People Will Talk (1951)

Schrijver/regisseur Mankiewicz heeft te veel ingrediënten in deze film willen stoppen. Het resultaat is navenant: er is geen reuk of smaak aan. Cary Grant en Jeanne Crain doen hun best, maar het materiaal waarmee ze moeten werken is beneden peil. Het is een warrig verhaal dat van onwaarschijnlijkheden aan elkaar hangt en vol zit met moeizame dialogen, die eigenlijk nergens over gaan. Dieptepunt: het belachelijke verhaal over de zombieachtige Shunderson. De vertolking van die rol door Finlay Currie is tegelijkertijd het enige hoogtepunt van deze film.

Aardige film over een dokter die het beste voorheeft met zijn patiënten maar wel onorthodoxe methodes gebruikt. Niet direct een standaard romcom, daarvoor is de toon van sommige scenes te afwijkend en ook het einde valt wat uit de toon. Dit alles maakt het verloop niet bepaald voorspelbaar. Desalniettemin genoeg vermakelijke momenten en leuke personages.

Die praktijken die de dokter zogezegd zijn twijfelachtige reputatie zouden geven werden nergens echt aangetipt ( maar goed dat is wellicht de moderne bril van kijken ) .
Verder is het ook een verhaal dat van verschillende walletjes qua genres wil spelen .
Het plot met zijn vrouw is nog het meest ongeloofwaardig en waarom ze dan in 1e instantie zelfmoord wil plegen is me nog steeds een raadsel .
Als perfecte gentleman is Grant hier wel weer in zijn element maar wat mij betreft is zijn karakter ( ook hier weer ) gewoon te perfect .
Ik had ervoor gekozen om het plot van zijn vriend Shunderson wat meer aandacht te geven , dat gecombineerd met de beschuldiging van zijn jaloerse collega had de film beter tot zijn recht laten komen .