Black Swan (2010)

Hmm, niet helemaal mijn theekop. Waarschijnlijk vanwege het opzettelijk afbeulen van je lijf wat ik verfoei. Sommige passages zijn echt geweldig, dat wel.

Als ik zo wat reacties lees vraag ik mij af of mensen wel doorhebben waar het in Black Swan werkelijk omdraaien. Ballet dit, ballet dat. Ook ik liet Black Swan links liggen omdat ik bij de term Ballet direct terugdijns. Maar de wijze waarop Aranofsky ballet en de ziekelijke drang naar de perfectie daarvan samenvoegt in personage van Nina doet deze prent tot grote hoogten stijgen. Een paar handenvol knappe scènes nemen je mee en ook de cast is dik in orde. Portman heb ik nimmer zien verzaken en ook Cassel is prima geschikt. Kortom, uitstekend.

Oneens, close-ups zijn juist van alle tijden. Sergio Leone anyone?

Close ups

Ja maar die bouwde zijn scenes wel heel anders op. Tijdens close ups had je geen actie bijvoorbeeld. Daarnaast nam hij ook zijn tijd. Pff en dat zo op de vroege ochtend.

Tsjah, jij komt met een algemene stelling dat je close-ups niets voor ouwe lullen zoals jij zijn natuurlijk. Conclusie: Close-ups zijn niet per definitie slecht en leiden niet altijd af

Come on

In de Lord of the Rings reeks vind ik het niet echt functioneel. En daar krijg je echt om de 5 min een dikke close-up en 95% dus overbodig.

Wat een draak van een film ze springen van het één op het ander ik dacht ballet eens wat anders insteken dan dat ik gewend was, helemaal uitgekeken verstond van heel diene film niks is zij nu een zwaan of niet ??? Is die vrouw dat ze heeft neergestoken nu dood of niet neen zeker niks voor mij heb hem meteen kadoo gedaan aan een maat die Natalie portman graag ziet in een strak balletpakje anders voor iets anders is hij niks waard zou deze zelf nog niet laten bekijken door junkies die niks meer weten van de wereld want zelfs die zouden diene film niet verstaan of mss juist wel dus geef ik geen punten omdat je geen grote 0 kunt geven anders meteen een grote dikke zero

goed verhaal

leestekens??

Mag ik ook punten geven voor reviews?

Inderdaad zeg. Dat je de film niks vindt is natuurlijk prima, maar om het dan op zo'n imbeciele manier te formuleren: Nee.

Ik verwacht nog meer te begrijpen van zijn Turkse versie.

Wellicht valt daar meer uit op te maken, ja.

Goede film.

Portman speelt echt, misschien wel haar beste rol ooit, geweldig. Zelfde valt te zeggen over Kunis. Goed origineel verhaal en je wordt er echt in gezogen. Einde vond ik ook mooi. Misschien wel een erg deprimerende film, maar hij is toch echt erg goed.

Valt alleen wel op dat Portman nooit volledig in beeld is als ze moet dansen.

Sterk, maar net niet uitzonderlijk. Aronofsky is duidelijk op z'n best wanneer hij z'n hoofdrol over het randje duwt. De basis die hij daarvoor legt in het eerste uur had ietwat steviger kunnen zijn. Niet dat het sleept en alle elementen zijn aanwezig (hulde voor de akelige moeder), het is de opbouw van de hoofdrol waar het een beetje wringt. Portman gaat als fragiel en frigide kuiken tot het gaatje, maar die kwetsbaarheid is zo nadrukkelijk en direct aanwezig, dat haar onvermijdelijke afzink het met iets minder impact moet doen.

Dat neemt niet weg dat wanneer er een versterkertje wordt genomen, de film dat ook doet en het belandt in z'n meest enerverend deel. Verhaaltje zit sowieso goed in elkaar met Nina's persoonlijkheid en beide zwanen. Na een wilde nacht, de befaamde scène is ronduit eng gefilmd, heeft Aronofsky de film volledig op stoom met iets dat dat je psychologische body horror zou kunnen noemen. De muziek zal me niet bijblijven, dat met die prentjes aan de muur wel. Portman schittert en de transformatie? It was perfect.

Net weer eens het laatste half uurtje bekeken. Briljant, het blijft het mooiste stukje cinema dat ik ooit heb gezien.

Met weinig voorkennis deze maar eens bekeken. Stuk trippyer dan ik verwachtte, maar dat viel niet verkeerd, kan zo'n film waar een en ander op verschillende manieren te interpreteren valt wel waarderen. Ook de enige van dat soort dat 5* bij me scoort, waarschijnlijk doordat het toch ietsje minder zweverig is als een donnie darko of mulholland dr. Maar naast het verhaal en de uitwerking daarvan blinkt de film ook op de andere vlakken heel erg uit. Acteerwerk is subliem, uiteraard Natalie Portman maar ook de andere cast-members als Vincent Cassel en Mila Kunis, en muziek die ik niet zelf op zou zetten maar wel naadloos aansluit. Ook erg fijn gefilmd, iets wat het al geniale slotstuk nog beter tot z'n recht doet komen.

5*

Misschien heb je gelijk, maar het is wel erg naief. De balletwereld is niet zo, die ziekelijke drang naar perfectie manifesteert zich niet op deze manier. Het is er wel, uiteraard, maar niet zo.

Soms zijn er boeken, of films, die onder woorden brengen wat je voelt hoe het gaat. Soms met woorden, soms met metaforen. Maar dat mist deze film helemaal. Dit is overduidelijk het verhaal van iemand die niet danst maar die deze associaties heeft bij ballet.

De film gaat helemaal niet over ballet. Dat is alleen maar de achtergrond.

Zo, ik heb ik tijden niet zo'n spannende film gezien. Dit drama greep me echt bij mijn keel, ne liet me met een ongemakkelijk gevoel achter. De spanning wordt subtiel opgebouwd met een spannend sfeer en wat schrikmomenten. Laat zien waartoe zieke perfectie kan leiden. En natuurlijk overtuigende rollen van Nathalie Portman en de anderen.

Anderhalf jaar geleden al eens gezien, in het Duits! Ik was bij vrienden in Duitsland op bezoek, en als we dan een film kijken, is dat natuurlijk nagesynchroniseerd. Normaal heb ik daar niet zo'n probleem mee, want ze hebben een voorkeur voor pulp, maar hier vond ik het echt jammer. Vandaag dan eindelijk herzien. Het was in het Duits al te zien dat dit een klasse film is, maar in het Engels komt het echt overtuigend over.

Ook ik vond Perfect Blue fantastisch, en de links tussen beide films is duidelijk aanwezig, maar van Black Swan kan gezegd worden dat het meer dan voldoende eigen smoel heeft, in tegenstelling tot Inception, die andere film die ook gebaseerd is op een film van Kon, Paprika. Met Perfect Blue mag deze film het thema gemeen hebben van de overdaad aan spanning die het staan aan de top teweeg kan brengen, maar hier wordt het vermengt met een ander thema dat ik minstens zo interessant vind: ook al ben je technisch volmaakt, zolang je jezelf niet kan geven wordt het niet memorabel.

Ik ben niet thuis in het balletwereldje, maar heb wel ervaring in het (amateur)orkestwereldje, dat volgens mij enkele parallellen vertoont, en waaraan ik moest denken gedurende de film. Ik heb het meegemaakt, mensen die messen in andermans rug steken omdat de ander concertmeester is en niet zij. Bij audities binnen amateurorkesten is er vaak nog wel een duidelijk verschil tussen auditanten, vaak springt er iemand qua techniek toch wel bovenuit, maar in het professionele wereldje is dat toch anders. Van vrienden die in een professioneel orkest speel heb ik wel eens gehoord dat er een klarinettist is afgewezen, die technisch volmaakt speelde. Maar, zo schijnt er door iemand van de autitiecommissie gezegd te zijn: "Ik krijg er geen harde plasser van." Van het spel, bedoelde hij, want de betreffende klarinettist was geen vrouw. Het hoofdpersonage in Black Swan heeft blijkbaar last van eenzelfde probleem. Hoe los te laten. Of beter gezegd: hoe gecontroleerd los te laten.

Genoeg interessante invalshoeken dus. De uitwerking van de personages mag er dan ook zijn. Een choreograaf, gespeeld door Kassel, die behoorlijk ver gaat om het uiterste uit zijn ballerina's te krijgen. De "methodes" die hij hanteert zijn erg interessant, en tegelijkertijd geloof ik wel dat het hem alleen om de prestatie gaat. Mila Kunis is prima als fotonegatief van het hoofdpersonage, technisch blijkbaar minder volmaakt, maar wel in staat om los te laten. Maar vooral Portman zet werkelijk fantastisch een ballerina neer die naar perfectie streeft, zichzelf niet durft los te laten, en tegelijkertijd psychisch niet al te stabiel is.

Mooie muziek, Tsjaikovski is niet mijn favoriete componist, maar ik vind zijn muziek vaak wel meer dan alleen aangenaam. Ook vakkundig geschoten, duidelijk vanuit de gedachte om het gevoel van intensiteit te maximaliseren, dus vaak dicht op de acteurs bij de dansscènes. Een nadelig bij-effect is dat het vaak niet veel zicht op het voetenwerk van de ballerina's geeft, en dat lijkt mij toch het belangrijkste in ballet. Een excuus kan zijn dat dit feitelijk niet echt over ballet gaat, maar toch het blijft jammer.

Een redelijk intense kijkervaring, psychologisch interessant uitgewerkt, en audiovisueel ook meer dan aardig. Het is vakkundig, en het werkt goed, maar het gevoel overheerst wel dat er audiovisueel wat meer uit de kast gehaald had kunnen worden om het echt verpletterend te maken, zeker in vergelijking met enkele eerdere films van de regisseur. Desalniettemin zijn de 4* meer dan verdiend.

Mooie review, Black Math!

Dank je.

Een goede film die aangenaam verraste, maar mij niet omvergeblazen heeft.

Het verhaal wordt goed opgebouwd.

Toch 4* voor het camerawerk, de acteerprestaties en het thema dat niet voor de handliggend is.

Deze film opnieuw bekeken samen met mijn vriendin wie wel een liefhebster is van ballet en deze prent dus wel mooi vond.

En ik kwam ook meer in het verhaal dan de eerste maal. Maar blijf ik Vincent Cassel beter vinden in gangsterrollen.

Toch een hogere score dit keer.

Eindelijk het effect van MDMA wordt eens realistisch in beeld gebracht. Hoera Aronofsky

Voor mij werkte de film niet helemaal: ik kwam niet in het verhaal, ik voelde als het ware dat iemand een verhaal aan het vertellen is dat HEEL erg en HEEL dramatisch is en vooral HEEL erg mooi visueel gebracht, maar voor mij was het allemaal net tè en - dodelijk - formulewerk/voorspelbaar. Prima vakwerk, niet slecht, maar zeker geen film die een enorme indruk heeft gemaakt. En dat viel mij na alle prijzingen en prijzen dus toch een beetje tegen.

Wat een ingrijpende film. Black Swan is meeslepend, dreigend, mysterieus en zorgt ervoor dat je 100 minuten lang volkomen het verhaal in gezogen wordt.

De film kent veel passages die je aan het nadenken zetten, en zelfs na de slotscene blijven sommige gebeurtenissen een vraagteken. Daarin ligt de kracht van deze film: Black Swan was oprecht eng en ontzettend spannend.

De manier waarop hoofdrolspeelster Portman constant door waanvoorstellingen op de hielen wordt gezeten is angstaanjagend. Ik had niet verwacht dat Portman in staat zou zijn zo´n rol als deze zo overtuigend neer te zetten. Zeker het feit dat ze 80% zelf gedanst heeft is bewonderenswaardig, en ze zag er ook echt uit als een ballerina. Mila Kunis speelt een heerlijke donkere rol, waar ze geknipt voor is. Ik kende haar enkel van het zouteloze Ted; hier laat ze zien echt te kunnen acteren.

De regie en montage is indrukwekkend.

Waarom dan geen echt hoge score? af en toe vond ik de film iets te ver het zwarte gat induiken, en wist ik niet helemaal meer wat ik ervan moest denken. Dit ervoer ik afwisselend als een sterkte en een zwakte.

Zo direct na het bekijken van deze film geef ik 4*, maar ik zal deze zeker nog eens herzien. Een terechte top 250/hoog gemiddelde.

Hmmm dit was hem niet voor mij.

De eerste 60 minuten waren dodelijk saai.

Vanaf de disco scene vond ik het top tot op het einde. Voor dat stuk kan ik makkelijk een 5 geven.

Ik vermoed dan ook dat daar een mogelijke verklaring voor de hoge score ligt.

Ook ik had vooroordelen hierover. Ik heb niks met ballet, dus een film erover was nou ook weer niet iets waar ik echt op zat te wachten. Natalie Portman is een goede actrice, maar verder was er niet echt iets wat me aansprak. Na er veel goede berichten over gehoord te hebben, heb ik me er toch maar eens aan gewaagd.

Black Swan bleek de meest spannende film te zijn die ik in lange tijd gezien heb. De film neemt even de tijd om de dagelijkse routine van Nina aan te halen, maar al zodra ze Thomas bijt, doemt er een wat lugubere sfeer op. De waanvoorstellingen van Nina worden goed in beeld gebracht en ik vond ze meer dan eens oprecht angstaanjagend. Uiteindelijk mag ik concluderen dat ik Black Swan enger vond dan de reguliere horrorfilm.. Niet bepaald wat ik verwacht had voor ik hier aan begon.

Er zijn enkele dingen die me onwijs aanspraken aan de film. Ten eerste is Nina een bijzonder interessant hoofdpersonage, omdat je er gemakkelijk van overtuigd bent dat ze de rol wil bemachtigen en ze tot alles in staat is om haar doel te bereiken. Dat maakte het geheel al onvoorspelbaar en spannend; ik had geen idee wat dit betekende voor het verdere verloop van het verhaal. Daarnaast brachten de vele hallucinaties me meer dan eens op het verkeerde spoor. Natalie Portman acteert haar rol dusdanig overtuigend dat ik niet meer het idee had naar een actrice te kijken. Zij wás gewoon Nina. Ook de mooie Mila Kunis laat zich van haar beste kant zien. Eén van de beste rollen die ik van haar gezien heb. De overige cast presteerde op niveau, maar het was uiteraard vooral Portman die door haar sterke spel de aandacht krijgt.

Daarnaast viel mij ook de goede cinematografie op. Alle balletscènes werden niet alleen goed uitgevoerd, maar ook mooi in beeld gebracht. Het gedeelte met de Zwarte Zwaan zag er ongelofelijk sterk uit. Strak geschoten en in combinatie met de muziek leverde dat een indrukwekkend plaatje op. Hetzelfde geldt overigens voor de finale, die eindigt met Nina's sterfte. Niet alleen het ballet, waar ik normaal gesproken eerder bij in slaap zou vallen, ziet er fantastisch uit; ook het gebeuren in de nachtclub is een goed voorbeeld. Aan zaken als belichting, montage en camerawerk was zichtbaar de nodige aandacht besteed.

Uiteindelijk is het een film geworden die best wel impact op me heeft gemaakt. Het zware leven dat de dansers moeten leiden om aan de top te komen en de rivaliteit tussen hen wordt op een goede wijze aangehaald. Dit mondt uit in een nachtmerrie die tot de laatste minuut voor spanning zorgt. De personages zijn goed uitgewerkt en filmtechnisch is het ook nog een genot om naar te kijken. Darren Aronofsky levert hiermee een prachtfilm af, die me nieuwsgierig maakt naar andere films van hem. Black Swan is een zeer interessante thriller die zeker nog wel een tijdje door mijn kop blijft spoken.

4,5*