127 Hours (2010)

Een best aardige film die je meeneemt in de gedachtegangetjes van de hoofdpersoon. De rauwe scenes waarbij de arm wordt geamputeerd had ik niet zo uitgebreid hoeven te zien, maar ik heb dan ook nog even weggekeken.

Overigens dacht ik al eerder dat hij met die katrollen aan de gang moest, helaas werkte dat niet.
Ik dacht dat een engineer wel een mooie constructie kon bedenken om de rots weg te rollen.
Je hebt wel veel wilskracht nodig om uit zo'n akelige positie vrij weten te komen.

Deze eens bekeken en 'k vond hem wel goed. 'k had gehoord dat deze visueel nogal hyperkinetisch ging zijn, al vond 'k dat het al bij al nog meeviel. Vooral in het begin is dit wel het geval, maar eenmaal dat hij vastzit, is daar niet direct nog veel sprake van.

De film speelt zich dus grotendeels af op één plaats, maar storend was het niet. Ze hebben dit toch goed opgelost met flashbacks, om het toch de volledige speelduur boeiend te houden.

James Franco draagt hier echt wel de film en speelt erg overtuigend.

Voor de rest vond 'k de film zeker de moeite om eens te bekijken. Het is misschien wel niet Danny Boyle z'n beste film, maar zeker ook niet z'n slechtste.

Goede film, die het natuurlijk in de eerste plaats moet hebben van de fantastische vertolking van Franco. Franco laat het personage enorm sympathiek overkomen, waardoor je er als kijker ook meer met gaat meeleven. Verder is er natuurlijk ook het boeiende verhaal, dat wel soms onderbroken werd door waanbeelden/dromen van het hoofdpersonage die ik niet altijd even boeiend vond.

Als je in deze film in kan leven is het een topper! Qua spanning vind ik de film persoonlijk niet hoogstaand en visueel vind ik het ook niet hoogstaand. Echter omdat het verhaal op de werkelijkheid gebaseerd is kon me goed inleven in het verhaal en vond ik het een redelijk goede film.

Op momenten stonden de tranen in mijn ogen. Zeker het einde was ontzettend meeslepend in beeld (en vooral geluid) gebracht.

Meesterlijke film.

Vrij sterke film die leunt op het acteerwerk van de heer Franco en mooie plaatjes van de omgeving. Ik kon wel enige sympathie voor zijn personage opbrengen, hoewel ik vind dat dit soort waaghalzerij egoïstisch is. En dan niet eens alleen voor de directe omgeving maar ook voor de maatschappij. Enfin, dit punt wordt in de film wat halfslachtig aangesneden. De soundtrack kan mij wel bekoren met name de nocturne van Chopin en het lied "Ça Plane Pour Moi" . Ik vind het knap dat ze van dit gegeven een film van dik 90 minuten hebben kunnen maken.

Viel me ietwat tegen. Op zich vliegt de film voorbij en is het allemaal best boeiend, maar ondanks alle visuele trucjes weet Boyle er niet echt iets bijzonders van te maken. Vond het een vrij standaard en nogal degelijke uitwerking, van een op zich wel fascinerend verhaal. De flashbacks waren matig, de droomachtige scene ook wel weer aardig. 3,5 sterren. Boyle kan veel beter.

Goede film. Knap om meer dan twee uur te vullen met een film die zich vooral afspeelt op één plek, maar daarvoor zijn de flashbacks natuurlijk. De film bouwt ook goed op naar de ontknoping die je vanaf het begin ziet aankomen en die toch nog indruk maakt.

Drama, en Overlevings-drang!

goede film!

( kijken dus )

De film heeft me geboeid tot het eind. Het contrast met het losbandige leven wat Aron Ralston eerst leide en de benarde situatie waar hij in terecht komt is groot en en daardoor fasinerend. Vooral de flashbacks en de waanbeelden vond ik erg realistisch en geloofwaardig.

Redelijke film.

Verhaal zelf is natuurlijk beklemmend en interessant, zeker omdat het een waargebeurd verhaal is.
De uitwerking vond ik wat minder. De eerste 20-30 minuuten waren goed, de vaart zat er aardig in,
maar vanaf het moment dat hij vast komt te zitten was de vaart er helemaal uit. Hierdoor werd het allemaal wat saai. Er gebeurde gewoon te weinig, zelfs die 127 uur in één uur samengevat, vond ik al wat te veel. (ocharme die man die daar 127 uur moest zitten, moet saai geweest zijn).


Einde was wel weer beter, vanaf het moment dat hij zich 'los snijdt', wordt het weer wat boeiender. Helaas kon dit de film niet redden. 3*

heerlijke film om naar te kijken.

Je wordt helemaal in de film meegezogen

en dan vooral het eind was (naar mijn mening) zeer ontroerend

zeker moeite waard om te kijken, dacht eerst dat deze film heel langdradig was

maar dat is niet het geval

4*

Mijn verwachtingen waren hoog na het lezen van dit verhaal.

Het begin en het einde zijn absoluut goed gedaan.

Alleen vond ik de flashbacks in mijn ogen iets teveel van het goede.

Van de andere kant is het begrijpelijk dat je een anderhalf uur durende film niet alleen kunt opvullen met het proberen los te krijgen van je arm.

Respect voor de man die deze hel in het echt heeft meegemaakt.

Redelijk, maar niet echt een topper voor mij.

2,5 *

Goed in beeld gebracht door Boyle, met een uitstekend acterende Franco in de hoofdrol. De flasbacks waren soms wat te veel van het goede, want vooral het heden was echt boeiend, met als hoogtepunt het moment dat hij zichzelf los snijdt. Epiloog, met de 'echte' Aron was ook tof.

Mooie plaatjes (zit wel goed met Danny Boyle) en een erg goede rol van James Franco. De film blijft boeien, terwijl je eigenlijk bijna alleen hem in beeld ziet. De meest lullige dingetjes worden voor hem opeens zo belangrijk, je gaat echt meeleven en jezelf afvragen wat jij zou doen in die situatie. En dan op het punt te komen dat de enige manier om te overleven is om je arm te amputeren, echt dit is zo heftig in beeld gebracht, ik kreeg er echt last van in mijn eigen arm. En waargebeurd, respect! Wat een overlevingsdrang!

Zeer terecht genomineerd voor 6 Oscars, maar veel concurrentie van erg sterke films (The King's Speech, The Social Network, Toy Story 3) op hun nominaties, dus geen Oscar gewonnen.

Filmpje kijken met mijn ouders en geen idee wat voor film het was, maar ik was aardig overdonderd. knap hoe de regisseur op een kleine locatie als deze veel spanning weet op te bouwen. omdat het een waargebeurd verhaal is leef je echt mee met de hoofdrolspeler. Zeker kijken!

De kracht van deze film zit hem in mijn ogen met name in het meeleven met de hoofdpersoon. Het meedenken hoe je zelf zoiets zou hebben aangepakt in zo'n benarde situatie. De acties en gevoelens van Aron zijn geloofwaardig en worden goed in beeld gebracht. Doordat Aron zo'n normale jongen is, wekt hij al snel sympathie op bij de kijker en leef je vanzelf met hem mee.

Spannend is het allemaal echter nauwelijks. Het verhaal kabbelt voort, zonder écht boeiend te worden. Maar onderhoudend is 127 Hours zeker wel; je wilt toch weten hoe het gaat aflopen.

Erg goed.

Het verhaal fascineert me al een tijdje. Ondanks dat alles al bekend was en ik de afloop van tevoren al wist had ik toch erg veel zin om deze film te kijken. Misschien is het wel omdat ik een deel van hem in mezelf herken. De avontuurlijke, soms onverstandige kant van zijn persoonlijkheid zie ik in mij terug. Dat het alles behalve een goede eigenschap is toont deze film maar weer aan.

Het verhaal is bijzonder pover om een film over te maken. Je merkt dat Boyle met moeite de negentig minuten vol krijgt. Het stuk ervoor is erg lang uitgerekt met bijvoorbeeld duiken in een grot. Het middenstuk is ook veel voor uit de kast gehaald. Het ''probleem'' wordt in zijn gedachten op verschillende manieren opgelost waarvan ik die met de regen nog het meest interessant vind. Het stoorde hier en daar wel dat hij zo veel moeite moest doen om er een goed lopende film van te maken.

Editing is leuk alleen komt toch wat onprofessioneel over. Het onderverdelen van het scherm in drie stukken is leuk bedacht alleen alles behalve professioneel. De scènes met alle vrienden en familie op de bank zijn niet helemaal geslaagd.

De muziek is behoorlijk goed. In het midden zat er één totaal ongeplaatst nummer alleen over het algemeen paste het allemaal goed.

Op het einde had ik nog wel wat meer willen zien met hoe het verder ging. Dit was juist datgene waar ik me zo op had verheugd. Er was ook wel aandacht aan besteed met behulp van foto's alleen het verhaal voelde nog niet helemaal af.

Genoeg negatiefs te noemen over de film. Toch stoort het allemaal weinig want het acteerwerk van Franco is erg goed. Door hem ontstaat het avontuurlijke sfeertje wat later over zal gaan in een wanhopig sfeertje.

4*

Hoezo is dat? Ik was er zelf ook niet helemaal weg van, maar ik zou het niet 'onprofessioneel' noemen...

onprofessioneel is inderdaad niet helemaal het juiste woord. Ik bedoel er mee dat ze willen boeien door een gemakkelijke hippe edditing alleen hierin slagen ze niet.

Voor het eerst sinds mensenheugenis weer een brokje in de keel gehad. Een figuurlijk brokje weliswaar. Dit zeldzame fenomeen geschiedde in de latere, Byzantijnse periode van de film. Enfin, op het einde, quoi. Hetgeen zoveel wil zeggen dat '127 hours' alleszins meeslepend was. Eveneens bekoorlijk waren dus het begin en middenstuk, waarin een sterke James Franco zijn beste beentje voorzette. Ook Boyle probeert het geheel op allerlei manieren op te fleuren, door bijvoorbeeld de natte droom te implementeren. Knap hoe deze droom aanvankelijk nog aannemelijk was (Aron die regendruppels probeert op te vangen), maar hoe daarna heel snel duidelijk werd hoe de vork precies in de rots stak.

Uiteindelijk net iets te mager om in het upscale segment terecht te komen, ondanks de versterkende, authentieke factor.

3,00 (3,25)

Dit was voor mij een zeer goede film. Als je 94 minuten film kunt vullen waarbij de helft van de tijd maar één personage te zien is, en deze dan ook nog eens niet veel kanten uit kan (op één bepaalde plaats en met niet veel mogelijkheden om iets te doen), en het wordt niet saai, dan ben je toch wel goed bezig volgens mij.

Sterk verhaal, waar gebeurd bovendien, dat in een zeer goede film is gegoten.

Aanvankelijk dacht ik dat dit een saaie prent zou worden, vermits je maar met één personage te maken krijgt, maar de situatie wordt zo goed in beeld gebracht dat je geboeid blijft kijken.

Dat is natuurlijk ook te danken aan de prachtige vertolking van James Franco.

Het einde van de film, wanneer hij zichzelf bevrijd, is niet echt voor gevoelige zielen, U bent gewaarschuwd.

Rest me nog te vertellen dat deze film ook een zeer mooie soundtrack heeft, alleen al daarvoor zou je hem moeten bekijken.

De enige minpuntjes van dit vermakelijk werkje zijn dat je natuurlijk weet hoe de film gaat verlopen en eindigen, en het irritante camerawerk af en toe.

Deed het niet echt voor me. Interessant gegeven natuurlijk, zo'n benarde positie, met een spectaculaire escape. Het maakt echter nog geen goede film. De tijd wordt dan ook hier en daar gevuld met overbodig of saai materiaal.

Wat vond ik dit, tegen m'n verwachting in, een goede film zeg. Het gemiddelde valt me ook erg tegen.

Ik had een vrij standaard avonturenfilm verwacht van iemand die vastzit en de uren en dagen aftelt, en die standaard elementen zitten er ook in, maar dan zo creatief en boeiend in beeld gebracht dat het voor mij gewoon totaal de normale avonturenfilm ontstijgt.
De Danny Boyle-stempel zit er wat montage en camerawerk duidelijk op, en dat is echt wat deze film nodig had. Onder een wat meer conventionele aanpak was het niet erg bijzonder geworden denk ik.

De hele arm-scene, ik dacht dat de regisseur heel wat aan de verbeelding over zou laten, maar nee hoor, zo gruwelijk mogelijk. Ik heb niet echt veel kunnen kijken tijdens dat stuk, maar ik zag wel dat het geweldig en naar in beeld was gebracht.

Acteerprestaties waren ook zeer in orde.

En dan het moment dat hij die mensen ziet en je zo hoopt dat het hem lukt om te schreeuwen. Het is heel lang geleden dat ik zo meeleefde met een film als op het moment dat die mensen naar hem toerenden.

Ik denk niet dat ik hem snel vaker zal kijken, aangezien ik veel te goed mee kan leven met dit soort fims,en het dus niet echt een fijne ervaring was, maar ik denk wel dat ik nog weleens stukjes zal kijken om van de geweldige stijl, montage en cinematografie te genieten. Petje af.

4.5*

Een waargebeurd verhaal...
Een mooie avonturenfilm...
Prachtig mooi omgeving...
Prima acteerwerk...
Ik vind heel knap dat hij zelf mes zijn arm snijden,
ik zou niet durfen en kan niet tegen...
Mooi HD kwaliteit...
Mooi verhaal...
Gezellig achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Prachtig hoe ze weten de spanning hoog de houden, heel de film door. Het einde was voor mij een geweldige climax van afschuw.

Heftig verhaal waarvan ik me nog kan herinneren dat ik het vernam via de media. Ik kon me er toen ook geen voorstelling bij maken. Na het kijken van deze film zie je wel dat hoe hij zover kon komen. Je raakt ook steeds verder weg in een roes en er komt zo'n primaire overlevingsdrang in je naar boven. Dat vond ik heel sterk weergegeven.

Wat ik ook een sterk punt vond, is dat ondanks het gruwelijke verhaal, er toch af en toe een beetje een humoristische en soms luchtige ondertoon te vinden was. Voornamelijk in de momenten dat hij zijn camera toespreekt. Dat vind ik toch knap met een verhaal als dit.

Naast het bizarre en spannende verhaal is de film visueel gezien ook heel sterk in elkaar gezet waardoor je je niet begint te vervelen tijdens de momenten dat hij daar alleen onder een rotsblok vast zit. In het begin was ik namelijk bang dat het verhaal erg eentonig zou worden op het moment dat hij vast zou komen te zitten maar dat is absoluut niet het geval.