I Soliti Ignoti (1958)

Britse komedies zijn blijkbaar echt mijn ding, maar de laatste tijd probeer ik ook af en toe eens een Italiaanse film mee te pakken.

En ik weet nog niet precies wat het is, maar ik moet zeggen dat het me zeker niet tegenvalt!

De manier waarop in 'I Soliti Ignoti' de personages worden geïntroduceerd is gewoon subliem en ook de uitdieping van de karakters is goed gedaan. Het typisch Italiaanse sfeertje is fantastisch om naar te kijken.

De filmmakers lijken wel geen haast te hebben gehad, want alles wordt in alle rust verteld. Toch wordt de vaart niet uit de film genomen en wordt het nergens langdradig. Dat is knap!

Ik ben overigens wel benieuwd wat anderen van deze film vinden.

Frisse en sympathieke film. Sterkste punt is het script maar I Soliti Ignoti bevat ook prima camerawerk. Het verhaal wordt zorgvuldig opgebouwd, met een aantal leuke zijweggetjes (Claudia Cardinale!) naast het grote hoofddoel: de kluis. Ondanks dat ik het plot al kende van een remake (ik meen dat dit Welcome to Collinwood (2002) is) blijft de film boeien. Een handvol losse scenes is daarnaast behoorlijk grappig en origineel. 3,5*

Nogal luchtige en melige film, die overeind blijft door haar charme en een vrij aardige rol van Gassmann. De rol van Cardinale is nietszeggend en je ziet haar vreemd genoeg niet in de op de poster uitgebeelde outfit en pose (spoiler ); ook de rol van Mastroianni is niet heel bijzonder.

Opvallend is overigens de uitgebeelde armoede in het Italië van destijds.

Erg lollig filmpje, heel wat leuker dan de remake in ieder geval.

Die Italiaanse druktemakers met hun maniertjes zijn gewoon altijd grappig en ze passen hier leuk in het verhaal, dat prima opgezet is.

Inderdaad allemaal vrij luchtig, maar da's niet zo erg.

Frisse, grappige en hartverwarmende film over een hoopje stuntelige schooiers die een inbraak voorbereiden. Lijkt déjà vu, dat is het ook ten dele, maar het is een concept dat altijd wel werkt . Troef van deze film is de Italiaanse sfeer, de leuke personages en de vele zijverhaaltjes die mooi doorheen het hoofdverhaal lopen en allemaal wel hun belang hebben in dit erg knappe scenario. Ideale ontspanning, en alles zit zo goed op zijn plaats dat ik er zelfs 4 sterren voor overheb.

Vroeger, en nu nog altijd, was ik nogal een grote fan van bijna alle Totò-films Die man heeft een geweldig gevoel voor humor ! En toen het bleek dat Mario Monicelli 3 van zijn films had geregisseerd was ik erg benieuwd om deze te zien.

Leuke film, erg leuke film zeker wanneer je het briljant einde nog eens hebt herzien !
De aanpak is bijna hetzelfde als zijn vorige films, alleen staat er niet één iemand centraal ( Totò ) maar een heleboel andere, even lollige opvliegende, drukke typetjes.
I Soliti Ignoti heeft vooral een fantastische heel Italiaanse cast met koploper Vittorio Gassman in zijn eerste komische rol en natuurlijk Totò die zijn kleine maar belangrijke rol prima speelt. Verder zijn er nog twee goede bijrollen van toen nog niet bekende Marcello Mastroianni en Claudia Cardinale. Ik moet wel zeggen dat ze er minder mooi uit zag dan gewoonlijk. Komt waarschijnlijk door haar strenge broer.

Het begin was eventjes wennen: scenes volgen elkaar snel op en je hebt bijna niet door wie wie is en wat ze nu precies moeten doen.
De subplotjes zijn inderdaad zeer interessant en geven een goed beeld van het Italië van de jaren 50. Geen zware kost want er worden genoeg goede grapjes gemaakt om het geheel luchtig te houden.
Maar later wordt het tempo rustiger en het verhaal wordt erg goed opgebouwd met een fantastische climax : de overval
Wie had het gedacht dat het nog spannend ging worden !
Al dat oponthoud is echt subliem gevonden, het lijkt misschien een beetje déjà vu maar het blijft amusant om ernaar te kijken.

De dubbing zat niet overal goed maar de mooie en sfeervolle zwart-wit beelden maken dat zeker goed en creëren een typische... Italiaanse sfeer.

Ja, dat was hem! De hele film zat ik me al te vragen of hier niet een remake van was, want het kwam me allemaal wel erg bekend voor.

Toch vond ik I Soliti Ignoti een magere film. Niet w.b. het plot, dat uitstekend te noemen is, maar de o zo vervelende grapjes die zo plat waren als een dubbeltje irriteerden me mateloos. De humor was niet mijn humor, en de film zit vol met 'die' humor. Het feit dat ik de remake al kende, maakte de film op dat moment nog minder verteerbaar, spijtig. Toch weet de film te boeien door de sfeer, muziek, opbouw en de zwart-wit beelden van een achteraf-buurtje in Rome.

Beetje teleurgesteld, 3 sterren.

Mwoah. Totaal niet mijn soort humor. Gewoon te flauw voor woorden.En de personages zijn allemaal van die rare oninteressante mannetjes...

Ik heb m niet uitgezien. 1,5 sterren

Ik schrik van het hoge gemiddelde op imdb.

Kon er ook totaal niet om lachen. Probleem is het saaie script. Grappen zijn totaal mislukt, de karakters saai.

Er zijn soortgelijke komedies waarbij vele castleden zwalken op het randje van flauw, maar mij dan toch doen glimlachen. Hier is dat duidelijk niet het geval. Marcello Mastroianni is een goed komisch acteur, waar ik hier niks van terugzie. Wel heerlijke muziek van Piero Umiliani. 1.5 sterren

Vlotte misdaadklucht met de eerste komische rol van Vittorio Gassman en dat gaat hem goed af. Debuut van een nog erg jonge Claudia Cardinale in een klein, maar opvallend bijrolletje.

Gewoon erg leuk.

De poster heeft weinig met deze film te maken. Alleen de namen kloppen.

Een leuk verhaaltje en een frisse, luchtige sfeer, maken van I Soliti Ignoti een fijne wegkijker. Hoogstaand is of wordt het nergens, maar vermakelijk is het best wel.

Het heeft allemaal niet zo veel om het lijf en hoewel je eigenlijk al snel weet hoe het allemaal zal aflopen, drukt dat de pret niet echt. De humor is best lollig, al zit er tussendoor ook best een hoop flauwigheid verweven. Ik moest echter wel hard lachen om het moment dat eentje, een oud vrouwtje van haar tasje probeert te beroven, wat mislukt, waarna hij tijdens het wegrennen onder een tram komt en het leven laat. Dat klinkt misschien tragisch, maar was het echter totaal niet.

Leuk trouwens om zowel Marcello Mastroianni en Claudia Cardinale in een bijrolletje te zien. Allebei nog erg jong en allebei duidelijk nog het beste van hun carrière voor zich.

3,0*

Echt plezierige misdaadkomedie. Misschien wel de beste in het genre die ik zag. Mogelijks één en ander voorspelbaar maar het accent ligt zo overtuigend op de onhandigheid en het pure amateurisme van een zooitje armoezaaiers en de dialogen en gezegden zijn zo flegmatiek en gevat dat het anderhalf uur genieten is.

Uitstekende sfeerschepping van de sociaal achtergestelde klasse (die uiteindelijk in de misdaad of in het gevang belandt) van de Italiaanse grootstad en puike acteerprestaties. Trouwens de eerste de beste niet.

Knappe regisseur Mario Monicelli. Het jaar er op maakte hij "La Grande Guerra". Iets totaal anders maar even mooi en toch weer met hoofdpersonages, plantrekkers die tegen het lot optornen.

Een van de bekendere films van Mario Monicelli, deze gangsterklucht. De film heeft een aantal leuke grappen en ook een hoop flauwigheden, maar komt er wel mee weg- de film neemt zichzelf ook niet al te serieus en blijft aangenaam luchtig. Het is een typische heist-komedie waaraan films als Small Time Crooks schatplichtig zijn. Zelf is het dan weer beinvloed door het toch wel veel betere Du Rififi chez les Hommes.

De boeven zijn bekende archetypes zonder het er al te dik bovenop te leggen: de oude rot, de dief tegen wil en dank, de blaaskaak, de opvliegende Siciliaan. Ik ben niet zo'n fan van Gassman- of liever gezegd , niet zo overtuigd door zijn komisch talent, maar in deze film is hij wel redelijk. En Claudia Cardinale is nooit een straf om naar te kijken.

Een enorm succes in Italië, er zou dan ook een vervolg komen.