The Blair Witch Project (1999)

Blijft een sterke found footage film.

De eerste echte found footage film. Destijds geadverteerd als echt gebeurd. Een sterke marketing truc, wat heeft geresulteerd in vele mensen die de film gingen kijken. Een drietal jongeren raakt verdwaald in een bos, wat al eng genoeg is, waar er een heks schijnt te ronddwalen en er 's nachts vreemde dingen rond hun tent gebeuren. Een concept wat natuurlijk al meerdere malen met succes is gedaan, maar niet zoals in The Blair Witch Project. Het voelt en lijkt gewoon alsof je naar een echte docu zit te kijken, iets wat de film vele malen enger maakt. Daarin helpt ook mee dat de acteurs niet echt kunnen acteren en dat ook niet eens proberen in de film. De opbouw is erg sterk en de uiteindelijke climax werkt daardoor nog veel beter.

Een film waarbij het concept heel erg goed werkt. En dat kun je niet van veel found footage films zeggen.

Een film die wat vervaagde in het geheugen en ook te kampen had met de vele parodieën en opvolgers in het genre. Een film als Blair Witch Project heeft zeker haar invloed gekend op latere films, maar als film is het een beetje voorbijgestreefd. Langs de andere kant, doet de film wel alles wat bij dit genre hoort. De footage aanpak vraagt ook een basic verhaal. De film is kort en focust vooral op sfeer en minder op een verhaal. Het gaat niet over een monster of onverklaarbare fenomen. What you see is what you get. Je ervaart de film zoals de jongeren het zouden ervaren hebben (insteek film bedoel ik dan, het is uiteraard niet echt gebeurd). Maar je hoort geluiden, je ziet enkele dingen en de jongeren hebben te maken met enkele tegenslagen. Ze verdwalen, werken hun vermoeidheid op elkaar uit. En stap voor stap zit je in de sfeer die ze doorgaan. In elk geval beter uitgevallen na herziening dan verwacht.

“I'm afraid to close my eyes, I'm afraid to open them.”

Redelijke horrorklassieker. De documentaireachtige benadering zorgt ervoor dat je de angst, paranoia en spanning bijna zelf kan voelen, maar het heeft ook een paar nadelen. Het ziet er soms wat goedkoop uit, de acteurs zijn niet al te best, en tijdens de nachtscènes (wanneer de spanning eigenlijk zou moeten oplopen) weet je eigenlijk niet waar je naar zit te kijken.

Het is wazig en oogt rommelig, en niet op een goede manier. Het einde is ook wat abrupt, en wat er nou precies met de personages gebeurd blijft onduidelijk. Daar staat tegenover dat de spanningsopbouw geweldig is, de onderlinge frustraties en ruzies zeer interessant zijn en de korte speelduur precies goed is.

Los van puur de film is The Blair Witch Project van zichzelf al een fantastisch experiment. De film maakte als één van de eerste films gebruik van het internet als manier van promotie en dat werkte als een trein. Men deed er ook rondom de promotie alles aan om het oprecht te laten voelen, waardoor er lange tijd geluiden waren dat dit allemaal wel eens echt zou kunnen zijn. De film was een fenomeen, iedereen op de middelbare school eind jaren 90 had het erover. Iets dat je tegenwoordig niet zo snel meer voor elkaar krijgt, dat mensen massaal geloven dat zoiets echt is. Daarnaast is de manier waarop de filmmakers te werk zijn gegaan ook uniek; geen professionele crew, de acteurs filmden alles zelf en groot deel van de film - sowieso qua dialoog - is geïmproviseerd. Een gewaagd experiment dat op alle vlakken erg positief heeft uitgepakt.

Maar met alles eromheen blijft The Blair Witch Project ook puur als film staan als een huis. De film is hét bewijs dat met minimale middelen het maximale effect te bereiken is. Waar veel found footage films toch ergens gestuurd aanvoelen, daar voelt The Blair Witch Project oprecht, zowel in cameravoering als montage. Elementen als dat het geluid van de 16mm camera ontbreekt, dus geluid van de handycam wordt gebruikt, geven scènes net dat beetje extra. De drie acteurs zijn stuk voor stuk geloofwaardig en de film laat eigenlijk helemaal niets zien, maar is enorm effectief en geregeld oprecht doodeng. Het is pikdonker in de tent en we horen in de verte kinderen; geniaal in zijn eenvoud. The Blair Witch Project is geen film om even met een half oog te kijken of op de achtergrond aan te zetten, je moet er de juiste setting voor creëren. Maar in een donkere, stille ruimte komt deze film bijna twintig jaar na dato nog steeds erg goed tot zijn recht. Heel knap.

4,5 sterren.

Ik herinner me nog goed dat A Blair witvh project destijds op school en in de media een heuse hype was. Eén van de meest beangstigde horrorfilms ooit. Nu, alles moet uiteraard in zijn context gezien worden. Bekijk deze film onder een parasol bij het zwembad en je vindt er niets aan. Maar bekijk hem met vol geluid in het donker op "den buiten" (als dan niet met een bos in de omgeving) en hij heeft heus wel iets, nog steeds!

De hand held camera is een gegeven die je simpelweg moet aanvaarden als premisse. Zo niet, dan moet je er niet eens aan beginnen. Deze camerahantering heeft het grote voordeel dat hij een erg beklemmend gevoel geeft. Het is het claustrofobische effect, de paniek, het gefluister en last but not least de bevreemdende geluiden die een scary coctail opleveren van wat een griezelfilm moet zijn. Met zijn +/- 80 minuten ook een ideale speelduur om er het maximale uit te halen. Alles wat langer duurt zou te eentonig of te repetitief overkomen wat aan angsteffect inboet dan.

Chaotisch? Ongetwijfeld, maar het totaalplaatje is wel geslaagd. Je zou zowaar geloven dat het echt gebeurd is en dat was ook zo destijds. Nog net te weinig doorgebroken internet of social media om honderden theorieën op te zetten, maar dat potentieel had/heeft deze film.

De eerste found footage film en meteen ook de beste... Ik had hem bij zijn release al eens gezien in de bioscoop met een Halloween Night in Gent; dat was eerst The Haunting van Jan De Bont en daarna Blair Witch Project. Ik kan u verzekeren dat de hele zaal de hele voorstelling muisstil was. De makers hadden bovendien met heel wat reclame laten geloven dat dit écht werkelijk gebeurd was. Er waren vrienden die steevast geloofden dat dit echt was... Nu, twintig jaar later, is er geen nieuwe dvd of bluray verschenen maar gaven de makers wel wat interviews en kwamen er een aantal screenings.

Blijft toch een sterk gebrachte film, heel realistisch en legt de maag in de knoop. Verloren lopen in een groot woud zou ik al erg onaangenaam vinden, laat staan dat er bovennatuurlijke dingen gebeuren en je verbeelding doet wel de rest. Kent een geleidelijke opbouw die slim verderwerkt naar de climax. De vrolijke sfeer van het begin wordt alsmaar grimmiger wanneer de kaart verdwijnt en ze rondjes lopen . Ook met deze tweede kijkbeurt blijft het voor mij een film die werkt. Het toont weer eens aan dat hetgeen je niet ziet veel enger is dan al de ranzigheid die men in een horrorfilm zou kunnen tonen. Visueel absoluut niet mooi, maar wat 'n effect!

The Blair Witch Project is een behoorlijk saaie film. Er valt niet veel interessants te zien. Drie studenten op een zoektocht naar een sinistere gebeurtenis met een heks die in 1886 ergens in de bossen van Maryland zou zijn voorgevallen.

Ze filmen elkaar bij de voorbereidingen. Ze filmen de inheemse bevolking. Ze krijgen allerlei aardige anekdotes te horen. Ze gaan op weg. Al lopende door de natte bossen in de oktober kou is het met het goede humeur snel gedaan.

De camera registreert van alles, maar van alles is eigenlijk niets. Behalve onevenwichtig camerawerk, wild geschreeuw en paniekerig geruzie, gebeurt er bitter weinig. En dat blijft zo tot het einde. De film kent dan nog een soort apotheose die net als de gehele film vooral wordt gevoed door de paniek van de studenten. Heel suggestief en weinig verhelderend. En bovenal niet spannend.

Een tegenvallende film. Toch zijn er wat positieve punten te noemen. Heel sterk is het gebruik van geluid. De film maakt geen gebruik van een muzikale score. De score is naturel. De score is het geluid van de omgeving. Het geritsel van bladeren. Het ruisen van een beekje. Het gekras van een vogel. Het knappen van een tak. En natuurlijk het gepraat van de drie personages. Het geluid is eigenlijk het enige element van de film dat een onaangenaam gevoel oproept.

Een ander element dat geslaagd is te noemen is dat de film authentiek aanvoelt. De film is zogenaamd gebaseerd op gevonden footage en die illusie is heel waarachtig. Dat komt niet in de laatste plaats door het acteerwerk. Dat is erg goed.

Ik las dat regisseurs Daniel Myrick en Eduardo Sanchez de acteurs drie weken lang alleen in het bos lieten kamperen. Daar werden ze slechts voorzien van hoogst noodzakelijke proviand en herhaaldelijk ’s nachts in hun slaap gestoord door lawaaierige geintjes van de regisseurs. Het lijkt me wat dik aangezet en een vorm van goede marketing. Waarschijnlijk hield het met een nachtje kamperen wel op. Hoe dan ook. Die voorbereiding voor het daadwerkelijke filmen werkt goed. De acteurs ogen oprecht geagiteerd, angstig en onuitgeslapen. Heel geloofwaardig.

De film heeft dus ook goede kanten, zo blijkt. Er is alleen geen ruk aan. Verhaal- en beeldtechnisch, bedoel ik dan.

Herzien na twintig jaar. De film heeft eigenlijk nog niets van zijn kracht verloren, ondanks dat er sindsdien een heel genre uit is ontstaan. De found footage-film is echter nooit zo effectief geweest als hier. Vooral de steeds meer toenemende paniek van de hoofdpersonen is bijzonder knap gerealiseerd. Visueel steekt de film ook overtuigend in elkaar, ondanks een miniscuul budget, met een effectief en haast claustrofobisch gebruik van spaarzame locaties. En de soundtrack maakt het geheel helemaal in stijl af. Die nachtelijke scenes in de tent, met allerlei onheilspellende geluiden diep in het bos... brrrrr. Veel enger dan dit wordt het niet, wat mij betreft.

“What's that? Is that the Blair Witch? No, it's Heather, taking a piss.”

Eindelijk deze veel geprezen horrorfilm dan toch eens afgezien. Ik was er eerder al wel eens aan begonnen maar toen kon ik niet heel lekker in de found – footage stijl raken, het ketste toch te veel af waardoor ik mijn interesse merendeels wel verloor. Gisteravond stuitte we toch wederom op deze film en waarom ook niet? Gewoon aanslingeren die handel en er even voor gaan zitten, de film duurt ook niet lang dus de zit (mocht die saai zijn) zou dan ook snel voorbij zijn.

Eenmaal begonnen aan de film rolde ik er eigenlijk prima in. Het begin was vooral informatief, wat speelde zich af in het bos en kende het dorpje ‘Burkittsville’ wel wat er zich afspeelde in het bos? En de geruchten die eromheen hingen. Veel informatie, niet te lastig gelukkig. Eenmaal een beetje kennis gemaakt te hebben met de omgeving, het verhaal en voornamelijk het doel leren we stukje bij stukje ook de hoofdpersonages kennen.

Eenmaal in het bos aangekomen worden we vrij snel omringd door leuk natuur, er lijkt niks aan de hand te zijn en we volgen de acteurs leuk door hun avontuur. Tot ze op een gegeven moment bij een aantal hoopjes met stenen, vanaf hier werd de film snel grimmiger. Ook voor de personages werd het spannender, omdat ze in de nacht vreemde geluiden waarnemen waar ze wel van schrokken, al leek het eerder op wilde dieren dan op iets anders.

Teruggaande naar huis omdat ze vrijwel klaar waren met het onderzoeken komen ze tot de ontdekking dat ze verschillende dingen kwijt zijn. Na dit begint de vlam tussen de drie studenten ook wat te doven en krijgen ze vaker ruzie. Ze besluiten naar huis te gaan via het zuiden waar ze na een hele dag lopen nog het bos niet uit zijn, de drie studenten gaan na even met elkaar ruziën toch weer kamperen waarna de nachten steeds grimmiger worden, ze horen nu meer gegiechel. Met de doorreis komen ze uit op een plek dat vol hangt met tekenen van ‘witchcraft’, wat aan de bomen hingen. Dit maakte de film ook steeds interessanter want dit zag er erg gaaf uit.

Daarna gaat het vooral bergafwaarts voor de studenten maar niet voor ons als kijkers. De drie raken gescheiden van elkaar en eentje raakt er zoek (die later ontvoerd blijkt te zijn). Na veel gehuil, gevlucht en overleven komen ze uit in een huis waar de film razend snel weet te eindigen.

Het mockumentary idee vond ik wel erg gaaf. Ik ben zelf wel fan van goede found-footage films en ‘The Blair Witch Project’ lijkt in mijn ogen wel één van de grondleggers in deze omgeving en doet het erg goed. Al ben ik zelf niet onder de indruk van het feit dat deze film bestempeld wordt met de ‘Horror’ tag omdat er buiten een paar tanden om niks horror aan is. De film is zeker spannend en kon in die tijd als echt eng worden ervaren, met goede marketing trucen ernaast dan wel te verstaan. De film had in mijn ogen toch wel echt en benaming voor ‘thriller’ mogen krijgen, dat was passender geweest omdat ik nou verschillende dingen had verwacht wat niet kwam.

Dus ja, de found-footage was wel zeker gaaf. Echter had ik wel wat meer willen zien zoals de heks zelf of andere wat ‘engere’ dingen. Nu was het voornamelijk donker en verder niks. Dat is toch wel een minpunt voor mij in dit soort films: je ziet niks. Het zelfde heeft ‘Paranormal Activity’ die het houdt bij een paar bewegende stoelen, of ik zie het verkeerd.

Al om al, toch wel een redelijk gave zit en achteraf toch wel een hele vette film die ik op het eerste gezicht toch vaker ontweek dan dat ik het graag kijk. Ik ben altijd erg nieuwsgierig naar ‘black magic’ en dit komt bijvoorbeeld ook terug in mijn muzieksmaak.

4.0*

The Blair Witch Project is een minimalistisch, sfeervol filmpje dat in feite eigenhandig het hele found footage subgenre op de kaart heeft gezet. De film is natuurlijk doelbewust 'lelijk' en chaotisch gefilmd, maar de omgevingen van het bos kwamen niettemin goed tot hun recht. Deze schokkerige manier van filmen zorgt in ieder geval voor de onheilspellende, soms zelfs creepy, sfeer. Het is zelfs hetgeen waar de film mee staat of valt; als dit verhaal op een conventionele manier in beeld was gebracht, was hier ongetwijfeld vrij weinig aan geweest. Ook de interviews in het begin met de dorpsbewoners, die een gevoel van realisme opwekken, zorgden voor dit onheilspellende gevoel. Die vreemde nachtelijke geluiden van huilende baby's en voetstappen, de vreemde tekens die bij het ontwaken telkens voor hun tent liggen; het geeft je nu niet direct zin om een kampeertripje te maken. Goede keuze ook om de zogenaamde Blair Witch geen enkele seconde in beeld te brengen. De film sluit netjes af binnen de tachtig minuten; fijn. De acteurs waren niet direct van het sterkste kaliber (het meisje was zelfs ronduit irritant), en af en toe voelt het iets te repetitief aan (wéér een nacht slapen in de tent, waarna ze geluiden horen), maar in z'n geheel een sfeervolle ervaring. 3.5*.

Als een zij-opmerking; de hele marketing campagne die voor deze film destijds gevoerd is, is minstens zo interessant als de film zelf. (dat de beelden namelijk zogezegd werkelijke found foutage waren) In pre-internet tijden, of in ieder geval het internet zoals we het vandaag kennen, zullen een aantal mensen hier initieel wel ingetrapt zijn. Denk niet dat er hierna nog een dergelijke publiciteitsstunt voor een film gevoerd is.

Ik ben iemand die bij spannende films de film zonder geluid en/of twee keer zo snel afspeelt. Horror begin ik niet eens aan.

Deze film met vrienden na het uitgaan gekeken omdat het dé sensatie van het jaar was... wat een nietszeggende flut film!! Niet spannend, eng, intrigerend... helemaal niets!!

Eigenlijk gewoon erg goed gedaan omdat het zo non-scripted aanvoelt, zeker voor het voorhanden budget. Voor het eerst weer eens gezien na het indertijd in de bios te hebben gezien. Ik kan me herinneren dat ik in de bios was ingedommeld. Nu blijft vooral hangen de consternatie en paniekering (zoals onze zuiderburen zouden zeggen), terwijl ik er bijna zeker van ben dat 90% van de mensen geconfronteerd met dezelfde situatie niet zo "van het padje zouden gaan"... alleen al uit lijfsbehoud van samen uit, samen thuis. Als Slender Man alsnog zou verschijnen, kan je altijd nog elkaar voor rotte vis uitmaken. Ondanks een kompas weer terug op je startplek komen, is natuurlijk ultiem scary, en is als zodanig al een keer eerder gebruikt in films. The Legacy bijv.

The Blair Witch Project is voor mij een besef dat found footage niets voor mij blijkt te zijn. Paranoia camera geschud en een voortdurend gekrijs en lawaai werkt bij mij zeker niet tot de verbeelding. Je moet er zeker van houden van dit genre.

Nooit eerder gezien maar blij dat het er eindelijk van gekomen is. Met een minimum aan middelen wordt er een maximaal effect uitgepuurd. De makers slagen er echt wel in een creepy sfeer te creëren die op de zenuwen werkt. De film heeft een onderliggende grunge nineties vibe - zie ook de typische houthakkershemden en flarden muziek - wat uitstekend past bij het rauwe verhaal. Ook ben ik tevreden over de naturelle acteerprestaties. Een absolute must voor iets wat moet doorgaan als found footage. Niet per se een film die ik ooit nog opnieuw zal bekijken. Voor de mooie fotografie zal ik het bijvoorbeeld alvast niet doen, want in lijn met het concept is dat er nu eenmaal niet. Maar zeker een film die me zal bijblijven.

Erg sterke film ik had niet verwacht dat het zo goed en eng zou zijn, Ik snap de mensen die zeggen dat het een slechte film is want het is of je vind het heel eng of heel slecht maar ik zat de hele film op het puntje van mijn stoel.

Sterk.

Inventief bedachte thriller met horrorelementen. Het is eens te meer het bewijs dat horror een genre is dat het m.i. niet van luidruchtige "scares" of enge clowns of nonnen moet hebben: er hoeft niet per se iets (visueel) te zijn om een benauwd sfeertje te creëren. Horror draait voor mij om de sfeer. Het gevoel van opgejaagd te worden is perfect gecreëerd, met dank aan de acteurs en de keuze voor een korrelige, vuile look - iets wat perfect past bij het studentikoze dat The Blair Witch Project in feite is.

Ik ben niet de man van de horror, ik zal dat ook nooit zijn. Ik ben evenmin de man van de lijstjes. Deze komt evenwel hoog binnen mocht ik wél een lijstje van beste horrors maken. Uit de losse pols zou ik zelfs top 3 durven zeggen.

4

Herzien. Blijft een geslaagde en vooral boeiende film, zeker als je het zeer kleinschalige budget in het achterhoofd neemt. Het acteerwerk is zeer degelijk, de opbouw is geslaagd en de finale blijft uiteraard iconisch. Regisseurs Daniel Myrick en Eduardo Sánchez weten op knappe wijze de spanning op te wekken door zeer weinig te tonen en voornamelijk in te zetten op audio, ondanks dat de film nergens verzandt in een nagelbijter. Het jammerlijke is dat er tussen de beelden door nooit een hoogtepunt weet op te treden (de creativiteit was er namelijk wel) en de bedreiging nergens een gevaarlijk kleurtje krijgt, maar verder heb ik weer ouderwets genoten. De klacht over een gebrek aan gebeurtenissen is tot op zekere hoogte gegrond, maar je kan als regisseur natuurlijk niet veel kanten op met zo weinig centjes.

Een uitermate baanbrekend en bekende titel uit het found footage genre en destijds een film die aantrekkingskracht had en ik moest proberen. En wat had ik daar een spijt van, want met de reputatie dat dit echt zou zijn, het nare en sinistere sfeertje dat er zo nu en dan hangt, inclusief de angst van het drietal en de geluiden in het bos, had ik hier toch wel een paar nachtjes moeite mee en schaarde de film zich bij jeugdtrauma's als The Shining en Warlock. Maar daar blijft met terugwerkende kracht toch weinig van over zoveel jaar later net als in dit geval met de Blair Witch Project.

Interessant is het concept alleszins en de stijl van de found footage met de grauwe VHS achtige beeldkwaliteit past goed bij het geheel. Net zo goed zijn de interviews van de bevolking waar de ene gelooft in het verhaal en de andere sceptisch is en het afdoet als een mythe. Bevreemdend en eng overigens het kindje dat de moeder het praten wil beletten terwijl ze één van de vele verhalen vertelt. En opzich zijn dat er nog al wat en ook vooral huiveringwekkend in het geval van de gemartelde jagers. Het is het moment dat het drietal op eigen houtje in het bos om begint te dwalen dat je als kijker afvraagt wat gaat er gebeuren en wat ze gaan tegenkomen.

En laat daar nu best een aardig idee achter zitten, want te midden van stijgende onderlinge irritaties, vreemde vondsten in het bos, en men verdwaalt, blijkt het overduidelijk dat het niet pluis is in dat bos maar krijg je vooral niets te zien en moet de fantasie en verbeelding van de kijker het zelf invullen temidden van rare geluiden, regelrechte paniek en een situatie die van kwaad tot erger en zelfs heel erg gaat. En ik moet zeggen dat er best kippenvelwaardige momenten tussen zitten met de geluiden en het gedoe rond de tent, the bad omens in de vorm van stapels stenen en gevlochten poppen en acteert men toch redelijk de angst en mentale instorting.

Maar puntje bij paaltje blijkt dit toch zeker niet meer de schrik en angst te bezitten van pakweg 24 jaar terug en gebeurt er niets eens zo heel veel. Of ik dat interpreteren moet als tegenvaller of dat ik er juist anders naar moet kijken hoe de film langzaam is opgebouwd en vooral minutieus de teloorgang en angst van een mens vastlegt in een uitzonderlijk situatie vind ik moeilijk te zeggen. Want overduidelijk heeft de film wel bepaalde punten. Afijn, in eerste instantie weer een trauma van het lijstje afgestreept.

Het moet zowat 20 jaar geleden geweest zijn dat ik deze Blair Witch Project voor het eerst en meteen ook voor het laatst had gezien. Geen idee of ik destijds onder de indruk was van deze film, maar dat ben ik nu zeker en vast.

We krijgen veel te zien en te horen, maar we krijgen ook veel niet te zien en daar schuilt de sterkte van deze film in. Qua suggestieve spanning heb ik het nog niet vaak beter gezien in films en vooral de nachtelijke scènes zijn enorm beklemmend. Ook de scènes overdag zijn erg spannend (het voodoo gedeelte in het bos) en zeker wanneer er allerlei voorwerpen worden achtergelaten aan de tent zoals een hoop stenen.

Het voelt voor mij ook best realistisch aan. Wanneer het trio merkt dat ze verdwaald zijn, lopen de spanningen hoog op, mede door de vermoeidheid, honger en koude. Ook het einde kan me zeker bekoren en ligt in de lijn van de rest van de film door niet te veel te willen tonen/verklaren en ons in het ongewisse te laten. Mike leek mij daar te zweven in de hoek van de kelder, maar wat er precies allemaal gebeurd is, krijgen we niet te weten. Enkel dat de camerabeelden een jaar later zijn teruggevonden.

The Blair Witch Project is een horror/thriller zoals ik ze wel graag heb. Veel overlaten aan de verbeelding van de kijker en niet te veel willen tonen.

4*