Prospero's Books (1991)

Deze film - is dit eigenlijk wel film! - na 15 jaar weer eens herzien. Dat de meesten hierop afknappen kan ik mij goed voorstellen. Er gebeurt eigenlijk weinig, nou ja zeg maar gerust helemaal niets. Deze film heeft het meest weg van een schilderij uit de renaissance waarvan de afgebeelde personages onafgebroken in beweging zijn. Greenaway staat nu eenmaal bekend als groot liefhebber van de schilderkunst. In al zijn films - met vooral verwijzing naar de renaissance en de Gouden Eeuw van de Nederlandse schilderkunst - is dat heel duidelijk te zien. Ik zie Greenaway daarom ook meer als een beeldend kunstenaar dan als een filmmaker. Origineel is het wel wat hij allemaal met het medium film heeft gedaan maar ik kan nu niet bepaald zeggen dat het boeiend is. Integendeel zelfs. Wat je de hele film ziet is alleen maar een hoop naakte mensen die lopen te paraderen. Mooi misschien voor een half uur, maar daarna slaat de verveling toe. Ook die voice-over van Prospero begon mij op een gegeven moment danig te irriteren. Maar goed dat het af en toe onderbroken werd door de best wel mooie muziek van Michael Nymann.

Van het verhaal moet deze film het helemaal niet hebben. Voor mij is dat geen probleem als de film op visueel vlak maar iets te bieden heeft maar dat heeft deze film ook niet. Het is allemaal van hetzelfde wat je te zien krijgt. Toch heb ik deze film toen ik hem voor de eerste keer zag, gezien mijn hoge waardering van 4,5*, best wel kunnen waarderen, maar nu na herziening heeft deze voor mij nu zeer gedateerde film duidelijk veel aan zeggingskracht verloren. Ik denk dat dat laatste ook zal gelden voor alle overige films van Greenaway als ik die nu zou herzien. Alles is nu eenmaal betrekkelijk in filmland.

3,0* na herziening.