127 Hours (2010)

Ik ben gewoon te vaak telleurgesteld door dit soort vermeldingen, maar goed ik zal verder gewoon mijn mond dicht houden tot ik de film gezien heb, ik ben in ieder geval erg sceptisch over dit soort vermeldingen. Niks tegen Boyle, een prima regisseur. Een mooie trailer overigens, dat geef ik toe

ook het boek gelezen, aanrader...

Kijk erg uit naar deze film. Ben zelf ook groot fan van (bergbe)klimmen en films die erover gaan.

Volgende week ga ik toevallig een weekendje naar Edinburgh, en wat wil het toeval? Dat deze film in Schotland al op 7 Januari in premiere gaat!

Misschien schrijf ik de eerste mening wel! Ik kan haast niet wachten!

Je kan hem op 6 januari al bezoeken in het Edinburgh omni center (Vue), heerlijke bios al zeg ik het zelf. Blauw design ish en comfy stoelen.

Ja, dat kan wel, maar ik ga pas op de 14de weg!

We gaan denk gelijk op vrijdagavond!

Ps: Is eigenlijk meer voor het Vakantietopic.

Ik verbaas me een beetje over de nogal grote verwachtingen hierover.

Hoezo? Boyle's vorige film was de grote winnaar bij de Oscars.

Ja, maar die had wel een erg originele insteek. Dit zal vast niet slecht worden, maar meer dan gewoon erg degelijk en vermakelijk zal het moeilijk kunnen worden denk ik.

Is ook maar een hunch hoor.

Heb je de trailer wel gezien? Alleen van die prachtige kleuren krijg ik al zin in de film.

Die belachelijk spoilerende trailer waar door je het hele verhaal al kent? Ja.

Boyle is iemand die in veel genres en bij veel mensen al een keertje een (klein) meesterwerk gemaakt, dus zo verwonderlijk is het niet. Kijk er ook best naar uit, die trailer laat ik alleen even zitten. Binnen een goed maandje in de bioscoop hier.

Er valt niet zo heel veel te spoileren, het verhaal is bij iedereen wel bekend. Waar het om draait is de weergave van de strijd om te overleven van de hoofdpersoon. Dat is een hele interresante insteek, een beetje net als Into the Wild met een andere afloop.

.

Wat betreft Into the Wild-vergelijkingen: dat lijken mij dus die verwachtingen die ik niet helemaal begrijp. Het lijkt mij gewoon een bovengemiddelde 'man vs de elementen' film te worden die lekker wegkijkt en je een week later bent vergeten. Niks hoogdravends, vernieuwends of bijzonders verder...

Danny Boyle heeft nog niet één slechte film gemaakt, dat is al één reden waarom mijn verwachtingen hoog zijn. Tel daar een trailer bij op die ons een voorproefje geeft van een hele enthousiaste jonge knul die feestend en stuntend die prachtige natuur aan't verkennen is, tot dat het noodlot toeslaat, dan heb ik alle reden om veel van deze film te verwachten.

127 Hours was één van de films uit 2011 waar ik hoge verwachtingen van had. Als ik hem dan 'toevallig' tegenkom in uitstekende kwaliteit kan ik hem natuurlijk niet laten liggen.

Het verhaal van Aron Ralston kende ik al van te voren, de trailer had ik al gezien en jammer genoeg had ik ook al wat gelezen over de scene waar Aron zijn arm afsnijdt . Deze film kijken zonder deze achtergrondkennis zou ik aanbevelen, al is dat bijna onmogelijk, want het verhaal is bij bijna iedereen bekend en de titel verklapt natuurlijk ook het één en ander.

Oke de film dan: (ik wil bij deze even aangeven dat er een aantal spoilers instaan. Die zullen bij de meeste bekend zijn, maar als je hier nog niet bekend mee bent zou ik onderstaand stukje niet lezen).
De film begint met een split-screen waar we mensen in een stadion zien zitten, mensen naar hun werk zien gaan, mensen in de zee zien zwemmen, op het strand zien liggen etc. Daarna schakelen we meteen over naar Aron Ralston die zijn tas aan het inpakken is en op weg gaat naar de Canyon in Utah. Daar ontmoet hij al snel twee bergwandelaars die verdwaald zijn (Kate Mara & Amber Tamblyn), zoals we al konden zien in de trailer. Hij beleeft wat lol met hun en dan gaat hij weer zijn eigen weg. Het zal geen verrassing zijn dat Aron dan in een diepe kloof valt en vast komt te zitten. Hij probeert van alles en nog wat, maar los komt die niet. Al is dat natuurlijk geen verrassing, gezien de titel. Vanaf dan leren we Aron Ralston kennen. We zitten samen met hem opgesloten in een diepe kloof en dat geeft een claustrofobisch gevoel. Ik leefde met hem mee, moedigde hem aan, maar het mocht niet baten.
En wat doe je dan als je ver van de bewoonde wereld vastzit in een diepe kloof. Nou je gaat terugblikken op je leven. Je denkt nog eens terug aan beslissende keuzes. Dat is erg goed in beeld gebracht door Boyle. We kijken samen met Aron terug via flashbacks en via zijn camera naar een aantal momenten in zijn leven die belangrijk voor hem zijn geweest. Ook neemt Aron zichzelf op op camera. Hij spreekt tegen zijn ouders tegen zijn vrienden, vriendinnen etc. De scene waarin hij tegen zichzelf spreekt op de camera is echt hilarisch! dat je dat nog kan opbrengen als je zo diep in de problemen zit. Verder ziet het er allemaal fraai uit. De beelden vanuit de kloof en van bovenaf zijn schitterend. De muziek voegde ook vaak wat extra's toe, al vind ik een aantal muziekkeuzes niet sterk genoeg, te makkelijk!

En dan naderen we het eind. Het eind dat bij mij in ieder geval al bekend was en dat is jammer. Anders was het veel rauwer aangekomen. Ik heb gelezen dat mensen hebben overgegeven bij deze scene. Zo erg vond ik het niet, maar het is wel rauw in beeld gebracht. De rillingen liepen over mijn rug. Ik bedoel hiermee de scene waarin Aron zijn arm 'breekt' en amputeert . Na die scene gaat Aron de vrijheid tegemoet. Hij moet nog abseilend van een berg af met 1 arm en dan ziet hij al snel een aantal mensen die hem water geven en hem kunnen helpen.

Aron Ralston: Hey there, Aron! Is it true that you didn't tell anyone where you were going?

En dat was 127 hours, de film waar ik een poos naar toe heb geleefd. Dit was absoluut een sterke film met een geweldige James Franco, een one-man show van James Franco. Hij acteerde echt erg goed. Ik voelde wat hij voelde, de rillingen liepen een aantal keer over mijn rug en dat komt door de echtheid van James Franco. Een staande ovatie voor hem!

127 hours is een film over de kracht van de menselijke geest. Aron Ralston liet zich niet gek maken en koos voor leven. Wat zouden wij doen..?

127 hours is zeker aan te bevelen bij iedereen. Ga deze film niet kijken om de arm amputatie scene dan wordt het wellicht een tegenvaller.

4 sterren van mij en wellicht een bioscoopbezoek in februari!

Same here! Ben normaal niet zo fan van trailers, maar heb deze toch maar eens gekeken. Wat een prachtige shots van de adembenemend mooie natuur daar zeg!

Ik heb er het volste vertrouwen in dat deze film een toppertje wordt.

En waar ben je hem dan 'toevallig' tegengekomen? Misschien beter om dat per PM te zeggen.

4 ster, mooie film en over t algemeen bij 2 bij 2 meter.

Was toch wel behoorlijk wat ik er van verwachtte. Leuk wegkijkfilmpje waarvan ik me niet kan voorstellen dat je er echt door weggeblazen wordt.

Daarvoor is het niet alleen te voorspelbaar maar gaat het vooral ook veel te snel en oppervlakkig.

Het was met name vreemd dat ze vaak de indruk wilden geven dat hij er al weken zat terwijl het pas 2 dagen was..

Boyle weet het verder uiteraard kenmerkend hip te houden qua fotografie, editing en muziek zoals je wel aan hem kunt toevertrouwen. In hoeverre dat mogelijk is dan bij zo'n verhaal.

Wel zwaar respect overigens voor die echte gozer die dit heeft meegemaakt. Zo'n actie als op het einde, het lijkt wellicht een logische stap maar je moet het toch maar even doen.

pas 2 dagen...

Het is niet makkelijk voor een regisseur om na een groot succes als 'Slumdog Millionaire' het publiek weer zo te imponeren. Danny Boyle flikt dat (bij mij) wel, met deze 127 Hours. Schitterend.

James Franco mag de Oscar mee naar huis nemen wat mij betreft. Op de ijzersterke en (wederom) frisse regie van Boyle na, is dit een meeslepende, bijzondere en indrukwekkende one-man-show. Echt een geweldige prestatie. Het is wel een tijdje geleden dat een film me zó mee wist te slepen; constant met grote ogen, regelmatig met open mond, rillingen, kippenvel en wat dan ook maar naar het scherm zitten kijken. Wát een beklemmende sfeer in Ralston's persoonlijke hel daar zeg. Vreselijk.

Je zal daar maar klem zitten. Wat te doen? Hoe te reageren? Franco raakt echt bij elke actie de juiste snaar. Van de pijnlijke stilte in het begin wanneer de rots op z'n arm valt, tot de momenten waar-ie regelmatig helemaal doordraait, z'n eigen show opzet (wow!), denkbeeldige vrienden / familie boven water haalt, Scooby Doo, de hevige waterval, de paarden (?) die over de kloof springen en natuurlijk de amputatie zelf. Laatstgenoemde scénes horen bij de meest indrukwekkende momenten die ik in lange tijd heb gezien. Geen gemakkelijke momenten voor veel kijkers en ook ik zat op een gegeven moment wel in een ietwat vreemde houding. En dan te denken dat-ie elk moment z'n arm eraf scheurt en eindelijk weer vrij is. Brrr.

Bijzonder meeslepend en beklemmend gemaakt door Boyle. Je weet wat er gaat gebeuren - je wil echt dat-ie z'n arm eraf snijdt op een gegeven moment, maar het maakt zoveel indruk. Het breken van de arm eerst alleen al. Als je zelf eens iets gebroken hebt komt het nog harder aan en Franco z'n briljante prestatie zorgt nóg eens voor het extra schepje er bovenop. Bijrollen zijn leuk, vooral de momenten dat Ralston terugkijkt op de mooie momenten met de dames zijn erg mooi; sowieso prachtige scénes, wanneer ze tussen die rotsen door in het water vallen. Jep, Danny Boyle tovert weer een visueel imponerend plaatje tevoorschijn. Op cinematografisch vlak briljant, ijzersterke editing, mooie muziek - een flitsende trip.

Het einde is - hoe voorspelbaar ook - prachtig. Ralston's ijzersterke wil om te overleven zorgt ervoor dat je hier zó naartoe leeft. Hoe ver kan een mens gaan? Wat gaat er allemaal wel niet in je hoofd rond op die momenten? Wat een vreselijk moeilijke beslissing. Respect voor Ralston. En niet zo'n beetje ook.

Ik vond juist al die flashbacks, waanbeelden, Scooby Doos etc. Niet bepaald overtuigend. Allemaal rare losse flarden waar je echt helemaal niks mee kunt.


En dat ie na 2 dagen zit van: dan heb ik geen water meer en ben ik dus dood... Etc.
Mensen zijn talloze malen vaker langer zonder water komen te zitten.

En na 2 dagen zit ie van : 'ik zie elke ochtend een vogel om 08:17 overvliegen' . Dat kunnen dus hooguit 2 ochtenden zijn die hij blijkbaar meteen heeft zitten opmeten.

Wel meer van dat soort rare dingen.

Niet dat het een pretje is of zo, maar 24 uur is geen 24 dagen. En als je het verhaal zo snel vertelt mist de kijker al helemaal de klik, laat staan meeslependheid.

Vreselijk? Ja,

Moeilijk? Niet echt. Gezien zijn vastgeklemde arm hetgene was wat hem op die plek vasthield leek het me een vrij duidelijk wat zijn gelimiteerde opties waren, of de arm eraf en een mogelijke kans op overleving of de handdoek in de ring gooien en gewoon wachten tot je eigen dood. Keuze lijkt me snel gemaakt.

Het lef ervoor hebben is weer een andere discussie.

Misschien een idee om David Blaine onder zo'n steen te plaatsen om te kijken hoe hij zich eruit zou geraken. Lijkt me wel een documentaire waard.

Vreselijk én vreselijk moeilijk! Het is je enige keus tot overleven, dus de keus is ineens niet zo moeilijk meer? Zo werkt het niet. Niet in mijn beleving in ieder geval. Wat moet er dan wel niet door je hoofd gaan. Het is geen vingertop die je eraf snijdt. Tuurlijk is dat moeilijk.

Jij niet, ik wel. Vond het uitstekend in het totaalplaatje passen. Je hoofd loopt helemaal over, dus gebeuren / ervaar je nogal absurde, idiote dingen in je gedachten.

Ja, daar kan Ralston wat mee. Hij zit daar in z'n eigen schuitje, bijna zonder water, in paniek. Dat-ie dan dood is zegt-ie, dat hoeft natuurlijk nog niet zo te zijn. Ralston denkt ook niet helemaal helder meer na.

2 ochtenden zijn ook ''elke ochtend''. Je moet wat zeggen tegen de camera als je in je eentje bent en er voor de rest niet zoveel te zien is.

Hij heeft daar wel wat langer dan jou 2 dagen gezeten hoor.

Zal waarschijnlijk wel zo'n beslissing waar je niet over kan oordelen tenzij je ooit zelf in zo'n klemme situatie hebt gezeten, maar hoe ik het nu zie is of je eigen dood accepteren of door de pijn heen bijten en de arm amputeren. Ik kan me niet voorstellen dat iemand op zijn minst een poging zou doen gezien je anders toch sowieso te overlijden komt. Beetje dat "niet geschoten is altijd mis" idee.

Tuurlijk doe je het dan, maar daarom is het nog wel moeilijk. Je moet met een stomp mesje je arm eraf snijden. Je hebt geen keus en je wilt blijven leven; het is je enige optie. Maar dat maakt zo'n beslissing niet meteen niet zo moelijk meer natuurlijk. Eerst het bot breken en alle spieren etc. doorsnijden met zo'n stomp kutmesje. Damn!

Ik heb van de eerste tot de laatste seconde m'n ogen niet van het scherm afgehouden. Acteerwerk, muziek, montage, camera; alles wordt perfect ingezet en gedoseerd. En de film heeft een geweldig slot.

Een topper van formaat! Prachtige beelden en meeslepend, waar gebeurd verhaal dat mij geen nanoseconde verveelt heeft!

een keer of 10 heb ik een paar minuten versneld afgespeeld. en heb niks gemist.

De film is veel minder dan de poster doet vermoeden.

vertalers hadden een peanut aan deze film.

voor avonturiers misschien een spannende film maar ik vond hem niet super:

nu staat hij nog op 3,94 stemmen maar dit is hij echt niet waard.

filmtechniek is leuk gedaan