True Grit (2010)

Best veel users op de (western) en gelukkig is het hun goed bevallen.

Deze film had ik in December al liggen, en in Januari een bericht hier geplaats.Ik vraag me af, wat hier beter aan is , als die van J.Wanye.

Spanning,nihil-traag tempo-humor?-voorspelbaar-en een remake.

Volge ns mij als die broeders een SF maken , staat hij al aan de top.

Ik denk als Brix die DVDbinnen heeft en bekijk het nog eens,mischien wel eens op een tegen valler gaat uitlopen.

Erg genietbare film met een geniale Jeff Bridges in de hoofdrol. Hij draagt de film met gemak en zorgt voor het nodige vermaak. Het viel me op dat deze film heel erg de klassieke western benadert maar dan in een moderner jasje. Ik ben benieuwd geworden naar het origineel met John Wayne.

En ik ben nieuwsgierig geworden naar het originele boek, van Charles Portis.

Aardige film maar niet oscarwaardig, zeker tussen andere betere krakers zoals the black swan, inception, facebook, the kings speech, gaat hem niet worden...

Qua verhaal wel, maar qua humor en personages niet. Unforgiven is ook vrij somber in zijn geheel. Ik zou dit ook niet echt een dramafilm noemen. Eerder Western/Komedie.

Heerlijke film! Prachtige rol van Jeff Bridges! Hailie Steinfeld schittert als Mattie Ross. Haar nominatie voor beste vrouwelijke bijrol snap ik echter niet, ik vind het meer een hoofdrol die ze speelt. De nominatie voor Jeff Bridges in beste mannelijke hoofdrol zou ik wel verdiend vinden, maar daar heeft hij zware concurrentie van o.a. Colin Firth (The King's Speech).

Prima van Fappie,laat (western)weg en je hebt een prima slapstick film.

Al met al een beetje een flauwe film met hier en daar een paar uit-'schieters'. Een geniale Jeff Bridges dat wel en ook Matt Damon kon me hier wel bekoren al bleef hij wel erg herkenbaar. Vooral erg onderhoudend en hier en daar hele goede opmerkingen en dialogen, al zeker met het eigenwijze hoofdpersonage. Oja Barry Pepper kwam ook nog langs, wie ik altijd erg op prijs kan stellen en zo ook hier weer.

Het einde was misschien wel het minst bevredigendst, met name de shots van een 'lonesome' ranger op een berg met een ondergaande zon op de achtergrond voor het contrast en dan meteen daarna de fade-in en -out met het beeld van een andere berg met dezelfde ranger en een donkerblauwe maanlucht als contrasterend beeld. Zo was de editing en cinematografie in de rest van de film ook, redelijk standaard en bijna irritant hoe cliche voor een western. Beetje jammer. Maar laten we daar niet de hele film op gaan beoordelen want die was prima, niet meer of minder.

In R-1 lijkt de Blu-ray en DVD release in combipack te gaan.

de film is niet slecht maar je moet er wel van houden want het is meer drama dan western

Gisteren gezien en vond het een heel aardige film. Vermoed echter dat hij bij herziening een flink stuk 'groeit'.

Veel Oscarnominaties: hoop dat Roger Deakins (dit is geloof ik zijn negende nominatie) een keer dat beeldje mee naar huis mag nemen.

Nou als hij hem dan al moet winnen zeker niet voor deze film wat mij betreft..

Veel koele reacties hier. Dat veel mensen op deze site niet een groot fan zijn van de klassieke western wist ik al. Dat dit geen typische Coenfilm is wordt ook constant benadrukt en weinig kunnen dat naast zich neer leggen. Dus de eigenzinnige Coen maken een convontionele western, wat voor velen een teleurstelling is. Niet helemaal onbegrijpelijk. Toen ik voor de eerste keer opving dat True Grit geen typische Coenfilm bleek te zijn was ik toch wel teleurgesteld. Het zijn toch mijn favoriete regisseurs en ik kon me moeilijk voorstellen dat ze hun stijl lieten varen voor een conventionelere film. Gelukkig had ik wel een ander voordeel: ik ben een liefhebber van oude Amerikaanse westerns, dus alles wat gemaakt is voor de spaghettiwesterns van Leone en het bloederige werk van Peckinpah. True Grit valt duidelijk in de oude traditie. Als ik de naam van een oude regisseur moet noemen is het Anthony Mann, maar het is toch meer Coen dan Mann.

Toch is het vreemd om scènes te zien waarvan ik nooit gedacht dat de Coens die in zich hadden. Een heldhaftige actiescène waarin Cogburn met twee pistolen de bad-guys omlegt? Van de makers van voornamelijk loserfilms waarin episch gefilmde heldenscènes ver te zoeken zijn? Of een bijna sprookjesachtige rit op een paard bij nacht, waarin Cogburn een vergiftigde Mattie Ross naar een reddingsplaats brengt? Van de regisseurs die niet eens de moeite namen om te voorkomen dat hun eerder sprookjesscènes in The Hudsucker Proxy zouden verdrinken in vette ironie? Dat soort scènes zitten in True Grit.

Het belangrijkste dat ik over die scènes is echter dat ze werken. Dat heldhaftige moment van Cogburn met die twee pistolen is gewoon zeer effectief en liet mijn hart sneller kloppen, versterkt door het perfecte moment daarna met LaBoeuf die van een afstand de bad guy neerschiet. Op zich geen originele scène, maar bijzonder goed en meeslepend uitgewerkt. En die sprookjesachtige paardenrit deed mij denken aan de riviertocht in The Night of the Hunter en hij doet er niet heel veel voor onder. Kennelijk was die connectie niet zo vergezocht als ik zelf aanvankelijk dacht, want het lied Leaning on the Everlasting Arms die ook in Hunter zat klinkt hier tijdens de credits (niet in een bijzonder aangename versie, overigens).

Dus ja, dit is een voornamelijk conventionele western, op een paar maffe stukjes na (de ophanging aan het begin, dat lichaam dat heel hoog in de boom hangt, de bandiet die constant dieren nadoet of die dokter in dat berenpak). Maar nu vraag ik je; hoe lang is het geleden dat we zo'n western hadden die echt sterk was? Open Range en 3:10 to Yuma waren prima, maar niet echt bijzonder. Unforgiven, Dances with Wolves en The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford waren wel uitstekend, maar waren juist bewust ontraditioneel. True Grit is conventioneel, maar niet ongeïnspireerd of overmatig cliché. Traditioneel, maar niet oubollig. En we hebben er praktisch sinds Rio Bravo op moeten wachten, verdomme! Bij wijze van spreke dan, want ik was in 1959 nog lang niet geboren.

Zo'n beetje alles hieraan werkt. Carter Burwells score is pakkend, zelfs al had ik zijn hand niet in deze traditionele tonen herkent. Roger Deakins cinematografie is op zijn best en zijn Oscar zou niet meer dan terecht zijn. Volgens mij maakt hij een goede kans. Bridges laat zijn veelzijdigheid weer eens zien in een ontypische rol voor hem (volgens mij noemde iemand het hier een herhaling van zijn The Dude, maar die persoon heeft deze film duidelijk niet gezien). Hailee Steinfeld is een echte ontdekking in een vastberaden en verrassend geloofwaardige performance, eigenlijk de hoofdrol ondanks dat ze genomineerd is voor een bijrol-Oscar. Matt Damon geeft een opvallend menselijke en vermakelijke performance in een rol die aanvankelijk ondankbaar lijkt. Barry Pepper is niet per se één van de grote westernschurken uit de filmgeschiedenis, maar toch wel lekker smerig. Brolins rol is wat simpel en hij doet wat hij moet doen. De rest van de cast bestaat vooral uit opvallende gezichten. En de Coens leiden het in goede banen.

Nou wil ik ook weer niet overdrijven door te zeggen dat dit een van de grootste westernmeesterwerken aller tijden is. Tevens is het zeker niet het beste wat de Coens ooit hebben gedaan. Maar de western en de Coens hebben dan ook een hoge standaard. In die standaard hoeft True Grit zich echt niet te schamen. Daarbij zou dit een mooie introductie voor nieuwkomers in de traditionele western kunnen zijn, mochten ze het niet aandurven om meteen met een oude film te beginnen.
4*

LaBoeuf kon trouwens verassend goed spreken, terwijl ie zijn tong zo goed als kwijt was.

Aardige drama/western, maar ook niet meer dan dat.

Het is dat ik Grey Owl nog slechter vindt , maar deze film kan echt mee in de top 5 slechtste films ooit.

Maar het zijn de Coen brothers ( ik vond No Country wel geweldig ) dus dan is het op voorhand al cult bij vele mensen.

oscars ?

Ik vond dit een redelijk goeie film met knappe acteerprestaties.

Heeft me geen moment verveeld.

3 sterren.

Moet ook eerlijk zeggen dat ik van die tien Oscarnominaties maar weinig begrijp.

Ach ja, de Oscarnomintaties dit jaar vind ik sowieso een beetje overdreven. Wat dacht je vn die shitload aan Oscarnominaties en de al gewonnen prijzen voor A King's Speech, een film dat vooral teert op de goede cast.

Erg leuke Western comedy. Leuke personages, zoals de dronken marshal en Mattie Ross, een veertienjarig meisje dat zich gedraagt als volwassene maar door niemand serieus wordt genomen. Af en te kwamen er een stel gekke personage's langs (die vent in t berenpak en de vent die dierengeluiden maakt).Veel grappige dialogen en goed acteerwerk van Bridges en vooral Hailee Steinfeld. Had alleen wat minder een Coen feeling, lag denk ik aan het verhaal, iets te voorspelbaar. Verder leuk westerngebeuren, cowboys, shotgun, indianen, paarden en nog meer dingen van 't genre. Veel mooie shots, vooral in de sneeuw. .
Zeker geen doorsnee western, eerder en parodie op de doorsnee western.
Heb me erg vermaakt

Beste film tot nu toe in 2011

Super humor en ook nog een goed verhaal met leuke actie.

Inderdaad super humor - het eerste uur althans - en als de Coentjes dat tot het einde volgehouden hadden dan had deze film van mij op zijn minst 4 sterren gehad. Maar helaas, naar het einde toe werd de film steeds sentimenteler en de humor verdween als sneeuw voor de zon. De laatste scène was een regelrechte afknapper. Wel goed acteerwerk trouwens van Jack Bridges en Hailee Steinfeld.

Waardering; 1e uur 4,0*, laatste 3 kwartier 2,0*

3,0*

Hier in Leuven spelen ze volgende week de originele True Grit (met Wayne!)

Misschien toch maar eerst die eens bekijken? Kwestie van te kunnen vergelijken

Ik heb het idee dat de vindingrijkheid van de Coens nooit optimaal naar voren komt, op A Serious Man na. In Barton Fink en No Country komen ze een heel eind maar in veel van de andere prenten blijft het hangen in ideeën. Dat is ook wat met deze True Grit gebeurd is. Het is geen comedy, maar ook zeker geen pure actiewestern en dus worden de twee genres door elkaar gemixt. Daardoor mist het effect van beide aan kracht en stiekem had ik op nog wat meer over-the-top humor gehoopt. Vermakelijk is het natuurlijk absoluut.

De zoveelste exploitatie van het label Coen Brothers. Gelukkig grappiger en minder irritant pretentieus dan A Serious Man maar weer niet die uitschieter naar boven waar ik al heel lang op zit te wachten.

Camerawerk en art direction was erg prima, maar de enige reden dat dit nog een beetje de moeite waard is, is Jeff Bridges als Rooster Cogburn. 3- *

Ook een trouw CinemaZED bezoeker?

Goede film, niet perse als western. Maar wat was het einde slecht zeg =S. Helaas, want met een goed einde zou deze film zeker een nog betere film zijn geweest. Een teleurstellend laatste 5 minuten. De vrouw was btw ook zeer slecht gecast naar mijn mening.

Slecht, zeg maar gewoon superslecht. De Coens hadden hier best wel iets anders van kunnen maken en die vrouw was inderdaad zeer slecht gecast.

Toch begin ik onderhand te denken dat de Coentjes duidelijk over hun hoogtepunt heen zijn. In creatief opzicht maken ze op mij niet veel indruk meer. Meesterwerken zoals "Barton Fink" en "The Big Lebowsky" hoeven we denk ik ook niet meer van hun te verwachten.

btw 'special1964' ; ik vind jouw waardering van 4,0* voor een film met zo'n rampzalig einde wel erg hoog.

Ik had hier hoge verwachtingen van, maar die worden slechts ten dele waargemaakt. Zoals anderen al eerder opmerkten, was de eerste helft van de film beter (want meer 'Coen' en dus meer absurde humor) dan de tweede helft. Ik ben niet per se een liefhebber van westerns, hoewel ik een goede westerns als Unforgiven of het werk van Leone zeker kan waarderen. Een western van de Coens, dat schept hoge verwachtingen. Acteerwerk is dik in orde, zeker van Bridges en de jonge Steinfeld, en ook het camerawerk en de muziek zijn uitstekend. Toch vond ik de film naar 'Coen-begrippen' te conventioneel (zeker het slot). What you see is what you get, er zit niet meer achter. Of ik moet het niet goed begrepen hebben... Ter vergelijking: vorige week zag ik Black Swan en die film liet me na afloop niet meer los. En ook andere films van de Coens (waaronder No Country for Old Men en Barton Fink) wisten mij meer te prikkelen. Bij True Grit blijft eigenlijk alleen het briljante personage van Jeff Bridges na afloop in mijn gedachten achter.

Ik kom uiteindelijk tot 3,5*.

@Wibro

True, maar ik vond het voor de rest echt een hele goede film. Vooral het acteer werk vond ik sterk. De humor greep me ook aan. Misschien is 4 sterren een beetje hoog, maar de film vind ik 105 heel sterk. Misschien als ik hem nog eens kijk dat er dan een ster afgaat =P.

PS: ik vond No Country for Old Men ook heel goed zelf, maar bijvoorbeeld Burn After Reading sucked echt monkeyballs.