Fear and Loathing in Las Vegas (1998)

deze film verdient een 5 of een 1. ik zie dat het knap gemaakt is,depp een vleesgeworden bad trip.',met name zijn 'voice over'vind ik geweldig. maar,na een half uur was ik deze trip zat. dat houd ik niet anderhalf uur vol.

ik zal het wat minder intellectueel omschrijven: een draak van een film,waar de humor een niveau heeft van 'dik hout zaagt men planken'. maar als je van bizarre humor houdt,uit je dak gaat van nare cabaretiers in nederland als guido .???...,theo maassen en nog een paar anderen,zal je je wel amuseren.

Aan je reactie te lezen wil je hem eigenlijk 5* geven?

Gewoon wat aan je 'conditie' werken. Hou je het de volgende keer de volle 2 uur vol. Maar ik begrijp waar je op doelt. Het is een erg drukke film geworden. Dat kan vermoeiend zijn. Maar is dat ook niet net wat Vegas is? Het moet ook een bad trip voorstellen, die zijn nu eenmaal extreem vermoeiend. Ik zelf vind het heerlijk, die complete chaos.

Deze film moet je eigenlijk alleen kijken als je knetter stoned bent samen met vrienden. Ik heb hem met tegenzin uitgekeken.

Geen sprake van, heb hem al meermaals alleen gekeken en zonder chemicaliën op, blijft geweldig! Volgens mij ontbeert het je gewoon aan genoeg vrije geest en anarchisme om deze briljante aan-een-rijging van sublieme quotes en situation comedy te kunnen waarderen.

Ik heb hem ook al meer dan 10 keer nuchter bekeken. Ik denk dat je sowieso een groot inlevingsvermogen moet hebben om de film te kunnen waarderen. Als je niet helemaal kunt opgaan in deze film kan ik begrijpen dat je hem niks vindt. Maar dat je perse onder invloed moet zijn om hem te kunnen bekijken, nee!

niet per se, maar het helpt wel

Herzien blijft een heerlijle bizarre badtrip. Dikke 5*

Absoluut niet mijn ding.

Ik zeg het niet vaak maar deze film heeft zeker een meerwaarde als je hem bekijkt in een niet al te nichtere status. na dat ik em de eerste keer zag had ik meteen zin in drugs en dat na 15 jaar geen drugs gebruikt te hebben.

Ben online gegaan en heb magic truffels bestelt en heb de film een 2e, 3e en zelfs 4e keer gekeken terwijl ik keihard aan het trippen was. Helemaal vet . Johnny Depp is een fucking held!

Als ik nu LSD voorgehouden zou krijgen zou ik het waarschijnlijk aannemen en de film nogmaals kijken

Ik moet zeggen dat de film wel meerwaarde heeft als je weet wat drugs met je doen. Ik heb hem ook wel eens met een collega gekeken die nooit iets heeft gebruikt en die moest wel een paar keer lachen maar was verder niet onder de indruk. Hij vond het maar wazig gedoe om niets, en kon zich duidelijk amper verplaatsen in de personages, waar het voor mij bij vlagen juist erg tot de verbeelding sprak.

Nu zijn die personages en situaties ook wel vrij extreem, maar hierdoor simuleert de film als het ware een drugstrip. Ik voel me ook altijd een beetje wazig na het bekijken van deze film. Als (ex) drugsgebruiker vind je deze film sowieso goed denk ik, als niet gebruiker moet je een groot inlevingsvermogen hebben. Aan de acteurs zal het niet liggen iig.

Zag je daar wat GOD net deed?!!

Buikpijn van het lachen.

Ja, echt een geniale scene, misschien wel de number one line uit Del Toro z'n carriere.

Misschien is het omdat ik het boek eerst en heel recent heb gelezen, maar vond er eigenlijk niet zo veel aan. De film blijft behoorlijk dicht bij het boek, vaak zijn hele teksten letterlijk overgenomen, maar het wordt nooit zo grappig als het in het boek wordt. Op een of andere manier vond ik het sfeertje ook net iets te luchtig of zo. Ik gebruik dat woord maar uit gebrek aan beter.

De acteerprestaties van Johnny Dep spelen daar misschien een rol bij. Vond hem vaak iets te kinderachtig spelen. Del Toro vond ik dan een heel stuk beter.

Alle hallucinaties zijn best goed in beeld gebracht, maar het wat verwarrende gevoel van wat is waar en wat niet komt in de film niet echt over. Verder duurt de film eigenlijk belachelijk lang als je nagaat dat het boek juist erg dun is. 3.0*.

Fear and loathing in Las Vegas vond ik in het begin vrij moeilijk om door te komen. Het eerste uur was vermakelijk, maar dit eerste uur, vol gestouwd met draaiende beelden en flikkerende neonlichten, ging voor mij tergend langzaam voorbij. De tweede helft van de film echter, was het betere deel van de gehele psychedelische trip. De film is knap in elkaar gezet, goed geacteerd - al ben ik nooit echt een fan van Depp geweest - en er wordt een grappig verhaal neer gezet.

Het nadeel is gewoon dat ik niet zo goed tegen erg snelle films kan, maar als deze film langzaam was geweest was het deze film niet meer. Begrijp me niet verkeerd, ik heb me zeker vermaakt en daarom geef ik deze film nu 3 sterren. Een herziening waard.

Natuurlijk totaal onnodig dat je stoned of influenced moet zijn om deze film uit te zitten,ik ken genoeg andere films waar dat wel nodig is ( ahum..helaas dan , wel een film voor liefhebbers,naar mijn mening typisch een film die men óf top vindt of bagger.

Ieder zijn mening uiteraard,persoonlijk vind ik de sfeer die word gecrëeerd geweldig,de dialogen,het acteerwerk,de totale gekte,de jaren ''70 hippie freedom-feeling,en de maniakale scenes in Vegas en de hotelkamers,Depp en Del Toro zijn geweldig op dreef,en vergeet de soundtrack niet,deze kan ik voor een ieder aanbevelen (zelfs als je de film ruk vondt)

Wel een film die absoluut met een groep vrienden bekeken moet worden -géén dames,die geven hier sowieso een 0,5 aan- en ach,een paar borrels misstaan niet.

4,5

Mr Bungle schreef : „Wel een film die absoluut met een groep vrienden bekeken moet worden -géén dames,die geven hier sowieso een 0,5 aan"

Van de dames op IMDb geeft ruim 80% een 7 of meer; ruim 25% een 10 ...

Vage film die nergens over gaat. Als ik echte lui stoned wil zien loop ik wel naar de coffeeshop. Johnny Depp speelt deze rol wel goed, maar Benicio Del Toro kon mij niet overtuigen. Hij hoort eigenlijk vooral in misdaadfilm de badguy te spelen. Erg matig. Jammer. En toen ik 16 was vond ik Cheese en Yong (of zoiets) ook grappig, dus ik begrijp de hoge scores wel.

Hunter S. Thompson heeft toch wel wat meer artistieke zeggenschap dan Cheech & Chong. De film haalt het echter niet bij 't boek (is inhoudelijk ook wat platter), al vind ik dat de chaotische druggy sfeer wel goed gevangen wordt. De visuals zijn soms wel een beetje cheesy, maar dat is wel vaker een euveltje geweest bij Gilliam.

Ik vind deze film echt ge-wel-dig. Ik was zo'n 13 jaar jong toen ik deze film, in de bioscoop bezocht. Vriendinnetjes vonden hem verschrikkelijk maar ik vond hem geniaal. Ik wist niet wie Johnny Depp was en al helemaal niet wie Benicio Del Toro was. Ik heb hem wel 12x gezien en vind hem nog altijd goed. Ik vind de verfilming goed gedaan. Het boek (nou ja, boekje) van Fear & Loathing leest goed weg en kan mij net zo boeien als de film. Hunters grof taal gebruik is in de film dan wel weg gelaten (zo goed als) En dat is jammer. Hunter S. Thompson, die toen nog leefde, is in een klein shot nog te zien in de film. (hij scheld naar Raoul Duke als die passeert, al zittend aan een casinotafel) Johnny Depp zag Hunter als zijn beste vriend. Is er als het ware een deel van zijn tienerjeugd bij opgegroeid, samen op jacht, samen schieten met grote geweren op van alles en nog wat, dronken en verkleed als misfits al zwalkend door de bossen, dingen in de fik zetten, het waren net 2 kleine opdondertjes) Dit wist ik toentertijd nog niet toen ik de film bezocht, maar na het bekijken van vele interviews en het lezen van de biografie van zowel Johnny Depp en Hunter Thompson, keek ik met nog meer plezier naar deze film, en deze mooie speciale vriendschap.

Enneh... ik ben dus een vrouw en geef deze film een 5 i.p.v. een 0.5

Een hardnekkig misverstand dat vrouwen een ander soort humor hebben, nooit iets van gemerkt.

De eerste keer dat ik hem zag kwam er niet meer uit dan 2 sterren voor iets wat ik een uitermate vermoeiende en onsamenhangende verheerlijking van drugs en de daarbij horende (in mijn ogen zielige) cultuur. Bij een herkijkbeurt bleek echter dat de film zich lang niet zo verheerlijkend opstelt als ik in eerste instantie dacht en dat de chaotische situaties met hilarische uitspraken van een sterk acterende Depp toch behoorlijk grappig maken. Onsamenhangend is het nog steeds, maar door Gilliam's sterke regie, het grappige script en bovenal een uiteindelijke ontkrachting van de hippie idealen een veel betere film dan ik in eerste instantie dacht!

Leuke film

Heb een aantal keren goed kunnen lachen:) ik kijk niet graag comedie's maar deze was zeer geslaagd

Beetje flauw maar dat paste goed bij de hoofdpersonen

Bizarre film.

Allereerst zeer sterke acteer prestaties hier van Depp en Del Toro.

De humor in deze film is echter niet helemaal mijn humor. Snap overigens wel dat sommigen deze film briljant vinden, maar daar val ik niet onder.

3,0

Je hebt een groot inlevingsvermogen nodig voor deze film. Hunter S Thompson

"We had two bags of grass, 75 pellets of mescaline, five sheets of high-powered blotter acid, a saltshaker half-full of cocaine, a whole galaxy of multi-colored uppers, downers, screamers, laughers... Also, a quart of tequila, a quart of rum, a case of beer, a pint of raw ether, and two dozen amyls. Not that we needed all that for the trip, but once you get locked into a serious drug collection, the tendency is to push it as far as you can. The only thing that really worried me was the ether. There is nothing in the world more helpless and irresponsible and depraved than a man in the depths of an ether binge, and I knew we'd get into that rotten stuff pretty soon."

Wat een film

Badkamer/grapefruitscene is té hilarisch!! Hahaha

Na het zien van de geweldige documantaire Gonzo over deze gonzo-journalist en schrijver Hunter S. Thompson (ik kwam deze documantaire toevallig tegen op Youtube) die gewoon briljant was.

Ik was dus na het kijken van deze documantaire, dus ook zeer nieuwsgierig naar de film.

Wederom gewoon weer één meesterwerk, één gigantische(Drugs) trip met idd hilarische momenten in deze wereld van Hunter S Thompson. Ik vond Jonnhy Depp deze man geweldig als karikatuur neerzetten, een dikke pluim voor Johnny(overgeacteerde roll) Depp.

4,5 sterren

Love it. Hate it. Take the ride, see for yourself.

Dat laatste is wat ik gedaan heb. Dit was een gokje. Een film die ik óf helemaal geweldig zou gaan vinden, óf eentje die me niets zou doen. Ik had graag geschreven dat ik me bij de eerste groep aansluit, maar ik val toch onder de laatste categorie, die zo te zien in de minderheid is.

Aan het begin van de film had ik nog enigszins een goede hoop. De eerste paar scenes met Tobey Maguire (die ik pas herkende toen ik de credits op IMDb zag) waren nog best redelijk. Niet zó leuk dat ik hardop moest lachen, maar ik zat wel met een flinke smile. Helaas vervloog de goede hoop op het moment dat Depp voor de eerste keer flink stoned word en iedereen als een reptiel ziet. Ik dacht op dat moment er nog niet aan om de film af te zetten. Halverwege de film, ongeveer bij de badscene werd die neiging wel steeds groter. Ik heb vanaf dat moment maar één keer hardop hoeven lachen (ik ben al vergeten waarom) en begon me aardig te vervelen. Ongeveer op de tweede helft ging deze verveling over in frustratie en begon ik me te ergeren aan de beelden, dialogen en personages. Depp en Del Toro zijn niet de minste namen, maar in deze film vond ik ze niet geweldig. Wat ze moeten doen, doen ze opzich wel goed, maar ik was gewoon geen fan van de personages die ze vertolkten.

Ik kan er zo nu en dan best om lachen als in een komedie een personage enkele minuten stoned is (een beetje raar uit de ogen kijkt en vreemde dingen zegt), maar bij deze film gaat het om bijna niets anders. Ik heb verder niks met drugs en vooral die scenes op het einde waar Depp die zware drug neemt en compleet gaat trippen duurde láááánnnggg. Ik zie wel dat mensen dit geniaal en grappig vinden, maar ik begon maar weer eens op de klok te kijken (ik koos er wel zelf voor om verder te kijken). Uiteindelijk, na imo nog een hoop oninteressante poespas kwam deze film dan toch nog eens tot een einde. Ik kon het niet zozeer een roadmovie noemen (gezien de twee betrekkelijk kort in de auto te vinden zijn), noch een komedie omdat ik gewoon niet echt gelachen heb. Ik lees hier dat er een of andere maatschappelijke boodschap ('dubbele laag') in verstopt zit. Dat wil ik best geloven, maar dat neemt niet weg dat deze hele film mij gewoon niet kon boeien. Het meest vreemde is nog wel dat ik niet kan zeggen dat het oprecht een slechte film is. Ik denk dat dit gewoon een duidelijk voorbeeld van smaak is. Ik kan wel snappen dat mensen het een topper vinden, maar mij deed het allemaal gewoon niks.

Toch nog pluspunten? Kleintjes, maar goed. Een paar redelijke nummers kwamen voorbij. Daarnaast zag het er visueel bij vlagen nog redelijk uit en was het aardig om enkele cameo's van Cameron Diaz en de eerder genoemde Tobey Maguire voorbij te zien komen (al stelden ze uiteraard niet zo veel voor).

Al met al was het een lange zit. Die schamele 'pluspuntjes' kunnen de film niet redden. Ik heb niet genoten, en me behoorlijk lopen te vervelen. Het is vooral het kijken naar twee gasten die compleet door het lint gaan en mij deed dat gewoon niets. Wellicht ook omdat ik me niet kan inleven in de gebeurtenissen die zich voordoen, maar daar kan ik dan niets aan doen in dit geval. Ik had anders gehoopt, maar helaas. Hier kon ik niets mee.

1*

De film slaat soms wat te veel door naar komedie, maar zeker in het boek is de onderliggende thematiek niet bepaald vrolijk. Maar dat is dan ook weer typisch Thompson, hij gooit alles door elkaar (dit kan op alle mogelijke manieren opgevat worden).