Adventures in Babysitting (1987)

1 woord: jeugdsentiment. 3,5*.

Nog wat meer woorden dan: bij herziening zal er misschien weinig van de charme overblijven, maar dit vond ik destijds echt vreselijk leuk, uiteraard ook vanwege Shue

Speelt de eindscene niet op schuine ramen van een wolkenkrabber? Daar staat me nog iets van bij...

Leuke typische 80s Hollywood film.

Het regiedebuut van Chris Columbus, die jaren later de eerste twee Harry Potter films regisseerde. En het frappante is, het roodharige jongetje in deze film lijkt sprekend op het roodharige jongetje in de Potter films...

Elisabeth Shue moet hier voor 17 doorgaan, maar in werkelijkheid was ze al 24... Maar enfin, storend is het niet.

Ik vind Elisabeth Shue in Leaving Las Vegas trouwens een stuk aantrekkelijker.

Oef, dit viel niet mee. Sowieso jammer dat de film niet opent (en eindigt) met 'Then I Kissed Her' van The Beach Boys, een veel betere (de beste) versie van die heerlijke plaat. Maar oké, dat is dan nog tot daar aan toe. Helaas viel de rest van dit zogenaamde avontuur me ook vies tegen.

En dat had ik niet verwacht. De 80's sfeer is (altijd) leuk, Shue is mooi, maar het verloop van dit verhaal, de gebeurtenissen, die kinderen, damn... daar kon ik echt (grotendeels) slecht tegen. Zo'n scéne wanneer de vier op dat podium moeten en uiteindelijk ook zo geweldig leuk gaan optreden; daar werd ik echt bijna boos om, vre-se-lijk. Helaas is dat nog maar één van de vele tenenkrommende scénes.

Dikke tegenvaller helaas. Had echt een vermakelijk, leuk filmpje verwacht, maar dat mocht niet baten. Echt een totaal flauwe, niet leuke film, die me geen enkele lach heeft bezorgd. Onvoldoende.

Een vermakelijke familiekomedie maar niet voor de allerkleintjes geschikt, dit was de eerste PG-13 film die werd uitgebracht door een dochteronderneming van Disney. Geregiseerd door Chris Columbus (Home Alone) en o.a. geproduceerd door de helaas overleden Debra Hill (Halloween) wat voor een leuke mix zorgt van beide films. De film zit vol met grappige situaties en spanning waardoor je met de hoofdpersonen meeleeft in dit bijzondere avontuur in de stad. De film is in dit land dan ook uitgekomen onder de alternatieve titel "A night on the town" (In o.a. Nederland werd in de jaren tachtig nog niet zo snel het woord babysitting gebruikt maar eerder oppassen).

Een vermakelijke kijkervaring!

4 sterren: Platinum

Blijft ook bij een 2de kijk beurt na maar liefst 4 jaar nog steeds erg vermakelijk! Het op het eerste gezicht vrij simpele plot heeft toch een leuke creatieve uitwerking gekregen en weet op deze manier ook te blijven boeien.

Lekker over de top hier en daar, maar het is niet voor niks een familiefilm natuurlijk! Het zoetsappige is in ieder geval minimaal gehouden en dat bevalt mij wel. Fijne 80s film!

4 blijft 4.

Sympathieke van-de-regen-in-de-drupfilm uit dezelfde mal als After Hours. Tamelijk lollige taferelen die gelukkig nu eens niet resulteren in hysterisch acteerwerk. Wel ietwat spijtig dat nogal braafjes binnen de lijntjes wordt gekleurd door de babysitter te laten eindigen in de armen van een wel erg koene ridder, die eventjes huppakee haar nijpende geldprobleem oplost. Haar zelf deze situatie tot een goed einde te zien brengen, zou een bevredigender kijkervaring opleveren. Mij bekroop daarnaast de indruk dat het oorspronkelijke script aanstuurde op romantiek tussen haar en de autodief (die een stuk actiever en sympathieker wordt neergezet dan de 'love interest'), maar een relatie tussen een blank meisje uit de buitenwijken en zwarte crimineel uit een slechte buurt zal waarschijnlijk een brug te ver zijn geweest in het Reagan-tijdperk.

Meevaller. Wie Home Alone een leuke film vindt, moet dan beslist ook deze uitproberen. Echt een vermakelijke komedie die te weinig gekend is. Zoveel verschilt het niet van Home Alone vond ik. Ook hier gebeurt er van alles terwijl de ouders weg zijn van huis. Het verschil is dat de kinderen niet alleen zijn, maar op avontuur gaan met de sexy babysitter. Deze formule inspireerde Chris Columbus wel duidelijk, en het After Hours sausje valt ook wel op. Veel onzin natuurlijk, maar met een film die bedoeld wat absurdistisch is, stoort dat niet echt. Shue is geen acteerwonder; haar rol bestaat er in om mooi te zijn en niet teveel te zeggen. Gelukkig zit er ook nonstop actie in: de gebeurtenissen volgen elkaar aan sneltempo op (met veelal flauwe humor) en de soundtrack is goed gevuld met bluesy nummertjes. En zo heb je een naar mijn smaak geslaagde voorloper van Home Alone (3,5*) ... Er kwam zelfs in 2016 een remake uit.

Blijft een van de meest, fantastische classics, met de prachtige, Elisabeth Shue, de hele cast is uitmuntend.

Een van de films, met een speciale glans en bijzondere gezellige sfeer.

Het kleine meisje, met de Thor kleding, steelt mede de show, een film, met kop en schouders er boven uit.

Een van de juweeltjes in het genre.

Adventures in Babysitting is een lekkere jaren 80 flick wat haast Goonies achtig aanvoelt. Een groepje jongeren belandt in een avontuur door de jungle van de grote stad en komt hierbij allerlei tuig tegen dat achter ze aan gaat. Nergens origineel of bijzonder hilarisch (behalve de stukjes met de gestrande vriendin op het station tussen de gekkies), maar over de gehele linie gewoon vermakelijk en makkelijk uit te zitten. Een goede eerste film van Chris Columbus, die zichzelf hiermee overduidelijk een goed opstapje richting Hollywood heeft bezorgd en voor allerlei klassiekers verantwoordelijk is.

3,0*

Typische Columbus.

Een echte crowdpleaser is hij als regisseur. Kiest voortdurend projecten uit die best makkelijk uit te voeren zijn, en Adventures in Babysitting is daar niet echt anders in. Met een beetje meer sentiment en een langere speelduur was het zelfs zo een film geweest die door Spielberg zelf gemaakt had kunnen zijn. Die had het overigens waarschijnlijk wel beter gedaan.

Deze film is avontuurlijk van karakter met wat ongemakkelijke humor tussendoor. De acteurs zijn niet vaak in staat om hun lijnen echt overtuigend af te leveren. Ik kreeg nooit veel sympathie voor de personages, eerder voor Levels die een kleine bijrol speelt. Dat personage kon ik daadwerkelijk aannemen als iemand die niet uit een stripboek is weggelopen. Toch moet ik wel zeggen dat ze er allemaal in slagen om de film vermakelijk te houden.

Genoeg gebeurtenissen en een gezond tempo maken deze film ideaal voer om eens een oudere filmtijd te herleven of gezellig met de familie op de bank te zitten. Toen ik nog klein was had het me niet zoveel uitgemaakt of een film oud was of niet, dus ik denk dat films als deze die genoeg te bieden hebben om niet saai te worden er makkelijk ingaan voor zo'n avond. Meer hoef ik er eigenlijk niet over te zeggen. Vermakelijk, prima te kijken, maar nergens hoogstaand.