Neco z Alenky (1988)

Zijn shorts wel ja, kreeg bij deze film nog een kortfilm van een mannetje dat in een kleine kamer "gebouwd" wordt. Was tich keer beter dan de film.

Had op zich wel leuk kunnen zijn, zaten ook een pak aardige elementen in, maar de film wordt totaal verpest door enkele irritante stukjes.

Allereerst is er die voiceover, die echt gruwelijk is. Niet enkel is die stem vreselijk (zoals alle stemmen in de film), maar die mond close-ups sloegen nergens op. Ook aan het konijn heb ik me enorm gestoord. Telkens datzelfde zinnetje, horloge pakken ... pfffff. Visueel was het ook al absoluut niks. Manke shots en vuile kleuren.

En zelfs de stop-motion vond ik niet echt indrukwekkend, hoewel dat toch het punt is waar de film uiteindelijk heb best op scoort. Vond die stukjes dan ook een pak beter dan met de echte Alice.

Film die me flink tegenviel, had na conspirators toch een pak meer verwacht. 1*, jammer.

Ik vond het een indrukwekkende film.
Je moet er maar opkomen dat dat konijn iedereen zijn hoofd er af knipt ???
een beest dat alice haar hoofd openhaalt om haar hersenen te koken???

Je moet idd wel openstaan voor dit soort van films.
Ben wel is benieuwd naar ander werk van hem.

Jaren geleden was ik een enorme liefhebber van Svankmajer´s werk en had de meeste van zijn langere films dan ook op DVD, Nadat ik een heleboel DVDs weer had weggedaan (waaronder dus ook de DVD van Alice) ben ik hem een beetje uit het oog verloren.

Dus leuk dat hij weer eens op TV werd vertoond.

Met een verschrikkelijke nagesynchroniseerde voice-over en een te traag tempo, was deze herziening niet heel erg geslaagd.

De stop-motion zag er goed (maar rommelig) uit, en zal voor enkele kinderen die dit zouden zien wel voor wat nachtmeries zorgen (een veelvoud aan skeleten en kruipend vlees).

Svankmajer gaat zijn eigen weg met het verhaal van Alice, maar blijft wel bij belangrijke beelden hangen (Alice in het te kleine huisje, het thee feest en de croquet wedstrijd met de hartenvrouw).

Een aardige film, maar de scherpte van Faust en Conspirators of Pleasure mis ik enorm.

Een kleine 3*

Mooie surrealistische film die niet echt een publiek lijkt te willen. Voor kinderen is dit in ieder geval iets te eng en vervreemdend. De beelden werken hypnotiserend op je in met behulp van herhaling. Groot pluspunt is de voice-over, ik vond deze totaal niet storend, tot tegenstelling van velen hier. Het was fijn om lange stiltes te hebben met af en toe wat begeleidend stuk tekst.

De ietwat lugubere beelden passen perfect bij de oorspronkelijke vertelling van Carrol. Zo zie ik het verhaal van Alice graag. Hier heeft ook duidelijk heel wat werk in gezeten, in plaats alleen maar CGI (Tim Burton versie).

Fijn werkje!

*4,0

Het verhaal van Alice in Wonderland, maar dan in de totaal eigen vertolking van Svankmeijer.

Enkele elementen zijn wel overeenkomend met het originele verhaal, maar een heleboel is bijgevoegd.

Ik vond het boeiend en creepy, fantasievol.

Voor kinderen lijken mij een aantal belevenissen en uitbeeldingen ware horror.

Een aparte, creatieve en alternatieve film.

Nog 1x over de dub oftewel nasynchronisatie:

De dub werd ingesproken door volwassen vrouwen in plaats van door kinderen, totaal niet overtuigend + erg ongeïnspireerd overkomend (beluister hier het verschil). De versie op Ned3 heb ik dus met moeite beluisterd/gekeken, want deze dub was voor mij wederom lelijk, lelijk, lelijk en storend, jammer van zo'n film.

Ik ben eigenlijk nu wel echt hélemaal klaar met de Nederlandse dubindustrie

Voortaan alleen maar originelen voor mij.

Ah, eindelijke eens wat gezien van die Svankmaijer. Pixar verklaart dat zijn films een grote bron van inspiratie waren en het is duidelijk waar de stop motion van Burton of de klei-animaties van de Aardman studio’s de krenten vandaan hebben. Svankmaijer begon met zijn korte films ten tijde van de Tjechoslowaakse new-wave cinema uit de jaren ’60 en net als een aantal van die film(maker)s, is dit geweldig innovatief, met warmte, tijd en aandacht gemaakt en met ontzettend veel humor gebracht.

Het is een luguber sprookje geworden. Ben altijd groot fan geweest van het verhaal Alice in Wonderland. Toch duurde de ideale verfilming voor mij even. Zag verschillende versies uiteenlopend van een versie uit 1910, de disney klassieker uit de jaren ‘50 tot tv dingen uit de jaren erna. Maar 100 jaar later kwam er eindelijk een verfilming die ik echt heel goed vond, de versie van Burton. Veel mensen vinden alles van Burton ogenblikkelijk geweldig, maar die film nu net weer net. Er zijn ook nogal wat verfilmingen geweest;

Films and television programmes based on Alice in Wonderland - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org Deze doet goed mee als een van mijn favorieten (al zag ik ze natuurlijk lang niet allemaal) omdat deze zo lekker eigen is. Natuurlijk vanwege de vrij unieke animatie techniek, maar toch ook zeker vanwege de invulling van het verhaal.

Sommige scenes, zoals de rat die een vuurtje stookt, de momenten met de gekke hoedenmaker, of anders de skelletenmannetjes en misschien wel de sokkenslangen vond ik echt heel leuk. Wat mij betreft zorgt deze film niet alleen middels de setting, maar ook door nieuwe elementen toe te voegen dat het een eigen film is. En zo moet het wat mij betreft bij een verfilming van wat dan ook (boek, andere films, toneelstuk, videogame). De animaties vond ik zeer aardig en met zichtbaar plezier gemaakt. Dit zorgt samen met de slimme montage voor een leuk persoonlijk projectje. Een beetje studentikoos of juist van een oude hobbyist, maar dan wel van een uitermate bevlogen en getalenteerde student of pensionaris.

Dat laatste zie je terug op momenten waaruit blijkt dat de film verre van perfect is. De setting in de oude schuur was om de belevingswereld naar deze bewuste Alice te halen wel logisch, maar het oogde af en toe wat goedkoop. De niet animatiestukjes dan. De vertelstem was irritant en onnodig, rare keuze. Gelukkig wordt er niet teveel in gepraat. Het konijn was van de creaturen het meeste in beeld, maar was nu juist het minst leuke schepsel. En zo schort er wel meer aan de film, hoewel dat wel de belangrijkste bezwaren zijn.

Moskwood, die meestal kwaliteit afleveren, krijgt een min voor het niet toevoegen voor de originele voice-over en een plus voor het toevoegen van een leuke korte film Picnic mit Weissman. 3,5 sterren, hebben we dit must see hoekje van de filmgeschiedenis ook eens bekeken. Als ik nog een keer een film goedkoop op dvd tegenkom van Svakmaijer, laat ik hem zeker niet liggen. Hij heeft me gematigd enthousiast gemaakt.

Dit is de eerste langspeelfilm, die ik van Jan Svankmajer zag. Ik heb tot nu toe wel diverse shorts van hem gezien, die ik overigens vrij wisselend van niveau vond. Van deze Alice ben ik ook niet echt onder de indruk.

Ik ben sowieso niet echt fan van het verhaal van Alice in Wonderland. Svankmajer geeft er hier weliswaar een geheel eigen wending aan, maar dat kon me niet bekoren. Creatief is het op momenten zeker, maar er zitten wat storende factoren tussendoor. Net zoals sommige anderen vond ik de vertelstem echt zeer vervelend. Die praatte soms ook net op de momenten dat het niet moest en vooral de toon was verre van fijn. Ook dat konijn vond ik maar een vervelend beest en die speelde helaas toch wel een prominente rol in het verhaal.

Het meisje zelf doet het nog wel aardig en af en toe zitten er best leuke ideeën in, zoals bijvoorbeeld die rupssokken. De setting is soms creatief en soms wat goedkoop en lelijk. Vooral de kleuren hadden feller gemogen. Het is immers een zeer kleurrijk verhaal, maar dat kwam hier nogal flets over en daardoor kon je ook goed zien dat sommige zaken er nogal goedkoop uitzagen. Svankmajer heeft zeker een creatieve geest, daar ben ik inmiddels al lang achter, maar hij maakt soms de verkeerde keuzes.

Zonder de repetitieve handelingen van de voice-over en het konijn had hier waarschijnlijk wel een voldoende in gezeten, maar hun storende bijdrage was hier helaas veel te duidelijk aanwezig.

2,0*

Een tijdje terug zag ik hier een stukje van op TV, en herinnerde me dat ik dit wel eens in mijn jeugd gezien moet hebben, maar dan met een Nederlandse voice-over. Zou dat kunnen?

In ieder geval sprak het me genoeg aan eens helemaal te bekijken, met wisselend succes. Een beetje vervelend wordt de film wel (elke keer het inzoomen op de lippen werkte niet echt), maar de stopmotion en de ideeën (bijv. die sok-wormen) zijn wel echt super. Het verhaaltje blijft als een huis staan, en de stijl past daar wel prima bij. Jammer dat het niet helemaal op alle fronten op zijn best is.

3*

Prima animatiefilm. Creatief en fantasierijk. Totaal anders (soberder) dan o.a. de

animaties van pixar. Wat mij aangenaam verrastte.

Ik heb deze film vaker gezien als klein mannetje,en dat had een groot effect.

Was het nou een droom,of toch een nachtmerrie

Veel trouwer aan de boeken die ook wat spannender en enger waren.

Daarom iets te heftig voor de kleintjes onder ons.

Verder echt een zeer geslaagde vreemde avonturen film wat mij betreft.

Bijzondere film vanwege de stijl. Het is een soort van artistieke en vrije interpretatie van Alice in Wonderland met een menselijke Alice en stop-motion poppen. De film heeft nauwelijks dialogen en begint heel interessant, maar gaandeweg werd het wel lastig om de concentratie vast te houden, daarvoor ligt het tempo net te laag waardoor sommige scenes wel heel lang duren, zeker wanneer je het verhaal al kent, zoals bijvoorbeeld het openen van de kleine deur die toegang geeft tot "wonderland". Een film die je dus vooral moet zien als creatieve kunstuiting en niet zozeer vanwege het verhaal wat wordt verteld. 3,5* voor de creativiteit en kunstzinnigheid en 2* voor het wat traag verlopende verhaal. Daarmee kom ik op een ruime 2,5* voor het geheel.

Vooral knap en inventief, niet erg onderhoudend. Nou heb ik niet zo veel met het verhaal, nogal random gebeurtenissen in een wereld waar alles andersom werkt maar hé, het was maar een droom, dus objectief ben ik niet.

Sommige scenes sleepten nogal, of werkten gewoonweg niet (het theepartijtje), andere stukken waren wel geinig. Wat me sowieso wel beviel was de wat macabere stijl, de manier waar het witte konijn wordt geïntroduceerd bijvoorbeeld.

Charmant, maar niet foutloos.

De film scoort vooral op het creatieve stop-motion gedeelte. Al had ik wel snel door als kijker dat er zonder deze charme schokkend weinig overblijft van de film. Het is dus die charme die het projectje overeind houdt, en dat is het wel zo'n beetje.

Om te beginnen is de voice-over echt een killer. Wat een luie keuzes zijn er toch weer gemaakt. Het kleine meisjes dat door een volwassen vrouw wordt ingesproken is een opmerkelijke, en rampzalige keuze. In het algemeen is het verteld alsof er wordt voorgelezen uit een boek, en dan had ik het kunnen begrijpen. Echter is het uiteindelijk een droom, wat dat begrip wegslaat.

Naast de storende voice-over, begint het tempo ook wel moordend te worden op een gegeven moment inderdaad. Het eerste deel is pittig vlot en creatief, maar gaandeweg begint de film steeds saaier te worden en te slepen. Scenes worden te opvallend uitgerekt. Op een gegeven moment is het gewoon niet interessant meer.

Bovendien behoorlijk wat detail, waarvan er enkele best klunzig gebracht worden. Die oogjes bijvoorbeeld zijn er te jolig uit om serieus te kunnen nemen, ongeacht of dit op NPO 3 komt of niet. Of die mond die vaak verschijnt na elke dialoog. Het zijn van die zaken die te vaak worden gebruikt en dan beginnen te vervelen.

Dat meisje hoeft ook niet al te veel te doen. Ze is zeker schattig, maar veel moeite hoefde ze in ieder geval niet te doen. Vooral af en toe lachen of nieuwsgierig doen, maar in het algemeen vertellen de beelden het verhaal en doen al het werk voor haar.

Wel is er qua creativiteit veel te bespeuren. Lekker veel detail en veel originele vondsten in de film. Dit zijn die charmante delen die de film overeind houden. Vooral het eerste deel van de film is al snel bovengemiddeld, maar weet dit niet vast te houden.

Soms opvallend grof materiaal die deze film inderdaad opmerkelijk duister maken. Opgepast voor uw tere kinderzieltjes dus. Kinderen zullen een onschuldige muis in een muizenval of enkele grove onthoofdingen waarschijnlijk niet op prijs stellen.

Uiteindelijk had ik het gevoel naar een interessante stop-motion te kijken, maar dat was het dan ook weer. Vaak deed de film zich ook net wat te stoffig aan. Zoiets als het kastje op de stenen, daar had de film meer van nodig. Voor de rest ok, maar iets te knullig soms.

Jan Svankmajer geeft een heerlijke (extra) surrealistische twist aan het verhaal van Alice in Wonderland door de bekende, toch al bijzondere personages uit Lewis Carrolls boek te plaatsen in een wereld vol unieke, bizarre wezens waarin je nooit weet wat je staat te wachten. Zeker geen kinderfilm, maar Svankmajers rijke fantasie en zijn ongeëvenaarde vakmanschap maken dit tot een lust voor het oog. En een absolute must voor liefhebbers van stop-motion.