Isabelle (2011)

Een verrassend mooie thriller die ondanks enkele voorspelbare wendingen blijft boeien.
'Isabelle' begint ietwat onlogisch met willekeurige scènes die geen volgorde kennen. Maar de film doet er niet lang voor om haar plot kenbaar te maken en de kijker mee te sleuren in een setting. Het is niet de meest originele ontvoering maar de film is tamelijk zelfbewust en de personages zijn slimmer dan normaal.
Natuurlijk kan je je vraagtekens zetten bij Isabelle's angst voor de hond of haar moedwilligheid om mee te gaan maar het doet weinig af aan de belevenis. Jeanne is niet op haar achterhoofd gevallen en Isabelle zelf is ongelofelijk interessant en menselijk neergezet.
Reijn blinkt uit in haar solo scènes waar ze rauwe sporen van verdriet en wanhoop perfect weet te vertolken. Caels doet daar niet aan onder met een ingetogen onzekerheid.
Echt goed wordt de film niet. Het is overduidelijk dat Isabelle niet dood is en het is ronduit cliché dat Jeanne dood moet. Maar de film heeft een mooi onvoorspelbaar randje dat twijfel doet toeslaan, zelfs als de uitkomst gelijk is aan je verwachtingen. Daarnaast is het een sterke karaktervertelling, ook al lijkt die credit uit te gaan naar de Loo.
Een mooie Nederlandse film en een prettige verrassing op een spontane biosavond.

Zowel de mooie vrouw (Halina Reijn) als de lelijke vrouw (Tineke Caels) blijven ordinaire typetjes die je niet serieus kan en wil nemen. Het leidt ertoe dat je het venijnige psychologische steekspel tussen de twee ook niet meer serieus gaat nemen. Daarbij ligt dat onderscheid tussen mooi en lelijk en de reacties die mannen erop geve er zo dik bovenop dat het de strot uit gaat hangen. Dit soort simplistisch feminisme past niet meer in deze tijd en had best uit de verfilming gefilterd mogen worden.

Redelijke psychologische thriller met wel een uitstekende rollen van Halina Reijn als Isabelle en Tineke Caels (wat een lelijk mens) als kunstenares Jeanne. Het is ook de minste film van Ben Sombogaart die met De Storm (2009) ,

Bride Flight (2008) en De Tweeling (2002) hoge verwachtingen bij me opwekte

Onlangs heb ik een artikel gelezen van en over Halina in de Viva. Hierin sprak ze over de voorbereiding op haar rol in de film 'Isabelle' en hoe ze in eerste instantie benaderd werd om auditie te doen voor 'de lelijke vrouw' in plaats van de knappe. Ik was flabbergasted toen ik las hoevaak zij de vraag kreeg of ze het niet erg vond dat ze niet knap was. Dat ze hierdoor tijdens haar carrière een 'Ben ik wel mooi genoeg' trauma heeft gekregen en dat ze dat nu achter zich probeert te laten. Welke vrouw zou dat niet hebben, wanneer haar gevraagd zou worden of zij de mismaakte vrouw wou spelen? Het is al lastig genoeg in het wereldje om op te boksen tegen de jonge, slanke en zogenaamde perfecte delletjes die pronken met een volle cup C en een volmaakt snoetje/lijf. Maar wonder boven wonder: Halina kreeg de rol van de mooie vrouw. Maar ze moest wel even 20 kg afvallen. Tuurlijk joh. Enfin. Ze had mijn respect, en mijn aandacht. Ook wat meer voor de film.

Dus heb ik 'Isabelle' opgezocht omdat haar verhaal me nieuwsgierig had gemaakt. Zo gezegd, zo gedaan. Ik ben normaal gesproken niet echt van de Nederlandse films, het verhaal moet mij al aanspreken, en laat dat nou juist het minste zijn wat mijn interesse wekte.. Ik keek voor Halina, en hoopte dat het geen platte, overgeacteerde film zou worden. Mijn verwachtingen waren niet hoog, toch wilde ik hem graag zien.

En ja hoor! In de eerste 2 minuten is er al een naaktscène. En niet zomaar eentje! Dit ging toch niet de hele film zo door he? Hoppa, vooroordeel. Maar het is wel waar: je ziet het uitgemergelde lijf en de vajayjay van Halina toch erg vaak in beeld.

Het verhaal kwam ietwat traag op gang, maar werd gaandeweg wel iets interessanter, wanneer de 'aftakeling' begint. Jammer dat ik het personage van Tineke Caels vervelend vond. Niet alleen de rol die ze speelt, want die hoor je als kijker te verafschuwen, maar ook haar manier van acteren en praten. Zo eentonig. Nauwelijks iets van psychologische uitdieping. Jammer.

Het grootste minpunt is dat het nergens spannend is en beide vrouwen je niet boeien. Met vlagen ook erg ongeloofwaardig. Het einde is enorm jammer en zelfs een beetje tegen het belachelijke aan. Nee, Halina blijf ik als persoon erg krachtig vinden, maar zowel haar acteerwerk in deze film als het verhaal en de uitwerking zelf is ondermaats.

Slecht. Irriteerde mij groen en geel aan de slechte make-up van Tineke Caels. Een duidelijk opgeplakte neus zonder aandacht bevestigt. Daarnaast is het pijnlijk te zien hoe Halina Reijn scènes speelt over de moeite die ze heeft met het mooi zijn. Want ze is een van de mooiste vrouwen van het land, wordt beweerd. Hierdoor is de film al van minuut 1 ongeloofwaardig. Ze heeft misschien een prachtig lijf (in het begin van de film) maar haar hoofd is uniek. Niet mooi.

Het is natuurlijk knap om 20 kg voor een film af te vallen. Het zag er dan ook oprecht eng uit. Respect. Maar de film heeft hiernaast gewoon te weinig te bieden. Het verhaal op zich heeft weinig om het lijf. Het mist op alle vlakken souplesse. Hierdoor wordt het helaas niet meer dan een wegwerp film.

Spanningsloos uitgewerkte thriller vol gaten, knullig acteerwerk en overdreven veel bloot wat kennelijk in een NL film thuishoort.

Op zich lijkt het in het begin wel iets te gaan worden maar zodra het 'psychologische spel' tussen de twee moet plaatsvinden zakt de film in elkaar want van spanning(opbouw) is totaal geen sprake en zijn de dialogen eerde lachwekkend dan serieus te nemen. Vooral de pogingen van Isabelle om toenadering te zoeken met haar kidnapster doen de film weinig goeds want echte spelletjes worden er niet gespeeld en gaat het een beetje van de hak op de tak zonder een dreiging te vormen. Redelijke rol van Reijn met daarnaast wat aardig geschoten locaties maar verder zeer ondermaats.

2*

Viel best mee.

Grootste euvel is dat er niet duidelijk voor thriller of drama als hoofdgenre wordt gekozen. De film blijft er tussenin hopsen. Wordt het nét een beetje spannend, dan krijgt drama weer de overhand (en andersom). Jammer.

Het acteerwerk van beide dames vond ik prima. Komt vooral niet zo tot zijn recht door het onevenwichtige verhaaltje.

Redelijk sfeervol geschoten. Wel vind ik het een (extra) misser dat de film zich in Wallonië afspeelt, terwijl daar nauwelijks iemand Vlaams spreekt. In 'Isabelle' is het echter volkomen logisch: in Wallonië spreekt iedereen Vlaams! 5/10*

Halina Reijn heeft voor mij in deze film elke twijfel over haar kunstenaarschap als sneeuw voor de zon doen verdwijnen.

In mijn ogen ontpopt ze zich als een talentvolle, moedige en originele actrice die -dankzij het verhaal van de auteur en de aanpak van de regisseur- er in slaagt om overtuigend het thema van de film gestalte te geven.

Behalve door de uitstekende rolvertolkingen van vooral haar tegenspeelster, maar ook door die van de overige acteurs -vergeet niet de onroerend geregisseerde hond- maakt de hele film op mij grote indruk en Halina is daarvoor in mijn ogen het meest verantwoordelijk.

Violo

Aardige film waarin een mismaakte vrouw een knappe en populaire actrice ontvoerd. Op zich een verhaal met genoeg potentie, maar de dialogen blijven wat eenzijdig en de relatie die tussen de twee vrouwen ontstaat is niet altijd even geloofwaardig. De film kijkt op zich wel vlot weg, ziet er goed uit en Halina Reijn doet het prima in een fysiek lastige rol.

Opzicht best een aardige Nederlandse thriller die nog enigszins weet te boeien. Het verhaal zit eigenlijk best aardig in elkaar en de dialogen tussen kunstenares Jeanne (Tineke Caels) en filmactrice Isabelle (Halina Reijn) zijn best interessant maar hadden wel wat pittiger en pikanter mogen zijn. Halina Reijn (speelde goed) is overigens vrijwel continue volledig bloot in deze film wat best is meegenomen alleen zag ze er erg mager uit waardoor het eigenlijk geen echt fraai aanblik was. Het einde vond ik best goed en eerlijk gezegd zou ik dat waarschijnlijk ook stiekem gedaan hebben

Slordig plot met net een twist te veel. Met een paar slordig uitgewerkte details - de grime van Jeanne lijkt nergens op, bijvoorbeeld. En wat missers in de dialogen. Tot overmaat van ramp dan ook nog eens een slap einde. Dat telt dus niet heel best op - want ertegenover staan alleen de af en toe aardig gevonden locaties en de aardige schilderijtjes. En ik ben natuurlijk altijd al een fan van Halina geweest.

Beetje voorspelbaar.

Ik vond ook elke keer de acteerstukjes van Isabelle tegenover de hond elke keer erg nep overkomen.

De hond "acteerde" daarin tegen 10x beter.

Halina Reijn gaat wel helemaal op in de rol qua voorbereiding hoeveel zij hiervoor wel niet is afgevallen.

Eng en niet gezond gewoon.

Ze heeft ook geen enkel probleem met uit de kleren gaan.

De rol van Monique v/d Ven en Edwin de Vries ook een beetje overbodig die zij hadden tijdens de ontvoering.

Kreeg meer het idee dat die gewoon vanwege de bekende namen eraan zijn toegevoegd.

Leuk eens te kijken, maar voorspelbaar hoe alles verloopt en afloopt.

Dat er 2 freaks wonen in hetzelfde zeer kleine gehucht was ook wel erg toevallig.

Echt niet slecht hoor.
Halina Reijn speelt goed en ook Tineke Caels zet overtuigend een gestoord, psycho personage neer. De twee weten samen de film prima te dragen. De onaangename, tikkeltje sinistere sfeer tijdens de gijzeling is ook goed neergezet en houdt de spanningsboog subtiel gespannen.
De soundtrack bestaat hoofdzakelijk uit somber piano gepingel en ook dat past er perfect bij. Visueel steekt de film ook prima in elkaar.
De te hoge mate van ongeloofwaardigheid op sommige momenten doet de film helaas wel een beetje de das om en ook kwam het einde voor mijn gevoel iets te snel (ik had Isabelle "graag" nog wat verder af zien takelen na het laatste vervlogen sprankje hoop), maar een bescheiden voldoende blijft toch zeker wel fier overeind staan.

3,0*

Naar mijn idee een onderhoudende film met hier en daar wat ongeloofwaardige aspecten en niet zulke goede dialogen, maar hé fuck die dialogen het gaat om het spel en ik zie dat hier wel degelijk goed geacteerd wordt. Halina Reijn laat in haar acteren diverse keren zien de overweging die een ieder heeft om; er vandoor te gaan, de ontvoerster in het bad te verzuipen, het hondje te laten roosteren enz. Beide karakters maken ook een duidelijke ontwikkeling door. Bijvoorbeeld Halina Reijn speelt de succesvolle mooie vrouw die in haar leven nooit tegenslag had. Voor wie haar uiterlijk van levensbelang is waarna ze geconfronteerd wordt met de andere kant van de medaille. Ik lees over deze film veel waardeoordelen te maken hebbende met of het terecht is dat mensen zich beklagen over hun uiterlijk en de vermeende voor/nadelen die hiermee gemoeid zijn. Ik denk dat het een vergissing is te veronderstellen dat een film een bepaald moreel oordeel wil vellen. Het gegeven van deze film is de 'mismaakte gestoorde schilderes die er moeite mee heeft dat de prachtige actrice zo mooi is. Of dit terecht is speelt geen rol het gaat er om of het voor het karakter terecht is. Binnen dit kader vind ik het een zeer acceptabel stuk drama.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Voor mij een matige film, met een zwak einde. De beelden gaven wel een bepaalde sfeer weer. Bij mij kwam zelfs even de gedachte aan Dutroux op. (want in werkelijkheid worden er mensen opgesloten en worden er de vreselijkste dingen mee gedaan) Kon geen sympathie opbrengen voor Jeanne, maar ook met Isabelle had ik moeite, die haar mooi zijn meer als nadeel dan als voordeel zag, of althans het zo duidelijk liet overkomen, wellicht om haar vege lijf te redden....

Beide zijn wel actrices waar veel meer in zit dan ze in deze film getoond hebben.

Dramatisch slechte film van eigen bodem. Het is de waarschijnlijk de bedoeling van Sombogaart geweest om een psychologische thriller te maken, maar naar mijn mening is hij niet eens in de buurt gekomen.

De film mist elke vorm van spanning en het verhaal wordt zo slecht verbeeld dat ik nooit met de hoofdrolspelers mee heb kunnen leven.

Om nog maar te zwijgen van het onlogische einde wat de film echt de nekslag geeft.

Halina Reijn was de enige die me nog enigzins heeft kunnen bekoren, al is het alleen al om haar lichamelijke uitputtingslag die ze heeft moeten leveren om in deze film te spelen.

Dat is echt moeite voor niks geweest, gezien het zeer slechte eindresultaat.

Tineke Caels kwam als slechterik echt dramatisch over, moest er eerder om lachen dan dat ik haar rol serieus nam.

Nee, dit is het niet en dit is echt een afrader voor iedereen die er over zit te denken om deze film te kijken.

Zwaar onvoldoende.

Prachtige film. Zeker het bekijken waard.

Volmaakt mooi zijn in de spotligths versus de mismaaktheid van een kunstenares met jaloezie. De kunstenars ontvoert de actrice, houdt haar vast in haar kelder, om schilderijen van haar te maken als teken van vergankelijkheid van de mens.
Een psychologische thriller, waarin de actrice Isabelle zich overgeeft (er zijn scenes waarin ze eenzaam verdriet verkropt) aan haar ontvoerster Jeanne en haar waakhond. Een rauwe film die zich het merendeel in de koele, donkere kelder van Jeanna's hut afspeelt. Met het uitgemergelde, verhongerde naakte lijf van Halina Reijn een wrange sfeer, waarbinnen Isabelle subtiele
toenadering zoekt, hak-op-de-tak-gedrag vermijdt om als dreiging over te komen, richting haar ontvoerdster waarbinnen het drama met de ruwe randjes zich begeeft. Een nijging naar het Stockholm-syndroom. Halina acteert met de angst in haar lijf en de verstikkende inwendige wanhoop van haar geïsoleerde situatie. De film verplaatst zich niet en daardoor blijft de ervaring betrekkelijk.

was wel verbaasd dat george clooney zich leende voor deze film.'

er gebeurt redelijk veel in het begin ,zodat het psychologische spel kan beginnen.

de ironie is dat het een behoorlijk onijdele rol is van halina.

en knap staaltje leven op 3 rijstwafels dieet voor haar ook.

jaloesie,en een vorm van afgunst spelen ook een rol.

best de moeite waard deze nederlandse film.

3*

Het vervelende is, dat ik steeds denk aan Misery van Stefan King en aan die film. Het idee erachter lijkt er ook op. Bij Misery moet iemand schrijven, hier poseren. De uitwerking is anders.
Er wordt goed geacteerd en Halina heeft lef om voor een film zo te vermageren en je zo te tonen. Hinderlijk blijf ik het vele bloot vinden, dat niet echt functioneel is , als je een psychologische thriller wilt maken. Het tempo in de film was wat laag, zeker in het middendeel. Ook wat weinig actie voor iemand, die gegijzeld wordt en dan weinig vlucht pogingen onderneemt. Het slot is wel leuk gevonden, hoewel je kon aanvoelen, dat ze niet echt dood was. De allerlaatste scène met de bevrijder, die haar uitkleedt, is onzinnig en nutteloos. Het praten over schoonheid bleef wat oppervlakkig. Het scenario had scherper gemogen.

Kijk DIT vond ik dus een heel goede film ?
Goed verhaal! Goed acteerwerk en zeker belangrijk een ‘goed einde’.

Redelijke thriller van Nederlandse-Belgische makelij waarbij een celebrity wordt ontvoerd ergens in de Ardennen. Het plot of achterliggende motieven van het hoe en waarom werd goed uitgewerkt en onderscheidt zich van een doordeweekse ontvoering. Er werd een constante spanning en polarisatie voorgesteld tussen schoonheid en lelijkheid. Schoonheid en lelijkheid zijn subjectieve gegevens en de één kan niet zonder de ander. Er zat de nodige diepgang in wat beide begrippen doen met iemand. Al lag het er bij momenten nét te vingerdik op om de contrasten aan te duiden. Verder werd ook de vergankelijkheid via de kunst aangehaald. Met andere woorden, er is wel enigszins nagedacht over het plot.

Wat me eigenlijk het meest stoorde waren toch wel de beperkte acteerprestaties. Tineke Caels bijvoorbeeld vond ik weinig naturel met haar houterige teksten. Weinig flair en te "algemeen beschaafd Nederlands" praten om goed over te komen. Ik miste ook de nodige speelsheid of doortraptheid met haar tegenspeelster Halina Reijn.

Het einde was OK, beetje voorspelbaar weliswaar. Hier en daar ook wat vreemde situaties die de wenkbrauwen deden fronsen, maar al bij al niet verkeerd om eens te zien. Voor een film van eigen bodem ben je meestal iets milder. Nipte voldoende, maar zeker geen Gouden Palmwinnaar.