lege doos over een paar ubergeile tieners die in het web terecht komen van één of andere geschifte sekteleider.

Het einde zuigde enorm ... het etiket horror op IMDB versta ik van geen kanten.Verre iets te maken met horror.

Enige klein pluspuntje was John Goodman.

1*

Acteerwerk was goed, de rest matig. Van 'horror' is nauwelijks te spreken.

Ik had uiteindelijk toch meer een film verwacht die echt "pulp" zou zijn. Nu blijft het vooral bij veel geschreeuw (die ellenlange preek van Abin Cooper ) en weinig wol. Je zit maar te wachten tot het los gaat en het ranzige pulpfeestje los zou barsten, maar op enkel wat kills met de geweren na gebeurt er eigenlijk weinig.
Toen kwam het moment dat die hoorns begonnen te blazen en toen dacht ik(waarschijnlijk net als vele anderen) dat de film het aardse gedeelte zouden verlaten en lekker met nonsens los zou gaan, helaas word je enkel blij gemaakt met een dooie mus. Het valt te prijzen dat de hoofdrolspelers allemaal het loodje leggen, maar het is uiteindelijk geen film die blijft hangen.
Ik mis hierbij ook de typische Kevin Smith dialogen. Zijn recentelijke films buiten het Askweniverse genre vallen tot dusver allemaal vies tegen.

2,0*

Een redelijk actie/misdaad/horror/thriller film...

Redelijk verhaal...

Raar verhaal over god...

Te snel camerabeweging...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteur John Goodman...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Red State

Dit is niet een alledaagse actie film. Red State is een film vol met gekkies in een regieleus jasje. Ik ben helemaal niet gelovig dus ik weet dus echt niet wat ik aan moet met regieleuze gebeurtenissen. Toch is deze film vermakelijk door de actie op het eind. Iedereen werd wild. De film had dan wel geen spanning ik vond de actie op het eind heerlijk. Het verhaal stelde niks voor en was saai om te volgen en bij de preek had ik er wel schoon genoeg van dat ik hem maar even ging spoelen. Daarbij vond ik het concept redelijk en de acteurs deden het nog wel goed. Ja, gewoon een film voor tussen door. Meer niet.

3.0*

Christelijk extremistische sekte als onderwerp blijkt niet het sterkste onderwerp ter uitvoering te zijn voor Kevin Smith. Het zwakke verhaal is evenzo zwak uitgevoerd en het einde een bijpassende anticlimax. Totaalpakketje voor een echte B-film met bekende acteurs die op dat niveau ook weten te acteren.

Wauw!

Met grote verbazing zitten kijken dat dit van Smith afkomstig is. Toch vooral een op en top komedieregisseur lijkt me die af en toe voorzichtige uitstapjes maakt naar horror of actie. Maar als actieregisseur blijkt hij plots heel goed te zijn, vind dit ook beter dan zijn komedietalenten.

Met een hoog tempo wordt deze film gebracht, die eigenlijk vooral in fases verdeeld lijkt te zijn waarin steeds een ander genre in de film gemixed wordt. Zo zit het begin tegen een high-school komedie aan, om later te veranderen in thriller, en om uiteindelijk volledig uit te barsten in actie en waanzin.

Duidelijk met weinig budget, hiermee bewijst Smith een beetje een tweede Uwe Boll voor mij te zijn. Geef hem wat minder budget, een rauwe setting en wat geweren en je krijgt een heel goed resultaat. Nu is Red State zelf moeilijk te vergelijken met de rauwere films van Boll, maar ach ja, wat maakt het uit.

Het extreem hoge tempo en opvallend waanzinnig geschoten actie maken deze Red State nogal een eigenaardige film die wel erg lekker door weet te knallen. Heerlijk energiek en enthousiast in beeld gebracht, sterk acteerwerk en een zeer hoog tempo.

Maar wat ook een beetje de finishing touch is is de toon van de film, die soms behoorlijk onvoorspelbaar, bruut en genadeloos is. Eenmaal de waanzin uitbreekt heb je geen idee meer wie het zal overleven. Smith weet daarmee nog een paar keer sterk uit de hoek te komen en zorgt daarbuiten ook gewoon voor heerlijk entertainment.

Alleen waren de laatste 10 minuten weer wat aan de saaie kant, zeker aangezien alles daarvoor in sneltreintempo op de kijker wordt afgesmeten. Maar voor de rest kostelijk vermaakt met deze genremix. Vond het in ieder geval de film van de week voor mij.

3 tieners komen via een valstrik van een oudere vrouw die een gangbang met ze wil organiseren terecht in een web van één of andere geschifte sekteleider. Deze rol wordt uitstekend gespeeld door Michael Parks.
Het verhaal is op zijn minst gezegd redelijk bizar en kent een onvoorspelbaar verloop. Dat is meteen ook de kracht van de film waarbij het thriller genre op een bepaald moment gewoon overgaat naar een rauwe, brute actiefilm vol met geweren en kogels die om de oren vliegen. De intrede van John Goodman is daarbij een pluspunt. Hier en daar ook wel wat saaie momenten met al dat gepreek van de predikant, maar uiteindelijk hoort dit ook bij het verhaal om duidelijk te maken hoe ver die sekte ook wel wil gaan in hun gekke geloofsovertuigingen. Er zitten een paar verrassingen in de film waarbij het moment van de hoorns mij zelfs even deed twijfelen om te denken aan misschien wel aliens die de film helemaal een onverwachte twist zou geven. 6/10

Hitsige jongeren Caleb [Ralph Garman], Jarod [Kyle Gallner] en Billy-Ray [Nicholas Braun] vinden via een dating-app een seksdate in het naburige Cooper’s Dell. Het blijkt een valstrik waardoor ze ten prooi vallen aan de cultaanhangers van de Five Point Trinity Church die in verband zijn gebracht met de dood van de homoseksuele Jacob Harlow [Tim Isenman]. Terwijl zij proberen te bedenken hoe ze cultleider Abin Cooper [Michael Parks] te slim af kunnen zijn, stelt de politie onder leiding van Joseph Keenan [John Goodman] een plan in werking om Cooper en zijn aanhang te arresteren, wetende dat Coopers religieuze overtuigingen net zo sterk zijn als het geloof in het Tweede Amendement. Vol onaangename karakters die geen zin kunnen zeggen zonder een vloek of scheldwoord en die krijgen waarom ze gevraagd hebben. Smith is nooit subtiel geweest en hamert zijn kritiek op religieus fundamentalisme en de wapenwetten in de VS er in met een moker, maar vergeet het publiek te vermaken. Op papier is dit overigens een thriller, maar ook daar valt niets van te merken, ondanks de bloederige ontknoping.

Ik had al jaren uitgekeken naar deze film, wetende dat Kevin Smith enige beef heeft gehad met de Westboro Baptist Church in Topeka, Kansas (Fred Phelps en zijn kerk worden terloops nog even genoemd in de film). Helaas vielen bepaalde keuzes die in de film worden gemaakt niet even goed bij mij. Zoals het in koele bloede doodschieten van Travis en Cheyenne door die ATF-agent. Waarom is dat nodig? Welk doel dient dat en wat probeert Kevin Smith hiermee te zeggen?! Of bijvoorbeeld Joseph Keenan (John Goodman) die, on top of it all, nog doodleuk promotie krijgt ook. Bah. Het ontbreken van enige sympathieke karakters waarmee je je kunt identificeren haalt voor mij een filmbeleving behoorlijk naar beneden, en dat is jammer.
De leuke rollen van John Goodman en met name Stephen Root (NewsRadio = held!) ten spijt.
Blijft over knallende actie, dat dan weer wel. 3*

Met geringe middelen zet regisseur Kevin Smith een bizar en provocatief spektakel neer. Daarbij passeren vele sub-genres de revue. Coming of age, torture, kidnapping, heist. Tevens krijgen diverse groeperingen een stevige sneer zonder dat Smith in gemakzuchtige algemeenheden vervalt. De bureaucratische overheid, de veiligheidsdienst ATF en een rechtse religieuze groepering worden zwart satirisch aangepakt.

Red State is een tamelijk chaotische film. Het verhaal begint als een standaard horrorfilm als een stel irritante tieners zich, gedreven door de opspelende hormoontjes, in een riskante situatie begeven. Na een klein half uur is deze verhaallijn uitgespeeld en is niets dat nog volgt voorspelbaar. Wat volgt is ongemakkelijk en hectisch en heeft een prima donkere sfeer. Het ontbreken van een begeleidende score bij dit alles is opvallend en versterkt het verontrustende gevoel van het bestaan van een realiteit die je liever niet onder ogen ziet.

In de wereld waar de film zich afspeelt bestaat goed niet tegenover slecht. Alles is gewoonweg verschrikkelijk duister. Gelukkig voegt Smith af en toe een paar adempauzes in met wat comic relief die de sfeer doen opklaren. Geen humor omwille van de humor trouwens. Bij nadere beschouwing blijken die momenten niet met onschuld maar juist met cynisme te zijn geïnjecteerd. Geen pure comic relief maar gewoon een andere manier om met bureaucratie en fundamentalisme af te rekenen.

De personages zijn aangenaam onaangenaam. De meest in het oog springende figuur is de sekteleider Abin Cooper. Een zelfingenomen en voortdurend prevelende Michael Parks die in een religieuze waan verkeert en daarin heel beangstigend laveert tussen een liefhebbende vaderfiguur en de personificatie van de toorn Gods. Een fijne rol. Vooral in de tweede helft van de film als Cooper met agent Keenan (John Goodman) te maken krijgt, is Parks lekker op dreef.

Red State is fascinerend, cynisch, rauw, doet niet aan compromissen en laat de kijker na een bizar schouwspel uiteindelijk zonder veel hoop achter.

Simple just shit itself

Tussendoortje die op voorhand door de trailer nog wel wat leek en daarom de kans gegeven maar op enkele spaarzame momenten na storte het geheel toch redelijk snel in.

De drie domme jong volwassenen lijken een matig en niet te vermijden intro om uiteindelijk in de kerk van Cooper terecht komt waar de verschijning van Michael Parks toch wel een leuke verrassing is. Toch is dan al vrij duidelijk dat mede door de aanwezigheid van Stephen Root, en diens onnozele moment in de aangereden auto, dat dit niet serieus gaat worden en al vrij snel stort het geheel rondom Parks, de eerste preek van Cooper, ook langzaam in. Wat een oninteressant gezemel.

Heel even veert het geheel dan toch op wanneer de ATF de boel omsingeld en deze zogenaamde horror/thriller langzaam de actie kant op drijft. Kerry Bische is een leuke en welkome verrassing en dat geld niettemin voor namen als Pollak, Leo en John Goodman. Zijn ze verdwaald of lukt de film gewoon is dan de vraag. Want na alle bijzondere discussie binnen de ATF, diens merkwaardige besluitvorming en de vele actie die we opeens hadden neemt de film daarna pors weer een bijzondere wending om uitermate zaai in een verhoorkamer te eindigen waar uiteindelijk uitgelegd moet worden wat er nu eigenlijk gebeurt is. Juist!

Het mag duidelijk zijn, sla deze film maar over want dit was niet veel en dat ondanks overtuigende actie en de prima cast. Interessant is het nooit of te nimmer.