Adventures in Babysitting (1987)

Kijk Kappeuter, Elisabeth Shue!

Ha! Even inzoomen.

13 in een dozijn filmpje, maar wel vermakelijk, 2,5 sterren. Extra 0,5 ster voor Elisabeth Shue, altijd leuk om naar te kijken .

Hersenloze jaren tachtig komedie rijk aan plotholes en clichès, maar van een goed doordacht verhaal moet deze film het sowieso niet hebben. De overdreven aangedikte avonturen van de vier symphatieke hoofdpersonages zorgen hier en daar voor zeer grappige momenten. Vooral lolbroek A.D. Rapp speelt een hilarische rol. Leuke soundtrack ook, met Gimme Shelter van The Stones als hoogtepunt. 2,5*

Geweldige film. Waarschijnlijk het domste verhaal ooit, maar ik keek hem vroeger altijd en vond hem erg lachen. Elisabeth Shue ws hier echt enorm jong...

1 woord: jeugdsentiment. 3,5*.

Nog wat meer woorden dan: bij herziening zal er misschien weinig van de charme overblijven, maar dit vond ik destijds echt vreselijk leuk, uiteraard ook vanwege Shue

Speelt de eindscene niet op schuine ramen van een wolkenkrabber? Daar staat me nog iets van bij...

Beetje te voorspelbaar allemaal.

Autodieven, een jaloerse echtgenoot en nog meer flauwe ongein..

Film is snel weer vergeten

2,5*

Leuke typische 80s Hollywood film.

Het regiedebuut van Chris Columbus, die jaren later de eerste twee Harry Potter films regisseerde. En het frappante is, het roodharige jongetje in deze film lijkt sprekend op het roodharige jongetje in de Potter films...

Elisabeth Shue moet hier voor 17 doorgaan, maar in werkelijkheid was ze al 24... Maar enfin, storend is het niet.

Ik vind Elisabeth Shue in Leaving Las Vegas trouwens een stuk aantrekkelijker.

Blijft een lekker ding die Elisabth Shue (en ook ik vond haar in Leaving Las Vegas nog nèt even aantrekkelijker!).

Het verhaal is wat dunnetjes, maar vanwege E.S. dus toch nog 3.0*

Leuke speelfilm en voor mij ook een stuk jeugdsentiment.

Elizabeth Shue was inderdaad in die tijd jammie.

Later o.a. nog te zien in " Back to the future II & III ".

Verder was het met Anthony Rapp ook lachen geblazen.

3,5 *

Leuke komedie. Vroeger veel gezien

Film die lekker weg kijkt en je weer ff dat 80's gevoel geeft.

Prima film. Kijkt lekker weg.

Ik heb een zwak voor jaren 80-films. En ook hier was die sfeer flink aanwezig. Helaas een niet al te herkenbare cast, maar dat maakt het niet minder vermakelijk. Veel onwaarschijnlijke situaties, maar bij dit soort films mag dat ook wel. Inderdaad een film die lekker wegkijkt en bij herziening niet verveelt.

Leuke 80s film, kijkt makkelijk weg.

Dankzij Elizabeth Shue een 3,0

Gister na vele jaren herzien, blijft een erg leuk filmpje. Vond het indertijd een topper, maar het blijkt ook nu nog steeds erg vermakelijk. Soort After Hours met kids. Met name dankzij de zeer charmante Shue blijft dit een stiekeme favoriet.

4*

Oef, dit viel niet mee. Sowieso jammer dat de film niet opent (en eindigt) met 'Then I Kissed Her' van The Beach Boys, een veel betere (de beste) versie van die heerlijke plaat. Maar oké, dat is dan nog tot daar aan toe. Helaas viel de rest van dit zogenaamde avontuur me ook vies tegen.

En dat had ik niet verwacht. De 80's sfeer is (altijd) leuk, Shue is mooi, maar het verloop van dit verhaal, de gebeurtenissen, die kinderen, damn... daar kon ik echt (grotendeels) slecht tegen. Zo'n scéne wanneer de vier op dat podium moeten en uiteindelijk ook zo geweldig leuk gaan optreden; daar werd ik echt bijna boos om, vre-se-lijk. Helaas is dat nog maar één van de vele tenenkrommende scénes.

Dikke tegenvaller helaas. Had echt een vermakelijk, leuk filmpje verwacht, maar dat mocht niet baten. Echt een totaal flauwe, niet leuke film, die me geen enkele lach heeft bezorgd. Onvoldoende.

Een zéér sterke familiefilm met niets anders dan ronduit fantastische figuren. De humor was bijzonder smakelijk en hoewel ik niet voor kleine grofgebekte meisjes ben, kon ook dat personage mij in deze film bekoren. Een aanrader pur sang.

Leuke familie film waar in situaties elkaar met een snel tempo opvolgen.

Adventures in Babysitting mag wat mij betreft zeker onder 1 van de beste jaren 80 filmpjes behoren vol met sfeer en een lekkere gang in het plot.

Normaal geef ik familie filmpjes zelden hogere stemmen maar dit is nou typisch zo filmpje wat de uitzondering op de regel is

4 sterren, aanrader!

Redelijke film die lekker wegkijkt.

Inderdaad erg leuk. Bizar lage score hier. 4* aanrader

Een vermakelijke familiekomedie maar niet voor de allerkleintjes geschikt, dit was de eerste PG-13 film die werd uitgebracht door een dochteronderneming van Disney. Geregiseerd door Chris Columbus (Home Alone) en o.a. geproduceerd door de helaas overleden Debra Hill (Halloween) wat voor een leuke mix zorgt van beide films. De film zit vol met grappige situaties en spanning waardoor je met de hoofdpersonen meeleeft in dit bijzondere avontuur in de stad. De film is in dit land dan ook uitgekomen onder de alternatieve titel "A night on the town" (In o.a. Nederland werd in de jaren tachtig nog niet zo snel het woord babysitting gebruikt maar eerder oppassen).

Een vermakelijke kijkervaring!

4 sterren: Platinum

BabysittingBlues !!!!!! Thats cool

Trailer @ youtube

Erg leuke film dit ..dik 3,5 *.

ik ben heteens met HarmJanStegenga.

Ik hou van 80s film maar deze vond ik te geforceerd en nepperig.

Alsof er een rijtje van happy en spannende momenten afgewerkt moest worden.

Voor mij niet echt geslaagd. Leukste vond ik nog de dingen de dat kleine meisje zei en deed.

Ik hoef m ieg niet ooit nog eens te zien.

Blijft ook bij een 2de kijk beurt na maar liefst 4 jaar nog steeds erg vermakelijk! Het op het eerste gezicht vrij simpele plot heeft toch een leuke creatieve uitwerking gekregen en weet op deze manier ook te blijven boeien.

Lekker over de top hier en daar, maar het is niet voor niks een familiefilm natuurlijk! Het zoetsappige is in ieder geval minimaal gehouden en dat bevalt mij wel. Fijne 80s film!

4 blijft 4.

de creatieve wendingen in het verhaal maken deze komedie nog wel vermakelijk al is het soms ook

af en toe wat flauw , elisabeth shue is het kijken zeker waard ophaar toen nog jonge leeftijd .

Ik denk niet dat er een Oscar bestaat voor beste filmposter, maar deze zou zeker in aanmerking komen. De cover ademt 80s-popcultuur.

De film zelf dan. Die was verrassend leuk eigenlijk. Soms ludiek, soms potsierlijk. En toegegeven, bij momenten ook gewoon tenenkrommend, dat blues-intermezzo bijvoorbeeld hoefde voor mij niet meteen. Al weet je natuurlijk op voorhand dat je bij dit soort cinema af en toe door de zure - of beter: melige - appel moet bijten.

Hoe dan ook, deze film overtrof mijn verwachting. Het plot leest misschien niet meteen als een episch avontuur, maar vergis je niet, qua filmmagie en ouderwets entertainment kunnen heel wat klassieke avonturenfilms hier nog een puntje aan zuigen. De toeristische dienst van Chicago zal er wel gemengde gevoelens bij gehad hebben, maar de grootstad leent zich perfect voor de strapatsen van onze vier suburb-burgers.

En dan kom ik meteen bij het grootste gemis van deze film: acteurs die boven de rest uitspringen. De kids doen het wel aardig, chemie is er zeker, maar een iconisch kwartet zou ik hen niet noemen. Eerder vier wandelende 80s-clichés. Met op kop het hoofdpersonage Chris (Elisabeth Shue), een nogal truttig typetje, ironisch want ze ontpopt zich tot de meest onverantwoordelijke babysitter ooit. Voor de rest twee klungelige tienerjongens en een frank kind.

Zeker dat laatste personage is geen verrassing, de regisseur kennen we immers in vooral van Home Alone. Al moet gezegd dat deze ‘Adventures in Babysitting’ toch opvallend meer lef toont. Bij momenten best gedurfd voor een familiefilm.

3*

Wat een slappe hap en zo voorspeelbaar als een Chinese rijsttafel in restaurant ‘Peking diner’ het script rammelt aan alle kanten.

Chris (Elisabeth Shue, die met haar 24 jaar voor een zeventien jarige puber moet doorgaan) vergeet wel haar handtasje als ze in de haast het huis moet verlaten, maar niet het hoestdrankje.

Van sommige grappen wordt de clou zou lang uitgesteld, terwijl je die als kijker al lang hebt zien aankomen, dat de grap op geen enkele manier meer werkt (Zie de rioolrat).

Een totaal overbodig muzikaal intermezzo in een blues café met Albert Collins. Over geforceerd gesproken. Nog erger dan Erik Koningsberger in ‘Schatjes’ (1984).

En zelden zo een irritant klein zusje gezien Sara (Maia Brewton).

Laten we het er maar op houden dat dit debuut van regisseur Chris Columbus een jeugdzonde is geweest.

In 2016 opnieuw gemaakt voor de tv onder dezelfde titel.

Heerlijk om dit na bijna dertig jaar weer eens te zien. Zó lang geleden dat ik het niet meer hardop durf te zeggen. Zonder moviemetervrienden en de hulp van het Internet was ik deze film misschien nooit meer tegengekomen. Hij is nog steeds zo leuk als vroeger, alleen heb ik het niet helemaal meer om te lachen gevonden. Ferme pluspunten voor de stadse avondsfeer, met Chicago en 't Smurfit Stone / Crain gebouw, al was het op sommige plaatsen duidelijk Toronto. Hadden ze dit allemaal écht in the windy city gefilmd dat was dit het waard voor een voetstapreis te maken om te speuren naar alle locaties in de film. Elisabeth "Jennifer" Shue deed het verrekte aardig, alleen viel ze wel op door haar geringe lengte en haar permanent dat telkens anders in model zat. Als je op zoek bent naar continuiteitsfouten dan is dat eveneens een sterk punt om je mee te vermaken. Het avonturistische verloop zorgt voor een hoop verrassing en ik vond het een beetje realistisch worden als Sara regelrecht naar haar papa en mama wil gaan. Dat is namelijk wat kleine kinderen in het echt ook zouden doen. Weer zo'n herkenbare zet van de regisseur van de Home Alone's die zijn eigen voornaam natuurlijk meegaf aan de hoofdrolspeelster.

overigens vind ik het liedje van the Crystals (origineel?) beter klinken dan die van the Beach Boys.
Daarnaast was ik nog heel erg klein toen ik deze film voor het eerst zag. De gewelddadige vuistslagen vond ik op die leeftijd behoorlijk heftig en ik ben dat nog altijd niet vergeten. Wat dat betreft ben ik het eens met degene die het had over de PG-13 rating. Alleen om deze kleine fragmenten zou ik het niet aan jonge kinderen onder de twaalf laten zien.
Ik lees nu ook net dat Shue niet de eerste keus voor de hoofdrol was. Ze blijken onder meer bezig geweest te zijn met Kathleen Turner en Michelle Pfeiffer. Is dat dan misschien de reden waarom de babysitter een ander gezicht lijkt te hebben op de poster. Ook droeg ze nergens een rok of jurk in de film.
En nog een laatste varia: Maia Brewton verklapt aan automonteur Thor dat haar broer hem een homo vind. Dat werd ze uiteindelijk zelf, want ze zou als ze volwassen werd met een vrouw trouwen.