Les Petits Ruisseaux (2010)

In deze sympathieke film voert het Zwitserleven van de gepensioneerde Emile de kijker langs prachtige beelden van het zomerse Franse platteland. Een lief, klein, melancholisch filmpje. De poster spreekt al boekdelen. Eerder feel-good dan drama.

3*

Leuk om te weten: de titel 'Les petits ruisseaux' (kleine beekjes) duidt op de vele gelegenheden om je hengeltje uit te slaan om te vissen naar liefde.

Aardig filmpje, maar niet meer dan dat. Doet erg denken aan Dialogue avec mon jardinier hoewel die laatste betere acteurs en dito verhaallijn kent.

2,5*

Jacques Tati vormt een belangrijke inspirator voor de regisseur/cartoonist Rabaté.

Rabaté: "Kijk drie keer naar Play time en telkens ontdek je nieuwe dingen of details. Dat soort van rijkheid in het beeld wilde ik eveneens. Ik heb veel geïnvesteerd in het opvullen van de achtergrond. Misschien ziet de toeschouwer dat niet onmiddellijk. Maar hij heeft nu tenminste de keuze om te gaan zoeken..."

Bron

De poster met dat karikaturale autootje heeft zeker iets Tati-achtigs.

Heerlijke sympathieke film dat goed laat zien dat het leven nog lang niet over is als je oud bent.

Daniel Prévost is prima als de wat oudere man zonder nog wat passie in zijn leven maar daar komt verandering in....

De hele film met een brede glimlach op mijn gezicht gekeken....

leuke film , kijkt heerlijk weg. Met een fijn eind.

Melancholiek, optimistisch, ontroerend, zachtaardig, vertederend, ontwapenend, absurd, vitaal, levenslustig, humoristisch en geloofwaardig is deze van striproman naar film omgetoverde, rustige Franse sfeerfilm, die vooral door een aandoenlijke Daniel Prévost en het vrouwelijk naakt (van jong tot oud, van dik tot dun) gedragen wordt.

Inderdaad. Ik doe er een halve * bij.

Ontroerend, teder, ode aan het leven, gewoon en daardoor meer dan gewoon . Zo'n film zoals ze ze vroeger maakten

Mooi, goed eerlijk verhaal.

Ik ga mijn beoordeling wat opschroeven, wat een prachtig autootje, Jammer dat het een benzine motor heeft.

Een redelijk drama film...
Langdradige verhaal en saai...
Redelijk acteerwerk...
Wel grappig voor een klein autootje...
Niets voor vrouwen, wel voor mannen zullen deze film kijken...
Vrouwen naakt, naakt schilderij, is niets...
Mooi HD kwaliteit...
Geen moeite waard...

grappige 65+ humor en sex whahaha.....

Dit kan alleen maar een Franse film zijn, zo subtiel de juiste snaren raken. Een heerlijke sfeer, hoop dat de glimlach nog een tijdje bij me blijft.

Alleraardigste prent met enkel vriendelijke personages en een liefdevolle dagindeling. Er gebeurt niet zoveel bijzonders maar dat maakt het juist zo bijzonder. Dit drama presenteert een bejaarde man die ondanks zijn leeftijd toch nog erg geniet van zijn leven. Hij ontmoet nieuwe mensen en gaat het onbekende tegemoet wat alleen maar positief uit blijkt te pakken. De cameravoering is subtiel en er zitten mooie composities in vrijwel alle shots. De muziek vond ik soms wat te overdreven maar het gaf wel de juiste gemoedstoestand weer van Emile.

Fijne creatie.

Niet alleen leuk, maar ook bijzonder mooi in beeld gebracht. Prachtige fotografie. En iedreen is gek op suiker/zoet. Toch?

Kijk als je dan toch een feel-good-movie moet maken moet je het zo doen.

Prachtige beelden, charmante hoofdrolspeler, beetje in mineur beginnen, vervolgens wat laten opbloeien, paar mooie naakte jongedames, hup paar mooie niet meer zo jonge dames.

Heerlijk ontspannende film over het hervinden van je gevoelens als oudere pensionado.

Eigenlijk is een 4 te weinig, de film is zo super charmant, na de derde kijk beurt. Ik geniet er zo volop van...ster erbij.

Een heerlijke film ! Genoten !

Hoe noemen ze dat ook alweer? Een charmante, 'kleine', sfeerrvolle, feel good-film, waar de Fransen in uitblinken. Met leuke beelden van het Franse land en blote vrouwen. En een leuk oranje autootje dat voorbij racet als de brandweer. Opgevoerd? Moet haast wel. Had alleen gewild dat de hele film dat tempo had gehad, want ik vond het soms wel erg traag. Vooral in het begin gebeurt er eigenlijk erg weinig. Pas als Emile op reis gaat komt er wat meer vaart in het verhaal. Vond overigens de expressie van Daniel Prévost wat aan de vlakke kant. Veel mimiek en tekst heeft hij eigenlijk niet. Dat is natuurlijk zijn script, weet ik ook wel, maar draagt bij aan het weinig dynamische van de film.

Al heb ik ook best genoten hoor. Denk dat ik ook maar zo'n brommobiel koop. Doet het geloof ik goed bij de vrouwen....

Film over een weduwnaar in een klein Frans dorpje en zijn vrienden aldaar. Toch is de man best eenzaam op zijn manier. En als zijn beste vriend plotseling komt te overlijden gaat hij op avontuur. Echt een hoogvlieger is de film niet, maar het kijkt wel erg aangenaam weg. En tegen het eind wordt de film ook nog steeds absurder en grappiger. Daar had de film eigenlijk best nog wel wat eerder mee mogen beginnen want hij laat me zo wel na met een flinke glimlach op mijn gezicht. Kan me ook goed voorstellen dat als ik hem weer zie dat ik hem nog meer ga waarderen.