A Torinói Ló (2011)

Tarr's laatste werk, te zien op het IFFR 2011?

Tarr is vaste prik, mag het toch wel hopen.

Hoofdprogramma Berlijn, dus Rotterdam 2011 wordt het niet.

Waarom sluit dat elkaar uit?

Omdat Rotterdam eerder is. Dat zou Berlijn nooit toestaan.

Lekker is dat, festival is meteen een stuk minder interessant geworden...

De laatste van Tarr

Goed verkocht, deze Zilveren Beer-winnaar van Tarr (Special Jury Award).

De rechten voor Benelux zijn verworven door Eye Film Instituut ism Contact Film:

Film New Europe - The Turin Horse Sells in 23 Countries - filmneweurope.com

Dat noem ik goed nieuws!

Bundeling over de film

Nederlandse bioscooprelease is bekend: vanaf 13 oktober in de bioscoop (EYE Film).

Hopelijk komt 'ie ook in Utrecht

Mooie datum ook, als het weer wat kouder is..

Hopen ook op meer dan (pakweg) 3 zaaltjes.

Voorpremieres:

maandag 21 augustus, 21.15 Forumimages, Groningen

zaterdag 1 oktober, 13.00 EYE Film Iinstituut, Amsterdam

Ik zag deze film op het Sarajevo Film Festival 2011. Ik kan jullie zeggen dat 2,5 uur (op een hard stoeltje en zonder pauze) naar een paard kijken dodelijk vermoeiend is. Echter, vanuit een retrospectief, heeft de film toch enige indruk achter gelaten. Camera-werk is fenomenaal, alleen jammer dat de enige referentie aan Nietzsche is, degene die de kijker zelf maakt (bijvoorbeeld dat de geest van Nietzsche opging in het paard). Het was bijvoorbeeld interessant geweest als de bestuurder van het paard, na thuiskomst, iets zou zeggen over de gebeurtenis...

Godver, dit kan nog wel eens een meesterwerk komen (het onderwerp is er in ieder geval naar). Ben Tarr een tijd uit het oog verloren, en heb The Man from London ook nog steeds niet gezien, maar hier loop ik dus direct warm voor.

Teaser (YouTube)

ziet er prachtig uit - maar 't gaat wel een beetje als een nachtkaars uit

Het is maar een teaser.... Een close-up van een lamp.... Kom op zeg

Die teaser (of trailer ) is overigens al een tijdje geleden naar buiten gebracht.

Gezien in de voorpremiere op Noorderzon.
Een echte Tarr, maar wat mij betreft (toch) niet helemaal bevredigend.
Over de fotografie hoeven we het nauwelijks te hebben, die behoort zoals al het werk van Bela Tarr tot het beste wat er gemaakt wordt. Traditiegetrouw is de openingsscene direct prachtig, en dat is in The turin horse niet anders, een van de mooiste scenes van de film. Ook de eerste eetscene mag er trouwens zijn.
Naast dit cinematografische aspect heeft de film echter niet zoveel te bieden als gehoopt. Het uitgangspunt is een paard, en wel het paard waarvan Nietzsche op straat zou hebben gezien dat het werd afgeranseld waarna hij het dier snikkend om de hals viel. Dit verhaal is overigens een mythe, gebaseerd op de passage van Dostojewski in Misdaad en Straf. Maar dat terzijde. Wat erger is is dat het paard geen al te grote rol speelt in de film.
Het grootste gedeelte van The turin horse handelt over twee personages in een afgelegen huis, gevangen in een dagelijkse routine van slapen, aankleden, water halen, eten en dergelijke. Nietzsche zou het wellicht de eeuwige wederkeer noemen. De enige momenten dat er wat enerverends gebeurt in het leven van de twee (bezoek, vooral de tweede keer, wanneer er een groep zigeuners langskomt lijkt veelbelovend) wordt elke kans op afleiding of ontsnapping snel gesmoord. Ondertussen vallen er steeds meer dingen weg; eerst wil het paard niet meer, dan droogt de put op en tenslotte weigert ook het licht dienst.
Meer is er eigenlijk niet, en dan is tweeenhalf uur voor mij te lang. Gaandeweg boet de film in aan kracht, zoals bij een te lange preek. Erg jammer. Het laatste shot is wel bloedmooi, die hele scene trouwens, maar ik bleef toch met een minder goed gevoel achter dan ik na een dik uur had gedacht. Overigens twijfel ik er niet aan dat dit voor de echte Tarr-fans weer topwerk is.

Klinkt erg zwaar, ja. Maar het gaat me als Tarr-liefhebber denk ik meer om in een soort trance te zitten. Traag is het zeker wel soms zelfs langdradig, maar ik moet er zelf achter komen of ik problemen daarmee ga hebben. Goeie review, eRCee

Vind het juist enorm aantrekkelijk klinken. Tarr heb ik graag met zo min mogelijk verhaal eigenlijk.

Daar sluit ik bij je aan.

Tarr heeft gezegd dat dit zijn laatste film zal zijn. De meeste filmmakers roepen zoiets in een opwelling en maken doodleuk weer gewoon een volgende film en nog één. Maar na deze film gezien te hebben ben ik er van overtuigd dat Tarr het erg serieus meent.

Veel kleiner dan ik Tarr ooit zag. De korte inhoud van hierboven is niet veel meer dan de aanzet tot de film, vertelt door een verteller. Ook het verhaal is minimalistischer dan ooit. Het thema is vrij duidelijk het einde van het leven, misschien wel het hele aardse leven, in zes dagen tijd..

De film is heel repetitief, veel beelden die het dagelijkse (over)leven laten zien.Zelfs de muziek van Mihály Vig herhaalt zich. En dat deed me denken aan twee van de films waar ik het meest van hou, Shindo's Hadaka no Shima en Akermans Jeanne Dielman. Ook hier komen er barsten in de routine, de harde storm in de film is het begin, maar later eet het paard niet meer, werkt de lamp niet meer en gaat het vuur uit waarop gekookt wordt. Maar stilistisch is deze film heer erg Tarr.

Ik ging er in op en was stil van toen ik Eye uitliep, het drukke Vondelpark in op een herfstdag die aanvoelde alsof het juli was. Volop leven.

Enerzijds zal Bela Tarr enorm gemist worden, anderzijds is dit een zeldzaam waardig slotakkoord.

4.5*

Goede review

Sorry boys, wat hierboven staat, kan ik me allemaal wel in vinden. Het thema was me ook duidelijk opgevallen en op zich vond ik het niet slecht en vrij origineel weergegeven. Maar al bij al is deze film zó ongelooflijk saai om naar te kijken, dat ik niet anders kan dan hem een lage score geven.

Was dit je eerste Tarr film en arthouse of heb je er meer gezien? Deze reactie lees ik een beetje als iemand, die zich nog niet echt had verdiept in het oevre van Tarr, en daardoor wat teleurgesteld is, want 'saai'(ik denk dat je daar de zeer lange shots mee bedoelt) staat Tarr een beetje om bekend.

Draait deze film nog elders in het land behalve bij Eye in Amsterdam?

Pure horror. De Apocalyps. Het is de omgekeerde volgorde van God die de aarde schiep in zes dagen maar dan in krachtige, elementaire, atmosferische beelden.

Zag de film vandaag op de (arthouse) Filmbeurs in Den Bosch. We begonnen met een aardige groep programmeurs maar al na een half uur begonnen de eerste te lopen tot vlak voor het einde waar nog geen twee handen vol overbleven. Zal dus waarschijnlijk in niet al te veel steden gaan draaien. Wat dan gewoon diep triest zou zijn!