Detention (2011)

Kahn maakt er een smakeloos zooitje van. 'Gelukkig' dat ik er uiteindelijk een zwak voor blijk te hebben, want erg enthousiast begon het allerminst. Typisch zo'n filmpje dat zóó hip probeert te zijn, dat het niet meer hip is...en dan toch weer wel? Vaag. Ik weet 't. Ervoer het eerst als die schijt irritante Glee-factor, waarin alle tieners zo tergend ver van de realiteit liggen, dat je de schrijver het liefst een schop tegen z'n hoofd aan wilt geven. Alternatief is niet grappig. Althans, niet per se. Neemt verder niet weg dat de droge humor soms best overkomt. Die gimmicky montages mogen van mij wel wegblijven, hoewel het wel te verantwoorden valt binnen dit concept waarin clichés doorheen de decennia worden aangehaald en de kleurrijke, speelse stijl dus een rol móet spelen.

Sowieso een project die makkelijker is om te haten, dan om van te houden. Sympathie is in het begin wat ver te zoeken, tenzij je van een speeltuin vol hipsters en bitches houdt. Horror mag je vooral wegdenken hoor, ook op het gebied van verwijzingen is de film daarin gewoon karig. Kahn is geen liefhebber, laat staan een kenner! Toch is het wel een extra 'touch' in het toch al enorm rommelige geheel. Dat vond ik wel wat hebben. Geen houvast, gewoon happy rotzooi door elkaar mengen met leuke performances van Shanley Caswell (leuk op zich!) en een shitload aan korte rolletjes. Pittig tempo qua comedy, maar 3/4 sloeg bij mij niet aan.

De zelfbewuste toon is welkom, maar maakt niet ieder aspect per se beter. Het is een redelijk vermakelijke filmpje geweest, waarvoor ik zeker(!) niet tot de doelgroep behoor. Typische tiener high school film met de benodigde een twist. Waar het budget van 10miljoen naar toe is gegaan is af en toe de vraag, maar het publiek is er zeker wel voor. Verwacht ook minstens zoveel positieve berichte als zwáár negatieve berichten. Die eigenlijk in een simpele val trappen. Nogmaals; geen horror flick, maar een high school comedy. Type film dat je met je vriendin kunt kijken...en het zelf niet eens compleet kut hoeft te vinden

De film probeert zo graag hip te zijn dat het daar eigenlijk aan ten onder gaat. In het begin kon ik het nog prima trekken met de "Bitch". Maar het plot wordt steeds zotter en alle onzin dient de film eigenlijk ook niet meer(who cares about die fly gozer?).

Het wordt zo erg dat de acteurs zelf ook verstrikt raken in hun warrige dialogen. Is het nou een horror? Of een hippe coming of age achtige film dat tienerfilms graag op de hak neemt?

Ook hier weet Kahn eigenlijk geen duidelijkheid in te geven. Het pikt overal wat elementen weg, maar nergens weet het boven de middelmatigheid uit te stijgen.

Desondanks toch nog een paar keer gelachen omdat de onzin af en toe wel grappig was. Ook valt het te prijzen dat Kahn nog wat origineels van de film heeft proberen te maken, ook al faalt hij lichtelijk.

2,0*

Waar heb ik naar zitten kijken? Tieners, een tijdreizende beer, iemand met vliegenbloed, een TV-hand, een moordenaar, geleuter over films, acteurs en andere artiesten. Prima als je (als regisseur) een punt wilt maken, maar dit gaat gewoon te ver! Een ongecontroleerde rotzooi wat van de hak op de tak gaat. Maar goed, ik zie vast wat over het hoofd. Het hele absurde vond ik soms wel erg leuk, maar vaak vond ik het maar gewoon zwaar irritant.

Ik weet zeker dat er mensen zijn die dit helemaal het einde zullen vinden, maar ik ben niet onder de indruk!

2,0*

Jezus. Wat is dit? Ik werd kriegelig van al die blije, heppiedeheppie nummers telkens. Kon er helemaal niks mee. Wat wilden ze nou? Welke richting wilden ze uit? Ik weet het nog steeds niet en eerlijk gezegd boeide het me ook al snel niet meer. Al snel keek ik met een 'Tuurlijk joh, wat jij wil!' houding en nam ik het totaal niet meer serieus. Kan ook lastig anders, met al die vervelende, zelfingenomen en wannabe intelligente (maar uiteraard ontzettend domme) personages.

Waarschijnlijk vinden jongere mensen, mijn nichtje van 15 bijvoorbeeld. Dit wel leuk. Mede door uitspraken als: '' I'm Taylor Fisher and I'm a BITCH. Beauty. Intelligence. Talent. Charisma. Hoobastank. '' Als je in dat 'wereldje' zit waardeer je het waarschijnlijk beter. Of je kunt er in ieder geval de humor van inzien. De suicide scène bijvoorbeeld. Seriously? Kan me niet voorstellen dat mensen die van de middelbare school af zijn dit nog steeds grappig vinden. Zelfde als ''Who taught you have to make a snuff porno?! Lady Gaga?'' Ja joh, kijk ons eens lekker hip doen! Whoohoot! Wacht, we kunnen nog hipper zijn! We maken telkens opmerkingen over BETERE horrorfilms en dan gaan we daar heel interessant over doen.

Je zou voor minder een serialkiller worden. Deze mensen gun je het wel, en als niemand anders het zou doen zou je zelf met plezier een paar omleggen.

Ik vond 't wel een leuke film... maar dat zal dan wel aan m'n leeftijd liggen. Goeie en zeker knappe acteurs en gewoon een leuk rommelig verhaal. Mooi camerawerk trouwens.

Ge-ni-ale film!

Mensen van mijn leeftijd (18+ jaar of van begin jaren '90) moeten normaal gezien zich kunnen herkennen in de context en het verhaal kunnen plaatsen en begrijpen.

Het is een wirwar van scenes en verhalen door elkaar waardoor je je extra moet concentreren om alles te snappen. Ik snap dat hier veel mensen zitten te klagen dat ze niet kunnen volgen en dat het chaos was enzo, maar je moet de bomen door het bos kunnen zien.. Er zitten (volgens mij) verschillende metaforen in de film die je zelf moet herkennen. De film is gewoon een metafoor voor het 'high-school' leven van een tiener meisje dat niet geaccepteerd wordt, een hel dus.

Ik ben een echte filmfanaat en deze film verdiend beter commentaar;

- De acteurs doen hun werk zeker goed genoeg (vooral Josh Hutcherson blinkt uit).

- De film zit goed in elkaar voor mensen die graag nadenken bij een film, in tegenstelling tot al die "hersendode" zielen die deze film haten.

- Special effects zijn ook niet verkeerd

- ...

Voor mij was deze film een topper!

Greetz,

Lars.

Verrassend complex verhaal met een dubbele bodem of twee.

Als je jezelf erop gaat vastpinnen dat je naar een slasher of een doorsnee highschoolfilm zit te kijken, dan raak je de draad kwijt. Niet doen dus.

Waar je Detention nog het best mee kunt vergelijken is Kaboom van Gregg Araki, dat veel van dezelfde soort kritiek over zich heen kreeg. Beide films springen van de hak op de tak en hangen van dezelfde soort droom-logica aan elkaar. Gewoon in meegaan en je niet te veel vastklampen aan de realiteit, dan komt het heus wel goed.

Dan zijn die meisjes toch een heel stuk intelligenter dan waar jij ze voor houd en de meeste van bovenstaande schrijvers die het net als een groot deel van de aardkloot niet kan laten het woordje ''hipster'' in een negatieve context te gebruiken. Klinkt misschien net zo uit de hoogte als jou uitspraak over 12 jarige meisjes maar ik kan er niet over uit hoe serieus mensen dit nemen, ook op imdb. Zelfs degene van wie ik extra had verwacht dat het ze zou moeten liggen. Ik had er ook niets van verwacht en was bij gebrek aan iets beters opzoek naar een random horror/komedie en nu ga ik dan soms wel eens af op een gemiddelde maar die 1,80 die hier eerst stond kan echt niet hoor! Misschien dat het dan toch aan mij ligt maar die 50 plus keer (natuurlijk heb ik niet echt geteld maar minder als 50 keer kan ik me echt niet voorstellen gezien de pijn in m'n kaken dat ik er naderhand van had) dat ik in een deuk heb gelegen om de vele verwijzingen, woordgrapjes en absurditeiten (die gast die al sinds 1992 aan het nadenken was of het blondje dat maar niet door leek te hebben dat ze toen nog geen wi/fi hadden. ) liegen er niet om. Denk je een soort mengeling van Scream en Clueless in gemaakt door Greg Araki met vage references en sneren naar oa de Breakfast Club, My So-Called Life, Carrie, Freaky Friday, Patrick Swayze, de Backstreet Boys, Hanson, vegetariërs, tijdreizen en laserdiscs. Hmm, nee ik weet dat dat niet lukt om je dat in te denken lieve mensen. Verder kan ik er ook niet veel nuttigs over zeggen. Behalve: gaat dat dus snel zien en breng dit gemiddelde in ieder geval naar een voldoende, in godsnaam! (3,5*)

Het eerste helft is echt briljant. Pop clture references, visual gags, fast paced dialogue, gespeel met cliche's en stereotypering volgen elkaar in rap tempo af. In zo'n tempo dat je er duizelig van wordt. Ik durf het zelfs te vergelijken met de serie Archer, dan ben je ook helemaal murw gebeukt maar helaas gaat deze schwung in de tweede helft helemaal verloren. Bij de execution waar de horror elementen net wat prominenter en minder zelfbewust worden ontspoort de film, wat ridiculisering m.b.t. time traveling ten spijt kwam ik toch van een koude kermis thuis. Begin blijft niet te missen.

Snelle chaotische film die heen en weer schiet door allerlei tijdslijnen, is volgestopt met filmreferenties, stikt van de vroegwijze highschool tieners met gevatte oneliners en zelfs in het bezit is van een heuse killer, maar die ondanks deze rijkdom aan ingrediënten erg tekort schiet op het komische- en op het horrorvlak.

Het is veel en het is snel. In beginsel raak je daar wat van in de war en imponeert de film. Na het overdonderende begin prik je geheel in lijn met de snelle film in een rap tempo door de warrige en absurde facade heen en keer je terug naar de eigen elementaire helderheid en borrelen belangrijke vragen op. Waar gaat dit in vredesnaam over? Is dit leuk of niet? Horror? De antwoorden zijn achtereenvolgens: nergens over, soms en soms.

In de film zitten een paar geslaagde komische scènes en grappige referenties aan films en filmpersonages. Horror is er amper, maar een paar bloedspuitende momenten zijn zowel horrorwaardig als komisch.

Geen geweldige film. Het begint overweldigend. Daarna een enkele scène en een enkel momentje die vanuit de warboel iets komisch en horrorachtigs oproepen. En dat is het.

Verborgen pareltje.

Ik hou doorgaans niet zo van de zelfbewuste comedy met een hoop verwijzingen, maar dit is toch wel andere koek. Kahn gooit er nog een extra laagje zelfbewustzijn over, waardoor het echt een redelijke freaky en over-the-top mengelmoes van comedy en horror wordt. Zo gek als deze films vind je ze toch niet vaak.

Het is een beetje jammer van de saaiige Amerikaanse high school setting, die kan zelfs deze film niet echt leuk maken, maar verder toch best kunnen genieten. Het verhaal is een aaneenschakeling van maffe scenes, weirde ideeën en een soort van anything goes sfeertje dat niet teleurstelt. Het is in ieder geval aardig onvoorspelbaar en eigenlijk continue leuk.

Verder is de regie van Kahn ook lovenswaardig, want volledig in lijn met de rest van de film. Dat dit geen groot publiek aanspreekt is op zich niet verrassend, maar dit gemiddelde is echt te belachelijk voor woorden natuurlijk. Ach ja, wie zich zou afvragen waarom we met zoveel platte meuk en makkelijke franchises overspoeld worden ...

3.5*

De herziening beviel me een aanzienlijk stuk beter, vooral omdat ik dit keer wist wat ik kon verwachten. Regisseur Joseph Kahn mag dan met een chaotische inhoud bezig zijn, hij maakt er uiteindelijk een brouwsel van dat hem eigen is. Een vlot lopend, bomvol verhaal met talloze verwijzingen en visuele hoogstandjes, waardoor het zeer moeilijk is om je er als kijker mee te vervelen. Uiteraard gericht op de zogenaamde ADHD-generatie, maar het levert voldoende humor, grafisch geweld en snelheid op. Daartussen werkt het acteerwerk prima, al had Kahn regelmatig de rust mogen nemen om de personages naar behoren uit te werken. De nodeloos complexe richting in het laatste halfuur had ook zeker niet gehoeven, maar een ruim voldoende zit er zeker in.