One Day (2011)

Een aardig idee : een rom-com die van de gebaande paden afwijkt doordat het lang onduidelijk blijft hoe het verhaal verder moet en hoe de twee hoofdpersonen ooit samen zouden kunnen komen, en als dat uiteindelijk tóch gebeurt krijgt de film daarna ook nog een apart slot. Alles prijzenswaardig en uitstekend gebracht, maar Jim Sturgess speelt hier wel zó'n onvoorstelbaar oppervlakkig, oninteressant en feitelijk totaal onsympathiek personage dat ik me niet kan voorstellen dat, waarom en hoe die lieve Anne Hathaway op hem zou kunnen vallen, en dat geeft mijn waardering van de film als geheel helaas toch wel een beetje een doodssteek. Natuurlijk, er staat nergens Dit is een rom-com, en dus hoeven de personages ook niet per se aantrekkelijk èn innemend te zijn, maar Sturgess is hier wel een héél erge lapzwans.

Formulematig maar charismatisch, deze romantische tragikomedie van regisseur Lone Scherfig. Op conceptueel vlak erg leuk bedacht, want de kijker krijgt telkens op een enkele dag van het jaar een inkijk in de relatieontwikkeling tussen Anne Hathaway en Jim Sturgess. Zeker Sturgess speelt in One Day één van zijn betere rollen, vooral omdat de regie hem dwingt om niet in een karikaturale hoek te blijven zitten. Inhoudelijk loopt de film nogal snel van stapel en het feit dat elke dag zowat cruciaal is voor de voortgang van het verhaal is wel heel toevallig, maar uiteindelijk is het relatief eenvoudig om geïnvesteerd te raken in de wereld die Scherfig opbouwt. Qua sentiment soms ietwat opdringerig en op visueel vlak niet fris genoeg, maar ik werd verrast door de uiteindelijke wending en heb vermaakt gekeken naar de enthousiaste chemie. Wellicht iets te veel volgens het boekje om zo'n concept te rechtvaardigen, maar nog altijd een lieflijk gebeuren.

Koester wat je liefhebt

One Day heeft ook een gelijknamige serie op Netflix, maar soms is het ook weleens praktisch om een verhaal in ruim anderhalf uur te kunnen zien. Ik moet wel zeggen dat het verhaal aanvankelijk lastig in te komen is omdat Dexter onuitstaanbaar is, en sommige elementen te weinig diepgang hebben waardoor ze als goedkoop sentiment aanvoelen. Ik doel met dit laatste met name op de moeder van Dexter die ziek wordt, zonder dat dit verder veel lijkt toe te voegen.

Naarmate de speelduur vordert werd het verhaal echter steeds beter, en Dexter gelukkig ook steeds minder irritant. De film had wat langer mogen duren om naast een prima verhaal, wat meer diepgang aan de personages mee te geven. Het geheel had dan meer body gehad. Toch maakte de twist die richting het einde komt alsnog een behoorlijke indruk op mij en vond ik de afronding prachtig.

Ik was behoorlijk verbaast toen ik de negatieve beoordeling op Rotten Tomatoes zag, maar dit onderstreept ook maar weer dat dergelijke sites niet betrouwbaar zijn. Prima romantisch drama die gelukkig niet te zoetsappig is. Met dieper uitgewerkte personages was dit vermoedelijk een 4* of hoger geweest.

3,5*

Na hun afstuderen op 15 juli 1988 hebben Emma [Anne Hathaway] en Dexter [Jim Sturgess] een onenightstand die resulteert tot een levenslange vriendschap. In 100 minuten zijn we getuigen van de ontmoetingen en contacten die ze ieder jaar 15 juli hebben en ontdekken we hoe zij zich hebben ontwikkeld en wat dat betekent voor hun relatie. Een prima gegeven voor een boek waarin je alle ruimte hebt om iedere 15e juli zo uitgebreid te behandelen als je wil, maar 20 jaar persoonlijke geschiedenis terugbrengen tot 20 scènes van gemiddeld 5 minuten werkt niet in een film. Hathaway en Sturgess krijgen amper de gelegenheid om hun personages te voorzien van diepgang in dit gekunstelde romantische drama waarin we nauwelijks inzicht krijgen in de motivatie van de hoofdpersonen, laat staan dat we inzicht krijgen in de aard van hun relatie.

Qua idee wel aardig maar te episodisch om echt erin meegenomen te kunnen worden. Veel momentjes en scènes zijn ook net te kort om echt te beklijven. Elle Enchanted is wel leuk maar Sturgess te glad, zelfs voor die rol - ik geloofde niet dat Hathaway hem leuk vond. Verder qua sfeer en toon best oké en visueel ook wel aardig. 2,5*.

Beetje bizar verhaal, waarbij het mooist op het eind zit, hoe tragisch ook..... Maar het is niet het verhaal, de mooie storytelling, maar het zeer goede spel van de acteurs, dat raakte, erg...... Hoewel ik erg slecht tegen droevige eindes kan, redde ik het hier net.... Topper