Sucker Punch (2011)

Ik werd ook hevig geemotioneerd toen ik mij bedacht dat ik die 9 euro nooit meer zou terugzien die ik voor de film had betaald.

Ik was anders helemaal van slag toen Blondie aan haar einde kwam

Ik denk dat het vooral komt omdat het begin van de film bij mij echt insloeg als een mokerslag. De openingsscène vond ik dan ook briljant. Ik zat er meteen in en leefde enorm mee met Baby Doll.

Dat had ik ook, zelden zo'n geslaagde opening gezien.

Waarom moet elk stukje apart bekeken worden. Het gaat toch om de overall feel van de film.

Ik vond sucker punch erg emotioneel, mede door de begeleidende muziek.

de scenes met Sweet Dreams, Where is my mind? en met name Asleep kwamen bij mij erg sterk over. Misschien is het ook omdat ik de songs zelf goed ken en daar meer bij voel dan andere mensen. Toen ik de Asleep hoorde dacht ik meteen van Wow, wat past dat goed.

Emotioneel hoeft niet alleen treurig te zijn, de inleiding naar de actiescenes toe samen met de muziek van Björk maakte ook emoties bij mij los. Ik werd er blij van, adrenaline ging omhoog. Ik had zin om weer naar die actiescene te gaan. Vergelijkbaar met het teruggaan naar de Avatar wereld.

Ik voelde mij niet emotioneel betrokken bij de personages vanwege de achterliggende gedachte dat alles slechts een uitgebreide fantasie was van Baby Doll. Derhalve had de plotselinge dood van Blondie en Amber geen enkele impact op mij; het was geen realiteit.

Ik had ook bijna de tranen in m'n ogen staan bij het begin. Niet door de emotionele lading van het verhaal of personages, meer omdat het voor mij de beste opening ooit was en ik voor het eerst het werk van mijn favoriete regisseur op het grote scherm te zien kreeg, echt bloedmooi en onvergetelijk

Niet in de context die we zien in haar fantasie, maar in de realiteit zijn ze hoogst waarschijnlijk ook vermoord door Blue maar dan in een andere context.

Zo ervaarde ik het dus ook.

Symbolisch vermoordt dan waarschijnlijk, het moet PG-13 blijven. Browning ging er uiteindelijk ook niet lijflijk aan. Blijf het trouwens een vreemde "link" tussen droom en realiteit vinden, vooral omdat met het realiteitsdeel helemaal niks gedaan wordt.

Dat blijft helaas gissen. Baby Doll is slechts vriendinnen met de groep meiden in haar droom. Niets wijst erop dat zij dit ook is in de realiteit. Het feit dat zij een mede-patient heeft helpen ontsnappen zegt niks over het lot van de rest.

Tuurlijk blijft het gissen, maar dat geldt ook voor jouw conclusie dat hun dood in de realiteit niet heeft voor gevallen.

Nou, het lijkt mij toch wel een duidelijke indicatie. Los van de ontsnapping zijn ook alle andere zaken gebeurd; Brand, mes, punch.... . Alles overlapt perfect, in tegenstelling tot wat er in de dans gebeurd, waar de connecties veel losser zijn.

ik hoorde alleen negatieve reacties over suckerpunch zowel resencies als van vrienden.

toen de film begon had ik dus al een negatieve instelling.

maar ondanks alles vond ik het en zeer geslaagde film, er zat totaal geen spanning in de film maar heb me toch zeer vermaakt.

snyder maakt van zijn films toch altijd weer een soort van levend schilderij wat ik zeer bij hm waardeer.

een zekere aanschaf op blu-ray voor mij!!!1

Ik was alleen emotioneel betrokken bij Baby Doll, de rest had voor mijn geen emotionele waarde en dat hoeft ook niet, want de rollen van de overige meiden zijn eigenlijk ingevuld door Baby Doll haar fantasie. Maar dat is mijn opvatting.

Keiharde pulp, daarvoor ging ik naar de bioscoop en dat is wat ik gekregen heb. Want soms kan troep heerlijk zijn.

De openingsscène viel wat tegen, doordat velen hier zo lovend zijn. Eigenlijk is het vooral de muziek die opzweept en de smaakpapillen doen openen. Visueel is het natuurlijk ook een behoorlijk lust voor het oog, maar toch is het tamelijk schraal dat een cover het verschil moet maken (ook al is het geen beroerde versie).

Daaropvolgend vind Snyder het nodig om liedjes er roekeloos in te gooien, alsof hij achter de jukebox staat, half beschonken, en telkens op het verkeerde nummertje drukt. Daardoor is het vrij lastig om direct in het verhaal te komen (als er al sprake mag zijn van een (goed) verhaal ).

De actiescènes bezitten over het algemeen genoeg kwaliteit, maar Snyder krijgt het - net als bij Watchmen - niet voor elkaar om aaneengesloten te overtuigen. Lelijke blue screen momenten wisselen het af met krachtige effecten. Eigenlijk, om heel eerlijk te zijn, had ik Baby Doll veel liever zien dansen. Wat een prachtige meid, met haar onschuldige blik en welgevormde lippen. Naarmate de film vorderde, werd ze maar mooier en mooier.

Gewoon goed M&M's-vermaak, maar het grootste probleem van Snyder is dat het hem niet lukt om enig ziel in zijn films te krijgen. Hij weet best goed te vermaken, maar het voelde bij Sucker Punch in zijn geheel niet goed aan. Al met al is Sucker Punch een tegenvaller geworden, ik had de actie scherper verwacht, meer wow-momenten ingecalculeerd.

Hilarisch en tenenkrommend tegelijk waren wat reacties van een aantal dames, tijdens het verlaten van de bioscoop. Ik citeer: 'Ik snapte er echt niks van' (x5) 'Nee, ik ook niet, man.' 'Ik denk wel dat de makers er iets van zullen begrijpen, hoor, maar ze zijn gewoon een scène vergeten in te stoppen, zodat wij het ook kunnen begrijpen.'

Ik geef maar vlug 3*, want hoe langer de film in mijn hoofd zit, des te groter is de kans dat 'ie sterren verliest.

Soundtrack paste nagenoeg perfect bij de scenes. Het nummer Asleep paste goed bij de emotie die Baby Doll op dat moment voelde. Laat mij maar slapen en nooit meer wakker worden. Oftewel laat mij maar doodgaan. De Mind(van Where is my Mind?) die werkelijk zoek raakte in een inrichting. De pompende versie van Tomorrow Never Knows die passend bewerkt is voor bij de treinscene. Daarbij nog Björk's Army of Me wat neerkomt als een hemelse fuck yeah moment voor dat je naar de actie scenes gaat.
Voor het eerst dat populaire en mindere (indie)rocksongs zo goed gematched zijn met scenes.
Maarja ik weet dat jij niet echt gecharmeerd bent van rock muziek, dus ik denk dat je daarom niet het juiste gevoel van de scenes met de nummers krijgt, wat ik dus wel krijg.

De dromen zijn voor de lobotomie, dat klopt. Wij hebben niet gezien hoe ze dat nu echt heeft gedaan. Wij hebben alleen maar de rozekleurige versie gezien van Baby Doll en niet wat er echt is gebeurd. Althans zo heb ik het gezien.

Het is natuurlijk niet dat, als de tekst overeenkomt, de muziek meteen bij het moment past.

Oh my god. Seriously?

Tja, aardig nummertje van Björk, maar hoe verzin je het om zoiets in de buurt van een actiescene te stoppen? Ik vond het als een tang op een varken slaan.

Ja, moest er wel even om gniffelen. Echt op z'n Rotturdams ook nog, leek wel een klein kippenhokje.

Rotterdams niveau inderdaad

Ik ga er w.s. deze week heen met een paar meiden, hopelijk doen zij niet hetzelfde, daar ga ik me namelijk al snel aan storen.

Moeten jullie niet naar Gooische Vrouwen?

Ik juist niet, ik hou wel van bekendere nummers in films. Net als in Watchmen was de muziek hier ook weer geweldig, maar daar zullen de meningen over verschillen.

Exploitation? Dit??

Draait de film eigenlijk ook in Groningen?

Zekers, is dit ook een grap? Dan komt ie niet aan bij mij hehe.

En ik maar denken dat je me ondertussen een beetje kende.

Ging ook meer om de vriendinnen dan om jou( ik lul mezelf eruit ), vind het nou niet een film om met een groepje meiden heen te gaan hehe.