True Grit (2010)

Ik snap weer niet dat iemand 2012 in z'n top 10 zet. Houd je vast aan de volgende spelregel: Geef ik een film een voldoende, vind jij het een eentonige, saaie kutfilm zonder spanning en diepgang. Enkele uitzonderingen daargelaten.

Ik moest even in het woordenboek opzoeken wat Grit betekent: "unyielding courage in the face of hardship or danger". De titel van deze film verklapt waar het over gaat: "True Grit". De hoofdrolspeelster van deze film is dan ook vastberaden om koste wat kost haar doel te bereiken: het vinden en laten berechten van de dader van de moord op haar vader.

De film begint sterk en bleef mij boeien, zonder ook maar een moment saai te worden. Het speelt zich af in het wilde westen, maar met de traditionele western heeft het niet veel gemeen.

Het is een intelligente, overtuigende film, met goed acteerwerk, prachtig verfilmd, en met een goede script. Het slaagt erin ons te laten inleven in de film, en de tijd en omgeving waarin het zich afspeelt. Voor mij was het een van die weinige films die je niet vaak vergeet dat je ze hebt gezien.

Goed, maar onder mijn verwachtingen...

Wat ik echt miste, was de typische westernsfeer: een leuk deuntje, de sfeer van de saloon, snijdende dialogen,... om maar een paar dingen te noemen. Verder vond ik het begin van de film nogal langdradig: het duurde te lang naar mijn zin alvorens ze echt op zoek gingen naar Tom Chaney. Gelukkig is de zoektocht zelf wel in orde, met een zeer leuke actiescène op het einde van de film. Waar er ook niets mis mee was, waren de vertolkingen. Hier was het vooral Jeff Bridges die subliem aan het acteren was.

Overbodige film die uitblinkt in flauwheid, zowel wat script en dialogen als vertolkingen betreft. De enige die het er nog redelijk vanaf brengt is Matt Damon. De Coens kunnen beter, ook al hebben ze al verschillende missers op hun actief. Maar ik vrees dat een klepper als The Big Lebowski er al lang niet meer in zit bij hen.

@Sandlover: meningen verschillen nu eenmaal.... Wat de ene goed vind, vind de andere weer niet.

P.S. ik heb deze film gezien op aanraden van een collega op't werk...

Nadat hij deze film voor de tweede keer heeft gezien gaf hij wel wijselijk toe, dat hij teveel "jointjes" had gepaft en dat de film op die moment wel "cool" was. Maar bij nader inzien trekt de film op ni veel...

Ik heb in de scène met het schieten op maïsbrood echt in een scheur gelegen. Geniaal acteerwerk.

Na een hoop zand op Western films

Wordt nu het zand afgeblazen, en de Western films zijn nu weer helemaal in dit jaar!

Na een ongeloofwaardige ( Cowboys vs Aliens )

gaan we met deze film ( wel ) de goede kant op!

Had er meer van verwacht. Film is onderhoudend en ontroerend, goed gemaakt en grappig, maar van de Coens verwacht je per definitie iets dat het genre veel meer overstijgt. Beetje te luchtig voor mij en er waren elementen die mij nogal klef overkwamen (muziek, hele gedoe met meisje, ...).

3,25*

Eigensoortige western, die ver verwijderd blijft van het betere werk van de gebroeders Coen.

Geen tempo, doorgaans matige dialogen en het humoristisch bedoelde acteren van Jeff Bridges is vaak over de top. Het enige leuke is eigenlijk het wijsneusgedrag van Hailee Steinfeld en ook dat schiet af en toe door.

Vele jaren geleden heb ik het origineel met John Wayne en Kim Darby gezien en daarvan heb ik naast de titel alleen onthouden dat die twee meespeelden. Dus ook toen ben ik blijkbaar niet onder de indruk geraakt van het verhaal. Net als nu.

Prima western.

Lekkere intense film van de broers Coen. Acteerwerk was zeer op niveau. Zeker van Hailee Steinveld. Prachtige landschappen en mooi ruig 'volk'. Prima!

De beste Coen-films zijn de films die volledig op zichzelf kunnen blijven staan. True Grit kan dit niet helemaal omdat het te veel leunt op de klassieke western.

Barton Fink, The Hudsucker Proxy, O Brother, Where Art Thou? en The Man Who Wasn't There hebben in het verleden hetzelfde "probleem" gehad.

Ik zet "probleem" hier tussen aanhalingstekens, aangezien de film, net als genoemde voorbeelden, hierdoor verre van oninteressant werd vanwege de onovertroffen Coen Brother-behandeling. Alleen, de twee zijn nu eenmaal op hun sterkst buiten de genrefilms om. Iemand anders die hetzelfde idee heeft?

Prima western! Het verhaal had mischien iets boeiender uitgewerkt kunnen worden maar de dialogen, humor en sfeer zijn geweldig!

Raising Arizona is idd wel vrij uniek, net als A Serious Man (al kan je bij beide wel spreken van komedie natuurlijk, maar niet bepaald standaard). Barton Fink vind ik eveneens vrij uniek, al gebruikt het bekende thema's (writer's block, creativiteit vs integriteit, het Hollywood wereldje, waanzin), net als The Hudsucker Proxy (zag vanmiddag toevallig nog It's a Wonderful Life en moest aan deze denken, dus bevat ook zeker bekende elementen; beschouwelijk, clash tussen de 'goede' zakenman en de 'slechte', het stilzetten van de tijd à la Scrooge), O Brother, Where Art Thou? (weer bekende elementen: roadmovie, komedie, gelinkt aan de Odyssee van Homerus) en The Man Who Wasn't There (misdaad, beschouwelijk, film noir).

Maar zoals je het zelf al aangeeft: ''de onovertroffen Coen Brother-behandeling'' maakt meestal het grote verschil; volgens mij uit zich dat in (zoals gezegd: meestal!) een strak verhaal, geniale (droge) dialogen, briljante casting (en bijbehorende characters), oogstrelend camerawerk, een wonderlijk oog voor (visuele) details en een heerlijk zwart gevoel voor humor.

True Grit moet ik nog gaan zien, maar de sint had me (gelukkig, eigenlijk) verkeerd begrepen en dus ga ik eerst de originele True Grit kijken; dán pas bepaal ik of ik Bridges voor me zie in deze remake als de 'Rooster'.

Tja, stiekem is het eigenlijk geen remake, maar een tweede bewerking van hetzelfde boek. Nog steeds is het dan geen verassing dat er dan op de westerntraditie geleund wordt, alleen ik hoopte op iets meer variatie dan de clichés die we al kennen.

En nog een tja: iedere film is in de kern natuurlijk een genre-film, omdat films nu eenmaal voor het gemak in genres worden onderverdeeld. Maar de films die ik niet noemde leunen minder op de tradities die bij die specifiekere genres horen (met uitzondering van Blood Simple en Miller's Crossing: daar kan ik niks over zeggen want die heb ik tot mijn spijt niet gezien).

True Grit moet het hebben van de herkenning die ontstaat door de vele verwijzingen naar de western als genre in zichzelf. De durf om een film wat meer eigen te maken, die ik zie bij Fargo, No Country for Old Men en A Serious Man, missen de Coens dan weer bij True Grit.

Films als Dead Man, The Proposition en The Assasination of Jesse James by the Coward Robert Ford hebben bewezen dat de western niet dood is. True Grit, hoewel zeer vermakelijk, doet dit in mijn ogen niet.

Vind de karakters en de dialogen juist erg Coen achtig, ken niet veel westerns met zulke humor en absurde situaties. En desondanks is het ook met veel respect gemaakt richting het genre, de settings zijn prachtig en het taalgebruik is authentiek.

Verder kan ik over deze niet oordelen (blijft de vraag of ik deze dus nog wel ga zien, al is het niets voor mij een Coens film over te slaan), maar NCfOM vond ik nauwelijks uitblinken in een 'eigen smoel' - zoals inderdaad veel van hun films dat wel doen - ben ook benieuwd wat je ter vergelijking van Blood Simple gaat vinden. TP vond ik ook weinig aan, DM moet ik nodig herzien en over TAoJJbtCRF twijfel ik nog...

En stiekem is idd bijna elke film een genre-film, maar je schreef ''...de twee zijn nu eenmaal op hun sterkst buiten de genrefilms om.'' en daar ging mijn ''Niet helemaal.'' over.

Het zij je vergeven

Geduld. Geduld moet je hebben voor deze film. Althans ik. Ik had vlotte actie verwacht en uiteraard veel meer actie en niet de eerste 60 minuten lange (saaie) dialogen die gewoon niet boeiend zijn.

Pas na een uur kwam er zo hier en daar wat actie maar daar bleef het ook bij. Niks speciaals wat de kijker nog niet heeft gezien.

Enige persoon die mij wist te bekoren is toch wel Bridges als een oude ouderwetste zuipende sherrif. Damon is sowieso niet mijn acteur en ook met deze film wist hij me niet te overtuigen (Damon heeft overgens wel goeie rollen gespeeld en is ook zeker geen slechte acteur maar niet mijn acteur die ik bewonder).

Zo naar de film uitgekeken, baalde zelfs dat ik hem in de bioscoop was misgelopen. Nu enige spijt dat ik hem heb gezien. 'Spijt' is een groot woord maar wat eerder al was gezegd op moviemeter, een beetje zonde van men tijd..

Ik had bij True Grit dan net weer het idee dat ik naar een old-fashioned western zat te kijken. Een heerlijk genre dat bijzonder makkelijk weet te charmeren, zo ook dus deze recente film van de Coen Brothers.

Veel ingrediënten uit de western zijn aanwezig: de antiheld, de schurk, de dievenbende, de 'tweede good guy', de wijdse landschappen, de typische muziek, de morele ambiguïteit,... Het sterktepunt van True Grit zijn de hoofdpersonages en de fantastische casting (van Matt Damon blijf ik echter geen fan; misschien had ik voor zijn rol liever een andere acteur gezien, al deed hij het zeker en vast goed). Zeker ook het kleine meisje verdient alle lof, prachtvertolking!

True Grit heeft het perfecte tempo: hij glijdt gezapig voort, zoals dat naar mijn mening hoort bij een western, zonder dat hij een moment verveelt. De finale tussen de helden en de schurken voelt niet grandioos aan, ook niet echt als een climax van het verhaal, maar past precies in de toon die de rest van de film houdt.

Kortom, een erg vermakelijke film die een mooie 4* verdient.

4*

Charmant was ie zeker!

Lekkere western met een leuke rol voor Bridges en ook een leuke Hailee Steinfeld. Uiteindelijk wordt het allemaal een beetje clichématig, maar er zitten beslist memorabele momenten in.

Een tegenvaller mag ik het niet noemen, maar had er toch wel meer van verwacht..

Vond Bridges wel verschrikkelijk goed, maar vond damon niet echt geschikt voor deze film.. Misschien lag het aan mij maar vond hem er niet in passen..

De sfeer hing er wel mooi bij !

3.0*

Een goede Western/Avontuur film...

Echt leuk voor Western gebied, kostuums...

Prima verhaal volgen...

Prima acteerwerk...

Wel leuk bekende acteurs: Jeff Bridges, Matt Damon en

Josh Brolin spelen goed...

Nieuw actrice Hailee Steinfeld speelt prima...

Het is wel moeite waard...

Prachtig mooi HD kwaliteit...

Uitstekend achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Hij begon zeer goed en de spanning en actie bleef aanvankelijk ook goed behouden. Maar naar het einde toe was ik toch wat teleurgesteld. Ik had een einde verwacht dat wat meer voldoening gaf. Een einde is toch altijd een beetje de climax van de film en dat was bij true grit voor mij niet het geval. Ik had meer actie tussen Mattie en Tom Chaney verwacht. Het was nogal vlug voorbij.
Langs de andere kant was het dan wel weer realistischer dan een groot hollywood einde met veel toeters en bellen.
Dat Ranger LaBoeuf op het einde van de film Mattie nooit meer opzocht is dan weer niet aannemelijk. Als je zoveel voor iemand doet, dan wil je ook weten of het goed is gekomen met die persoon.
Wel weer prima acteerwerk.

Als je niet beter weet (lees: ik kijk naar een Coentjes film) komt dit over als een Disney western met ballen. Leuk, vriendelijk en met hier en daar een scherp randje. Leuke dialogen maar geenszins schokkend. Pak je dan je Coen bril dan wordt en en ander duidelijk maar wordt 't toch echt niet meer dan zoals beschreven en ervaren. Heb van de Coen mannen beter gezien. Voor Disney was 't een knappe film geweest.

schitterende western in sobere old school style.......

de figuur Cogburn is gruwelijk goed neergezet door Bridges.

genieten...

Eindelijk True Grit gecheckt! Prima vermaakt. Gelachen ook. Echt weer een duidelijke 'Coens'. Af en toe lekker vaag (vooral Bridges is daar een ster in ). Steinfeld speelt goed, kinderen kunnen de plank wel es misslaan. Maar ik vond haar wel geloofwaardig. Zeker niet de beste van de broers. Maar met zoveel toppers mag een 'gewoon prima' film ook wel es. Btw: 10 Oscar-nominaties...hadden wel paar verzilverd mogen worden.

Aardige remake die weinig toevoegt aan het origineel, behalve dat de film op alle fronten wel net wat beter is. De cast is beter, visueel is het erg mooi en sommige scenes zijn net wat scherper en beter uitgewerkt. Toch jammer dat ook hier weer de badguys onderbelicht blijven.

Echt niet slecht, maar als je de oude versie met John Wayne kent...kan ie niet tegenop.

Dit is geen remake, jongens...