When Time Ran Out... (1980)

Verschrikkelijk scenario, elk denkbaar disaster-cliché dat we in eerdere films (van Allen) voorbij zagen komen wordt erbij gesleept, maar toch enigszins vermakelijk door de cast. kleine 2*

"My time is payed for by the taxpayers of New York"

Ik hou normaal gesproken wel van dit genre. Lekker ouderwetse '80s filmsfeer, vooral dankzij de immer sfeer verhogende score, ook door kapsels en aankleding, dialogen en het goede ouderwetse stuntwerk.
Er zitten ook wat sneren in de film, zoals in mijn aangehaalde quote.
De vloedgolf was best goed gedaan. De brug over de lavastroom was slechts suggestief (rode lampen) in plaats van realistisch. Het rampengedeelte werd ook wel wat te lang uitgemolken.
Het is niet te zien dat aan de film 20 miljoen dollar is besteed, zal wel aan de acteurs zijn opgegaan.
Acteren is erg goed, veel aandacht voor mimiek via lange close-up shots en daardoor goede uitbeelding van emotie. Paul Newman was altijd al een favoriet van mij, Bisset en Holden zijn natuurlijk ook prima.

Destijds bespot met bijnamen als 'When Ideas Ran Out' en 'The Blubbering Inferno' omdat producer Irwin Allen het concept van de rampenfilm met een cast van oudgediende sterren in de jaren '70 al flink had uitgemolken. Wie films als The Poseidon Adventure (1972) en/of The Towering Inferno (1974) (nog) niet gezien heeft, zal allicht minder moeite hoebben met deze herhaling van zetten uit die films. Maar de vertolkingen in deze rampenfilm zijn weinig inspirerend en de special effects vallen ronduit tegen. De finale, waarbij overlevenden via een krakkemikkige brug een rivier van lava moeten oversteken, wordt weliswaar maximaal uitgemolken maar weet, mede dankzij de prima score van Lalo Schifrin, toch nog de nodige spanning op te roepen.