Bride Flight (2008)

ZE gaan hem uitzenden als driedelige miniserie? Zitten er dan extra scene's in ofzo?

Miniserie? We zitten hier die film te kijken, ik denk hij duurt ruim twee uur. Houdt ie er ineens mee op... Hadden ze wel wat duidelijker kunnen vermelden in de tv gids ofzo! Balen zeg, stom dat ze zo iets doen. Zat net zo lekker te kijken.

In mijn tv-gids (VARA) staat het duidelijk gemeld als mini-serie in drie delen. Zo vult de NCRV de laatste zomer herhalingen op denk ik? Ik heb de film niet gezien. Best wel genietbaar als mini-serie. Geef mijn sterren dan ook pas na afloop.

Waarom deze film weer opnieuw herhaling dinsdag 23 augustus?
Of is dit tekstfout van tv gids?

Omdat de film in drie delen is gehakt, de 16e was het eerste deel en de 23e kan je het tweede deel zien!

ah, ik begrijp 't. Vorige keer was 1e compleet film gezien...

Meer symbolisch, Frank is degene die Ada steeds over de streep trekt om dingen te doen die haar streng-Christelijke man afkeurt. Met die scene dwingt hij haar om nou eindelijk eens toe te geven aan de verlangens die haar al zolang kwellen. Dit gezegd hebbende, in de echte wereld is het nou niet bepaald romantisch.

Een gemiste kans. Die combinatie van sfeervolle settings, schitterende kostuums en goede karakteracteurs tegenover het overweldigende natuurschoon van Nieuw-Zeeland hadden zeker de basis kunnen vormen voor een groots epos. Helaas laat het script nogal te wensen over. Het vormt geen harmonieus geheel; gebeurtenissen komen als het ware uit de lucht vallen. De grote trauma's die Frank en de dames tergen, die vaak te maken hebben met de Tweede Wereldoorlog, worden terloops vermeld en blijven onafgemaakt aan de oppervlakte borrelen. Aan het einde blijft er dan ook een onbevredigend gevoel hangen.

Voor het eerst sinds tijden dat ik me niet heb gestoord aan het acteerwerk(dat ik echt te pruimen vind in Bride Flight) in een Nederlandse film, is het wel weer het plot dat her en der steken laat vallen zoals Donkerwoud al zegt. De film gaat te gehaast door alle gebeurtenissen heen.

Goed voorbeeld is de zwangerschap van Marjorie, even een blij muziekje waar de zwangerschap wordt gevierd en amper een minuut later blijkt dat het kindje niet goed in de buik zit en heeft ze dus een miskraam+onvruchtbaarheid. dit zijn van die dingen waar je de tijd voor moet nemen en nu dus te weinig mee wordt gedaan. Zelfde geldt voor de relaties onderling en de achtergrond verhalen van de hoofdrolspelers. Die worden telkens heel even kort uitgelicht, maar wordt vervolgens ook niks meer mee gedaan. Terwijl ze toch belangrijk zijn voor de personages.

Ook wordt er teveel tijd geskipt, waardoor een echt goede band met de hoofdrolspelers krijgen er niet echt in zit. Daarnaast blijf ik me afvragen waardoor ze nou die band met elkaar kregen, die Ada hebben ze bijvoorbeeld alleen even 10 seconden in het vliegtuig gesproken. Echt natuurlijk en goed uitgewerkt kan ik het niet noemen. Zo heb je hetzelfde met Frank en zijn connectie met Esther en Marjorie

De muziekscore is behoorlijk eentonig en ik denk dat wel 100x hetzelfde opzwepende muziekje werd gebruikt bij een "dramatische" scene. Dat had wel iets subtieler gemogen.

Enfin, jammer van het plot en de muziekscore. Qua speelduur raast de film voorbij, voelt het eigenlijk niet eens Nederlands aan dankzij de setting in Nieuw Zeeland. Die geeft een frisse, zomerse vibe weer en dat in combinatie met de schattige jaren 50 en 60 look maakt dit Bride Flight toch wel 1 van de meest kijkbare Nederlandse films die ik de laatste tijd heb gezien.

3*

Die reis duurde wel langer dan 10 seconden hoor dat is het hele punt van hun onderlinge band. Immigranten trekken al snel naar elkaar toe. Dat alleen al schept een band met hun vieren. Ze ontvluchten hun verleden en beginnen weer helemaal opnieuw. Een land waar ze niemand nog kennen. Reken dan maar dat je veel daarover praat tijdens zo'n lange vliegreis! Je hoeft iemand maar tien seconden onafgebroken aan te kijken om een connectie ermee te voelen. Het is onzin, die connectie, maar je voelt hem dus wel. Zet een paar mensen in zo'n klein vliegtuig voor een paar uur en niemand kent elkaar en reken dan er maar op dat je band krijgt met elkaar.

Je zou misschien veel praten in zo'n vliegtuig, in de film gebeurt het gewoon niet en komt die band gewoon niet zo goed over.

Uitstekende film over drie jonge vrouwen die, na de watersnoodramp, emigreren naar Nieuw-Zeeland. Het duurt even voordat het verhaal echt op gang komt, maar is daarna wel meeslepend en ontroerend. De film ziet er mooi uit, mede door een uitstekend production design. Verder een zeer geslaagde casting, waarbij het acteerwerk over het algemeen gewoon goed is.

Heel mooie, gaandeweg fascinerende film met een pakkend verhaal. Prachtige cinematografie en over het algemeen prima geacteerd, in het bijzonder door Karina Smulders en Anna Drijver. Dat alles maakt dit zonder meer tot een van de beste Nederlandse films van de laatste jaren.