Atlantis: The Lost Empire (2001)

Met de Disney tekenfilms gaat het slecht.Home on The Range was zowat één van de slechtste films die ik al gezien heb en Atlantis doet amper beter.

Vroeger hadden we nog sprookjesachtige verhaaltjes over vriendschap,moed en met de nog altijd tijdloze Disney-liedjes.Spijtig genoeg moesten deze voor Disney hun boeltje pakken en plaats maken voor de computer.


Kristallen,vulkaanuitbarstingen,Jules Verne-achtige duikboot en lichtflitsen ,dat mag dan allemaal wel mooi zijn maar na een tijd begint het te vervelen.Geef mij maar nog altijd het meest opwindende,mooiste Disney fragment waarbij Belle & het beest door de gouden zaal dansen en worden aanschouwd door miljoenen sterren.Dat is klasse!!

Zoals ik al zei moet Disney de liedjes niet meer.Als je de personages bekijkt zijn ze ook niet echt in de stemming om te zingen.

Disney had zoveel werk aan al die Special effects dat ze geen tijd meer hadden om de personages uit te werken
zodat ze soms nog al rare bewegingen maken en heel stijve dialogen voeren.Gelukkig valt de muziek best wel te pruimen en is er wel wat plaats voor humor.

Milo: Forget your jammies, Mrs Packard?
Wilhelmina: I sleep in the nude.
[Sweet throws a sleep mask to Milo]
Dr. Sweet: You're gonna want a pair of these. She sleepwalks.

Milo is een stuntel maar op het einde slaagt hij er wel in om allemaal Indiana Jones-achtige stunts uit te voeren.

Als het dan nog niet erger is komt er op het einde een soort van Schwarzenegger film en de bijhorende Schwarzenegger oneliner terwijl Helga haar pistool afvuurt en zegt
Nothing personal!

Dikke teleurstelling!
2*

Knap gemaakte tekenfilm die iets minder schattig is dan de gemiddelde Disney's, maar ondanks deze ietwat andere invalshoek, niet het niveau haalt van de échte classics. Redelijk.

Sympathieke film, waarbij de uitstekende animaties en geslaagde grappen het vrij oninteressante verhaal verbergen. Voor de verandering ook een vrij harde, niet al te vrolijke film, iets waardoor ik meer aan Dreamworks moest denken, dan aan Disney. Soms wat gejat van Journey To The Centre Of The World en Stargate, maar nooit op een manier dat het echt hinderlijk wordt.

In Hunchback was al te zien dat deze regisseurs het in zich hadden om een "andere" Disney film te maken.

In Atlantis laten ze ook nog eens alle songs varen, waardoor er enkel nog wat overdreven epische muziek overblijft op momenten. Daartussen is de muziek vaak nog goed te pruimen.

Verhaaltje is duidelijk wat meer op jongens gericht, met nogal wat actie, stoer(d)e(re) personages en vooral zeer avontuurlijk. Erg rare groep personages ook, met name Moliere en die oude zeur. Erg atypisch, maar wél erg leuk.

Visueel ook een wat andere stijl. Personages vond ik niet echt geslaagd, maar het kleurgebruik was zeker erg mooi. Wat zachter en warmer en iets minder schreeuwerig. Maakt dat sommige plaatjes ook echt mooi worden om te aanschouwen.

Verder ook wat rare robo-tech dingen en een mooi vormgegeven Atlantis. Altijd verrassend dit soort films van Disney te zien. Het blijft allemaal wel redelijk eenvoudig, maar de rijkdom aan talent en de effectieve weelde van Disney zorgen ervoor dat er genoeg te genieten valt. De regisseurs zorgen voor minimale irritatie.

3.0*

De laatste Disney film van Gary Trousdale en Kirk Wise is behoorlijk teleurstellend.

Trousdale en Wise lieten ons hiervoor wat creatief werk zien van Beauty and the Beast + Hunchback of Notre Dame. Atlantis heeft mij visueel nergens getrokken. Het thema was weinig relevant en de personages zijn gewoon saai. Hier zaten geen leuke Disney ingrediënten in. Al met al, voor mij, een behoorlijk teleurstellende film uit de Disney stal. De film krijgt van mij een magere 2,0.

Een Disneyanimatiefilm, maar wel van een heel ander kaliber dan dat we van hen gewend zijn. Dit keer geen pratende dieren of liedjes, maar wel een degelijke avonturenfilm die niet moet onderdoen voor een gewone avonturenfilm.

Het verhaal boeide en de animaties zagen er mooi uit. De film verveelde ook niet en duurde ook langer dan een gewone animatiefilm (95min).

Wie eens een andere Disney wil zien zal het zich niet beklagen.

Bij herziening toch verhoogd in stemmen. Misschien ben ik wel de enige, maar ik vind dat deze Disney de animatie is waar ze het dichtst bij Ghibli zijn gekomen. Prachtige animatie en pittige figuren met een humor die ook gekend is in The Emperor's Groove. Het is een avonturenfilm met meer geweld dan in de andere Disneyfilms. Geen liedjes ook hier trouwens en Kida is toch wel een alternatieve 'prinses'. In verhouding met de Ghibli films te weinig fantasie, maar desondanks een film met veel humor en spannende scènes. Eén van de betere Disneyfilms.

Prima filmpje, wat meer volwassen, wat stoerder en wat serieuzer dan 95% van de films uit de Disney stal. Ergens best verfrissend. Al hadden ze dan wel ongrappige personages zoals die Fransoos weg mogen laten. Ik ken de legende van Atlantis wel, maar ik was er ook niet echt goed in thuis. Het leverde ieder geval een spannend avonturenfilmpje met prachtige beelden op. Atlantis ziet er echt subliem uit, de film zit vol met kleur, mooie details en grootse monsters. Buiten dat is het inhoudelijk weer geen heel bijzondere film. Het is allemaal recht toe, recht aan. De twist richting het einde met het verraad en het vanzelfsprekende good guy gedoe was vrij saai. Ik heb meer van het eerste uur genoten.

3*

PS: Pluspunt dat er weer eens een Disneyfilm zonder gezongen liedjes is!

Geen heel slechte Disney, maar ook totaal niets bijzonders. Ja, behalve het verhaal dan, aangezien Atlantis dan wel mythisch en bekend is maar nauwelijks wordt gebruikt voor films. Sterker, dat Disney daar pas deze eeuw mee kwam vind ik een raadsel. Zelfs Indiana Jones is er nooit naar op zoek gegaan. En toch heeft deze idee een behoorlijk potentieel voor een avonturenfilm. Jammer dat Disney er uiteindelijk weinig mee doet.

Milo, de totaal oninteressante protagonist van de film mag opzoek naar Atlantis met een groep die hem de kans geeft. Waarom dat een aparte groep moet zijn en geen regeringsgroep, die ook snode plannen kan hebben - nog interessanter eigenlijk - is mij een raadsel. Maar goed, die groep bestaat uit een flink aantal personen, kenners binnen hun vakgebied (zegt men), maar die zijn soms vooral hondsirritant en pijnlijk ongrappig. Houd daar mee op Disney, dat hebben jullie net te vaak.

Het verhaal zelf is nu eens spannend (die scène onder water met dat grote beest) en goed uitgewerkt, dan weer verloopt alles wel heel eenvoudig. Want laten we wel wezen, hoeveel moeite kostte die hele zoektocht nu echt eens ze in dat gat waren gevaren, en op dat beest na was die ook snel gevonden. En als ze dan Atlantis hebben bereikt wordt het geheel wat onevenwichtig. Is dit een liefdesverhaal? Is dit een verhaal van verraad? Is dit...? Veel moet nog even snel behandeld worden terwijl ik al niet helemaal in de film zat. Ik vraag me toch af hoe dit kan. De gemiddelde Indiana Jones is net een halfuur langer, bevat evenveel actie maar lijkt tienmaal meer inhoud te hebben. Ik denk sowieso dat deze film een paar onnodige scènes had en dan toch een halfuur te kort kwam.

Verder was de production design wel heel aardig, de achtergronden mooi getekend en een enkele actiescène zag er heel behoorlijk uit. Ook de keuze om Atlantis een eigen taal te geven is prima, maar dat ze vloeiend andere talen spreken? De uitleg daarvoor was wel erg simplistisch en ik vraag me af of je je publiek wel serieus neemt dan.

Al met al een wat simpele film vol potentieel, maar meestentijds heb ik me wel vermaakt. Dus ik ben mild: 2,0*.

"We're all gonna die."

Erg goede film. Geregisseerd door Gary Trousdale en Kirk Wise en geproduceerd door Don Hahn. Sinds het succes van The Iron Giant (1999) zijn Dreamworks en Disney eigenlijk alleen maar Sci-Fi animatie gaan maken. Zelfs Don Bluth maakte Titan AE. Dit was dan nog de enige Disney die ik niet gezien had.

Ik moet zeggen dat deze film een geniale cast heeft. Michael J. Fox en Leonard Nimoy zijn echt geweldig! Ook Corey Burton, Claudia Christian, James Garner, John Mahoney, Phil Morris, Cree Summer enz. Allemaal erg goed gedaan.

Het verhaal vond ik ook wel goed erg mooi allemaal. Wel moet ik zeggen dat ze het verraad van de de generaal een beetje typisch maken omdat in Titan A.E. precies het zelfde gebeurd. Ook vind ik het een beetje op StarGate lijken, Milo lijkt wel heel erg op Jackson (die tevens Atlantis theorieën had).

De muziek van James Newton Howard was erg goed.

De animatie was erg goed vond ik. Ik stoorde me nauwelijks aan de computer inkleuring. De tekenstijl is een beetje hoekig en de personages doen allemaal erg droog en snel vooral Dr Sweet. De achtergronden waren erg mooi en de poster is dat ook.

Geslaagde film!

A-typische avontuurlijke Disney met mystieke invloeden, verteld met veel vaart.

Heel anders dan we van Disney gewend zijn. Ik vind het goed dat ze niet koste wat het kost vasthouden aan de platgetreden paden op stijlgebied. Er lijken hier wat invloeden te zien van anime. Atlantis ziet er prachtig uit en vooral de mystieke elementen zijn erg mooi.

Het verhaal vertoont raakvlakken met Avatar en werkt mooi toe naar een climax.

De personages spreken me helaas niet zo aan. Het hoofdpersonage wil niet echt goed uit de verf komen en blijft helaas een wat plat personage. De andere karakters zijn erg maf.

Disney Classic #44

Ik dacht dat Disney na de jaren '90 de handgetekende animatiefilms vaarwel heeft gezegd maar niets in minder waar. Atlantis: The Lost Empire lijkt oppervlakkig gezien een exemplaar uit de oude doos. Er is veel tijd om het verhaal te vertellen en we maken kennis met een bonte verzameling karakters.

Helaas is juist het gezelschap dat naar Atlantis vertrekt de grootste achilleshiel van de film. Nergens is er een chemie tussen de personen. Gedurende de film blijft het een verzameling kliekjes die nooit naar elkaar toe groeien. Sommigen zijn ronduit irritant zoals de 'mol' en het oude vrouwtje.

De bombastische muziek is dan wel weer sterk maar gek genoeg weet de trip zelf dat epische karakter niet over te brengen. Nergens wordt je als kijker echt geprikkeld of nieuwsgierig naar het verdere verloop van het verblijf in de verloren geachte ruïnes. Sowieso heb ik het idee dat de makers niet wisten wat de groep 'experts' nou eigenlijk op Atlantis te zoeken had. Een gemiste kans want mijns inziens had hier veel meer uitgehaald kunnen worden.

2,5*

Atlantis: The Lost Empire is volgens mij twee films in een. We hebben te maken met een flauwe kleuter film en we hebben te maken met een spannende avonturen film voor volwassenen. Ondanks dit merkwaardige gegeven vond ik dit toch wel een aardige film.

In deze film gaan een stel vreemde, doch slimme snuiters naar Atlantis. Qua hersencapaciteit zitten de meeste wel op een lijn met die van een volwassenen. Hun gedrag is echter blijven hangen op het niveau van een 8 jarige. Milo Tatch is het vreemde eendje en dat laat de groep in het begin ook duidelijk merken. Het gevolg is flauwigheid ten top. De karakters in deze film zijn behoorlijk flauw en totaal niet grappig. Milo is een irritant sulletje. Maar hij is niet het ergste karakter van de film. Dat was toch wel die mol. Wat moest dit idiote personage voorstellen ? Verder bestaat de film o.a. uit een rare zeurderige dame, een vreemde irritante bommenexpert en belachelijke idioot als doktor. Deze film heeft veel flauwe en irritante personages waar ik totaal niet mee kon inleven.

Milo maakt in de film een grote karakterverandering door. Bijna de hele film is hij een sulletje. Maar op het eind ontpopt onze vriend Milo zich tot een soort Indiana Jones. Heel raar dat zijn karakter zich plots zo snel ( ten goede ) ontwikkeld. Deze film heeft naast een heleboel idiote niet grappige karakters toch 2 leuke personages. Rourke vond ik een goede slechterik. Vooral aan het eind van de film is hij echt heel goed op dreef. Kida vond ik ook een leuk personage. Zij is een beetje een atypische prinses. Niet iemand met een passief karakter, maar een stoere persoonlijkheid.

Op een paar personages na zijn de karakters in deze film een regelrechte ramp. Dat ik dit dan toch een aardige film vind heeft alles met het verhaal te maken. Want je zou het niet zeggen met zulke flauwe personages. Maar het verhaal van deze film is eigenlijk best goed. Een verhaal over een oude beschaving is zo wie zo een aspect wat mij aanspreekt. Je kan van dit aspect een spannende avonturen film maken. En dit doen de filmmakers ook. Deze film is qua verhaal heel erg serieus. De film heeft een paar hele goede actie scènes. De eerste echt grote actie scene is de scene waarin een raar groot zeemonster het expeditie team aanvalt. Een erg goede actie scene die eigenlijk alleen op het eind van de film nog een keer word overtroffen. Ik heb het dan over de erg goede actie scene waarin Milo en zijn vrienden Rourke aanvallen. Het beste stuk van die scene is toch wel dat moment dat Rourke in een kristal veranderd.

Naast goede actie scènes heeft de film ook een paar hele sterke scènes met in de hoofdrol het kristal. Een sterke scene vond ik het moment dat Kida word uitgekozen door het Kristal. Ik vind het zelfs een beetje een enge scene. Het heeft echt iets engs dat Kida met kristal fuseert. Ook een sterke scene is het moment dat het kristal Atlantis beschermt tegen een vulkaan uitbarsting. Een erg indrukwekkend moment. De beste scene van de film.

Visueel ziet deze film er heel mooi uit. Atlantis is heel mooi vormgegeven. Ook heel erg goed in deze film is de muziek van James Newton Howard. Hij zorgt met zijn muziek voor een goede sfeer.

Al met al is dit een erg serieuze en spannende en actievolle avonturen film met een paar indrukwekkende momenten. Wat dat betreft lijkt deze film gericht te zijn op een ouder publiek. Echter zitten er in deze film zoveel irritante niet grappige en flauwe personages , dat je ook bij momenten denkt dat je naar een kleuterfilm aan het kijken bent. Erg vreemd dit. De film voelt daarom voor mij ook behoorlijk tweeslachtig aan. Dit is geen slechte film, maar als de flauwe karakters waren weggelaten, dan was mijn cijfer voor deze film een stuk hoger geweest.

3 sterren voor deze film.

Atlantis: The Lost Empire is de 41e avondvullende tekenfilm van Disney. Deze film werd wederom geregisseerd door het duo Gary Trousdale en Kirk Wise, die eerder verantwoordelijk waren voor Beauty and the Beast en The Hunchback of Notre Dame. Dat niveau weet Atlantis: The Lost Empire echter bijlange na niet te bereiken.

De film is gebaseerd op de legendes rondom het verzonken continent Atlantis en is bovendien zwaar beïnvloed door het werk van Jules Verne. De animatiestijl is behoorlijk hoekig en ook het kleurgebruik is erg flets. De achtergronden zien er echter weer fenomenaal uit en dankzij het gebruik van de computer zien we weer de nodige hoogstandjes op het gebied van animatie. Het verhaal is best onderhoudend, maar nergens heb je het gevoel dat je naar een Disney-film aan het kijken bent. De formule van muziek en liedjes, waarmee Disney in de jaren ’90 enorme successen boekte, is achterwege gelaten voor een actie-avontuur, dat vooral doet denken aan films als 20,000 Leagues Under The Sea en Star Wars. De recensies waren echter allesbehalve lovend en mede hierdoor was de film geen groot kassucces.

Hierdoor mag Atlantis: The Lost Empire als een mislukt experiment beschouwd worden.

Redelijke Disneyfilm, met een avonturenverhaal waar een klein Wolandje zeker van gesmuld zou hebben. Verloren beschavingen, ontdekkingsreizen, archeologische ontdekkingen en avontuur, wat wil je nog meer? Het bovennatuurlijke aspect hoefde van mij niet zo en voelde wel een beetje als een makkelijke deus ex machina, maar goed, dat was nog niet het ergste. Het kinderlijke toontje was toch al wat vervelender, maar vergeeflijk gezien de doelgroep.

Ondanks bovenstaande potentie waren er toch ook wel wat behoorlijke minpuntjes. Ik was niet bepaald onder de indruk van de animatie, zeker in het begin schrok ik wel van hoe beroerd met name de personages geanimeerd zijn. Het voelde vaak een beetje alsof ik naar een jaren '90 spelletje zat te kijken. En ik kon toch ook weinig met het bijeengeraapte zootje saaie karikaturen die de expeditie vormden. Het voelde nooit als een geheel, je kreeg nooit veel affiniteit met de flinterdunne personages, en ook Milo zelf bleef een wat flauw, bordkartonnen figuur. Het is weer eens wat anders dan de gebruikelijke Disney-film, dat wel, en het verhaal trok me ook zeker, maar uiteindelijk voelt het toch een beetje als een gemiste kans.

Atlantis the Lost Empire is gewoon een goede Disney film geworden. Wel zeer volwassen maar dat vind ik niet erg. Het verhaal zit goed in elkaar en de beelden zien er fantastisch uit. Geluid is vol alleen soms erg bombastisch. In het begin en op het eind. Gelukkig geen zoetsappige liedjes. Wel is het getekende erg houterig gemaakt met wat spastische bewegingen. Mooi vond ik de plotwending in de film. De macht en het geld dat zal wel nooit verdwijnen. Zaten ook leuke quotes in. Zoals als je heel diep zinkt kun je alleen maar omhoog gaan. Ik hoorde er nog eentje maar die ben ik even vergeten. Maar goed blij dat ik hem nu heb gezien. En een dikke 4 sterren van mij!

Film 4,0

Beeld 4,0

Geluid 5,0

Atlantis: The Lost Empire zal voor mij altijd een bijzondere film blijven. Ik kan me nog, ondanks de zeer jonge leeftijd, herinneren dat ik de film destijds in de bioscoop heb gezien en dat ik behoorlijk onder de indruk was. Nu kon ik in mijn kindertijd sowieso wel goed overweg met Disney. Ik had een groot deel van de handgetekende classics op VHS en keek ze met grote regelmaat. Snow White and the Seven Dwarfs, Bambi, Peter Pan, Lady and the Tramp, The Lion King, Tarzan: ik vond ze allemaal geweldig!

Zelfs in 2001 had ik al door dat Atlantis zich onderscheidde van al die films. Geen gezongen liedjes, minder sprookjesachtig en meer avontuur. Overigens was ik ook vrij alleen in mijn enthousiasme, weet ik nog. Speelgoed of merchandise van Atlantis was nauwelijks te bespeuren en ook leeftijdsgenootjes waren er gauw op uitgekeken of kenden het niet eens. De film wist op mij echter flinke indruk te maken en mocht zich aansluiten in het bovengenoemde rijtje films dat ik heb grijsgedraaid.

Des te nieuwsgieriger was ik naar wat ik er vandaag de dag van zou vinden. Ik heb de film kennelijk voor de laatste keer gezien in 2012, dus dan hebben we het over een periode van ongeveer 13 jaar. Gelijk maar voor de Blu-Ray gegaan in een poging het maximale eruit te halen. Natuurlijk zal nostalgie een prominente plek innemen, want uiteraard is het een feest der herkenning. En toch, zelfs als ik daar doorheen prik, staat Atlantis na al die jaren mijns inziens nog steeds als een huis.

Na een indrukwekkende proloog leer je kort kennismaken met het ietwat klunzige en sympathieke hoofdpersonage Milo Thatch, alvorens hij met een bemanning op pad wordt gestuurd om op zoek te gaan naar het verloren koninkrijk, Atlantis. Die ontdekkingsreis is van begin tot eind boeiend. De sequentie met die onderzeeër is mooi in beeld gebracht (behoorlijk volwassen ook voor Disney-standaarden, gezien het hoge aantal gesneuvelden) en wanneer de overgebleven crewleden de tocht te voet en met voertuigen voortzetten, wordt er meer ruimte gecreëerd om de overige personages beter te leren kennen. Die kampeerscène is wat dat betreft een slimme zet. Het enige personage dat maar niet uit de verf wil komen is die Molière. Ik las online dat er nog een of andere zielige backstory aan hem verbonden zou zijn, maar hoeveel daar van waar is... Het is in ieder geval een vreemd personage waar ik nooit iets mee kon, en nu nog steeds niet. Zijn aandeel blijft gelukkig klein, maar het is bijna een smetje op de film.

Zodra de groep in Atlantis aankomt, begint eigenlijk het tweede deel van het verhaal: het verkennen van de stad en cultuur, en natuurlijk het verraad van Rourke. Wat opvalt is de prachtige, mystieke vormgeving. Een behoorlijke uitdaging lijkt me, maar in visueel opzicht stelt deze film eigenlijk nooit teleur. Iedere setting, of het nou het verblijf van de koning of de onderwaterwereld betreft, ziet er mooi uit. Prinses Kida is ook een shot in de roos: ze is een leuk, avontuurlijk personage dat ontzettend veel chemie heeft met Milo. Alles mondt uit in een tweeledige climax, die behoorlijk spectaculair is en de hooggespannen verwachtingen van de aanloop meer dan waarmaakt. Doet de film dan werkelijk niks fout? Niet helemaal: het tempo voelt niet altijd helemaal evenredig. Het lijkt alsof de regisseurs nog veel meer hadden willen vertellen, maar met een beperkte speelduur zaten, hetgeen ik goed kan begrijpen als je kijkt naar de voornaamste doelgroep. Een grote ramp is het niet, want je krijgt er een hoop voor terug, maar soms komt een segment gevoelsmatig wat abrupt ten einde.

Het moge duidelijk zijn: ik vind deze film nog steeds één groot feest. Ik heb het nog niet eens gehad over de fijne stemmencast of de prachtige score van James Newton Howard, die echt de kers op de taart vormen. Atlantis: The Lost Empire is een ambitieuze, meeslepende film, boordevol humor, actie en visuele pracht. Jammer dat dit voor Disney vaak als een flop gezien wordt, terwijl de film wat mij betreft juist tot het beste behoort wat ze gemaakt hebben. Toch echt wel met recht één van mijn favoriete Disneyfilms en vandaar dat verhoging met een halve ster ook meer dan terecht is.

4*

Een avontuurlijke Disney-film met een hoog tempo. De film begint best sterk, maar gaandeweg wordt het wel wat minder interessant. De animatie wijkt duidelijk af van de gemiddelde Disney-film, maar is zeker niet verkeerd. De personages blijven redelijk oppervlakkig, er zitten geen echt sterke personages in. Liedjes ontbreken hier, maar dat vind ik persoonlijk geen gemis. Een degelijke film.