A Torinói Ló (2011)

Niet echt slecht, niet echt goed. Na een paar uur heb ik steeds meer van "zal ik deze film hoger moeten beoordelen of niet?" Deze film blijft namelijk hangen, ook al is dat tegen je wil in..

Audiovisueel is deze film namelijk goed. Prachtig gebruik van zwart-wit en vooral wanneer het nacht word, is het flikkeren van lampjes en kaarsen erg gaaf. Qua geluid is het niet minder. Naarmate de film vordert gaat de wind steeds harder waaien. Gaaf gezicht, gaaf geluid. Het kraakt, het piept, het buldert.

Het concrete doel en verhaal in de film werd me pas laat duidelijk. Mijn mede film gangers hadden het in ieder geval al eerder door.

Wat dan overblijft is een film met routineuze, trage beelden en een pikzwarte sfeer (met dito muziek). Toen het me uiteindelijk duidelijker werd, stond er denk ik een uur op de teller en eh, ik moest nog anderhalf uur. Sfeervol of niet, het herhalende karakter van de film zorgt wel voor een zware zit, ook als je er beter "in zit".

Ideaal gezien zou ik deze film een 2e keer moeten kijken, maar voorlopig niet. Aardige uitputtingsslag.

De film draait vanaf 20 oktober in EYE, Amsterdam, Forumimages, Groningen en Filmhuis Den Haag, daarna in andere steden.

Voorpremières op 15 en 19 oktober in EYE en hij draait momenteel ook op het Filmfestival in Gent.

23 oktober in het filmmuseum met gesprek met Fred Kelemen (cameraman+). Helaas kan ik niet.

Waarom is deze film de laatste van Béla Tarr?

Vraag ik me dus ook af!

Mijn tweede Tarr en het is wederom een bijzondere ervaring. Enorm traag uiteraard, met ellenlange shots in zwart-wit. De sfeer is enorm goed hier. In feite zit je grotendeels te kijken naar routineuze handelingen (eten, emmers sjouwen, houthakken, uit het raam kijken naar zand dat voorbij waait) waarbij het knap is dat Tarr toch een gevoel van spanning oproept, een gevoel alsof de routine iets heel sinisters verbergt. Langzaam maar zeker wordt dan ook duidelijk dat er werkelijk iets mis is: de apocalyps is in aantocht. Althans, dat is wat ik eruit haalde, al is het wat vreemd om het einde der tijden te plaatsen in 1889, want ik heb niet de indruk dat de Aarde toen niet vergaan is. Misschien moet ik het simpeler zien en gaat het gewoon om een beperkt gebied dat geteisterd wordt door een natuurramp en zullen slechts de hoofdpersonen vergaan, al verklaart dat niet een uitdrogende put of lampen die niet meer willen branden. Hoe dan ook, het apocalyptische gevoel komt wel over en dat is het belangrijkste. Het is wel een bijzonder afwijkende film in zijn soort, alleen de meest simpele natuurrampen worden getoond. Een neerstortende meteoriet had echter misschien de zaal wakker kunnen schudden. Tarr doet het vooral met suggestie.

Niettemin werkte de vertelstijl niet altijd even goed voor mij. De nadruk op routine werkt zeker hypnotiserend, maar wordt te ver doorgevoerd. Toen een aantal handelingen voor de derde keer herhaald werden had ik het wel gehad, vooral ook omdat die handelingen zo traag worden uitgevoerd. Dat hoort bij het gevoel van de film natuurlijk en de routines worden ook langzaam verstoord, maar persoonlijk snapte ik al snel dat we naar routinewerk aan het kijken waren en om het dan nog eens één of twee keer te zien gebeuren voegde voor mij niet zoveel toe. Het grootste probleem van The Turin Horse is dan ook de lengte. Waar Satantango voor mij genoeg verhaallijnen, personages, afwisseling en diepgang bevatte om een lengte van zeven uur te verantwoorden had er bij The Turin Horse wel een half uur af gemogen wat mij betreft. Ik zie de aantrekkingskracht voor liefhebbers van Tarr nog wel, maar bij mij gebeurde bij de derde wandeling naar de waterput precies hetzelfde als wat er normaal gebeurd als ik een routineuze handeling uitvoer: mijn gedachten gaan ergens anders heen. Aan de ene kant moeten die handelingen in de film natuurlijk herhaald worden om de impact van de verandering voelbaar te maken, maar aan de andere kant vraag ik me af of er niet een andere manier was om het over te brengen.

Deze klacht terzijde kan Tarrs meesterschap niet ontkend worden. Ik heb ook wel een zwak voor dit soort lange takes. Dat begin waarin we slechts dat paard en de wagen ziet is gewoon fantastisch en eigenlijk zijn alle shots van dat niveau. Maar ook simplisme is wel aan Tarr besteed als het op cinematografie aankomt. Het meest krachtige shot is ook het meest simpele: het eindshot met de twee hoofdpersonen in een donker verlichte kamer die met onaangeraakt eten tegenover elkaar zitten. Ook het nadrukkelijke geluid van de waaiende wind, het kraken van dingen die niet moeten kraken en de herhalende, dreigende muziek maken veel goed.
3,5*

Goede review, TOR

Weer een hypnotiserende en beklijvende film van Tarr. Sublieme cinema.

Waar deze zogenaamde kunstfilm in zwart wit, met wat religieuze symbolen, speelt, is denk niet van belang of irrelevant: het kan nergens zijn. Ook de tijd is onbekend. Gedurende 146 minuten gebeurt er niets wezenlijks, op wat alledaagse dingen na. Het handelt zich dus puur om het bestaan. Net als Sander14 vond ik 'm ongelooflijk saai. En volgens alle filmkenners hieronder moet ik wel een kunstfilm-barbaar zijn, maar ik kan niet anders dan 1 ster geven voor de moeite.

Toch blijf ik het vreemd vinden. 1* geven voor een film, waarvan je in de trailer al kunt zien hoe het zal verlopen, tevens waarom deze regisseur door mensen geloofd wordt. Dit is net zo iets als: Ik heb film x gezien, maar het was een comedy en ik hou niet van comedy dus 1*

ps kritiek op dit soort films graag....

Nog niet gezien, maar kijk hier wel naar uit. Een nieuwe Béla Tarr, voor mij kan het niet veel beter.

Zie net dat deze in 't Hoogt Utrecht gaat draaien!!

He he - eindelijk! Deze week even een avondje inplannen dan (kom jij oppassen? )

Kunnen we haar niet gewoon meenemen naar de film? Ooit moet ze er toch aan beginnen, niet?

Ik zie trouwens staan: vanaf 15 december

O, ja dacht dat hij komende week al ging draaien?

Bedankt voor de info, danuz Ik zal ook proberen te reserveren.

Reserveren voor een film in 't Hoogt, van Bela Tarr? Dat lijkt me nou niet echt nodig zeg Destijds met Satantango zat ik in een zaal met ± 4 mensen.

Serieus? Ik zou juist denken dat er veel mensen zouden zijn aangezien deze film in weinig bioscopen in Nederland wordt getoond.

Maar aan de ene kant staat het mainstream publiek hier niet echt op te wachten, nee. Ik had zelfs wel eens dat toen ik naar Kick-Ass ging ik de enige was van 3 mensen die naar de film gingen die langer dan een half uur bleef zitten.

En heb je in de bioscoop Satantango gekeken? Dat lijkt me ook een heel bijzondere ervaring

Hij draait ook al een hele tijd in Amsterdam, en dat ligt natuurlijk niet al te ver van Utrecht.

Gaat gelukkig ook in Lantaren/Venster draaien vanaf 1 december.

Wel voor een 16-jarige zonder rijbewijs

Kuch, openbaar vervoer, kuch

*kuch* Geen zin om 20-40 euro uit te geven om naar Amsterdam te gaan voor een film *kuch*

Haat me gerust

Ik hoop dat ik binnenkort nog eens naar Amsterdam of Utrecht moet, zodat ik ook deze film kan bekijken (enkel voor deze film naar Nederland reizen lijkt me wat teveel van het goede).

Jammer genoeg staat de film nog niet op de Belgische releaselijst en is het erg onwaarschijnlijk dat hij deze nog haalt

En als ik de site van t Hoogt nu mag geloven niet vanaf 15 december, maar alleen op 15 december (tijd nog onbekend)... (zal wel foutje zijn hoop ik)

't Hoogt maakt z'n precieze programmering per week. Telkens op maandagen voor de speelweek vanaf de donderdag erna. Andere voorstellingen zullen vast maandag of dinsdag bekend worden.

Dan toch nog weten te zien. Zondagochtend half 12, een moment waar ik niet gauw in een bioscoop te zien ben, maar het was voor mij nog de enige reeele mogelijkheid de nieuwe Tarr te gaan zien op het grote scherm.

De film is in het oeuvre van Tarr weinig opzienbarend, laat staan vernieuwend. Gelukkig niet, want er valt weer een hoop te genieten. De film is traditiegetrouw erg mooi geschoten, en de dagen verlopen als een soort trance, mede dankzij de terugkerende muziek, bestaande uit één vioolstuk. Er zitten weer van die hypnotiserende lange takes in waar de handeling gevolgd wordt, Ook de locaties zijn herkenbaar, en vooral magnifiek. Winderige plattelandsvlaktes en een oud, simpel huis.

Inhoudelijk is het vooral dankzij de achtergrond de moeite waard. Tegen het einde wordt de film wat grimmiger en lijkt alles op welke manier dan ook verkeerd te lopen. Van dieren wordt gezegd dat ze naderend onheil kunnen aan voelen komen.... Tevens had ik op het einde een beetje het gevoel dat de film een omgekeerde schepping vertelt, terug naar het moment waarop er nog geen licht was, maar dat klopt dan weer niet echt met het aantal dagen (tenzij je de dag van het slaan van het paard als de eerste dag neemt).

Al met al weer een sterke Tarr. Vond hem iets vlotter dan andere films die ik van hem zag, ook iets beter dan Satantango, waar ik nog steeds van vind dat de speelduur niet zijn sterkste punt is.

4*

Ja, da's waar. Maar hij draait niet dagelijks zo blijkt nu en ook nog op rare tijden: 21.45 uur - tikkie laat voor zo'n lange film - of soms om 17.00uur.

Nu ja, ik ga toch proberen de 16e te gaan. Schuift er nog iemand aan?

Tip voor mensen die 't Hoogt gaan bezoeken. Komende week draait de film in het kleine zaaltje 3, volgende week in ieder geval een paar voorstellingen in de grote zaal 1. Ik ga in ieder geval dan kijken.