Burlesque (2010)

Legs extended, boobs up

Zal ik dan maar de eerste fatsoenlijke review plaatsen? Mijn grootste verwachting van het jaar, mijn favoriete artiest of all time in de hoofdrol en ik ben een enorme Burlesque fanatic. Dan nog eens op Aguilera's dertigste verjaardag een bios bezoekje brengen, lijkt erg perfect. Was dat het? Zeker wel. Zelfs de kanttekeningen die ik verwacht had (preuts en visueel niet zo sterk) waren ook totaal niet aan de orde. De vergelijking met andere musicals is natuurlijk een open deur maar toch wel op zijn plaats. Vooral veel raakvlakken met Luhrmann's Moulin Rouge, dat was een visueel spektakel maar Burlesque doet het toch veel beter. De kitsch wordt vervangen door sterke exposities, sterke decors, magistraal kleurengebruik en originele songs. Oh en had ik al genoemd dat er in Burlesque een echte vocaliste zit, en daarbij krijg je Cher er nog bij. Burlesque is wat mij betreft geen ode aan Moulin Rouge, maar een heerlijke fuck you.

Een musical is een goed podium om het lekker style over substance te houden, dat doet Antin dan ook en doet hij met verve. Visueel echt prachtig (en dan heb ik het niet alleen over het feit dat de mooiste vrouw op deze aardbol de hoofdrol speelt). Sterke aankleding, prachtige decors en geweldige kostuums. Burlesque weet een hele nostalgische sfeer te creëren en verdient de titelnaam zeker. Erg veel fijne scenes gezien, vooral de "Express" scene, "Show Me How You Burlesque" scene en de "Bound to You" scene zijn van ongekende klasse. Waarvan die laatste misschien wel één van La Aguilera's beste nummers is. Sterkste vind ik toch wel de introductie van haar stem in de Burlesque lounge waar ze "Tough Guy" ten gehore brengt, indrukwekkend en werkelijk kippenvel. Ik ben al jarenlang een enorme fan maar toch blijft haar stemgeluid keer op keer overweldigend, dit is gewoon menselijk onmogelijk. Vooral bij zo'n kleine blanke vrouw. Ze komt nog beter tot haar recht dan op groot scherm + DTS geluid. Een ervaring op zich.

De cast is erg fijn, met bekende gezichten als die van Gigandet, Bell, Hough, Cher en Dane. Maar Tucci en Aguilera stelen toch de show. Veel chemie tussen de cast ook, vooral Aguilera en Gigandet hit it off. Wat een charisma ook bij beiden. Als ik niet beter wist dacht ik dat Gigandet de man was waardoor Aguilera's huwelijk op de klippen gelopen is. Eerstgenoemde stelt nooit teleur maar Aguilera houdt meer dan stand in haar acteerdebuut. Ze is geloofwaardig en op momenten toch behoorlijk indrukwekkend. De aankleding is magnifiek, geweldige kostuums (die rode jurk van Christina ) en vooral veel sex-appeal. Ik was bang dat dat niet het geval zou zijn maar de seksuele lading is toch enorm dik in orde. Veel cleavage, pikante kostuums en mooie mensen. Aguilera weet als geen ander hoe je seks uitstraalt, ze heeft het praktisch zelf uitgevonden. Het camerawerk is niet bijzonder maar wel sterk, vooral het gebruik van close-ups is erg fijn (vooral bij zo'n prachtige vrouw als Christina) en ook de kadrering vond ik erg sterk. Best gewaagd op momenten maar met convenient censuur maar hierdoor niet minder sexy. Zoals Aguilera die nude gaat maar dan wel erg convenient voor die spots staat . Al is het uitzicht nog meer dan prima. De awkward humor is ook erg op zijn plaats (die pyama van Gigandet ).

De production value is enorm hoog. Sterke songs, Aguilera bewijst waarom ze door kenners gezien wordt als één van de grootste vocalistes en de cinematografie doet de rest. De nummers hebben zo'n hoge show value, heerlijk tempo en voelen enorm swingend aan. Aguilera en co. weten je als kijker helemaal mee te nemen in het enthousiaste, want daar is ze goed in, entertainen. Naast de heerlijke catchy shownummers "Express", "Show Me How You Burlesque" en "Tough Lover" staan ook de kleine intieme nummers met Christina's "Bound to You" en Cher's "You Haven't Seen The Last of Me", erg fijne die afwisseling en ook die zijn behoorlijk indrukwekkend. naast als dit spektakel hebben we ook nog bepaalde subplotjes (Cher's financial troubles en het loveplotje tussen Gigandet en Aguilera), ook al zijn ze niet origineel en clichematig, ze werken wel gewoon. De transformatie van Christina van simpel boerenmeid tot diva is ook erg tof. Als 'normaal' meisje is ze ook erg leuk moet ik zeggen, ik waande me weer in 1999 . Fijne symboliek met haar look change door haar carriere heen.

Visueel erg sterk, vocaal briljant, sterke songs, show gehalte is erg hoog, erg sexy, een cast die weet wat ze doen en werkelijk een oogverblindende Aguilera. Het totaalplaatje staat als een huis, en doet alles wat je van een musical verwacht. Burlesque is meer dan een musical, wat mij betreft de sterke filmische musical up-to-date. En truth be told, het werkt wel mee dat ik een enorme Aguilera fan ben. Al denk ik niet dat Burlesque ooit de waardering krijgt die ze verdient (zoals bij Moulin Rouge bvb) daarvoor is de dislike/hate base van Aguilera te groot. Their loss. Ik ben onder de indruk, en die top 10 plaats is dik verdient, al komt hier ook wel persoonlijk sentiment bij kijken.

'' Well Alice, Welcome to Wonderland. ''

Deze film zat vol verrassingen. Ik ga niet zeuren over het gebrek aan een (goed) verhaal. Het is tenslotte een musical, en het vlakke verhaaltje dat we al heel vaak hebben gezien, dat van een jonge vrouw die haar stoffige en saaie dorpje gaat verlaten om het geluk te vinden in een paradijs als L.A., nemen we dan voor lief. Daarbij komt ook dat het verhaal zo voorspelbaar is als wat. Is dit storend? Nee, niet echt. Het wordt met flair en charme neergezet. Dat het af en toe herinnert aan films als Step Up 3 en Coyote Ugly, vergeten we dan ook maar even.

Deze film moet het ook helemaal niet hebben van het verhaal, en het is helaas ook niet zo dat de karakters flink uitgediept zijn, maar de personages zijn wel stuk voor stuk interessant en leuk. Natuurlijk draait het verhaal grotendeels om Aguilera en Cher, maar mijn hart werd gestolen door andere acteurs. Stanley Tucci, ik noem hem even de oudere look-a-like van Maik de Boer, steelt de show wat humor betreft. Heerlijk personage die zo nu en dan voor een komische noot zorgt. Ook Alan Cumming, de extravagante gastheer is een leuke verschijning.

De andere 'belangrijkere' personages waren grote, en fijne verrassingen. Vooral Cam Gigandet heeft mijn hart gestolen. Wat een heerlijke, knappe, charmante, mooie en lekkere kerel is dit zeg! Voor de meiden is dit wat Aguilera (en alle andere dames die in een te kort slipje rondparaderen met hun kontje in beeld) voor de mannen is. Wat een eye-candy! Helemaal verrast was ik toen Eric 'McSteamy' Dane in beeld verscheen. Wellicht heb ik dit maanden geleden wel in de trailer gezien, maar ik kon me niet herinneren dat hij een rol had in deze film.

De meiden zijn sexy as hell. Kristen Bell en Julianne Hough waren natuurlijk ook een lust voor het oog. Soms nog sexier dan de grote ster Christina. Speaking of Christina: ze doet het absoluut niet slecht. Af en toe mocht het voor mij wel ietsie minder, zeker wanneer ze haar brullende strotje opentrok, maar over het algemeen heeft ze me niet teleurgesteld. Ik merk wel dat ik haar meer kan waarderen bij de rustigere, persoonlijkere en meer ingetogen nummers. Maargoed, dit is mijn persoonlijke smaak en zegt verder niets over haar als zangeres, want zingen kan ze.

Cher heeft niet heel veel gezongen, maar haar ballad bezorgde me kippenvel. Je moet van haar stemgeluid houden, en ze heeft mij zeker weten te overtuigen. Vond het wel erg jammer dat er geen duetje was tussen haar en Christina, daar had ik me toch wel een beetje op verheugd.

Er was enkel wel één punt waar ik me telkens opnieuw aan stoorde. In het begin was het duidelijk dat er geplaybackt werd. Dit is ook meerdere keren duidelijk naar voren gekomen, maar wanneer er 'live' gezongen werd, was het verschil niet zichtbaar. Christina had bijvoorbeeld geen microfoon o.i.d., wat het al iets ongeloofwaardiger maakte. Toen het geluid ook niet synchroon liep met het bewegen van haar mond, was dat toch wel de druppel. Erg jammer, zeker wanneer je daar op gaat letten. Waarom hadden ze Christina niet zichtbaar een microfoontje gegeven? Niet zo'n ding die ze in haar hand moest houden, maar gewoon een oortje? Met haar felle stem en brullende uithalen was het soms moeilijk te geloven dat zij EN live zong, EN dat de mensen achter in de zaal haar zouden horen terwijl er ook nog genoeg rumoer was. Maar enfin, dit zijn details, maar wel een gevalletje 'een beetje jammer'.

De beelden zijn natuurlijk schitterend. Mooie, felle kleuren, goed gekozen locaties en decors, en over sfeer valt ook niet te klagen. De meeste nummers ben je vergeten wanneer je buiten staat, maar die wat je bijblijven, zijn ook direct goed (Met name de ballads).

Hoe dan ook, een film met een verhaal dat weinig om het lijf heeft toch zo'n hoog entertaining gehalte meegeven, is een pluspunt. Hoewel de film voor mij makkelijk 30 minuten korter had mogen duren, is het nergens vervelend langdradig geworden.

Vermakelijke muziekfilm vol mooie meiden en een knappe kerel waar menig vrouw spontaan een mini-orgasme van krijgt, met een goede balans tussen humor en drama. De kostuums, de flitsende (bijna MTV videoclip achtige) beelden, de erotische dansjes en de leuke personages zijn zeer zeker de moeite waard.

Ik had niet verwacht dat ik deze film zo leuk zou vinden, maar ik moet bekennen dat Burlesque echt een hele toffe film is. Verhaal is misschien wat voorspelbaar is cliché, maar het heeft ook wel weer wat. De muziek is uitstekend, ookal ben ik absoluut geen fan van Cher. En de humor is ook fijn. Mooie decors ook. Misschien meer een vrouwenfilm, dat wil ik best toegeven, maar deze zou zo maar eens in mijn top 10 van 2010 kunnen komen.

De film heeft ook een uitstekende cast. Cher is echt niet mijn ding,maar ze doet het aardig. Maar ja ik vind haar stem gewoon niet zo mooi. Maar ik was echt onder de indruk van Christina Aguilera, ik had mijn vraagtekens of ze kon acteren, want ze zal niet de eerste zijn die beter niet de switch naar acteren had kunnen maken (zoals Madonna en Jeniffer Lopez). Echter Christina was echt heel goed, en daarnaast zag ze er onwijs mooi uit. Verder was de rol van Stanley Tucci ook briljant, hele fijne acteur om te zien en de rol paste hem precies.

4*

Vond het echt een lekkere vrouwenfilm met lekker veel dans, zang en mooie mensen. Een echte feelgood movie.

Welcome to Burlesque

Al vanaf de eerste moment dat er beelden verschenen van Burlesque was ik wel benieuwd naar de film. Waarom? Omdat ik dit soort films best wel graag zie. Films zoals Nine en Moulin Rouge heb ik recent ontdekt en doordat ik Nine in de cinema had gezien bleek dat dit op groot scherm met geweldig geluid een dikke meerwaarde heeft. Ik twijfelde dan ook niet om dit zo snel mogelijk te gaan zien want jammer genoeg kennen musicals meestal geen lang leven op het grote scherm. Ook nu zat er weer bijzonder weinig volk. Ik was met mijn broer de eerste in de zaal en we begonnen ons toen wat te generen toen er werkelijk geen andere mannen verschenen toen de kleine schare bezoekers toestroomde. Er waren wel 2 homo's (het was echt wel overduidelijk) en een getrouwd koppel dat de leeftijd had alsof ze de eerste burlesque show nog hadden meegemaakt maar voor de rest alleen maar vrouwen. Ach, eenmaal de lichten uit waren was er toch geen verschil te zien.

Christina Aguilera was eigenlijk niet de reden waarom ik dit wou zien. Ik ken werkelijk niets van haar muziek, enkel het verschrikkelijke "You're beautiful" dat ik enkel verschrikkelijk vond door de stroom aan make-over programma's waarvoor het nummer werd gebruikt en het feit dat ze met "Candyman" zo om haar clip werd geroemd hoewel dat overduidelijk werd gerat van de Andrews Sisters. Eerlijk gezegd, een hele hoop vooroordelen dus maar die blaast ze hier werkelijk compleet weg. Ik ga me nog altijd niet in haar muziek verdiepen, daarvoor is het mijn stijl niet, maar de dame heeft vast en zeker een dijk van een stem. Vanaf het eerste moment dat ze haar keel opentrekt in de bar/café zat ik daar met een open mond want wat voor een performance zet ze hier neer! Werkelijk heerlijk voor naar te kijken. Zelfs hetgeen waar ik een heilige schrik voor had, dat ze werkelijk geen zak kon acteren, was compleet niet waar. Ik begrijp dan ook niet goed waar de commentaar vandaan komt dat ze niet goed kan acteren. Het is natuurlijk geen geniale rol maar ze doet het hier meer dan degelijk. Over het zingen heb ik al gehad maar ze komt gelukkig ook geloofwaardig over in de scènes die er echt toe doen. Ik had het niet verwacht maar chapeau, Christina Aguilera. De actrice waar ik de film wel graag voor wou zien was de wondermooie Kristen Bell. Tegenwoordig zit ze in haar zwartharige periode, ik heb ze liever blond maar ik denk dat ze dan teveel op Aguilera had getrokken, maar het maakt allemaal niet uit want ook zij speelt een magnifieke rol. En niet zomaar een bijrolletje maar een grote sleutelrol die ze perfect weet te dragen. Ze is aandoenlijk, ze is sexy, ze is een trut maar ze is bovenal een geweldige actrice. De ene moment kun je haar vervloeken maar de eindscène tussen haar en Ali maakt werkelijk zoveel goed. Eerst het uitvliegen tegen een andere danseres omdat ze aan haar spullen zat, dan vies zien naar Ali maar uiteindelijk toch glimlachen. Ik zat met een dikke glimlach op mijn gezicht en die komt nu terug als ik aan de scène denk. Ik volg al een tijd Will & Grace en daar is één van de hoofdpersonages, Jack McFarland, een grote fan van Cher met als resultaat dat ze daar eens af en toe een gastrolletje in vertolkt. Meestal niet echt de moeite waard dus ik had mijn twijfels of ze hier dan ook goed in ging passen, ik had ook het gevoel dat de oude Cher langs geen kanten ging passen bij het jonge bloed waar de film mee vol zit. ik had niet fouter kunnen zitten want ook Cher is gewoon ijzersterk. Ze heeft hier en daar ook een nummer dat ze uitstekend doet, iets te nasaal naar mijn zin, maar ze weet haar rol erg overtuigend te brengen. Burlesque is ook de film geworden waarbij ik vaak dacht: "He, die ken ik ook al ergens van". Veel bekende gezichten (o.a. Gigandet uit Never Back Down en Gallagher uit The O.C.) maar die doen het dan ook allemaal uitstekend. Gigandet was een verrassing doordat ik hem alleen maar zijn rol als bad boy uit Never Back Down kon herinneren, Twilight heb ik zowat verdrongen, maar als love intrest van Ali is hij meer dan op zijn plaats. Was ik trouwens de enige die soms aan Alex uit A Clockwork Orange moest denken met de hoed en de make-up?

De songs waren anders dan ik had verwacht. Ik had gedacht dat de film meer op Nine ging trekken en dat echt iedereen hun eigen nummer had. Ik verschoot er dan ook eerst even van dat er zoveel aan playback werd gedaan. Een tikkeltje jammer maar ook wel ergens te begrijpen doordat de aandacht vooral naar Aguilera en Cher gaan op muzikaal vlak. De covers zijn op zich een leuke toevoeging, de Marilyn Monroe cover had voor mij echter niet gehoeven, maar de focus komt, terecht, op de nummers van Aguilera en in mindere mate op die van Cher. In ieder geval wel uitstekende en catchy nummers. Wat ik wel redelijk stom vond is dat Jack continu op zijn pianootje riedeltjes zit te componeren en dat er op het einde zo'n nummer als 'Show me how you burlesque' uitkomt. Soit, echt storen doet het me niet maar het viel me wel op. Van het plot had ik niet zo bijster veel verwacht en je krijgt ook niet zo erg veel. Burlesque is op dit gebied nogal standaard maar eerlijk gezegd kan me dat niet zo veel schelen. Het is allemaal redelijk voorspelbaar maar daar zit juist de kracht van dit soort films. Hier verwacht je geen plottwists of dergelijke maar gewoon een solide Hollywood verhaaltje over een jonge vrouw van het kleurloze platteland dat het gaan maken in de kleurrijke stad. Niets meer, niets minder maar wel perfect voor de film.

De aankleding van de film ziet er trouwens ook wel werkelijk uitstekend uit. Visueel is de film dik in orde, ik denk dat dit ook de reden is waarom ik dit soort musicals graag zie, maar ook de choreografie is om je vingers van af te likken. Oké, er komt redelijk wat playback aan te pas, de film komt daar ook overduidelijk voor uit, maar de synchrone passen en shows kun je onmogelijk faken. Het is hiermee dat Burlesque dan ook nog een groot aantal punten scoort want het ziet er allemaal werkelijk fantastisch uit. De sfeer die de film uitademt is dan ook geweldig om naar te kijken, je maakt precies terug een sprong in de tijd en je bent teleurgesteld dat je zelf niet in die tijd bent geboren. Het zag er ook allemaal pikanter uit dan ik had verwacht. Ik dacht dat men wel ging oppassen voor Aguilera's imago maar de kleedjes die ze aanheeft, damn! Daarmee dat ik ook niet begrijp dat hier zo weinig mannen naar gaan kijken. Een hoop knappe vrouwen in sexy outfits... Het is onbegrijpelijk dat er maar 3 hetero's in de zaal zaten. Soit, de nummers zijn uitstekend gechoreografeerd en visueel is de film ook vaak een waar spektakel. Dat er maar meer van dit soort films komen.

Ik verwachte een goede film en kreeg een uitstekende film. Elke acteur is perfect in zijn rol en Aguilera steelt de show. Visueel is dit een waar spektakel en het plot blijft perfect voor de film. Jammer van het playback gedeelte maar de paar live nummers maken veel goed. De film is in ieder geval de moeite waard om in de cinema te zien want daar komt het allemaal toch net iets beter tot hun recht. De score lijkt me duidelijk.

4.5*

Deze afgelopen dinsdagavond in Antwerpen gaan zien.

Ging er eigenlijk vooral heen om Cher nog eens op het grote doek te kunnen bewonderen, want dat was voor mij sinds Mermaids (begin jaren '90) voor het laatst geweest.

Aguilera doet het fantastisch en verassend goed, maar ze was dan ook zo slim om met haar debuut te wachten tot dat er een rol kwam die perfect op haar lijf was geschreven.

De dans en zangscene's zien er prachtig uit en het is een fijne film om relaxt naar te kijken.

Wel is het een oppervlakkig dertien-in-dozijn-verhaaltje, de omschrijving zou ook kunnen gaan over Verhoevens Showgirls en het verloop erg voorspelbaar, echter het wordt allemaal zeer goed gebracht

en de acteurs zijn stuk voor stuk goed uit gekozen.

Cher is goed zoals altijd, hoewel ze bij deze rol niet echt alles hoeft te geven, feitelijk is het ook een bijrol en gaat het vooral om Aguilera.

Wat heeft Alan Cumming (GoldenEye, X-men 2) trouwens een ondankbare kleine rol, zeg!

Puntje van kritiek: Is het nou ZO moeilijk om de camera stil te houden bij rustige scene's ipv voortdurend een stukje van links naar rechts te bewegen (en weer terug) en dat dan op een zeer irritante manier! Het leek wel een cameraman met Parkinson.

Al bij al een leuk begin van het nieuwe filmjaar!

Een acht, ofwel 4 sterren.

Matig.

Heb me de hele film lang bedacht dat dit door een kaliber Baz Luhrmann verfilmd zou moeten worden. Nu schiet de film gewoon tekort in de muzikale nummers, waarmee er vaak niet veel overblijft. Enkel in het midden zitten een aardig visueel optreden, verder had het stukken beter gekund.

Acteerwerk viel nog 100% mee, gezien het feit dat de meeste hoofdpersonages een muziekale achtergrond hebben en nu niet meteen veel acteerroutine hebben. Niet dat er uitmuntend geacteerd werd, maar kon er best mee door.

Wel vervelend vond ik Aguilera's nummers. Over de kwaliteit van haar stem zeg ik niks, zingen kan ze wel, maar voor mij hoeft het nooit zo om elke lettergreep in minstens 5 noten te zingen, liedjes worden daar écht niet mooier van, integendeel. Het is meer een show-off van een stem, en dat boeit dan niet zo.

Verder een zeer simpel verhaaltje, dat toch aardig werkt. Waarschijnlijk door de wat onwerkelijke sfeer in het clubje, waardoor de film al iets sprookjesachtigs krijgt.

Echt slecht is het niet, maar het had best wat uitbundiger en weelderiger gekund.

2.0*

Voorspelbaar, zeer schematisch in elkaar gezet verhaaltje dat qua opbouw sterk doet denken aan genregenoten als Showgirls en Coyote Ugly. Gelukkig is het visueel wel de moeite waard, met veel uitbundige zang- en dansnummers, bevolkt door schaars geklede dames. Aguilera spettert op het podium maar is nogal houterig en eendimensionaal in de dramatische scenes. Cher zien we gelukkig niet al te vaak in een closeup. De show wordt zoals altijd gestolen door de altijd betrouwbare Stanley Tucci.

Een soort verlekkerde Dreamgirls met Christina Aguilera die een nogal oppervlakkig te jong meisje speelt. Mede dankzij dit ontzettend flauwe en niet creatieve script kunnen de acteurs ook niet veel naast hun liedjes zingen doen. De film duurt bijzonder lang en zou ook niet te doen zijn als er niet in werd gezongen, maar gelukkig wel. Het verhaal is tien keer prut en daarom zit je te wachten totdat er weer een lied komt, lekker overdreven maar wel goed en leuk verfilmd. Doordat de film een vrij snel tempo heeft, ondanks de speelduur, dankzij de afwisseling van clichematige dialogen en leuke liedjes, kijkt het lekker weg, met de nadruk op lekker.

Prima filmpje dus om samen met je moeder en je zussen te kijken, hun een keer een film te laten kiezen en stiekem zelf ook wel een beetje mee te genieten. Ver van een hoogvlieger, net geen voldoende maar wel een dikke 2,5 ster. Mogen ze trots op zijn.

Verrassend genoeg behoorlijk onderhoudend filmpje.

Goed is het zeker niet, met name qua acteerwerk zijn er behoorlijk wat kanttekeningen te plaatsen. Vooral bij die meiden en ja, ook bij Aguilera zelf helaas.

Vooral als ze niet op het podium staat en doet waar ze goed in is, het dramatische vlak, wordt het soms nogal pijnlijk om te zien.

Eenmaal op het podium daarentegen heeft de film prima scenes en optredens, helemaal niks mis mee. Het verhaaltje is natuurlijk niet bijster origineel, maar weet toch wel te boeien en veteranen als Cher en Tucci doen het erg leuk.

Die Cam Cigandet of zo? Ken hem verder niet maar hij lijkt als 2 druppels op mn neefje, wat me nogal afleidde.

Redelijk debuut van Christina Aguilera ook een aardig verhaal maar de film gaat tenonder aan het vele zingen in de film, ik ben dan ook geen liefhebber van de musical uitzonderingen daar gelaten.

Als je nou geen fan bent van Aguilera en Cher waarom zet je dan toch deze film op? Dat was de vraag die ik me maar bleef stellen tijdens het kijken van Burlesque. Ik heb gewoon een enorme antipathie tegen dit soort nepwijven, die zo vreselijk veel plamuur nodig hebben om er zo uit te zien. Bah! Zelfs mijn vrouw (van wie ik de film moest kijken) gaf toe dat cher steeds meer op Ron Pearlman begint te lijken.

En dan dat vreselijke zingen iedere keer, waarbij er niet een noot gewoon op een toonhoogte gezongen kan worden, en er altijd die vervelende uithalen in moeten zitten, want dat is mooi sschijnbaar.

En dan het verhaaltje zelf, wat bij elkaar geript is van Coyote Ugly en Moulin Rouge zelfs het nummer Diamonds Are a Girls Best Friend werd gewoon overgenomen van MR terwijl die dat nummer ook al gepikt hadden (zij het veel smaakvoller).

Wat blijft er dan nog over? De vrouwen en de kleding, daar heb ik nog 1 punt voor over.

1*

Een goed verhaal is het laatste waar ik voor ga bij een film. Als ik maar de volle speelduur vermaakt kan worden (cliché's kunnen mij dan ook totaal niet storen, want toegegven daar zaten er wel een aantal in in deze film, maar dat had je van tevoren al kunnen voorspellen) en dat ben ik zeker bij de film waar vooral de geweldige aankleding van de film mij aansprak. De muziek pompt lekker door de speakers en de scénes komen geloofwaardig en vlot over. Ik ben vooral te spreken over het fantastische kleurgebruik en de heerlijke choreografie. Die zorgden toch voor een waar genot tijdens het kijken. Cher overtuigde met haar acteerkunsten en Christina verraste ook. Duidelijk mag zijn dat dit haar eerste rol is maar Christina wint de kijker, niet alleen met haar geweldige stem, maar met de geloofwaardig waarmee ze speelt en haar aantrekkingskracht. Ze blijft interessant om naar te kijken en blijkt dus een perfecte cast voor deze rol.

Ik heb me prima vermaakt. Heerlijk voor een avondje bankhangen met lekkere muziek

3,5*

Het voorspelbare verhaaltje doet er niet toe, want dit is gewoon de grote Christina Aguilera-show. Als zodanig goed gedaan. Aguilera heeft een prachtige en krachtige stem en bovendien lijkt zij tot mijn genoegen in haar gezicht een beetje op een van mijn favoriete actrices (Nathalie Baye).

Als je van muziek en show houdt, is de film het aanzien meer dan waard. Ik vind hem amusanter dan b.v. "Moulin Rouge". En de kwinkslagen van Stanley Tucci zijn ook best leuk.

Overigens: Cher is in de loop van de tijd wel heel erg beschadigd.

Onnozelheid troef in deze ego-trip van een aantal verlepte zangeressen die zo stupide is dat je er alleen maar om kunt lachen. Huilen is voor deze film veel te laat.

Al in de eerste minuut is duidelijk dat meisje Aguilera als een onwaarschijnlijk ongelooflijk niet te bevatten 'talent' moet worden neergezet gezien haar gehuil in een lege bar, waar zij natuurlijk aan moet ontsnappen want ohohoh zo'n enorm fantastisch zingmeisje (niet geheel toevallig ook producent van deze drol) moet natuurlijk wel een audience hebben! Op naar LaLaLand, waar het blonde tutje struikelt over de stereotypes; een gemene zakenman, een cute ober, een bitch, een sympathieke nicht (Tucci moet eens ophouden zich hiervoor te lenen) enzovoorts enzovoorts.

Als dit allemaal al niet erg genoeg was (de rest van de film kun je met de ogen, en liefst ook oren, dicht wel volgen) komt er dan zo'n enorm stompzinnige scene aan dat ik lag te rollebollen over de vloer. Blijkbaar had mevrouw Cher (ze deed iets met onderzeeërs in de jaren '30) bedongen dat ook zij een liedje mocht zingen, waar de film dan ook uit-ge-breid de tijd voor neemt. Past totaal niet in het verhaal maar ook dit egootje moest blijkbaar gestreeld worden dus daar maken we dan maar tijd voor.

De slechtste film van 2010. 0,5*.

Deze film kan 'k misschien nog het beste beschrijven als Moulin Rouge light.

Het is zeker geen slechte film, maar qua verhaal en visuele flair is dit toch een stap lager.

Qua zang kan je wel niet klagen. Christina heeft een stem als een klok en dit wordt goed gebruikt. Gelukkig werd er ook niet constant gezongen, maar de liedjes klonken wel leuk.

Voor de rest waren de decors wel goed, net als de kostuums. De film had af en toe ook wat humor.

'k vond de film zeker niet slecht en ondanks de redelijk lange speelduur (zo'n kleine 2 uur) verveelde hij niet. 'k had eigenlijk wat negatieve reacties gehoord, omdat het acteerwerk niet zo denderend was, maar 'k vond dat het eigenlijk nog goed meeviel. Leuke film.

Aardige film over een serveerster die naar Los Angeles vertrekt en daar komt te werken in een sjieke en sexy nachtclub. Een behoorlijk voorspelbaar verhaal over een ster in de maak. De songs, en ook de rest van de film, zien er gelikt, flitsend en stijlvol uit. Zangeres Christina Aguilera doet het zeker niet onverdienstelijk in haar eerste rol, mede doordat de rol dicht bij haar zelf ligt. Wel een beetje jammer dat Cher zelf maar 1,5 liedje mag zingen.

Absoluut vergelijkbaar met Coyote Ugly.

Ik heb mij opvallend genoeg best goed vermaakt. Voordat ik de film opzette, dacht ik bij mezelf waarom ik deze film ga kijken, en zeker in de eerste 20 minuten dacht ik: 'Waar ben ik aan begonnen?'

Aguilera deed zeker in de eerste 20 minuten niet erg goed en overtuigend. Daarna mocht ze zingen en werd het beter. Cher deed opvallend genoeg nog best goed met haar botox hoofd. Stanley Tucci was zoals altijd weer een ster. Het maakt niets uit of hij een grappige homo of een vieze maniak (The Lovely Bones) speelt, hij doet het altijd overtuigend en ik vind het heerlijk om hem te zien in films.

Het ziet er allemaal goed uit, erg lekkere dames in leuke pakjes. Mooi kleurengebruik. Dit gaf de film wel een aparte sfeer die ik zeker aangenaam vond.

Best leuk. Ook voor mannen. 3*

Burlesque...Clichè verhaal dacht ik toen ik las waar de film over ging, Maar na het zien van de film was ik positief verbaasd. Christina staat bekend als een van de beste zangeressen van deze generatie (als het niet DE beste is) en in deze film was zij, als Burlesque danseres natuurlijk helemaal in haar element.De rol is haar op het lichaam geschreven..Stanley Tucci doet het ook geweldig in de film en natuurlijk...CAM GIGANDET. Burlesque is geen sterk of vernieuwend verhaal maar alles is wel heel mooi neergezet. De muziek, de dans, de kostuums, Christina Aguilera's geweldige stem...De soundtrack van de film heeft een Golden Globe gewonnen. Burlesque is een echte feel-good movie *4

Een redelijke film.

Burlesque is beter dan ik verwachtte, maar toch niet erg goed. De muziek is best goed. Alleen mocht Cher wat meer mogen zingen. Het acteerwerk was redelijk tot goed. Christina Aguilera zou ik nu niet direct casten als Ali. Ze past niet echt bij het personage. Cher - strakgetrokken van de botox - speelde wel erg goed. Ook haar gezang was erg goed, maar dit was ik al gewend van Cher. 3*

Deze film heeft mij helemaal in weten te pakken. Puur door de sfeer die er constant heerst in de club. Het burlesque sfeertje wordt echt supersterk weergegeven en ik vond het af en toe gewoon een pareltje om naar te kijken.

Helaas vond ik het acteerwerk van Aquilera niet echt om over naar huis te schrijven. Alles wat ze zei en deed kwam ontzettend gemaakt over. Zelfs de manier waarop ze over haar schouder keek kwam geforceerd over. Ook haar zang vond ik af en toe over de top gaan. Dit zijn voor mij de redenen geweest om deze film niet de volledige 5 sterren te geven. Zo waanzinnig vond ik de sfeer die er werd weergegeven. Cher vond ik daarentegen wel heel erg sterk trouwens.

Ik vond deze film wel iets weg hebben van "Cuyote Ugly" qua verhaal. En ook die film vond ik een topper qua sfeer maar qua acteerwerk weer veel minder. Ook wil ik even een eervolle vermelding geven aan de barman. Wat een ontzettend lekker ding was dat zeg.

Wat ik ook wel jammer vind is dat er op een gegeven moment aangegeven wordt in de film dat de act niet meer geplaybackt mocht worden. Haar voorgangster playbackte de gehele act maar Aquilera zou zo'n topper zijn. Die zou alleen maar live gaan zingen. Jammer dat je dan toch ziet dat ze aan het playbacken is. Geef haar dan op zijn minst even een zichbaar microfoontje die ze bij zich kan dragen.

Het is wel duidelijk een "feel good" movie. Hoe ze op het laatst alles toch nog goed krijgen en de club weten te redden door natuurlijk een briljante ingeving van Ali is wel een beetje makkelijk. En toch vond ik het wel heel erg leuk om te zien dat alles zo makkelijk op zijn pootjes terecht komt. Bij sommige films vind ik die makkelijke uitweg wel passen en zo ook bij deze.

Je ziet dat ik best een aantal minpunten heb maar toch geef ik een hoge beoordeling want ik heb wel genoten van deze film.

Charmant.

Het verhaal is verschrikkelijk cliche, een zoveelste variant op een verhaal dat al honderden keren verteld is, maar het wordt wel op zo'n aangename en gladde manier gebracht dat dat maar nauwelijks irriteert. Overgeproduceerd wellicht, maar je kan er ook in zien dat er met veel aandacht voor detail een mooie film gemaakt is.

Christina Aguilera doet het erg goed, beter dan je zou mogen verwachten eigenlijk - zeker als je haar als niet meer ziet dan het zoveelste gehypete zangeresje. Haar muziek doet me op zich niet zoveel, en de manier waarop ze de meeste liedjes zingt is me eigenlijk te theatraal, maar wat ze met haar stem kan is zeker wel bewonderenswaardig. En het acteren gaat haar ook niet slecht af, ze is zeker niet de zwakste in dit gezelschap.

Toch heeft Mazzy Star het mooiste liedje in de film. Maar dat kan aan mij liggen.

het verhaal van de muzikale drama's, de regelrechte musicals en de dansfilms is ondertussen wel al bekend. Een hoofdpersonage die het huidig leven achter zich laat en volledig de kans waagt om het talent te ontplooien. Het is dan nog kiezen of het om het redden van een zaak gaat (zoals hier of Rock Of Ages) of er een wedstrijdje moet gewonnen worden. Geen enkele film uit dit genre probeert daar eigenlijk nog moeite in te steken om het origineel aan te pakken. Deze films staan of vallen dus met het acteren, het camerawerk en de muziek en dans.

Burlesque slaagt erin het cliché verhaaltje naar de achtergrond te duwen door een best leuk spelende cast waarin Aguilera toont dat ze iets kan als actrice, Cher haar botox best passend was bij het personage en Tucci altijd zijn kunnen toont, zelfs met de vlakste personages. Kirsten Bell viel misschien nog het meeste tegen maar tov sommige andere gelijkaardige films deed ze het nog beter. Waar de film het vooral van moet hebben is de muziek. Niet elk muzikaal intermezzo is van hetzelfde niveau maar de film heeft toch een paar kippenvelmomenten. Vooral Aguilera (en meestal de momenten dat er geen ondersteunende muziek was) en 1 maal Cher die plots een laagje minder botox had en zowaar emoties toonde bij haar solonummer. Camerawerk was in orde. Enerzijds de rauwe stijl die in drama's vaak te bewonderen is en anderzijds het gelikte spektakel tijdens de shownummers. De finale is dan wel zeer rommelig en snel afgewerkt en het slotnummer is misschien niet de muzikale apotheose die je had verwacht of wou maar de 100 minuten ervoor waren onderhoudend genoeg om dat te vergeven.

Burlesque vind het water zeker niet uit maar pakt het cliché-verhaal wel solide aan op een paar schoonheidsfoutjes na en kan muzikaal enkele malen de top bereiken. Dat Aguilera de helft van de film in sexy niemendalletjes rondloopt zorgt ook wel voor een punt extra

Dance-, show- and songfilm.

Heel vlot, met knappe dialogen en behoorlijk acteerwerk.

Het verhaal houdt het simpel maar het is het muzikale dat het moet doen.

Christina Aguilera schittert en ook de expressieve look van Cher gaat niet ongemerkt voorbij.

Niet best.

De film heeft geen zin in opbouw, en begint direct met Ali die naar L.A vertrekt en de burlesque-club ontdekt. Komt allemaal een beetje amateuristisch over, net als eigenlijk de rest van de film. Het heeft een wat goedkope look over zich, de dialogen en teksten zijn regelmatig erg zwak en de film zit vol overbodige of matig uitgewerkte personages. Met name die overige danseressen worden 0 uitgewerkt, en zeker Kristen Bell heeft een van de meest nutteloze rollen ooit.

Verder is het hele plot, zowel het 'oh jee de venue raakt misschien failliet' als 'goh, hoe zal het op liefdesgebied gaan aflopen', zeer matig en je ziet meteen in het begin al hoe alles hoogstwaarschijnlijk gaat lopen, en daar is het dan anderhalf uur lang op wachten.

Aguilera is wel oke, als actrice redelijk, maar ze ziet er vooral erg goed uit en ze is uiteraard een zeer getalenteerde zangeres. Het hele burlesque-ding en de liedjes zijn op zich wel even leuk maar wordt al snel meer van het zelfde.

Veel te braaf uitgewerkt ook natuurlijk, zoiets als dit moet toch veel rauwer en met meer naakt. Nul tepel gezien en niet eens een brave seksscène, maar gewoon géén seksscène.

2*

Entertainment.

Burlesque wordt voor mij vooral gered door de enthousiaste regie die zich er met volle kracht tegenaan werpt. Hierdoor wordt het al met de eerste paar scenes duidelijk welke sfeer naar de kijker gecommuniceerd moet worden. Een zonnige, vrolijke en vermakelijke film wacht je op bij de poort, of het scherm.

Net als een hoop soortgelijke muziekfilms lijken dit soort films vaak te vergeten dat ze ook nog een verhaal moeten uitschrijven. Dat lijkt wederom nauwelijks te gebeuren in deze film. Wat vage ideeën, waarschijnlijk vanuit het conceptbord getrokken, worden een beetje achter elkaar geplakt. Terwijl de film druk bezig is met het verder afkruisen van allerlei basisclichés, blijft de kijker wel geboeid door de aanpak.

Het acteerwerk van Aguilera vond ik ronduit slap. Wel maakt de film het behoorlijk duidelijk dat ze voor het podium is gemaakt. Zodra de scenes beginnen waarin er wordt gezongen en gedanst zien we plots een hele andere Aguilera. Cher weet dan gelukkig een wat betere balans te vinden in het acteren en zingen. Gigandet vond ik erg makkelijk te pruimen.

Waar de film voornamelijk van kan profiteren is het vrolijke stijltje en explosie van kleuren. Met veel flair en waanzin wordt het verhaal snel vergeten dankzij de passende stilering. Qua cinematografie en filters zitten er een aantal weergaloze stukjes tussen. Niet elke scene weet dit volledig te benutten, maar een hoop doen dit gelukkig wel waardoor de 2 uur nooit te lang aanvoelen.

In vergelijking met andere films is deze door een wat grotere aanpak net wat beter te noemen. Nog steeds vind ik enkele personages onuitstaanbaar en is het verhaal te slapjes om nog een pass te krijgen van mij, maar dat neemt niet weg dat het een vlotte film blijft waarmee ik me optimaal heb kunnen vermaken. Het is wel mijn ding, de puur stilistische films.

Glad gemaakte, oppervlakkige rip-off van Cabaret is slechts een excuus om Christina Aguilera in allerlei (veel al sexy) kostuums haar vocale gymnastiek over ons uit strooien. Cher mag ook een paar liedjes zingen in dit verhaal over een jonge vrouw [Christina Aguilera] uit Ohio die gaat werken in Club Burlesque in New York. Eigenaren Tess [Cher] en Vince [Peter Gallagher] ruziën over de toekomst van de club, Marcus Gerber [Eric Dane] wilt het overnemen, Nikki [Kristen Bell] is de rivale en Jack [Cam Gigandet] de aantrekkelijke love interest/barkeeper/onzekere liedjesschrijver. Volstrekt voorspelbare nonsens.